فتنه در راه نیست فتنه می‌سازید

محسنی اژه ای فرد سابقه دار در ساختن فاجعه است او وقتی کسی یا چیزی را متهم می کند در واقع برنامه اش را علنی می‌کند وی در تربیون وحدت شکن نماز جمعه که مکان اعلام سیاست های جناحی در حکومت ایران است امروز گفته است که تجربه می‌گوید فتنه جدید در راه است؟ متهمان هم معلوم هستند امریکا که البته همیشه است اما متهم بعدی ایرانی است هر منتقد روشنفکر و سیاسی غیر خودی تا تا مقام دوم کشور را شامل می‌شود مانند بنی صدر، موسوی و کروبی و امروز روحانی

خون نورچشمی‌ها رنگین‌تر است

ما که فراموش نکرده‌ایم چندین و چند دانشجو در آن هشت سال محروم از تحصیل شدند، ما که فراموش نکردیم اعتراض به برخوردهای امنیتی تضعیف نظام بود و بازی در زمین دشمن، ما که فراموش نکردیم که شما هیچ وقت دغدغه آزادی بیان و انتقاد نداشتید و امروز هم ندارید و کارتان هم نقد نیست که اگر بود آن زمان به جای هلهله و شادی و پرونده سازی‌های مضاعف همین سوال‌های این روزها را مطرح و یا حداقل سکوت می‌کردید. راستی کارها و حرفها و اعتراض‌های امروزتان بازی در زمین دشمن نیست؟

آیا بوی جنگ می‌آید؟

قابل توصیه ترین متد برای تغییر صحنه در واشنگتن و غیر عملی کردن استیضاح، یک جنک بزرگ مورد حمایت دو حزب و افکار عمومی است که در امد زا هم باشد. ریسک گلاویز شدن با کیم اتمی، بالاست

سال‌هایی که نه حامد طالبی حواسش به کودکان بی‌گناه بود و نه بالا دستی‌هایش

دوساعت بازداشت، فرزندانش را بی‌تاب کرده و حامد طالبی در سال۸۸ هلهله می‌کرد برای بازداشت‌های فله‌ای و هرگز به فرزندان بازداشت شدگان فکر نکرد

دولت بی‌ تفنگ و دولت با تفنگ یعنی چه؟

روحانی به خال زده است کشمکش بورکرات‌ها با نظامیان را به محور اصلی برده است. دعوا بر سر اسلام نیست. برسر نظام هم نیست. بر سر فرهنگ هم نیست، سند ۲۰۳۰ بهانه است. برسر وابستگی به غرب هم نیست چرا که رهبری نظام و نظامیان می دانند که نه خاتمی نه روحانی نه موسوی هیج کدام به غرب وابسته نیستند. پس دعوا بر سر چیست؟ دعوا بر سر این است که چه کسی میدان‌دار اصلی قدرت در ایران باشد؟ سپاه و بنیادها با حمایت رهبری یا دولت مستقر حقوقی و جایگاه متناسب هر نهاد در قانون یا با معیار باشد؟

حفظ حرمت دولت منتخب یا “طلبکار شدن مدّعیانِ پوچ‌اندیش”: کدامیک دغدغه رهبری است؟

با گذشت سه هفته از واقعه ۱۸ تیر، رهبر جمهوری اسلامی در اظهاراتی غیرمنتظره اعلام کرد که از مواضع آقای خاتمی بعد از آن واقعه به طور “صددرصد” حمایت می کند. وی در خطبه های نماز جمعه ۸ مرداد ۱۳۷۸ گفت “همه بدانند که مواضع رؤسای کشور – به‌خصوص رئیس جمهور محترم – در این قضایا، مواضعی بود که صددرصد مورد تأیید و حمایت من بود” و افزود: “من به طور قاطع از شخص رئیس جمهور حمایت می‌کنم.”

پشت صحنه این همه دعوا!!

روند رای مردم مشخص بود و در ۲۹ اردیبهشت محرز گردید، آقای روحانی رئیس جمهور منتخب مردم ایران شد، اما آن انتظار (تمکین به رای مردم) از آن جماعت، مانند گذشته بیهوده بود و آنها نه تنها رای مردم را نپذیرفتند بلکه بر شدت حملات و هتاکی های خود افزودند و علناً به دو قطبی سازی جامعه فرمان دادند

مخاطب سخنان تند اخیر رهبری کیست؟ /بخش اول

یکی از عجیب ترین حرف های رهبری در همه عمرش، این بود که رای مردم به روحانی، رای به فردی در میان افراد و نه رای به راهی در میان راه ها و برنامه‌های دیگر است و بر این اساس اصلا موافق و مخالف معنی ندارد!

عید فطر نماد عظمت اسلامی

هویت توحیدی دامنه تلاش‌های موحدان رادر یک یا چند حوزه محدود نساخته بلکه به کلیه حوزه‌های فکری، عقیدتی و اجتماعی بسط می‌دهد وبه نقد و اصلاح برداشت‌های نادرست از مکتب به همراه تقویت روحیه حریت می‌پردازد. اصل برادری دینی که موهبتی اسلامی است در پرتو توحید‌گرایی قادر به برطرف کردن اختلافات تفرقه افکن است و می‌تواند به اتحاد اسلامی حول کلمه توحید جامه عمل بپوشاند

روز اعتراض به غصب!

با اعلام نتیجه انتخابات ٨٨ مردم در تجمعات اعتراضی از منتخبان‌شان مى‌خواستند که رأى‌شان را پس بگیرند؛ این بدان معنا بود که حاکمیت سیاسى، نتیجه انتخاب آنها را غصب کرده است. به سرعت، «آیت‌الله‌های مردم» هم به آنها پیوستند. از جمله مهمترین مرجع تقلید وقت، دولتِ برآمده از آن انتخابات را مصداق “غصب” دانست. آیت‌الله منتظرى به صراحت فتوا داد که تغییر در آرای مردم موجب عدم مشروعیت و غصب و خیانت در‏ ‏امانت و استبداد می‎شود

این «بذر» چیز دیگری‌است!

شاید تعجب می‌کنیم که چرا در راهپیمایی‌های «مردمی»!، فقط می‌شود سر رییس‌جمهوری و هواداران او داد زد؟ شاید می‌ترسیم بپرسیم چرا خیابان‌های کشور، این همه «یک‌قطبیِ دلخواه» است؟ چرا ربطی به نتیجه هیچ انتخاباتی ندارد پس؟ شاید تعجب می‌کنیم از اینکه اگر روحانی بد است، چرا انتخابات را بُرده و چرا بازنده‌ها نمی‌توانند تعجب کنند؟ شاید تعجب می‌کنیم کسانی که برای آزادی قدس آمده‌اند، چرا در زمین اشغالگران بازی می‌کنند؟

قاضی حیدری‌فر؛ از زندانی کردن در کهریزک تا زندانی شدن در اوین

علی‌اکبر حیدری‌فر (دادیار سابق دادسرای امنیت تهران)، به همراه سعید مرتضوی (دادستان سابق تهران) و حسن زارع دهنوی معروف به قاضی حداد (معاون سابق امنیت دادستان) نقش اصلی را در انتقال ده ها نفر از بازداشت شدگان اعتراضات انتخاباتی ۱۳۸۸ به بازداشتگاه کهریزک برعهده داشتند

امام علی به مثابه الگو و امام علی به مثابه ابزار

تجربه زیسته و زیست روزمره ما هم نشان می‌دهد که حتّی همین دیروز را فراموش می‌کنیم و مرتکب تکرار خطا می‌شویم. کسی را دیروز مورد نقد قرار می‌دادیم، الان یکسره می‌ستاییم و فراموش می‌کنیم دیروز چه خرده‌هایی می‌گرفتیم و کسی را که دیروز می‌ستودیم امروز خرده‌گیری‌ها می‌کنیم و فراموش می‌کنیم چه ستایش‌های نابجا می‌کردیم

هشت سال پیش چنین شبی

در ۲۹خرداد، آن‌کس که «نسبت خلاف» داد و می‌خواست «کارنامه‌ی جعلی» درست کند نه «فلان مرجع صهیونیستی» بود نه رقیبانش. کارنامه‌ی جعلی، خطبه‌ی کسی بود که می‌خواست از یک شخصیت دروغگو و فاسد، چهره‌ای راستگو و درست‌کار نشان دهد.

انتقام بهتر در هفته‌های آینده است

این موشک‌باران انتقامی کافی از داعش نیست. انتقام بهتر در هفته‌های آینده گرفته خواهد شد. نیروهای متحد ایران و همراهان ایرانی‌شان چند هفته‌ای است که شکست‌های زیادی به داعش تحمیل کرده‌اند و از دو محور در حال پیشروی به سمت دیرالزور هستند. متحدان ایران در عراق در مناطق مختلف در حال نبرد با داعش هستند. انتقام حملات تهران را چند موشک سپاه نمی‌گیرند. انتقام واقعی حملات تهران روزی گرفته خواهد شد که نیروهای ایرانی و متحدانشان تمام شهرها و روستاها و صحراهای عراق و سوریه را از چنگ داعش در بیاورند

دکتر شریعتی و تاریخ فردا

این یک واقعیتى است که به هیچ وجه قابل توجیه و تعبیر و تفسیر نیست ولو برخلاف مذاق ما و برخلاف عقیده ما باشد. این است که به‌ میزانى که در هر جامعه‏اى؛ در اروپا، امریکا، افریقا، امریکاى جنوبى و در ایران و در کشورهاى آسیایى؛ علوم جدید و تحصیل‌کرده به فرم جدید قرون هفده و هجده و نوزده گسترش پیدا می‏کند، مذهب از قشر بالاى مخروط عقب رانده شده و فقط در سطح مخروط باقى می‏ماند و در اینجا مذهب سست می‏شود، به‌طورى که دیگر از بین می‏رود و به جایش علم و علم‌پرستى و اعتقاد به اصالت علم جانشین می‏شود

تعیین واکنش به کارشکنی‌های کنگره

این طرح در زمانی مراحل تصویب شدن در دالان‌های واشنگتن را طی می‌کند که «آژانس بین‌المللی انرژی اتمی» ششمین گزارش خود مبنی بر پایبندی ایران به تعهدات خود را صادر کرده و دبیرکل سازمان ملل متحد نیز حمایت از برجام را «موضع رسمی» سازمان ملل خوانده است. این یعنی، برخلاف سال‌های گذشته که تحریم‌های آمریکا با مشروعیت‌بخشی صریح یا ضمنی سازمان‌های تخصصی و نهاد‌های مهم بین‌المللی صورت می‌گرفت، این بار این اقدام کنگره در عمل دولت آمریکا را در موضعِ برخورد و مقابله با نظام بین‌المللی قرار می‌دهد

دوگانه‌هایی که نباید بسازیم

اینکه رهبر حکومت مستقر کشور دقیقا نسبت به همان دغدغه‌ای هشدار می‌دهد که رهبر محصور منتقدان سال‌ها پیش بیان کرده بود، به باور شخصی من یک نقطه میمون و مبارک است. می‌توان امیدوار بود که حالا اراده‌ای فراگیر داریم برای عبور از یک وضعیت ملتهب دوقطبی و گذار به آرامش. به همین بهانه، شاید بد نباشد مروری کنیم بر انواع و اقسامی از این «تقسیم‌بندی‌های غلط» که فضای کشور را «دوقطبی» کرده و به «دو دستگی مردم» منجر می‌شود

و علی خواهد پرسید “عدالت راچگونه یافتید”؟

در «روز واقعه» راحله از عبداللهِ نصرانی که از نینوا برگشته بود پرسید: «حقیقت را چگونه یافتی؟» و شنید: «حقیقت را پاره پاره بر خاک دیدم». آیا فردا پسرِ ‌ابی‌طالب از ما که زیر پرچم عدلش زیسته‌ایم خواهد پرسید: «عدالت را چگونه یافتید؟»…

تو لیله القبری برو تا لیله القدری شوی

و این علی است که شب قدرش، شب معراج است و با خون دل و جیحون چشم و ذکر لا اله الا الله و فرق خونین در برابر ملائک می نشیند و از آنان برتر می شود و دل و جانش حضرت روح را کاشانه می شود و آنچنان به عشق می رسد و با معشوق در می آمیزد که وصل و وصال هم عاجز از درک این ایصال الی المطلوبند که جان خرم علی مست و سیراب و شیدایی و سودایی آن یار دلنواز طناز است که در دل این شبها فریاد «فزت و رب الکعبه» سر می دهد

نشان مهر در سرانجام شب‌های قدر

سرنوشت خود و دیگران را به دور از ریا و خودنمایی و در کمال تواضع و فروتنی، در شب قدر، میان خود و خدای خویش رقم ‏زنیم چرا که شب قدر، شب شناخت قدر خویشتن است‎.
آنان که می‌خواهند برای رشد و تعالی مادی و معنوی کشور، همدلی، محبت و مودت را ‏‏گسترش ‏دهند، در آغازین مرحله -همه‌ی آنها که شب قدر را گرامی می دارند- حرمت ‏‏یکدیگر را نیز ارج نهند و ‏در جهت تلطیف روابط و کم کردن فاصله ها گام بردارند‎

سیاست: جایی میان سازش و ستیزش

هم آن‌ها را که تنها از سازش و مصالحه و کوتاه‌آمدن می‌گویند باید نقد کرد و به چالش کشید – چراکه در برابر منطق زور و استبداد، سازش‌کاری مطلق تنها ره به زبونی و عقب‌نشینی بیشتر می‌برد؛ و هم آن دسته که را تنها از چالش و تنش و تقابل و ضدیت می‌گویند باید به آرامش و بلندنظری دعوت کرد – که دود جنگ و ترس و ترور به چشم کشور می‌رود و برنده‌ی چنان فتنه‌هایی سرکوب‌گران اند.

آنکه آگاهی ندارد می‌بازد

وقتی به تصاویر این تروریست‌های مزدور که به مردم حمله کردند نگاه می‌کنم. بیشتر به حال آنها دلم میسوزد. همه می‌دانیم که هیچکس تا به یک باور قلبی نرسیده باشد حاضر نیست بیهوده جانش را فدا کند. بسیار دیده شده که پسر و دختری همدیگر را تا پای جان دوست داشتند و وقتی پدر و مادر هر دو طرف از ازدواج آنها جلوگیری به عمل آوردند برخی از آنها دست به خودکشی زده‌اند تا حرفشان را به کرسی بنشانند

آتش به اختیار؟ هیچ کس از نقد خود کم نشد

کانال تلگرامی رهبری نظام که بیش از یک میلیون عضو دارد مقاله‌ای از نشریه خط حزب الله منتشر کرده است که موضوع «آتش به اختیار» با سوال مواجه کرده که چرا و برای چه در چه صورتی می‌تواند رخ دهد و مخاطب را هم دانشگاه و دانشجویان دانسته که برای «آتش به اختیار» در روند تحقیق و تفحص به تبیین برسند. اگر چه این جواب گنگ و پر ابهام است. انعکاس این نشریه در کانال تلگرامی رهبر نظام معنادار است

ما متهمیم

عقیده را برتر از اخلاق نشانده‌ایم و چنان شأن و منقبتی به عقاید دینی داده‌ایم و آن را مبنای قرب و بعد، حب و بغض و ولاء و براء قلمداد کرده‌ایم، که زمینه برای بالیدن افراطی‌گرایی فراهم شده است. عقیده‌گرایی زمینه‌‌سازِ افراط‌گرایی است. هنوز هم فقه و در مرتبه‌ی بعدی عقیده، در صدر توجه ماست و به اخلاق، به چشم امری تزیینی و طفیلی نگریسته می‌شود. هنوز هم چنان که باید تلقّی انسان‌نوازی از لوازم «ولاء و براء» و مفهوم جهاد وجود ندارد و یا به نحو فراگیری به متن جامعه‌ی دینی، راه نیافته است

از امام‌جمعه به کجا می‌توان شکایت برد؟

چگونه است که امام‌جمعه‌ای از تریبونی که باید مردم را به تقوا دعوت کند به بیش از ۱۲ میلیون رأی‌دهنده به برادر بزرگوارمان جناب دکتر روحانی نسبت زشت و ناروایی می‌دهد وبا کمال تأسف همه علما و حوزویان و ازجمله دفاتر حضرت‌عالی سکوت می‌کنند و هیچ دم برنمی‌آورند، چرا شنیده نشد صدای وااسلامای کسانی که به کمتر از این کفن می‌پوشند و گریبان چاک می‌کنند

ایران، تا همیشه جزیره‌ی ثبات

حمله‌ی تهران واجد مختصاتی بود که تنها یک گروه تروریستی دیگر در آن خبره است: استفاده از پوشش مبدل زنانه؛ استفاده از سیانور؛ استفاده از «تله‌ی نارنجک» در ساخت‌مان مجلس؛ حمله به‌آرام‌گاه بنیان‌گذار جمهوری‌اسلامی، به‌جای محلی پرجمعیت‌تر مانند بازار تهران؛ لهجه‌ی عربی کتابی حمله‌کنندگان، که نشان می‌داد این‌ها احتمالاً خارجی نیستند، و جوری عمل می‌کنند که عرب «به‌نظر برسند» ـــ همه‌ی این‌ها یادآور ترورهای کور سازمان نفاق‌آلود تروریستی‌ای‌ست که از عراق آواره شده، با مرتجع‌ترین دولت‌ها مشغول لابی‌ست، و هم‌پیاله‌ی خبائثی از نومحافظه‌کاران آمریکایی تا وزیر امور خارجه‌ی پیشین عربستان است

قطر می‌تواند ادامه دهد؟

بهار عربی و ایستادن عربستان و امارات و بحرین از یک سو و قطر از سوی دیگر در دو جبهه متفاوت آتش اختلافات را بیشتر دامن زده است. قطر هم مانند ترکیه نفع خود را در تغییر رژیم در کشورهای عربی و به قدرت‌رسیدن متحدی مانند اخوان‌المسلمین دیده است، در حالی که عربستان حامی رژیم‌های موجود و به لحاظ ایدئولوژیک و سیاسی مخالف سرسخت اخوان‌المسلمین بوده است

تندباد منطقه و چراغ ایران

اغلب قدرت‌های بزرگ و کوچک ذی‌دخل و ذی‌نفع و ذی‌نفوذ در خلیج فارس و خاورمیانه با انتخاب مجدد حسن روحانی و تداوم دولت تدبیر و امید آشکارا مخالف بودند. اینک با انتخاب هوشمندانه‌ی مردم، امکان تداوم تدبیر و امید در سیاست داخلی و خارجی ایران فراهم آمده است و کار قدرت‌هایی که به ناامنی ایران چشم طمع دوخته‌اند، چندان آسان نیست

برای خانه‌هایی که زندان شده

نمی‌دانم نمی‌دانم در جهان چند خانه است که زندان شده؟ کوچه است که از بهشت، جهنم شده؟ تجربه ما به کار چندین دختر دیگر خواهد آمد؟