در شرایط کرونا در برخی کشورها راهکارهایی مثل بخشش یا تخفیف در اجاره‌بها یا افزایش مهلت زمانی به مستاجران مطرح می‌شود که با سازوکارهای الزامات دولتی امکان‌پذیر خواهند بود. برخی از طرفداران اقتصاد آزاد در مقابل این ایده می‌ایستند. به اعتقاد آنها تحت هیچ شرایطی نباید به مالکیت خصوصی افراد تعرض کرد؛ حتی در شرایط بحران کرونا.

نظریه ولایت فقیه هر چه بود، و صرف نظر از خوب و بد کارنامه سیاسی امام خمینی، رهبری در دهه اول انقلاب بر عهده کسی بود که حوزه‌های علمیه او را فقیه و مرجع تقلید بشمار می‌آوردند، در حالی که آیت الله خامنه‌ای را خطیبی خوش‌بیان و مبلغی خوشفکر و بلکه روشنفکر می‌دانستند. اهل فن می‌دانند که تلاشگر حوزه فقه (مجتهد) یا «فقیه»، چه بخواهد چه نخواهد، با اقامه دلایل فقهی (عقلی و نقلی) سروکار دارد.

بودجه تخصیص یافته به آن نهاد مذهبی چه گره ای از مشکلات کشور در هنگامه از میان رفتن کسب و کار ملت و فشار کمرشکن به اقشار متوسط، ضعیف و زیر خط فقر خشن می‌گشاید که اکنون باید درخواست مسئول اداری این نهاد که نه مقدس است نه ترجیح ویژه ای دارد و نه کاربرد خاصی در شرایط فعلی بر آن متصور است مورد قبول رییس‌جمهور قرار گیرد.

کاسبان تحریم فقط بخشی از سپاه و بنگاه های اقتصادی غیر قانونی وابسته به آن نیستند، آنهایی که با پیش کشیدن تحریم ها به هر بهانه، از جمله دین و مذهب و حتی ملی گرایی تصنعی، به دنبال به فراموشی سپردن این واقعیت یا انحراف افکار عمومی از آن یا توجیه فساد و بی کفایتی و اقتدارگرایی حاکم می باشند نیز نوعی دیگر از کاسبان تحریم هستند.

من در مدت سه ماه و نیمی که در زندان عادی زنجان هستم دعواها و زد و خورد های شدیدی را شاهد بودم، اما وضعیت روانی زندانیان این روزها خیلی بدتر شده است. چند شب پیش بعد از ساعت خاموشی شاهد خودزنی هولناکی بودیم. شب های بعد شاهد تهدید زندانیان توسط یک زندانی دیگر با تیزی بودم که روی پوست گردن و دست بچه ها می کشید و می گفت می خواهد دو سه نفر را بزند.

۲۴۱ مدیردولتی در شرکت‌های زیرمجموعه صندوق بازنشستگی کشوری، بانک مسکن، شرکت‌های تابعه وزارت نفت و… بیشتر از سقف ۲۳میلیون دریافتی داشته و جمعا ۱۱ میلیارد و ۳۵۰ میلیون تومان اضافه دریافتی داشته‌اند. بیشترین دریافتی مربوط به یکی از این مدیران به رقم ۵۳ میلیون تومان بوده.

قانونی نانوشته در میان نیروهای پلیس وجود دارد که هرگز نباید به مطالبه گروگان‌گیرها تن در داد، چرا که باعث تداوم شیوه نادرست‌شان خواهد شد. در جهان سیاست نیز گروگان‌گیری‌های فراوانی را می‌توان سراغ کرد: گروگان گرفتن «امنیت» برای صرف‌نظر کردن شهروندان از «آزادی»؛ یا گروگان گرفتن «معیشت»، برای چشم‌پوشی از دموکراسی‌خواهی. ما سال‌های سال است که با این دوگانه‌سازی‌ها آشنا هستیم، اما پرسش این است که برای قطع این چرخه شوم بحران‌زایی و گروگان‌گیری چه می‌توان کرد؟

در چنین شرایطی روند‌هایی مشاهده می‌شود که حکایت از آن دارد نظام تصمیم گیری ما درس‌های بایسته از تحریم و کرونا نگرفته است. اگر به آثار تحریم‌کنندگان کشور مراجعه کنید به وضوح مشاهده می‌شود که آنها محور اصلی تمرکز خود را برای تحمیل شکنندگی‌ها بر اقتصاد و جامعه ایران در ایجاد بیشترین فشار بر تولید توسعه‌گرا و اشتغال صنعتی مدرن قرار داده‌اند.