• صفحه اصلی
  • » جناب جنتی! حداقل شما بحث را خانوادگی نکنید...

» کلمه

جناب جنتی! حداقل شما بحث را خانوادگی نکنید

اشاره جنتی به “چراغ سبز نشان دادن به خانواده زندانیان سیاسی” در واقع کنایه که نه، تصریحی به دیدار قابل تقدیر آیت الله هاشمی با خانواده زندانیان سرافراز جنبش سبز است. هاشمی رفسنجانی با این خانواده ها ابراز همدردی کرده و گفته بود: “مطمئن باشید مطالب شما را به جاهایی که لازم است، منتقل می‌نمایم”. گویا اظهارات امروز آقای جنتی بازتاب و واکنشی از همان جایی است که آن مطالب بدان جا منتقل شده است.

شاه، مصباح، شهدا و امام شهدا

آقای مصباح یزدی نه در انقلاب حضور داشت و نه در جنگ؛ در آنجا حجت نداشت و در اینجا غبطه می خورد. البته کاش لااقل برای پیش از انقلاب و حضور در میدان مبارزه و در جمع انقلابیون هم غبطه می خورد، ولی ظاهراً همچنان مصر است که مبارزه با شاه حرام بود و از آن گذشته و بازگویی آن نه تنها نگران نیست که غبطه هم نمی خورد!

هزار و یک شب حصر؛ قصه زیستن در سرزمین پر از ظلم

از هزار و سیصد روز پیش تا کنون، هواداران جنبش سبز که بخش بزرگی از مردم ایران را تشکیل می دهند، بخشی از روح جمعی خود را در حصر می دانند. از هزار و سیصد روز پیش تا به امروز دلسوزان مردم و کشور و نظام بارها و بارها به این رویه غیر قانونی اعتراض کرده اند. هزار و سیصد روز است که می گوییم و می نویسیم، حتی گاهی فریاد می زنیم اما چشم ها کور است و گوش ها کر.

آقای خامنه‌ای! به فکر حقوق ملت باشید، نه دلواپسی‌های کاسبان تحریم

در این شرایط نباید غیرمسئولانه سخن بگوییم یا نگران آن باشیم که مبادا جنگ طلبان و کاسبان تحریم درباره توافق جامع هسته ای همان تحلیل های منفی را عرضه دارند که در مورد چگونگی خاتمه یافتن جنگ تحمیلی می گویند. اگر قرار بر جدی گرفتن حرف آنان بود، جنگ ایران و عراق هنوز ادامه داشت در حالی که روش سلف شما در پذیرش قطع نامه 598 به سود میهن و آیین و مردم بود و مصداق بارز نرمش قهرمانانه در عصر ما به شمار می رفت.

قانون چماق نیست

از بالاترین مقام قوه قضاییه تا پایین ترین مقام، همگی می دانند که در خارج از این سیکل تولید احکام غیرقانونی، سرکوبگران هیچ شانسی حتی در چارچوب همین قوه قضاییه نداشته اند و ندارند. حکمی که از مسیر آشکارا غیرقانونی صادر می شود، خود سند جرم و نقض قانون اساسی است که مسئول رسیدگی به آن هم رییس جمهور است. وقتی از قانون سخن می گوییم به یاد داشته باشیم که قانون فقط “زندان، شلاق و …” نیست. طبق قانون اساسی متهمان به جرایم سیاسی از حقوقی برخوردار بودند که به آنها داده نشد.

ای جناب شاه! اگر ما این سه مورد را کنار بگذاریم، دیگر چه بگوییم؟

آیت الله خامنه ای اعضای دولت و صاحبان تریبون را حداقل در سه مورد مشخص به سکوت و مرزبندی فراخواند. وی گفت: “باید حتما خطوط قرمز و خطوط فاصل رعایت شوند”. مرحوم امام خمینی هم در ۱۳ خرداد ۱۳۴۳ خبر داد که ماموران ساواک به اهل منبر گفته اند: “شما سه چیز را کار نداشته باشید و دیگر هر چیز می‌خواهید بگویید، یکی شاه را کار نداشته باشید، یکی هم اسرائیل را کار نداشته باشید و دیگر اینکه نگویید دین در خطر است.”

مظلومیت دانشگاه، وزیر علوم و بورسیه‌ها

اگر بهره گیری از شیوه های دموکراتیک کنترل شده از دانشگاه ها آغاز نشود، پس از کی و از کجا تعامل با دنیای مدرن را باید شروع کرد؟ اگر تنوع قومی و مذهبی در دانشگاه ها را به جای یک فرصت، یک تهدید بشناسیم و از آن تحت عنوان “فعال کردن گسل های قومی و مذهبی” نام ببریم، آیا با پنهان نگاه داشتن این گسل ها از بروز تنش های بعدی جلوگیری می شود؟

با «تحلیل‌های گیوتینی» راه به جایی نمی‌بریم

میل به مشارکت در قدرت و نقش آفرینی سیاسی و نیز معاذیر ناگفتنی، پدیده هایی قابل درک اند، اما ارائه و ترویج “تحلیل های گیوتینی” که بلندای قامت فعالان سیاسی و کنشگران هوادار دموکراسی را به اندازه یک سر کوتاه می کنند تا در کادر و چارچوب فضای رسمی کنونی بگنجند، پذیرفتنی نیست.

دولت از جامعه و احزاب کمک بگیرد

مهمترین منبع انرژی و قدرت دولت برای تعامل مقتدرانه با هسته سخت حکومت، پایگاه اجتماعی و حامیانش است و ارتباط میان دولت با پایگاه اجتماعی‌اش جز با واسطه نهادهای مدنی ازجمله احزاب بهینه نخواهد بود. دولت با اولویت دهی به این نیاز و تحقق وعده‌هایش، شرایطی را فراهم کند که احزاب سیاسی ریشه‌دار اصلاح‌طلب بتوانند در کنار سایر نهادهای مدنی، رفته‌رفته جانی دوباره بگیرند و از این رهگذر به یاری دولت بشتابند.

کسی انتظار نداشته باشد

روز چهارشنبه اکثر حامیان آقای دکتر روحانی به جلسه استیضاح دکتر فرجی دانا گوش سپرده بودند، اما خود رییس جمهور در میان اقلیتی که دنبال اتومبیلش می دویدند دست تکان می داد و لبخند می زد. پس چه؟ نکند انتظار داشتید به مجلس می رفت و از وزیر زحمتکشش حمایت می کرد.

علی(ع) و اعتراف‌گیری در زندان

چقدر باید تاسف خورد و اشک غم ریخت از اینکه با وجود چنین روایات روشنی در سیره نورانی علوی و محمدی، عده ای بخواهند سلیقه خود را به دین تحمیل کنند و راهی غیر از راه علی و محمد در حکومتداری بروند و اسلام را نزد مسلمین و غیر مسلمین بدنام کنند. خدا از آنها نگذرد و نخواهد گذشت.

برای زادروز بانوی انتخابگر رهنورد

کاش می شد به حصرگاه تو راه یابیم تا شاید بوی گل همیشه بهار یا مریم و یاس و رازقی و محبوبه شب را از آن کوی مهربانی استشمام کنیم. اگر بیرون بودی هر روز با هم راهی خانه مادری بودیم که راهزنان دلبندش را از او ربوده اند… اما نه این روایت خطاست تو اگر بیرون بودی دیگر تاب تحمل این همه ستم بر فرزندان و خواهرانت را نداشتی و ناله هایت دل شب را می شکست و صبح را می هراساند.

دلواپسان، نگران آزادی بیان!

آقایان اقتدارگرا، شما حتما حق انتقاد دارید، پشتوانه آن را هم دارید و نهایتا با هر زبانی که دلتان بخواهد از طریق تریبون های متعدد متعلق به بیت المال بیان می کنید. همچنان نیز جلوی اظهار نظر غیر از خود را می گیرید و خواهید گرفت اما واقعا به این جبروت موحش تان، مظلوم نمایی نمی آید. حالا یکی هم مانند رئیس جمهور از این همه تخریب و مانع تراشی تان به ستوه آمد و اعتراضی کرد، زیاد به دل نگیرید.

هیچ کس مثل میرحسین نیست

اگر قطار انقلاب به ریل خود بازگشته و کسی درصدد است خانه ویران وطن را آبادانی بخشد، همه مرهون روشنگری های مردی است که امروز در حصر است، او که به جای رفتن به کاخ ریاست جمهوری کمی آن طرف تر در همان خیابان پاستور در بن بستی به نام اختر، حصر را برگزید تا بزرگی حضور مردم را به نمایش بگذارد و از حق مردم صیانت کرده باشد. همو که به روشنی همه آن روزهای تاریک آن “مرد رفته” را پیش بینی کرده و انذار داده بود.

چرا محسنی اژه‌ای و دوستانش بیشتر از قبل می‌ترسند

مردم در چند سال گذشته آرمان های خود را نه مبارزه، که زندگی کردند، و این آن نوآوری بزرگی بود که مخالفانشان را سردرگم کرد. این گونه زیستن شیوه ای بود که آنها نمی شناختند، لذا بی فایده دست و پا زدند و پی در پی غافلگیر شدند. در انتخابات ۹۲ جامعه مدنی ظرف ۴۸ ساعت تمامی آرایش خود را تغییر داد. مردم این همه چالاکی را در کجا، در کدام صحنه، در جریان کدامین تجربه های مکرر اجتماعی تمرین کرده بودند که به این همه هماهنگی رسیدند؟ در جریان زندگی.

حکومت داری محمد(ص) و حکومت داری ما

امسال درشیرازهم عده ای که انسان نمی داند برآنها چه نامی را بنهد ودنائت را به اوج رساندند تصویرجناب مهندس موسوی وکروبی عزیزوخاتمی دوست داشتنی را برپرده ای کشیدند تا بعضی که نادان ترازآنان بودند با تفنگ بادی به سوی این پرده شلیک کنند وصدعجب که تاکنون هیچ اقدام حقوقی وقانونی ازسوی مدعیان عدالت درباره مرتکبان این عمل زشت تراز زشت با تخریب شخصیت چهره های محبوب مردم که درگذشته ای نه چندان دورمهمترین مناصب نظام را دراختیارداشتند بعمل نیامده است ونخواهدآمد!

هم غزه و هم تهران؛ حصرها باید شکسته شود

جناب روحانی چند روز پیش به درستی جنایات رژیم اسرائیل در غزه را محکوم کردند و از شکسته شدن حصر غزه و رهایی مردم بی‌گناه غزه سخن گفتند. افزون بر مردم بی‌گناه غزه، میرحسین موسوی، زهرا رهنورد و مهدی کروبی نیز بیش از ۳.۵ سال است که در حصرند؛ باید شکسته شدن این حصر را نیز طلب کرد و از خاطر نبرد.

فطر، عید دعوت به یکتاپرستی

عیدفطر که عید بزرگ مسلمانان است نشانگر این امتیاز بزرگ فرهنگ اسلامی است که در هر عصری قادر است میراث انبیا که همان دعوت به توحید است را احیا نموده و بر اساس آن تحولی اجتماعی به وجود آورد و ارزشهای توحیدی را به جهانیان ارزانی دارد. مکتب اسلام به مقتضای فرهنگ یکتاپرستی با هرگونه سلطه الحادی و شرک آمیز مخالف است و جنبش های سیاسی و اجتماعی بسیاری را با انگیزه توحید علیه نظامهای مشرک و مستکبر سازمان داده است.

گلوله‌باران آرمان صلح

هر گاه که بنیان های یک صلح در حال شکل گیری بوده اسرائیلی ها ابتدا با توسل به تبلیغات رسانه ای در صدد تخریب آن بر آمده اند و اگر در این مرحله ناموفق شده اند بی درنگ به سراغ آتش افروزی و کشتار حرکت کرده اند ، پس از اعلام تشکیل دولت وحدت وملی توسط حماس و فتح اسرائیلی ها عنان اختیار را در چند ماه گذشته از دست دادند و با تمام قوای رسانه ای به روند وحدت بین فلسطینی ها حمله ور شدند و پس از ناکامی ناگزیر جنگ خانمان سوز را علیه مردم بی پناه غزه آغاز کردند و در حقیقت اسرائیل آرمان صلح را گلوله باران کرد

روز قدس، روز دفاع از مظلوم

روز قدس روزی است که ما را یک قدم به انسان و اسلام نزدیکتر می سازد و ما را در دفاع از حقانیت یکی از مظلومترین ملل معاصر قرار می دهد. بیایید اینجا که جبهه ظالم و مظلوم آشکار است، این یادگاز امام عظیم الشان را صرف نظر از همه تفاوتهایمان گرامی بداریم و دفاع از مظلومان فلسطین را مصروف تسویه حساب های جناحی و داخلی نکنیم. غزه نماد است. نماد یورش ظلم. غزه پرچم است. پرچم تمامی مظلومین جهان. به همین دلیل است که تنها هنگامی که در جایگاه ستم دیده گان باشید می توانید آنان را درک کنید.

علی کریمی و احمد جنتی

علی کریمی نه فقه خوانده و نه عمامه ای به سر دارد، نه حقی از مردم خورده و نه با آبروی کسی بازی کرده و مهمتر خونی بر زمین نریخته اما به واسطه باور به آخرت و انسانیت از کم کاری احتمالی اش در تیم ملی از مردم حلالیت می طلبد. بر خلاف علی، اما جناب جنتی نه تنها همچنان ماشین اتهام زنی و دین فروشی اش فعال است و نیازی به طلب عفو و بخشش از مردم نمی بیند بلکه میشود “دموکرات ترین”.

جامعه علی‌پسند

سکوت و مماشات با تخلفات مدیران موجب تجرّی بیشتر آنان بر انجام تخلف و زیرپانهادن قوانین و اتخاذ تصمیم های مبتنی بر میل و خواسته خود می شود. زمینه را همین افراد متملق، اهل مماشات، محافظه کار و دلبسته به مقام و موقعیت فراهم می کنند تا مدیران و صاحب منصبان مرتکب تخلف شوند. افکار عمومی هنوز تعریف ها و تمجیدهای غلوآمیز از رئیس دولت قبلی و سکوت در برابر انحرافات و تخلفات پنهان و آشکار را، حتی از تریبون های نماز جمعه فراموش نکرده است، آیا آنچه در دوره دهم ریاست جمهوری بروز و ظهور کرد، نتیجه همان تعریف ها و تمجیدهای غیر متعارف نبود؟! چرا فقط رئیس دولت دهم را متهم به انحراف کرده و رفتار خود را نادیده می گیریم؟

برای ساجده؛ در شبی به بلندی هزار شب

مادر شهیدان فتح الله و حجت الله عرب سرخی پیشتر گفته بود دل مادر تنها سلاحی است که تمام تاریخ دردهایش را به دوش کشیده و نگذارید که دل شکسته اش را راهی خانه خدا کند. یعنی امشب دل شکسته مادر بزرگ به همراه فرشتگانی که برای نزول قرآن به زمین آمده اند، به آسمان خواهد رفت؟

پیام احمد جنتی

سه چهار سال پیش نیز هم او بود که اولین بار فرمان “فرمانده” و مکنونات قلبی “آمر” حبس خانگی را به دانشگاه تهران، محل برگزاری نماز جمعه کشاند و بی آن که دادگاهی تشکیل شده و حکمی برای مهدی کروبی و میرحسین موسوی صادر شده باشد، خبر از “حصر” داد و حبس خانگی کردن نخست وزیر دوران جنگ و نماینده ی آیت الله خمینی در نهادها و ارگان های مختلف.

آیا رهبری سخنگوی مناسب‌تری سراغ ندارد؟

باید از رهبری پرسید: آیا برای ابراز مواضع تند، خلاف عرف و ساختارشکنانه ای از نوع آنچه ذکر شد، سخنگوی بهتری نیافته اند؟ آیا نباید به عنوان شخص اول مملکت، کسی را به عنوان بلندگوی مواضع افراطی در نظر بگیرد که حداقل شأنیت اعلام موضع از سوی رهبری را داشته باشد و انگشت نشان افکار عمومی نباشد؟

ستایش آزادی یا آزادی ستانی

رهبر فقید انقلاب در دو سال آخر حیات خویش فتاوای بی سابقه و ارتجاع سوزی در مورد شطرنج، موسیقی، تک خوانی زنان، پخش مسابقات ورزشی مانند کشتی از سیما، سریال های تلویزیونی و … صادر کرد و به افشاگری علیه آخوندهای متحجری پرداخت که نوشیدن آب از کوزه وی را به دلیل تدریس فلسفه حرام می دانستند. مؤسس جمهوری اسلامی خطر بزرگ تر را نه از سوی روشنفکران که از ناحیه مرتجعانی می دید که به باور او با اجرای دیدگاه هایشان ایرانیان و در سطح عام تر، بشریت به عصر ماقبل مدنیت جدید و دوره الاغ سواری بازمی گشتند.

میرحسین: با درماندگان همسفره شویم

بسیاری از همسایگان ما شب را با دل نگرانی نسبت به فردا سپری می کنند. چه بسیار که در پرداخت هزینه های درمانی فرزندانشان درمانده اند. چه بسیار که خود فروشی و اعتیاد، خانمانشان را برباد داده است. و بی شک وظیفه همه ماست که دست درماندگان را بگیریم، در سفره هایمان با آنها شریک شویم، سنت دیرینه ایرانی در اطعام و نذورات و انفاق را زنده نگه داریم، جلوه های زیبای اسلام رحمانی را به نمایش بگذاریم و از حال و روز یکدیگر با خبر شویم.

منطق مطهری و ادبیات رهبری

یک سال از روی کار آمدن دولت یازدهم گذشته اما گزارشی از پیگیری دولت در باب رفع حصر وجود ندارد، تا جایی که این ظن به وجود می‌آید که اساساً پیگیری وجود داشته؟ از جانب نمایندگان هم ظاهراً اولین بار است که کسی خود را به تقلا می‌اندازد و سخنی را با رهبری مطرح می‌کند… به زعم من کار پیگیری رفع حصر برای مطهری تمام نشده است، او تنها آنچه را که رسانه‌ها پیشتر گمانه‌زنی کرده بودند، به صراحت گفته که البته هنوز ابتدای راه است.

شب سیاه هفتم تیر

روی این رود بزرگ مقداری مطالعه کنید، رگه متعلق به خون دل بهشتی کجاست؟ این رود چند مزرعه را در مسیر خود سیراب می‌کند و از کنار چند قصبه می‌گذرد و به چند شعبه تبدیل می‌شود؟ این رود از کدام دهستان بلند سرچشمه گرفته و در کدام جلگه سرسبز خاطره‌چینی کرده است و به کدام دریای بی‌انتها خواهد ریخت؟! این رود تاکنون چقدر راه رفته است؟ آیا خسته است؟ چقدر عمق دارد و از چه تاریخی در این دشت به دنبال مسیر خود می‌گشته؟

امپراتوری رسانه ای سپاه

نگاهی به وضعیت رسانه های خبری دست بالای مخالفان را نشان می دهد. در دنیای مجازی کمتر از ۲۰٪ از خبرگزاری ها و سایت های خبری پربازدید طرفدار دولتند و سهم منتقدان و مخالفان ۸۰٪ است که ۷۰٪ آن ها مستقیم و غیرمستقیم به سپاه وابسته اند. جهت گیری صدا و سیمای سردار باغ دار، ضرغامی، نیز چنان یک سویه علیه دولت است که علاوه بر نمایندگان دولت اعتراض دیگر اعضای شورای نظارت بر آن سازمان را نیز برانگیخته است.