آقای کروبی در سال ۵۵ که از زندان آزاد شد، توسط ساواک شمران مجددا احضار شدند. ساواک در آن دیدار به ایشان گفته بود که “پدر شما یعنی مرحوم شیخ احمد، خیلی صریح علیه شاه و پدر شاه صحبت می کند و با توجه به سن و سال ایشان برخورد با وی برای ما پر هزینه است. لذا اگر پدرت حرکت سیاسی انجام دهد مسئولیت آن با شماست و ما با تو برخورد می کنیم.
» 2020 » فوریه
حرکت های اعتراضی مدنی چون تحریم انتخابات بهترین رویکرد برای جلوگیری از این فاجعه است. زیرا از یک طرف ضربه ای مهلک به دو دسته ی اول است و باعث می شود قدری در رفتار خود تجدید نظر کنند. از طرف دیگر حس امید به اعتراض های مدنی را در دو دسته ی دیگر ایجاد می کند و از ورود آنها به تحرکات خشونت بار جلوگیری می کند.
نظارت استصوابی: بدعت در قانون اساسی
علی امامجمعه رد صلاحیت گسترده نامزد های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی اعتراضات بسیاری را از سوی فعالان سیاسی در پی داشته و بار دیگر نوک پیکان انتقادات را به سوی شورای نگهبان و مشروعیت نظارت استصوابی نشانه رفته است و شائبه ایجاد یک مجلس فرمایشی و مطیع را که در دایره حکومت اقتدار گرا قرار […]
عزیزان و بزرگواران شما ملاحظه کردید که در انتخابات ۸۸ که اصرار داشتید بر شخص خاصّی و آن جمعیت عظیم آمدند و از قرائن و نشانهها معلوم بود که جناب مهندس میرحسین موسوی رأی بسیار بالایی داشت و طرف مقابل رأی مختصری، امّا بالأخره شخص خاصّ مورد نظر واقع شد و در آن مدت و پیش از آن چه اندازه خرابیها و بدهکاریها بهبار آمد، و در وضع اقتصادی چه مقدار عقب رانده شد، و متأسفانه آقای موسوی و جناب حجه الاسلام و المسلمین کروبی در حصر قرار گرفتند که تا بهحال جرم ایشان واقعاً معلوم نشده و یک قضاوت اسلامی واقعی در عین حال مردمی برای ایشان برگزار نگردید.
در شرایطی که جمهوریت به محاق رفته، سیاست را باید در جای دیگر جست
در سالهای اخیر سیاستهای اقتصادی افسارگسیخته، طرد و حذف سیاسی و انواع تبعیضهای فرهنگی و اجتماعی جان مردم را به لب رسانده است. این مردم اعتراض خود را به رساترین صورت در دی ماه ۹۶ و آبان و دی ۹۸ به گوش همگان رساندند؛ زنهار که مسخشدگان در قدرت، مقابل خواستههای به حق مردم جز سرکوب هیچ پاسخی نداشتند. حال ما عزادار شهیدانمان، نگران یاران دربندمان و خشمگین از بحرانهای پیاپی، یگانه راه تغییر آینده را مقاومت علیه وضع موجود میدانیم، چراکه باور داریم ادامهی روندهای فعلی جز تباهی حاصلی ندارد؛ تنها عمل امروزمان میتواند ضامن رهایی فردایمان باشد.
بازداشت رضا دبیران کارگر نیشکر هفت تپه توسط دادگستری شوش
رضا دبیریان پس از مراجعه به دادگستری شوش بازداشت و به زندان دزفول منتقل شد.
شایسته تر آن بود که با سعه صدر و تحمل ناملایمات از سوی همه جریانهای درگیر، هرگز چالشها و مناقشات اجتماعی، خصوصا رخداد تلخ موسوم به “گلستان هفتم” رقم نمی خورد؛
سازمان دانش آموختگان ایران اسلامی (ادوار تحکیم وحدت) بازداشت بهاره هدایت را محکوم کرد
بر خلاف تمام ادعاهای دولت تدبیر و امید و منشور شهروندی آن، وزارتخانه علوم و حراست متبوع آن، به جای دفاع از حقوق دانشجویان در برابر بی قانونیهای نهادهای دیگر، خود به عامل دست و ضابط آن تبدیل شده و حتی به این موضوع بسنده نکرده و با ادعاهای خلاف، سعی در کتمان موضوع هم میکنند.
تاج زاده در جمع فارغ التحصیلان صنعتی شریف: نظارت استصوابی نظارت مردم بر حکومت را برعکس کرد
در دهه اول انقلاب گفتمان این بود که ملت بر حکومت نظارت دارد و اگر حکومت بخواهد پایش را کج بگذارد، ملت صافش می کند. نظارت استصوابی این رابطه مردم و حکومت را برعکس کرد. نه آیت الله خامنه ای و نه ترامپ واقعاً سیاستشان جنگ نیست،؛ اما این مسیری که هر دو طرف در پیش گرفته اند اگر تغییر نکند، به جنگ ختم می شود.
چه کسی ایران را نمایندگی میکند!
پارلمانِ عرفیِ دولتِ مدرن دوکار میکند: مجرایی برای اِعمال قدرت ملت است و نیز نیازهای یک جامعه را بازتاب میدهد و این همان “کارکرد سیاسی” و “کارکرد اجتماعی” پارلمان است. درحقیقت، اگر مردم بتوانند از راه صندوقِ رای به مقام شناسایی برسند پارلمانی با دو کارکرد بالا تشکیل میشود تا مفاهیم ذهنی قدرت عامه را به منفعت عینی جامعه تحویل و سنتـز کند تا درنتیجه حاکمیت بتواند “ملت” را در هیئت واقعی آن شناسایی کند.
«شهروند عاصی» و خشونت اصلاحطلبانه
آیا اصلاحطلبی باید از میان این انواع خشونت دست به انتخاب بزند؟ پاسخ منفی است. زیرا اصلاحطلبان توسعهاندیش، خشونت را از جمله موانع اصلی توسعه میدانند. از این گذشته، آنها بذر سیاستورزی را در خاک نرمال کاشتهاند و هر نوع نابهنجاری را مانع سیاستورزی میدانند.
آنچه که از جنبش سبز خاکستر نشد و نخواهدشد
علیرضا رضائی بعد از بیانیه میرحسین در واکنش به اتفاقات تلخ آبان ماه و واکنشهای مختلف به آن، به عنوان کسی که از موسوی و میراث جنبش سبز دفاع میکند، برآن شدم تا در دفاع از آن میراث گرانبها نوشته زیر را به رشته تحریر درآورم. جا دارد در آغاز خاطرنشان شوم که نسبت من […]
جریانی در تلویزیون شروع شده بود که «داشمشتیها» و «گندهلاتها» را به عنوان مصداقهای «صفا و صداقت و مردانگی» به جامعه معرفی میکرد. کسانی که «ته خلاف» هستند ولی به یمن قلب صافی که دارند در نهایت به رستگاری میرسند!
هیچکس تنها نیست؛ جاسوسهای همراه
پیش از این هم در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۹ وزارت دادگستری آمریکا ادعانامهای شامل ۱۳ مورد اتهام علیه شرکت هوآوی و منگ وانژو و مدیر ارشد این شرکت که در کانادا منتظر محاکمه بود تنظیم کرده بودند. در این ادعانامه منگ و شرکت گوشی هواوی را متهم به دور زدن تحریمهای ایران در حد فاصل سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴ کردهبود.
«اعتراض به محرومسازی» به جای تحریم انتخابات
شما هنوز هم مردم را به رای دادن تشویق می کنید. اما نمی خواهید ببینید که این رقابتی کردن انتخابات است که مردم را به شرکت در انتخابات تشویق می کند نه فرمان شما. خودمحوربینی اجازه نمی دهد شما ببینید که وقتی حق مشارکت را از شهروندان می گیرید، وقتی ما را از پیگیری مطالبات خود از راه صندوق محروم می کنید در واقع بی اعتمادی و تقابل با حکومت را تقویت می کنید. و این تقابل کشور را به همان مسیری می برد که شاه برد. آن «رهبر» هم خود را محور زمین و زمان می پنداشت.
داستان صانع ژاله بارها تکرار شد
بیست و هفتم بهمن را خوب به یاد دارم که مراسم تشییع جنازهای هم برایش ترتیب دادند؛ آن هم از سوی کسانی که دو روز قبل در خیابانهای تهران با تفنگ و اشکآور و باتوم و زنجیر به جان مردم افتاده بودند؛ حالا همانها که زده بودند و اسلحه داشتند ادعای خونخواهی هم میکردند.
بیانیه جمعی از فعالان رسانهای حوزه آموزش و پرورش در محکومیت احکام قضایی معلمان خراسان شمالی
در میان بهت و ناباوری معلمان، هفت تن از فرهنگیان استان خراسان شمالی: حمیدرضا رجایی ، سعید حق پرست ، محمدرضا رمضانزاده، علی فروتن ، مصطفی رباطی ، حسین رمضانپور و حسن جوهری، در دادگاه بدوی مجموعا به ۴۱ سال حبس و شلاق محکوم شدند. این محکومیت طیف وسیعی از اتهامات ، مانند، سوء استفاده مالی از کمک های جمع آوری شده برای زلزله زدگان کرمانشاه، اعتیاد، تحریک به آشوب، تحصن و تظاهرات، درگیری از طریق فراخوان در فضای مجازی، برنامهریزی برای تسخیر برخی مکانهای نظامی، بهدست آوردن سلاح و اقدام مسلحانه را در بر می گیرد. اتهاماتی که با هم سازگاری ندارند و غیر قابل جمع هستند.
میرحسین یک اسم نیست، یک رسم است
بارزترین تفاوت، ارادهایست که برای مستقل ماندن به خرج میدهد. جنبش سبز با وجودیکه خود موسوی آن را الهامبخش «بهارهای عربی» میداند، برخلاف آنها کمک و حمایتی از خارج قبول نمیکند: «ماجرای ما، هر چقدر تلخ، یک اختلاف خانوادگی است که اگر خامی کنیم و بیگانگان را در آن دخالت دهیم به زودی پشیمان خواهیم شد.» (میرحسین موسوی، بیانیهی شمارهی ۹).
نظری و نقدی بر انقلاب ۵۷ در ایران
“انقلاب” از دیدگاه جامعه شناسی سخت ترین و پرهزینه ترین روش حل و فصل تضادهای اجتماعی ست. مردم و رهبران عصر انقلاب در دهه ۵۰ خورشیدی با تئوری اصلاحات آشنا نبودند و از این رو به ذهن آنها خطور نمیکرد که اصلاحات را در پیش گیرند. همه آنها ناخواسته (به نیروی خشم و نفرت انقلابی) به مسیری وارد شدند که شاه سابق پیش رویشان نهاده بود؛ فقط انقلاب!
اگه این حاکمیت رو قبول نداری …
کیوان صمیمی رائفیپور میگه حاکمیت باید یکدست باشه. مث چین که حدود ۵ درصدِ جمعیت، دارن بهخوبی حکومت میکنن. این بچه داره به درصد بالایی از مردم که روشهای حکومت رو قبول ندارن، میگه برین گمشین. ازجمله به فرودستان، حذفشدگان و مردمی که توی شهرهایی از کشور در فریاد آبانماه، مستقیم و غیرمستقیم مشارکت داشتن […]
نقدی بر نظرسنجیهای مؤسسه گمان
مهمترین ایراد روششناختی نظرسنجیهای مؤسسه گمان، مربوط به طرح نمونهگیری این نظرسنجیها است. روش نمونهگیری گلوله برفی (Snowball sampling) برای مصاحبه با گروههایی از افراد که بهراحتی در دسترس نیستند – مثلاً افراد مبتلا به یک بیماریِ نادر – مورد استفاده قرار میگیرد و کاربرد آن در نظرسنجیای که جامعهی آماریاش شهروندان عادی یک جامعهاند و مهمتر آنکه یافتههای آن نظرسنجی قرار است به آن جامعه تعمیم داده شوند، بسیار اشتباه و عجیب است.
گزینه انتخاب و انتخابات در ایران
اما کسانیکه در گذشته،در ایران بعد از انقلاب، باین فرض باورمند شدهاند و شرکت در انتخابات را بعنوان تنها راه حل برای دستیابی به نهادینه کردن دموکراسی انتخاب کرده اند،با یک خطای فاحش در تحلیل و تفسیر خود از جامعه امروز ما روبرو بودهاند. آنها در تعریف و تحلیل مفهوم گذار به دموکراسی کاملا به بیراهه رفته و در تحلیلهای خود نشان نداده اند که چه علائمی در نظم سیاسی کشور و جامعه امروز ما مشاهده کرده اند تا بطور یقین بتوانند ادعا کنند که جامعه امروز ایران در مرحله گذار به دموکراسی قرار گرفته است.
هر اندازه از عمر مجلس شورای اسلامی میگذرد، بیشتر به سمت یک جماعت بیقواره، بیهویت، و بیپرنسیب تحول پیدا میکند؟ افرادی که یا یک مدرک قلابی دانشگاهی را یدک کردهاند، یا بنا به نفوذها و پیوندهای قومی به نمایندگی میرسند، و یا با انواع تظاهر و ریاکاری خود را از جنس معیارهایی نشان میدهند که از نقطه نظر هیئت تعیین صلاحیتها، میتوانند کارنامه قبولی دریافت کنند. معیارهای سیاسی و دینی و اخلاقی، همه پوششی برای پنهان کردن آن هویت، و گرفتن مجوز صلاحیت است.
در غیاب احزاب، افراد می توانند با بیان شعار های فریبنده و استفاده از ترفندهای انتخاباتی در آراء مردم تاثیر گذار باشند، در حالی که احزاب نمی توانند در فرصت کوتاه تبلیغات ذائقه مردمی را که در طول زمان با افکار، استراتژی و تاکتیک های آنها آشنا شدند را تحت تاثیر قرار دهند. ضمن اینکه احزاب در قبال شعارها و عملکرد خود باید پاسخگو باشند اما افراد چنین ویژگی را ندارند.
نه سال حصر/ در حقیقت چه کسی در حصر است؟
در ذهن ما چه بر می انگیزد که چه باید میکردیم تا حصر و زندان بی قانون و قاعده و بنیاد، حصر و زندان نامشروع و بی اخلاق که فقط و فقط بر دیکتاتوری و کینه جویی یک مستبد و اذناب او مستقر شده و البته راه تداوم ش را بی تفاوتی و انفعال و بی عملی ما در پوشش بیانیه های کاغذی و اعلامیه های صوتی و اعتراضات کیبوردی و محکوم ساختن اینترنتی هموار کرده است، ستم مستمر نشود و آب حیات از ناتوانی و زندگی شعاری ما نگیرد؟
خانه هنوز زندان است/ پدر و مادر هر روز مهمان یکی از امامان اند
ما نگران روشهای کنترل و شنود و سلامت آن فضاییم که بازرسی برآن سرکشی نمیکند، هنوز دو در امنیتی قفل میشود تا عزیزان ما در پادگان نظامی زندان باشند، هنوز اگر چندوقت یکبار با تغییر قطره چکانی به منزل اقوام درجه اول برده شوند، مهمان ناخوانده شده و کنار آنها می نشینند، حتی در مراحل درمانی لازم که بیمار باید در امن و امان باشد و در خصوصی ترین فضاها حضور دارند، ما اما آنها را میبینیم و آنها زندگی میکنند. آنها در غمهای بیشمار و شادیهای اندک این سالها با مردم این سوی درها که مدتهای مدیدیست که ندیده اندشان شریکند.
اصلاح طلب و اصلاح طلبی در ایران
اصلاح طلبی در ایران به مفهوم محافظه کاری ارتباط نزدیک تری دارد. این محافظه کاری ممکن است دلایل مختلفی اعم از ترس، قدرت طلبی و… داشته باشد. دلایل هرآنچه که باشد حاصلش تولید ایدئولوژی ای غیرکلاسیک به نام نواصلاح طلبی و یا به تعبیر روشن تر اصلاح طلبی کاذب بوده است.
دلم میخواست انتخابهایی در اختیارم بود تا میتوانستم فریاد بزنم محیط زیست در کشورم دارد میمیرد، اقتصادمان ورشکسته شده، علم در کشورمان غریب افتاده، آینده فرزندانمان مبهم است، شادی در اینجا مرده، بزرگان ومتفکرین همه خانهنشین شدهاند و کوتولهها همه کاره… دلم میخواست با رأیام میتوانستم به دنیا ثابت کنم ما ملت متمدنی هستیم، ما را چه به کشورهای عقب افتاده و ترسوی منطقه، شأن ما کشورهای پیشرفته و آزاد است، ما ملت آزادمنش و بزرگی هستیم.
انتخابات با نهاد!، مجلس بی نماد!
زمانى که فاصله مردم از نظامشان روز به روز بیشتر مىشد، تا با هم مقدمات انتخابات را به جریانى طولانى از یک تجدید حیات ملى تبدیل کنیم؛ فضایى پر از آشتى، شادى، آگاهى و نشاط، عرصهاى که در آن دوستداران نامزدها در حالى که خنده از لبانشان رخت بر نمىبست مىتوانستند با یکدیگر به بحث درباره آینده بنشینند و آن آزادى فرزانه که انقلاب ما وعدهاش را داده بود تجربه کنند.
اعتماد اجتماعی، کلید اثربخشی حکمرانی
اعتماد شهروندان خاورمیانه به دولتهایشان در حال فروپاشی است. در زمان سقوط رژیمهای مصر، تونس و لیبی در سال ٢٠١١، پیمان اجتماعی نابود شد و اعتماد اجتماعی عمیقاً از بین رفته بود. بهعلاوه، به دلیل میراث حاکمیت استبدادی، برای کمک به مدیریت روابط اجتماعی یا فعال کردن سیاستهای صلحآمیز، تقریباً چیزی باقی نمانده بود. این شرایط باید درس عبرتی برای حکمرانان باشد.









