روزنامه تک برگی کلمه؛ نماد ِ بودن و سبز ماندن‎

وقتی هر برگه ی این روزنامه در چاپگرهای خانگی منتشر می شود و هر شهروند می شود یک انتشارات. وقتی این تک برگ رسانه ای دست به دست می چرخد تا برسد به دست آن که محروم است از نت و رایانه، هر شهروند می شود یک توزیع کننده. وقتی هر شهروند اتاقش می شود تحریریه و لپ تاپش می شود ابزار کار، آن گاه است که هر شهروند می شود یک خبرنگار و پیام بر، و کلمه است که می شود یک رسانه برای هر شهروند. رسانه ای متعلق به آنان و برای آنان.

ارزیابی خانواده‌های زندانیان سیاسی از ضرورت آگاهی‌بخشی و عملکرد کلمه

راه آگاهی بخشی که کلمه همواره در بستر آن حرکت کرده، داستان امروز و دیروز نیست و از وقتی که اعتراض به نتایج انتخابات با تلاش برای دنیای بهتر و زیستنی دیگر همراه شد، برقرار بوده و تا وقتی اهداف بلند راه سبز به طور کامل محقق نشده باشد، ادامه خواهد داشت. به سراغ تعدادی از خانواده های زندانیان سیاسی رفتیم و با پرس و جو از اوضاع قهرمان دربندشان، از ضرورت آگاهی بخشی و اطلاع رسانی پرسیدیم و شنیدیم.

آرشیو کامل ۲۰۰ شماره روزنامه تک‌برگی کلمه

آرشیو کامل شماره های پیشین روزنامه تک برگی کلمه در دو فایل، اولی از ابتدا تا شماره 100 و دومی از شماره 101 تا آخرین شماره امروز یعنی شماره 200، تقدیم خوانندگان و علاقه مندان می شود.

شبنامه‌ها علیه تاریکی و استبداد؛ یادداشتی از علی مزروعی

خطی که جنبش مشروطه را به جنبش سبز وصل می کند خط آگاهی و «کلمه» است، خطی که همچنان رهایی ایران از دام استبداد و ظلم و عقب ماندگی را تا رسیدن به هدف دنبال می کند. هرچند روزگار مختصات جغرافیایی و تاریخی زمانه ما به ویژه در عرصه اطلاع رسانی و رسانه ها شباهت چندانی با روزگار مشروطه ندارد و امروز وسائل آگاهی بخشی تنوع گسترده ای یافته است اما همچنان استفاده از گونه “شبنامه ها” ی دوران مشروطه در جامعه استبدادزده ایران می تواند کارساز باشد، و این همان کاری است که پایگاه اطلاع رسانی «کلمه» می کند.

ظرافت‌های خبرنویسی درباره زندانیان سیاسی

چه لذتی بزرگ تر از این که وقتی خلاصه خبرهای زندانیان، کارگران، تحلیل های جمع و جور سیاسی و تک جمله هایی از میرحسین را خلاصه می کنی و در یک فایل پی دی اف ساده قابل چاپ منتشر می کنی، خبر برسد که فلان افراد یا آن یکی گروه خودجوش از درون مردم به توزیع آن همت گمارده اند، یا کسی روایت کند که دانش آموزان و دانشجویان را دیده که در متروها و کیوسک های تلفن، گوشه و کنار خیابان و اماکن عمومی، در میهمانی ها و یا در کلاس های درس دست به دست می گردانند. تجربه این لذت، به هر خبرنویسی این اجازه را می دهد که اخبار جنبش سبز و زندانیان سیاسی و موضوعات مرتبط را در قالب های گاهی خشک اصول حرفه ای محدود نکند و مصالح و موازین را یکسره با قواعد اخلاق بسنجد و قبل از هر چیز به اصول اخلاقی پایبند باشد تا بتواند با مراعات همه ملاحظات، همچنان همراه مردم در راه سبز امید جلو برود.

گسترش آگاهی؛ چشم اسفندیار خودکامگان و اقتدارگرایان

میرحسین موسوی معتقد است که همین کارهای به ظاهر ساده ای مثل “تکثیر روزنامه ها و نامه ها و بیانیه ها، تکثیر سی دی از عکس ها و فیلم های وقایع پس از انتخابات” می تواند آگاهی بخش باشد و مردم را به هم پیوند بیشتری دهد. میرحسین بر این باور است که “لشگر پرشمار آگاهی بخشی و اطلاع رسانی” از دل وسایل ساده ای که عصر اطلاعات در اختیار آنها گذاشته، به دست می آید و موثرترین شیوه ها را با خلاقیت خود برای رساندن پیام حقیقت پیدا کرده و می کند.

نهضت آگاهی‌بخشی با دست خالی؛ گزارشی از روزنامه‌های تک‌برگی پس از انتخابات 88

با تشدید سانسور و توقیف روزنامه های مستقل و اصلاح طلب، استقبال مردم از روزنامه کاغذی کلمه، طلیعه راه تولد و تکثر روزنامه های تک برگی شد که در وب سایت های خبری برای پرینت در صفحه های آ-چهار به جمع مردم آمدند؛ به طوری که کلیه مراحل تهیه خبر، آماده سازی و انتشار اين روزنامه ها به صورت مخفیانه بود و تا امروز افراد زیادی به خاطر توزیع همين اوراق بازداشت و بازجویی شده اند. با این وجود راه انتشار و توزیع این روزنامه ها همچنان تداوم داشته است.

گزارش تصویری/ تکثیر و توزیع روزنامه کلمه در مترو و تاکسی، خانه و محل کار، شهر و روستا

تصاویری از تکثیر و توزیع روزنامه کلمه در مترو و تاکسی، خانه و محل کار، شهر و روستا …

دانستن باطل‌السحر خفقان است؛ یادداشتی از فخرالسادات محتشمی‌پور

این جا، در سرزمین من سه سال پیش درست در زمانی که دجّال تزویر به کمک زور و زر شتافته بود تا حقایق را واژگونه کند و در میانه بهت و سکوت و خفقان پس از کودتا به موج سواری قدرتمداران مدد رساند؛ موج سواری بر جهل مرکبی که می توانست پرده پوش حقیقت باشد، «کلمه» با یاوری مردمانی از جنس خلوص و روشنایی به حول و قوه الهی و با عزمی آهنین پای در زمینی ناهموار گذاشت تا بار دیگر ثابت کند که «دانستن حق مردم است».

آرزوهای من برای کلمه؛ یادداشتی از محمد نوری‌زاد

من شاید بیش از همه ی خصلت های رایج کلمه، به همین ادب ورزی اش متمایلم. جوری که مثلاً کلمه و کیهان را دو جغرافیای متنافر در یک سرزمین واحد می بینم. مخاطب معرکه ای که کیهان به آن متمایل است و به حاجت های آن تن سپرده، به سفره ای از فریب و خیانت و اشمئزاز و تاریکی آلوده است، و آسمانی که کلمه سر در آن فروبرده، لاجرم به درستی و روشنایی منتهی است.

روزنامه کلمه را به ایرانیان محروم از رسانه مستقل برسانیم/ شماره ۲۰۰؛ ‌۱۴ مرداد

روزنامه تک برگی کلمه به شماره ۲۰۰ رسید و کلمه این توفیق را جشن می گیرد. ۲۰۰ شماره کلمه را باید ضربدر مشارکت تمام شهروندان سبز از خانه دار و بازنشسته و کارگر و کارمند و دانشجو و دانش آموز و .. کرد که این روزنامه را دست به دست رساندند و سینه به سینه خواندند تا به این نقطه رسید… باید روزنامه کلمه را با هم از نو بخوانیم و توزیع کنیم. بخوانیم و آن را جا بگذاریم و با هم عهد کنیم تا نگذاریم کسی بی خبر بماند. در این نقطه عطف فعالیت روزنامه کلمه منتظر نقدها، نظرات و ایده های اجرایی شما هم هستیم تا با همفکری و به اشتراک گذاشتن نظرات دایره نشر اخبار آگاهی ها را هر چه بیشتر گسترش دهیم.

انتخاب سبز بودن

می خواستند با خاموش باش و کورباش و کرباش کودتای خود را تکمیل کنند تا کسی نفهمد چه بر سر رای مردم آمده؛ غافل از آنکه مردم هر یک خود یک رسانه شده بودند و خبرها دهان به دهان می چرخید و بیانیه های موسوی و کروبی دست به دست می شد و هرکس از هر امکانی که داشت استفاده می کرد تا جهل بر آگاهی غلبه نکند و جنبش سبز تکثیر شود؛ و یکی از این وسیله ها، کلمه بود.

به پاس سه سال همراهی؛ یادداشتی از مریم شربتدار قدس

زیبا بود لحظه هایی که روزنامه های تک برگی با لوگوی آشنای کلمه توجهم را در متروها، کیوسک های تلفن و یا در پیاده روها و نیمکت های عمومی جلب می کرد و دلگرمی از اینکه پشتوانه ای از بطن مردم در کنارمان در همین حوالی نه چندان دور نظاره مان می کنند… به امید روزی که در کنار یکدیگر در جوار میر سبزمان و بانوی همیشه همراهش، سالگردی دیگر از حضور بی دریغ تان را شادباش گوییم.

رسانه قابل اطمینان؛ یادداشتی از حسین زمان

در این آشفته بازار اطلاع رسانی و در این فضای آلوده ای که نمی توان به راحتی به حرفها و اقوال و اخبار اعتماد کرد، دسترسی به یک رسانه خبری قابل اطمینان که بر مبنای واقعیت های موجود و بدون جوسازی های متداول به اطلاع رسانی مشغول باشد، کار بسیار ساده ای نیست. از نظر اینجانب، کلمه، قابل اطمینان ترین و صادق ترین سایت خبری است که در امر مقدس آگاهی بخشی فعال بوده است.

آقای میرحسین! این امانت توست

اگر شما ایستادی و حق را با همه ی تلخی اش گفتی و به بهای ایستادن، رنج هایی را تحمل می کنی که سال ها باید بگذرد تا شرح آن را بشنویم، اگر خیلی های دیگر هم در زندان و در ایران و در بیرون همچون شما ایستاده اند، ما هم ایستاده ایم و امانتی را که از شما داشتیم، به هر شکل شده حفظ کرده ایم… این امانت بر دست و روی چشم ما مانده و حفظ شده و همچنان محفوظ خواهد ماند تا روزی که راه سبز امید برقرار و رهروانش استوار بمانند.

روزنامه‌ی بی‌روزنامه‌ها به شماره 200 رسید

انتشار روزنامه ی تک برگی کلمه، این روزنامه ی شهروندان بی روزنامه و رسانه ی افراد محروم از رسانه، به شماره 200 رسیده است. دست اندرکاران روزنامه، هم درباره ی محتوا و کیفیت آن و هم درباره ی اینکه چگونه توزیع روزنامه با همراهان بیشتری پی گرفته شود و چه راهکارهایی پیش روست، نیاز به کمک و همفکری دارند. چه کنیم تا دایره ی نشر اخبار و بسط آگاهی ها هرچه بیشتر گسترده شود و کسی به خاطر حجم خبرپراکنی های امپراتوری دروغ، از واقعیت ها بی خبر نماند؟ بهترین راه شکستن سد محدودیت ها و بهتر برقرار کردن ارتباط با بخش ها، قشرها و لایه های مختلف جامعه چیست؛ و چگونه هرچه بیشتر و بیشتر با توسل به حقیقت و صداقت، ملات کاخ دروغ را زایل کنیم؟