به پاس سه سال همراهی؛ یادداشتی از مریم شربتدار قدس
چکیده :زیبا بود لحظه هایی که روزنامه های تک برگی با لوگوی آشنای کلمه توجهم را در متروها، کیوسک های تلفن و یا در پیاده روها و نیمکت های عمومی جلب می کرد و دلگرمی از اینکه پشتوانه ای از بطن مردم در کنارمان در همین حوالی نه چندان دور نظاره مان می کنند... به امید روزی که در کنار یکدیگر در جوار میر سبزمان و بانوی همیشه همراهش، سالگردی دیگر از حضور بی دریغ تان را شادباش گوییم....
کلمه – مریم شربتدار قدس *
بسمه تعالی
در بحبوحۀ اتفاقات تلخ خرداد 88 و همزمان با دستگیری ها و فشارهای وارده بر عزیزان زندانی و خانواده هایشان، آنچه بیش از هر چیزی حس می شد، نیاز شدید ما آسیب دیدگان آن قضایا به رساندن فریاد تظلم خواهی و فجایعی بود که بتوانیم در مقابل وارونه نمایی ها و اکاذیب منتشره از سوی رسانه های معلوم الحال و دولتی، به افشای حقایق پرداخته و از بدیهی ترین حقوق از دست رفته مان، سخن گوییم.
در آن زمان خانواده های بی پناه و ستمدیده، دروغ ها را می شنیدند و تریبونی برای دفاع نمی یافتند تا آنکه با وجود تنگناهای مختلف، رسانه هایی خودجوش شروع به شکل گیری کرد و در این میان “کلمه” نیز همراه و همگام با مردم مظلوم، سعی در رساندن اخبار صحیح و رویدادهایی داشت که در صورت مکتوم ماندن می توانست تبدیل به فاجعه ای عظیم تر شود.
زیبا بود لحظه هایی که روزنامه های تک برگی با لوگوی آشنای کلمه توجهم را در متروها، کیوسک های تلفن و یا در پیاده روها و نیمکت های عمومی جلب می کرد و دلگرمی از اینکه پشتوانه ای از بطن مردم در کنارمان در همین حوالی نه چندان دور نظاره مان می کنند.
نمی دانم دلسوزانی که با تلاش خود به این مهم مشغول اند، در کدام نقطه از خاک وسیع خدا و با چه امکاناتی، بدون هیچ گونه انتظار و چشمداشت، اینچنین گمنام، فریاد حلقوم های خاموش از بغض های فروخورده شدند و با چه مخاطراتی روبهرو هستند، اما آنچه یقین دارم این است که برایم مصداق همان حق طلبانی هستند که بنا بر آموزه های دینی ما، با شنیدن ناله ها و مشکلات مظلومان، خواب را بر خود حرام کرده و از لذات زندگی چشم پوشیده اند تا شاید آنان که هنوز امیدی به بازگشتشان است، با آگاهی از این اخبار به عدالت بازگردند.
اکنون حدود سه سال از ولادتش می گذرد اما تاریخی مطول از همه رنج ها و دردهایی است که بر زندانیان بی گناه سیاسی و خانواده های بی پناهشان رفته است.
من به عنوان يكي از قربانیان حوادث پس از 22 خرداد 88، بودن و رشد هر روزه ی اين رسانه سبز را تبريك گفته و براي دست اندركاران دلسوزش آرزوي سلامتي و موفقيت دارم. به امید روزی که صلح و آشتی، سایۀ زیبای خود را بر عرصۀ گیتی افکنده و در هیچ جا شاهد به بند کشیدن اندیشه نبوده و زندان ها خالی از زندانی سیاسی باشد.
و به امید روزی که در کنار یکدیگر در جوار میر سبزمان و بانوی همیشه همراهش، سالگردی دیگر از حضور بی دریغ تان را شادباش گوییم.
* همسر فیض الله عرب سرخی، زندانی سیاسی در بند 350 زندان اوین
* * *
مجموعه مطالب ویژه دویستمین شماره روزنامه تکبرگی کلمه:
دانلود ویژهنامه شماره 200 روزنامه تک برگی کلمه در سه صفحه
آرشیو کامل 200 شماره روزنامه تکبرگی کلمه
گزارش تصویری/ تکثیر و توزیع روزنامه کلمه در مترو و تاکسی، خانه و محل کار، شهر و روستا
رسانه قابل اطمینان/ حسین زمان
به پاس سه سال همراهی/ مریم شربتدار قدس
آرزوهای من برای کلمه/ محمد نوریزاد
دانستن باطلالسحر خفقان است/ فخرالسادات محتشمیپور
شبنامهها علیه تاریکی و استبداد/ علی مزروعی
روزنامهی بیروزنامهها و رسانهای برای هر شهروند/ سید مهرداد طباطبایی
آقای میرحسین! این امانت توست/ حسین ناصری نیا
گسترش آگاهی؛ چشم اسفندیار خودکامگان و اقتدارگرایان/ نسیم بهشتی
نماد ِ بودن و سبز ماندن/ بیتا موحد
چالشهای خبرنویسی درباره زندانیان سیاسی/ مانی حقیقی
انتخاب سبز بودن/ صحرا عابدی
نهضت آگاهیبخشی با دست خالی/ زهره نقیبی
گفت و گو با خانوادههای زندانیان سیاسی درباره آگاهیبخشی و عملکرد کلمه/ زهرا صدر
همیشه پاینده و سرافراز باشید.
یا حسین میرحسین
سرکارخانم مریم شربتدار قدس
صبوری و محبتهای ارزشمند شما و همسران دربندتان،همواره در یاد و توجه ملت عزیز ایران جاریست و امیدوارم همسر گرانقدرتان و همه زندانیان سیاسی و عقیدتی به آغوش خانواده هایشان برگردند.مطمئن باشید ستمگران روسیاه خواهند شد
این سی و چند سال با همه مصائبی که به بار آورذ ، این حسن را داشت که زنان مملکت حضوری موثر در صحنه اجتماعی پیدا کردند ، بخصوص از اقشار اصیل جامعه که از لاک خود بیرون آمدند و نشان دادند که زیبایی زن تنها وجه قابل اعتنای حیات اجتماعی او و عرصه هنر نیز تنها عرصه فعالیت او نیست . زنانی خودساخته و آگاه و مبارز . درود بر زن ایرانی .