مردمنامه 39/ آگاهی اسارت پذیر نیست
چکیده :کلمه، نامه ها را در شبکه های اجتماعی و بخش راه سبز امید وبسایت به صورت جداگانه و در بخش اخبار به صورت گروهی منتشر میکند و هر روز این روند را ادامه خواهد داد؛ تنها ذکر این نکته ضروری است که برخی از نامه ها با توجه به احساسات و دیدگاههای مردم ممکن است با رویه مرسوم ما در پرهیز از« کیش شخصیت» و نیز در «محتوا و ادبیات» ناسازگار باشد که به پاس امانتداری این نامه ها نیز منتشر خواهند شد....
در آستانه هزارمین روز حصر خانگی همراهان مردم سبزاندیش کلمه در فراخوانی از مخاطبان دعوت کرده بود تا نامهای خطاب به زهرا رهنورد یا میرحسین موسوی یا مهدی کروبی بنویسند و هر آنچه را که دوست دارد در این روزها با این همراهان و دوستان صادق خویش در میان بگذارد، بر کاغذی ثبت کنند.
تا کنون در پاسخ به این فراخوان دهها نامه کوتاه و بلند ارسال شده است. دستنوشته هایی که تاکنون به کلمه ارسال شده است علاوه بر اینکه سرشار از احساس و عاطفه مردم به نمایندگان فکریشان بوده اکثرا دارای مضامین و محتوایی غنی و روشنگر است.
کلمه، نامه ها را در شبکه های اجتماعی و بخش راه سبز امید وبسایت به صورت جداگانه و در بخش اخبار به صورت گروهی منتشر میکند و هر روز این روند را ادامه خواهد داد؛ تنها ذکر این نکته ضروری است که برخی از نامه ها با توجه به احساسات و دیدگاههای مردم ممکن است با رویه مرسوم ما در پرهیز از« کیش شخصیت» و نیز در «محتوا و ادبیات» ناسازگار باشد که به پاس امانتداری این نامه ها نیز منتشر خواهند شد.
مخاطبان محترم میتوانند نامه های خود را به نشانی info@kaleme.com ارسال کنند.
***
میرحسین منِ ملتی است که داستان دانستن را آغاز کرده ایم، مگر میتوان حصر مان کرد؟
موسوی موسوی است، موسوی من است، موسوی من مردمی است که روزی بنیانهای ظلم این کشور را به باد نیستی دادیم، و هشت سال قهرمانانه سینه در مقابل گلوله تجاوز سپر کردیم تا گرمای لوله هاشان شرمنده از استقامت ما شد و خاموش و سرد گشت. از نسل من دانشجویی است که آنهنگام که صلاح دانستم امنیت میز دانشگاه را به پای عشق سنگر قربانی کردم و دفتر سفید را با رختی خونی عوض کردم.
موسوی من است، من ایرانی، ایرانی که معنایش مقاومت است، معنایش مشروطه است، ستارخان و باقرخان است، میرزا کوچکی است که پشتوانهٔاش تفنگی بود و اعتقادی و مقابلش سپاهی تا بن دندان مسلح.
دیواری کشیده اید از آهن و آجر تا موسوی را به بند اسارتان بکشید که نمی دانید، شاید هم می دانید که آگاهی اسارت پذیر نیست، که مگر میتوان مردمی که داستان دانستن را خوانده اند را به عقب بازگردانید؟ که مگر میتوان دیواری آنقدر بلند ساخت که وجدان بیدار یک ملت شهید و اسیر داده را به بند کشد؟ اندیشه بند پذیر نیست که موسوی یک اندیشه است، اندیشه که این دیوارها قادر به حذف و حصرش نیستند که آوایش از هر دیواری گذر خواهد کرد و تاثیرش را خواهد گذاشت.
***
سلام
جناب آقایان موسوی وکروبی وسرکار خانم رهنورد
من را ببخشید که شماها دربند اسارت هستید و من آزادنه در قبال ایثار شما زندگی میکنم و باز هم من را ببخشید که مجبور شدم در انتخابات 92 شرکت کنم چون وظیفه اصلی من باید تحریم انتخابات می بود لیکن تنها راه نجات را شرکت در انتخابات دیدم .
باز طلب بخشش می کنم که قدرت تحصن و راهپیمایی را از ما گرفته اند.
اگر به اندازه سالیان عمرم طلب مغفرت کنم باز گوشه ایی از این حصرغیرقانونی شما را که بخاطر ما تحمل کردید پرنخواهد کرد.
ما در مقابل شما بزرگواران سرافکنده ایم که نتوانستیم تا به آخر در خیابان بایستیم.
عزیزان ایران در زمام حکومت حکم زندان را دارد فقط حیاط این زندان بزرگتراست.
عزیزان و سروران این را بدانید با تمام فشارهای اقتصادی، بیکاری، فشارهای سیاسی، فیلترینگ وغیره تا آخر ایستاده ایم کافیست فرمانی صادر شود زندان ها را پر میکنیم (البته اینرا به آقای نوریزادهم گفتم جوابی ندادند) ولی بخدا سوگند من آماده هستم.
از خداوند میخواهم که توانی به کسانی (مسئولین) که به آزادی شما می اندیشند بدهد.
محمدصداقت چوکامی 48ساله از تهران
مردم نامه، بسته اول: قرار نبود این صلیب را به تنهایی بر دوش بکشید
مردم نامه، بسته دوم: روز آزادی خرمشهر از نزدیک دیدمتان
مردم نامه، بسته سوم: سرباز بودم که در دوکوهه دیدمت
مردمنامه ۳۱/ حکایت تسلیم نشدنش در برابر صحنه آرایی های خطرناک
مردمنامه۳۲/ نامه مادر شهید اعرابی به محصوران: با شما در راه حق و عدالت همپیمانم
مردمنامه ۳۳/ در بن بست تو، راه آسمان باز است
مردمنامه ۳۴ و ۳۵/ جنبش سبز را زندگی کردیم
مردمنامه ۳۶/ برای زهرا رهنورد مبارز راستین انقلاب اسلامی
