مردمنامه ۱2/ تو هستی، وجود داری
چکیده :کلمه، نامه ها را در شبکه های اجتماعی و بخش راه سبز امید وبسایت به صورت جداگانه و در بخش اخبار به صورت گروهی منتشر میکند و هر روز این روند را ادامه خواهد داد؛ تنها ذکر این نکته ضروری است که برخی از نامه ها با توجه به احساسات و دیدگاههای مردم ممکن است با رویه مرسوم ما در پرهیز از« کیش شخصیت» و نیز در «محتوا و ادبیات» ناسازگار باشد که به پاس امانتداری این نامه ها نیز منتشر خواهند شد....
در آستانه هزارمین روز حصر خانگی همراهان مردم سبزاندیش کلمه در فراخوانی از مخاطبان دعوت کرده بود تا نامهای خطاب به زهرا رهنورد یا میرحسین موسوی یا مهدی کروبی بنویسند و هر آنچه را که دوست دارد در این روزها با این همراهان و دوستان صادق خویش در میان بگذارد، بر کاغذی ثبت کنند.
تا کنون در پاسخ به این فراخوان دهها نامه کوتاه و بلند ارسال شده است. دستنوشته هایی که تاکنون به کلمه ارسال شده است علاوه بر اینکه سرشار از احساس و عاطفه مردم به نمایندگان فکریشان بوده اکثرا دارای مضامین و محتوایی غنی و روشنگر است.
کلمه، نامه ها را در شبکه های اجتماعی و بخش راه سبز امید وبسایت به صورت جداگانه و در بخش اخبار به صورت گروهی منتشر میکند و هر روز این روند را ادامه خواهد داد؛ تنها ذکر این نکته ضروری است که برخی از نامه ها با توجه به احساسات و دیدگاههای مردم ممکن است با رویه مرسوم ما در پرهیز از« کیش شخصیت» و نیز در «محتوا و ادبیات» ناسازگار باشد که به پاس امانتداری این نامه ها نیز منتشر خواهند شد.
مخاطبان محترم میتوانند نامه های خود را به نشانی info@kaleme.com ارسال کنند.
***
سـ۷م میرحسین. این عکس رو از تو انتخاب کردم چون دوست داشتم وقتی باهات صحبت میکنم همینجوری بهم نگاه کنی. احوال پرسی نمیکنم چون در شرایطی که تو توش هستی پرسش “خوبی؟” تنها یه تشریفات اضافه است.
میخواستم بگم که خیلیها این روزها اینور و اونور در مورد تو مینویسن و میگن چون تو پشت ما ایستادی و با ما بودی، الان خیلی بی انصافیه که ما برای رفع حصر تو هیچ کاری نکنیم و بی تفاوت باشیم.
ناراحت نشیها … راستش من با اینکه خیلی دوستت دارم این صحبتهای نوستالژیکی رو در مورد تو نمیپسندم. از بچگی هم هیچوقت از عزاداری و گریه و زاری خوشم نمیاومد. از طرفی با اینکه خیلی عزیزی اما قبل از شخص خودت برای من گفتمان تو مهمه. نمیخوام تو رو با این صحبتها تبدیل به یک خاطره غمگین بکنم. آخه تو خاطره نیستی. هستی … وجود داری … همین بغل تو کوچه اختری. همه هم اینو میدونیم. اعتقاد دارم که تا وقتی که ما فقط از تو یاد کنیم، خواسته رفع حصر تو رو تنها یک خواسته نگاه داشتیم و اون رو تبدیل به یه کنش نکردیم. صادقانه به خودم میگم اگر ادعا داریم رفع حصر تو یه مطالبه ملیه، خوب باید این خواست رو تبدیل به یک کنش اجتماعی کنیم.
من میخوام تو آزاد بشی، چون میخوام دوباره با ما ارتباط بر قرار کنی و به صحنه سیاسی – اجتماعی جامعه برگردی و با ما تعامل کنی. مطالبه رفع حصر تو برای من از روی انصاف نیست بلکه برای هرچه موثر تر کردن و گسترده تر کردن گفتمان توست. همون گفتمانی که امروز ازش از گفتمان میرحسینی یاد میکنیم. همون گفتمان اجتماعی که انقدر روش تاکید داری. همون گفتمانی که اگر خوب مفهومش رو درک کنیم و الگوی عملش کنیم، میتونیم فضاهایی رو هول و هوشش، تو مدرسه، سر کار، تو دانشگاه، تو سینما و تئاتر و رسانهها و … ایجاد کنیم که بشه توش رفع حصر تو و بانو و شیخ رو با صدای محکم فریاد زد. دقیقاً همون کاری که چند ماه پیش تو انتخابات کردیم. در آخر لطفاً سـ۷م من رو به بانو هم برسان. مواظب همدیگه باشین و مرسی که هستی.
نگین بانک
یازده شهریور ۱۳۹۲
مردمنامه ۱/ برای مهدی کروبی: از امید برایت مینویسم
مردم نامه ۲/ ای کاش بودید و سلام ما پنهانی نبود
مردمنامه ۳ تا ۵/ امید، اصلیترین دستاورد یاران سبز
مردمنامه ۶/ همچون ماندلا و گاندی
مردمنامه ۸/ نمازت را دیدم و نماز خوان شدم
مردمنامه ۹ و ۱۰/ قرار نبود این صلیب را به تنهایی بر دوش بکشی
