سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » مردم‌نامه ۱/ برای مهدی کروبی: از امید برایت می‌نویسم...

مردم‌نامه ۱/ برای مهدی کروبی: از امید برایت می‌نویسم

چکیده :در آستانه هزارمین روز حصر خانگی همراهان مردم سبزاندیش کلمه در فراخوانی از مخاطبان دعوت کرده بود تا نامه‌ای خطاب به زهرا رهنورد یا میرحسین موسوی یا مهدی کروبی بنویسند و هر آنچه را که دوست دارد در این روزها با این همراهان و دوستان صادق خویش در میان بگذارد، بر کاغذی ثبت کنند. مخاطبان محترم می‌توانند نامه های خود را به نشانی info@kaleme.com ارسال...


در آستانه هزارمین روز حصر خانگی همراهان مردم سبزاندیش کلمه در فراخوانی از مخاطبان دعوت کرده بود تا نامه‌ای خطاب به زهرا رهنورد یا میرحسین موسوی یا مهدی کروبی بنویسند و هر آنچه را که دوست دارد در این روزها با این همراهان و دوستان صادق خویش در میان بگذارد، بر کاغذی ثبت کنند.

تا کنون در پاسخ به این فراخوان دهها نامه کوتاه و بلند ارسال شده است. دستنوشته هایی که تاکنون به کلمه ارسال شده است علاوه بر اینکه سرشار از احساس و عاطفه مردم به نمایندگان فکریشان بوده اکثرا دارای مضامین و محتوایی غنی و روشنگر است. کلمه نامه ها را در شبکه های اجتماعی و بخش راه سبز امید وبسایت به صورت جداگانه و در بخش اخبار به صورت گروهی منتشر می‌کند و هر روز این روند را ادامه خواهد داد؛ تنها ذکر این نکته ضروری است که برخی از نامه ها با توجه به احساسات و دیدگاههای مردم ممکن است با رویه مرسوم ما در پرهیز از« کیش شخصیت» و نیز در «محتوا و ادبیات» ناسازگار باشد که به پاس امانتداری این نامه ها نیز منتشر خواهند شد.

مخاطبان محترم می‌توانند نامه های خود را به نشانی info@kaleme.com ارسال کنند.

***

نامه به مهدی کروبی: از امید برایت می نویسم

سلام شیخ مهدی
نامه نوشتن برای تو خیلی سخت شده. نمی دانم از چه باید بنویسم و از کجا.

سال ۸۸ هنوز ایران بودم و داوطلبانه در ستاد انتخاباتی تو مشغول فعالیت شدم به امید تغییر برای ایران.

اما شب بعد از انتخابات همه امیدها ناگهان پر پر شدند. یادم می یاد آن شب تا صبح یکی از دوستانم ساعتی یکبار روی صفحه فیسبوک خود می نوشت: آیا موسوی و کروبی با ما خواهند ماند؟ و شما ماندید. روزهای تلخی بود و من نمی خواهم از تلخیهایی که همه می دانیم بنویسم. می خواهم از امید بنویسم. حوادث بعد از انتخابات ۸۸ نشان داد که مردم ما خیلی با تجربه تر از قبل حرکت می کنند و رهبران جنبش تازه پای سبز نیز می دانند چگونه بازی کنند.

یادم می آید شجریان که با صدای بلند خواند تفنگت را زمین بگذار که باز دوری از افراط و پختگی حرکت را نشان می داد.

بعد از ۸۸ برای ادامه تحصیل ایران را ترک کردم و حوادث را از دور دنبال می کنم و به همین دلیل احساس می کنم باید محتاطانه تر سخن بگویم.

حدس می زنم حبس خانگی کمی از اخبار دنیا دورت کرده باشد. همزمان با جنبش و پیروزی مردم مصر بود که در خانه حبس شدی. از مصر بگویم که بی تدبیری و زیاده خواهی دولت نوپا همراه شد با کم تحملی مخالفان و دخالت مجدد نیروهای نظامی. دولت مردمی توسط نظامیان کنار گذاشته شد و دوباره مصر صحنه درگیری شد. تلخ است، اما هم شبیه به تجربه انقلاب ما بود و هم نبود. زیاده خواهی دولت مردمی شباهتش بود به ما. دخالت نظامیان دورنمای آینده مصر را تیره کرد و معلوم نیست کی و کجا مردم مصر تصمیم گیر سرنوشت خود می شوند. سوریه هم در آتش جنگ داخلی می سوزد و سایه جنگ بر سر این کشور همسایه است. دل انسان از کشته شدن کودکان بی گناه و مردمی که برابری می خواهند به درد می آید.

اما در این میان، مردم ما آهنگ دیگری می زنند. خطر جنگ را خوب می فهمند. دخالت نظامیان را نمی خواهند. از جنگ داخلی و تجزیه کشور بیزارند. تغییر می خواهند، اما چنانکه در راهپیمایی سکوت نشان دادند، تغییر را تدریجی و با کمترین درگیری می خواهند. برابری می خواهند. حق مخالف خود را به رسمیت می شناسند و به اصول دموکراسی پای بندند.

برخلاف تصور حاکمیت که با حبس شما، جنبش سبز پایان می یابد، حرکت همچنان زنده است و در یک حرکت مسالمت آمیز دیگر سبزها بنفش پوشیدند و باز از طریق انتخاباتی آرام حرف خود را زدند و حسن روحانی را به قدرت رساندند.

نمی دانم خبر داری یا نه، اما شعار مردم بعد از پیروزی مردم این بود:

برادر شهیدم، رایت را پس گرفتم

این شعار نشان داد که جنبش زنده است، اما به دور از افراط حرکت می کند.

در غیاب شما محمد خاتمی هم فعال تر شده است و از خواسته آزادی شما عزیزان و سایر زندانیان سیاسی دست بردار نیست.

حرکتها و خبرهایی که از دولت نوپای روحانی می رسد کمابیش نشان می دهد که فشار و خواست عموم مردم برای آزادی شما و سایر زندانیان، دولت را به حرکت واداشته است. من که خیلی امیدوارم به سال نرسیده آزادی تو، مهندس موسوی، خانم رهنورد و بعد مژده آزادی سایر زندانیان را بشنویم.

پایان شب سیه سپید است و حرکت هوشمند مردم نوید آینده ی متفاوت و روشن را برای ایران می دهد. البته باید صبور بود، و ما نشان دادیم صبوریم و پر امید.

منتظر آزادی رهبران سبز هستیم تا در کنار هم این راه دشوار را ادامه دهیم.

یادم می آید پیمانی که در مناظره تلوزیونی با مهندس موسوی بستی که تا آخر بمانید، و مردانه ماندید. از صمیم قلب مقاومتتان را می ستایم و چشم به راه آزادیتان هستم.

در کنار هم، ما پیروزیم.

یکی از میلیونها سبز ایران

رضا


دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.