مردمنامه 9 و 10/ قرار نبود این صلیب را به تنهایی بر دوش بکشی
چکیده :در آستانه هزارمین روز حصر خانگی همراهان مردم سبزاندیش کلمه در فراخوانی از مخاطبان دعوت کرده بود تا نامهای خطاب به زهرا رهنورد یا میرحسین موسوی یا مهدی کروبی بنویسند و هر آنچه را که دوست دارد در این روزها با این همراهان و دوستان صادق خویش در میان بگذارد، بر کاغذی ثبت کنند. مخاطبان محترم میتوانند نامه های خود را به نشانی info@kaleme.com ارسال کنند...
در آستانه هزارمین روز حصر خانگی همراهان مردم سبزاندیش کلمه در فراخوانی از مخاطبان دعوت کرده بود تا نامهای خطاب به زهرا رهنورد یا میرحسین موسوی یا مهدی کروبی بنویسند و هر آنچه را که دوست دارد در این روزها با این همراهان و دوستان صادق خویش در میان بگذارد، بر کاغذی ثبت کنند.
تا کنون در پاسخ به این فراخوان دهها نامه کوتاه و بلند ارسال شده است. دستنوشته هایی که تاکنون به کلمه ارسال شده است علاوه بر اینکه سرشار از احساس و عاطفه مردم به نمایندگان فکریشان بوده اکثرا دارای مضامین و محتوایی غنی و روشنگر است.
کلمه، نامه ها را در شبکه های اجتماعی و بخش راه سبز امید وبسایت به صورت جداگانه و در بخش اخبار به صورت گروهی منتشر میکند و هر روز این روند را ادامه خواهد داد؛ تنها ذکر این نکته ضروری است که برخی از نامه ها با توجه به احساسات و دیدگاه های مردم ممکن است با رویه مرسوم ما در پرهیز از« کیش شخصیت» و نیز در «محتوا و ادبیات» ناسازگار باشد که به پاس امانتداری این نامه ها نیز منتشر خواهند شد.
مخاطبان محترم میتوانند نامه های خود را به نشانی info@kaleme.com ارسال کنند.
***
اگر این نامه به دست میر حسین رسید، می خواستم بدونه که عذاب وجدان داره روز به روز روحم رو می خوره.
می خواستم بدونه که اصلن قرار نبود که او صلیب رو تنها به دوش بکشه.
و بدونه که اگر قبل از اینکه به جای واقعیش برگرده، اتفاقی برایش بیافتد، هیچ وقت تو زندگی خودم رو نخواهم بخشید…
***
الهی! آگاهی برای این ملت از نان شب واجبتر است
جناب آقای مهندس میر حسین موسوی سلام
منزاده شهر تبریزم. زاده شده به روز بیست و دوم بهمن ماه پنجاه و هشت. بنا به فرموده شما و احساس نیاز خودم در مورد آگاهی دادن در شبکههای اجتماعی از فرصتهای کوتاهی برای برقراری ارتباط با قشر اجتماعی موجود در این شهر از هر طیف شروع به طرح بعضی مسائل و باز کردن فضا برای صحبت و هم اندیشی برای آگاه کردن مردم برای مقابله با آنچه بدبختی مردم میدانستم کردم. در این میان از شنیدن الفاظی مانند وطن فروش بیدین و بیمنطق بیبهره نماندم.
در این شهر پان ترکسیم بیداد میکند. هیچ جوان میانسال و… را نمیتوانید بیابید که دم از آذربایجان بزرگ و جدایی آن از کشور نزند. در مورد قشر دینی هم که آنچان دگم اندیش هستند که حتی جرات وارد شده به مسائلشان را به خودم نمیدهم. اگر راستش را بخواهید حتی میتوانم بگویم میترسم.
تنها چیزی که میتوانم بگویم این است که حتی یک ساعت از تفکر کردن به شما در روز باز نمانده ولی شرمسار از این هستم که نتوانستم حتی به اندازه سر سوزنی یار و یاور و کمک رسان شما برای آزادی و رهایی بند و بیداد باشم.
از اعماق قلبم از شما پوزش میطلبم که ما ملت ایران برای بار چندم در طول تاریخ رهبر واقعی خود را تنها گزاردیم ماند امیر کبیر و مصدق. خیلی دوست دارم زندگی عادی را رها کرده دنبال تاریخ واقعی این مملکت بروم و تا آخرین نفس زندگی پر ارزش اهدایی از خدا را در راه ساختن و آباد کردن ایران دل بند کنم.
شما در سال ۸۸ نفس تازهای در کالبد غمگین و رخوت زده این کشور دمیدید و بدخواهان قدرت و توانایی بیشتر از ما داشتند.
الهی آگاهی برای این ملت از نان شب واجبتر است خودت صلاح مردم هر چه هست به پیش آر. اگر مزاحم اوقات شریف حضرت عالی شدم بر من ببخشید. دیگر سخنی ندارم. شما را به خدا احد و واحد میسپارم.
مردمنامه ۱/ برای مهدی کروبی: از امید برایت مینویسم
مردم نامه ۲/ ای کاش بودید و سلام ما پنهانی نبود
مردمنامه ۳ تا ۵/ امید، اصلیترین دستاورد یاران سبز
