می‌خواهند فقدان آزادی را با صدای بلند و رسمی اعلام کنند

جناح تندروی اصولگرایان بسیار عصبانی و مستأصل است. هر روز در پی انداختن طرحی نو است. طرحی که عقربه‌های زمان را به عقب برگردانند و امید به آینده را در دل خودشان تا حدی زنده کنند. تمام انرژی ته‌کشیده آنان صرف چنین هدفی می‌شود و آنان را از مسیر انطباق یافتن با محیط و زمان خارج کرده است. به تعبیر دقیق‌تر آنان در حال خواندن آواز در دل شب تاریک هستند، بلکه ترس خود را پنهان کنند

شوهر صدراعظم!

یوآخیم زاوِر و آنگلا مرکل هر دو بزرگ‌شدۀ آلمان شرقی‌اند، و هر دو شیمی خوانده‌اند. زاوِر پس از کسب مدرک فوق‌دکتری استاد و پژوهشگر شیمی شد و علاوه بر استادی، صدها کار علمی‌‌ـ‌پژوهشی انجام داده و نشان‌ها و افتخارات علمی فراوانی در کارنامۀ خود دارد. اما آنچه موضوعیت سیاسی دارد، اتفاقاً زندگی خصوصی اوست که اصلاً هم سیاسی نیست. یوآخیم زاوِر سوژۀ جذابی است. زیرا مانند کسی است که در دریا زندگی می‌کند، اما خیس نمی‌شود

سکوت ملی، امید ملی

پس وقتی امید تخریب می‌شود همه چیز تخریب می‌شود و همه سرمایه‌ها از کار می‌افتند. خواه یک شخص امیدش را از دست بدهد خواه یک جامعه. و امید تنها سرمایه‌‌ای است که از «هیچ» هم قابل زاده شدن است. همه سرمایه‌‌ها برای انباشت شدن نیاز به سرمایه گذاری دارند ولی امید بدون سرمایه گذاری هم قابل تولید است. گاهی یک تغییر سیاست در حکومت، یک انتخابات آزاد، یک سخنرانی، یک اطلاعیه، یک دیدار، حتی یک لبخند می‌تواند موجی از امید در دل یک جامعه ایجاد کند. و البته عکس آن هم صادق است

“لعنت به این زندگی” یا “زنده باد زندگی”؟

اصولگراها وضع بدتری دارند. لعنت به این زندگی در درون آنها بیشتر باید طنین بیاندازد. اصلاح طلبان داعیه عدالت و فرودستان نداشته و ندارند. اما اصولگرایان سال‌هاست در مقابل هجوم اصلاح طلبان سنگری ساخته‌اند از دین و عدالت علی و رسیدگی به امور فرودستان. اما نمی‌توانند از اسماعیل بخشی حمایت کنند

همین حس ایران‌دوستی (به‌مناسبت سالمرگ داریوش فروهر)

ماجرا تازه برایم جذاب‌تر شد. متوجه شدم آقای فروهر و حزب او به نام ملت ایران (محل آن در ابتدای خیابان صفی‌علیشاه، جنب انتشاراتی‌ای به همین نام بود) در همان روزها راجع به این مسئله اطلاعیه‌ای هم داده‌اند. آن زمان رسم بود برای محرمانه‌ نگه‌داشتن مطلب، کلمات را با آب پیاز روی کاغذ می‌نوشتند، کاغذ که روی حرارت شمع می‌رفت نوشته‌ها ظاهر می‌شد. داریوش فروهر آن بیانیه مخالفت را به همین صورت می‌نویسد و به خارج از ایران هم می‌فرستد

برندۀ بزرگ داستان خاشقچی!

این اتفاق، بدبختانه پیروزی بزرگی برای نتانیاهوست. در اسرائیل معمولاً احزاب چپ و میانه بر این نظر بودند که بدون نرمش در مقابل فلسطینی‌ها و توقف شهرک‌سازی‌ها در کرانۀ باختری رود اردن، عادی سازی رابطه با کشورهای عرب و مسلمان امکانپذیر نخواهد بود؛ نتانیاهو اما در مقابل، نه فقط عادی سازی را همزمان با گسترش شهرک‌ها ممکن می‌دانست؛ بلکه دستیابی به صلح با فلسطینی‌ها را – چه نوع صلحی؟ خدامی‌داند! – از مسیر عادی سازی رابطه با دنیای عرب امکانپذیر می‌شمرد

رضا کیانیان بازیگر سرشناس سینما و تلویزیون خطاب به احمد خاتمی: شما به گونه‌ای در مورد کشور ایران صحبت می‌کنید که انگار یک کشور خیالی ست

آیا تا به حال به آسیب شناسی این معضلات کمک کرده‌اید؟ شما به گونه‌ای در مورد کشور ایران صحبت می‌کنید که انگار یک کشور خیالی‌ست. در ایران واقعی مثل همه کشور های دیگر جهان، چه بخواهید و چه نخواهید این مواد مصرف می‌شوند اما کشورهای دیگر صورت مساله را پاک نمی‌کنند بلکه با واقعیات کشور به شکل واقعی رو برو می‌شوند، آسیب شناسی می‌کنند و راه حل پیدا می‌کنند.

شفافیت بودجه و نیروی مردم

بودجه اگر شفاف‌تر و پاسخ‌گویانه‌تر از گذشته، با توجه به شرایط دشوار کشور طراحی شده است، نباید فرایند بررسی و تصویب آن پشت درهای بسته و بدون توضیح کافی به مردم صورت گیرد. درها را باز کنید تا نخبگان بر همه ابعاد بودجه تسلط یابند و زیر و بم آن‌را برای مردم بشکافند. آن‌گاه است که نیروی مردم هم‌چون کوهی در برابر هر اعمال نفوذ سیاسی مخربی بر بودجه خواهد ایستاد

پیام شریعتی برای امروز ما

آنگاه، در جامعه‌شناسیِ تاریخی شریعتی، «معنویت» عرفانی (دینی به‌معنای حقیقی یا باطنی مفهوم) با نوعی «عقلانیّتِ» انتقادی-اجتماعی، در چنان نسبتِ همآهنگ و همسویی قرار می‌گیرند که در نزد کمتر متفکر مذهبی و یا مصلح اجتماعی چنین تناسبی میان آن درون‌گرایی و این برون‌گرایی، به روشنی بیان شده باشد. بر این سه دستآورد، وارد ساختن دو عنصر را بویژه در حوزهٔ فرهنگ مذهبی باید افزود: یکی عنصر «تاریخ»، که مقولات دینی را از انتزاع کلامی و تئولوژیک رها و به‌لحاظ علمی فهم‌پذیرتر می‌سازد؛ و دیگر عنصر «هنر» که در برابر فضای مغموم و افسرده و منفی در فرهنگ و آیبن و آداب و مناسک سنتی، انقلابی زیباشناختی را به راه می‌اندازد.

در حالی که ما در بدبختی بسر میبریم به ما میگویند نظام دارد با شوکت و قدرت پیش میرود

مصطفی ملکیان سال ۱۹۷۲ شخصی به نام جیگمه سینگیه وانگچوک پادشاه کشور بوتان شد. ایشان جای پدرش را گرفت و پادشاه کشور شد. وقتی روی کار آمد، همان روز اول، یک سخنرانی کرد و خطاب به مردم بوتان گفت: “من معتقدم که میزان پیشرفت یک کشور به تولید ناخالص ملی‌اش نیست، این خطاست که تولید […]

با تاکید رهبری مبنی بر وابسته بودن عاملان قتل ها به خارج تکلیف شرعی بازجویان برای شکنجه مشخص شد

علنی شدن این نحوه بازجویی از متهمان که نتیجه آن، ‏انحراف پرونده بر مبنای صدها صفحه اعترافات ساختگی بود، با پیگیری های بعدی محمد ‏خاتمی رئیس جمهور وقت، منجر به دستگیری اعضای تیم بازجویی و سر تیم آنها به نام جواد عباسی کنگوری معروف به “جواد آزاده” شد – وی همان کسی است که در فیلم اعتراف گیری از همسر سعید امامی، چند بار با نام مستعار دیگر خود یعنی “آملی” مورد خطاب این زندانی قرار می‌گیر

نظام چگونه حوزه را مهار می‌کند؟

در این میان نقش «دادگاه ویژه‌ روحانیت» در مهار نیروهای مستقل و تنبیه و مجازات آنها خود داستان مفصل و تاریخ مطوّلی است که در این مجال و إجمال نمی‌گنجد. این روایت، البته مطلقا بدان غرض نیست که استقلال و کرامت و عزت نفس بخش‌هایی از حوزه‌های قم، مشهد، اصفهان و دیگر شهرها نادیده گرفته شود و مطلقا مدعی نیست که همه‌ی ارادتمندان نظام لزوما ارادتی آلوده به منفعت دارند و باز مدعی نیست که موافقت با نظام در حوزه به معنای رضایت از سیره و مسیر رهبری‌ست؛ بلکه جانِ کلام آنست که در چنین وضعیتی، نه مصونیت از آمیختن با حکومت کار آسانی‌ست، نه تحمل و پرداختِ هزینه‌های استقلال و نه غلبه بر وسوسه‌ی درهایی که به روی بزرگان گشوده می‌شود

خیال‌مان راحت نیست آقای روحانی!

واقعیت اما چیز دیگری است. ایران مشکلات بسیاری در عموم زمینه‌ها دارد و نظام تحریم‌ها نیز حتی اگر به طور کامل کار نکند؛ همچون بختکی راه تنفس عادی جامعه را سد خواهد کرد. این جامعه تنها در حوزۀ اقتصاد نیازمند سرمایه گذاری چند ده میلیاردی سالانه، ورود تکنولوژی‌های نو، ایجاد اشتغال گسترده، رشد اقصادی حدود ۱۰ درصد، کنترل تورم در کنار فسادزدایی ساختاری از دستگاهها و چابک و کوچک و کارآمد کردن دولت است تا فقط وضع عادی خود را حفظ کند

نظارت استصوابی و حصر

این اختاپوس در حال حاضر دستش فقط از منصب ریاست جمهوری مورد نظرش کوتاه مانده است و اگر حضور و بسیج مردمی در انتخابات ریاست جمهوری اخیر اندکی کمتر بود، این منصب را هم در کسوت روحانی دیگر در اختیار می داشتند. دولت پنهان برای تصدی پست ریاست جمهوری بی میل نیست اما، نیک آگاه است که منصب ریاست جمهوری را با لباس نظامی نمی تواند اشغال کند و می داند ظاهر امر را برای غیر نظامی نشان دادن چهرۀ حاکمیت باید حفظ کند. چون آگاه است که دوران حکومت نظامیان در سراسر دنیا به سر آمده است. در مواجهه با این واقعیت است که اگر در نصب رییس جمهور مورد نظر خویش ناکام بماند، همت خود را برای محدود کردن رییس جمهور منتخب، به کار خواهد گرفت

چه پاسخی به لینا داریم؟

باز به عنوان فردی که از نوجوانی با مهاجران افغان همکار و دمخور بوده‌ام؛ می‌دانم که وجود افرادی در جامعۀ ایران که به افغان‌های زحمتکش و پر تلاش به دیدۀ تحقیر می‌نگرند؛ غیر قابل انکار است؛ اما این را هم تصدیق می‌کنم که بسیارند شمار ایرانیانی که جز از درِ صلح و صفا و دوستی با مهاجران افغان وارد نمی‌شوند و آنها و خانواده‌هایشان را چون اعضای خانوادۀ خود مورد مهر و حمایت قرار می‌دهند

دولت حق سازماندهی مردم بویژه کارگران از طریق سندیکا را به رسمیت بشناسد

نکته مهم دیگر این است که دولت و سایر نهادهای رسمی باید میان دو راه زیر یکی را انتخاب کنند؛ احترام به حق سازماندهی مردم بویژه کارگران از طریق سندیکا و انجمن و گفت‌وگوی سه‌جانبه کارفرما و دولت با این نهادها یک راه است. راه دیگر آنکه هیچ نهادی را به رسمیت نشناسد و نداند که با چه کسی و چه گروهی مواجه است و اجازه دهد که امور به‌صورت خودبه‌خودی پیش بروند و قابل تصور است که این راه با چه پایان تأسف‌آوری همراه خواهد شد

حق مردم است که بدانند اموال سلطان سکه چه شد

نوع اتهام و شدت التهابات اجتماعی و افکار عمومی نباید مانع از برخورداری متهمان از حقوق قانونی‌شان بشود و در عین حال چه حین رسیدگی و چه پس از قطعی شدن اجرای حکم، اطلاع‌رسانی در مورد پرونده و ابعاد اتهام واجب است. زیرا خاصیت بازدارندگی مجازات در مورد آحاد اجتماع منوط به آن است که مردم بفهمند افراد اگر چه کارهایی بکنند، مجازات خواهند شد. یکی از جنبه‌های مهم اطلاع‌رسانی موضوع اموال محکوم‌علیه است که می‌تواند حاصل از ارتکاب جرم باشد یا نباشد. حق مردم است که بدانند اموال حاصل از جرم چه شد و به کجا رفت

آیا مسئولیت نگارش تاریخ جنگ را باید به نظامیان سپرد؟

برخی نظامیان پژوهش‌های نظامیِ ارزشمندی انجام داده‌اند که برای سیستم‌های نظامی و مورخین هم راه‌گشاست اما وقتی نظامیان به حوزه‌هایی فراتر از حوزه‌ی نظامی وارد می‌شوند در حالی که هنوز باید و نبایدهای یک نظامی را دارند، نتیجه‌ی‌ پژوهش آن‌ها محدودیت و آسیب‌ فراوانی خواهد داشت. از سوی دیگر با انحصار پژوهش‌ها در نهادهای نظامی، موضوعات پژوهشی، موضوعات مورد‌علاقه‌ی نهادهای نظامی خواهد بود و بسیاری از ابعاد جنگ نادیده گرفته می‌شود

به دادِ کارگران فولاد و نیشکر هفت تپه در خوزستان برسید

کارگران گروه ملی فولاد و گارگران کارخانه نیشکر هفت تپه از جمله کارگرانی هستند که با مشقت و سختی، گذران زندگی می‌کنند. کارگران از دریافت حقوق اندک و بخور نمیر هم محروم‌اند. دستگیری معلمان معترض به مسائل صنفی در خوزستان نیز از جمله مواردی که به گسترش نگرانی‌ها در میان فرهنگیان شریف کشیده شده است.

ویژگی مردان قرآن، در افتادن با طاغوت است

گویا قرآن علم، عرفان، عبادت، زهد و تقوایی که به استکبار ستیزی فرانخواند و مرد میدان مبارزه با طاغوت‌ها نگرداند، شایسته تجلیل و بزرگداشت و جاودانگی نمی‌داند. علم, عبادت، زهد و تقوایی از نظر قرآن ارزشمند است که صاحبش را «سربدار» ساخته و روانه میدان مبارزه با طاغوت‌هایی سازد که عَلَم ستیز با خدا برافراشته‌ و «جبروت‌فروش» شده، بندگان خدا را برده خویش می‌خواهند

پاسخی به دعوت نخبگان دانشجو

بیایید در گشودن میدان گفتگو، هیچ کس را پیشا پیش بیرون از ماجرا تعریف نکنیم. از درونی‌ترین اقشار حاکمیت تا بیرونی‌ترین لایه‌های اپوزیسیون، تا همه نمایندگان اقشار متعدد مردم. لزوماً به روشنفکران محوریت عطا نکنیم. معلوم نیست به چه دلیل آنها چنین مرجعیتی دارند. در عرصه سیاسی، تنها همگان مرجعیت دارند و بس. از نقش زبان سخن گفته‌اید. زبان همانقدر که سرکوبگر و حاشیه ساز و طرد کننده است، رهایی بخش و زایشگر و آفریننده هم هست. اما در عرصه سیاست، زبان استعداد رهایی بخش خود را در همگانیت عرصه عمومی پدیدار می‌کند. هر چه از سر و ته این تمامیت بزنید، حتی به قدر یک نفر، به استعدادهای شرارت بار زبان مدد رسانده‌اید.

خودتون میدونید و مملکتتون

این امیدی به شما نیست که در «خودتون میدونید و مملکتتون» مستتر است، علاوه بر این ناامیدی میخواهد بگوید که تا شمایان هستید از دست ما «مردم» کاری بر نمی آید، اسب خود را به هر سو که بخواهید می رانید و با مردم و مملکت کاری ندارید و نیز اگر با شجاعت می گوید؛ از ترسی هم می گوید و معنایش این است که اگر بیش از این بگوئیم، در غل و زنجیریم، پس خود دانید

همصدایی در برابر تحریم

مگر جیب های گشاد و سیری ناپذیری بسیاری از آنان را نمی بینیم؟همه را با هم می بینیم، حس می کنیم، لمس می کنیم، هزینه ها دادیم. اینک تحریم هم بر این شرایط سوار شده است.نیک می دانیم که فشار ناشی از آن بر دوش آسیب دیدگان جامعه بیشتر خواهد شد و آنان اند که باید گرانی ها، فقر و تنگناها و تشدید بیماری ها را تحمل کنند. و نیک تر می دانیم سودجویی و منفعت طلبی قدرت های سیاسی و اقتصادی را بیشتر خواهد کرد.

فاطمی، شاهدِ (گواهی‌بخشِ) دیپلماسی نهضت‌ملی

این دیپلماسی ملی در برابر دو گرایش دیگر در سیاست خارجی متمایز می‌شود: یکی، سیاست سازش و مماشات و معامله‌گری سبک بازاری، که در تاریخ معاصر ایران در مشی قوام‌السطنه نمود می‌یافته است (و در نظام کنونی نیز جناح‌ و فراکسیون‌های پراگماتیست موسوم به سازندگی و «اعتدال‌گرا» و ..، به‌دنبال این خط‌مشی ا‌ست) ؛ دیگر، سیاست به‌اصطلاح «سازش‌ناپذیری» که زمانی حزب توده و زمانی دیگر جناح موسوم به «خط امام»، و بعدها «اصول‌گرایان» حامی دولت پیشین، و امروز «دلواپسان» پیشه کرده و می‌کنند و نتایج آن را دیده‌ایم و می‌بینیم

دو خبر در یک روز

تن دادن به محاسبه و پاسخگویی درباره‌ی میلیاردها تومان از حق و خزانه‌ی مردم، البته که غیرت می‌طلبد و این سوال همواره بی‌پاسخ می‌ماند که راستی! «اجازه اصلی» در پولشویی‌های بزرگ و فسادِ کلان اقتصادی را چه کسی صادر می‌کند؟

نفس منصب ریاست‌جمهوری تبدیل به معضل نظام شده است

از این رو، می‌توان براساس قانون اساسی فعلی، ‌مجلسی ثانوی تشکیل داد و نام آن را -در صورتی که دست به تقنین بزند- «مجلس سنا» یا «مجلس اعیان» گذاشت که طبعاً این مجلس سناتورهای انتصابی خواهد داشت. حتی می‌توان آن را مجلس علیا نامید که یعلوا و لایعلی علیه و نتیجتاً مجلس فعلی «مجلس سفلی» خواهد بود و طبعاً رابطه گهواره‌ای میان مجلس سنا و مجلس شورای اسلامی برقرار نخواهد شد زیرا مجلس علیا جایگاه خود را بالاتر می‌داند و مستقلاً تقنین می‌کند.

می خواهیم با آمریکا مبارزه کنیم اما نه با دیوانگی و شعارهای پوچ…

می‌خواهیم با آمریکا مبارزه کنیم و تا زنده‌ایم با آمریکا و سیستم آن و ظلم و جنایات آن مبارزه خواهیم کرد، ولی نه از روی دیوانگی، نه با شعارهای تو خالی، نه با هرج و مرج و آشوب، زیرا می دانیم وقتی قادریم با امریکا مبارزه کنیم که مثل آمریکا از علم و تکنولوژی و تخصص برخوردار باشیم و ….

راه را بر بقیه نبندیم

ولی آوینی بدون ریش، بدون چفیه، بدون روایت فتح! فارغ التحصیل معماری و در حال گذشتن از راه طی شده! کامران دوران قهوه و غزاله علیزاده و سیگار و کارل گوستاویونگ! وقتی آدم ها را فقط با یک چهره که خودمان می خواهیم و می پسندیم معرفی می کنیم در واقع داریم یک پیام به مخاطب می دهیم؛ یا این شکلی هستی یا کلا از دایره خارجی!

مذاکره در سطح نمایندگان ملت های ایران و آمریکا

اعضای “خانه ملت” می توانند یک گام پیش تر بگذارند و بر این نکته تاکید داشته باشند که آن دوره که نمایندگان مجلس ششم، از جمله رئیس در حصر آن، شیخ مهدی کروبی مجبور بود به صورت غیرمستقیم در کتابخانه مرکزی نیویورک یا … با همتایان آمریکایی دیدار کند گذشته است، و آن ها حاضرند در هر شهر و کشوری با همتایان آمریکایی خود ملاقات کنند، حتی بهتر است پیشنهاد دهند که دور اول گفت و گوهای رسمی در “تهران” برگزار شود

انتخابت کنگره و موقعیت ترامپ

نادیده گرفتن ترامپ و انکار تأثیر تحریم‌ها و تقلیل ماجرا به جنگ روانی به نظرم هیچ کمکی در این شرایط به کشور ما نمی‌کند. در این میان، بخصوص محمد جواد ظریف به جای برخاستن از دندۀ انکار و اظهار نظرهای توأم با خشم و عصبانیت که در دنیای ما ره به جایی نمی‌برد؛ بهتر است چشم آن دسته از کارگزاران نظام را که درک روشنی از صحنۀ بین المللی ندارند؛ بر روی واقعیت ها باز کند؛ نه اینکه خود نیز به چشم آنان خاکستر بپاشد!