مجلس عزای امام حسین چگونه باید باشد؟

مجلس عزای امام حسین(ع) تنها موقعی موجب خشنودی خدا و اجر اخروی است که در جهت بندگی خدا انجام شود و مشتمل بر دروغ و حرام نبوده و بر پایه تقوا استوار باشد که اگر هر عملی چنین باشد مسلّما در روح انسان تأثیر گذاشته و باعث علوّ روحی او می گردد و این رشد روحی است که باعث کسب ثواب می‌شود. برعکس چنانچه کاری خلاف انجام شود، در انسان باعث پستی روح گشته که نتیجه آن عقاب است.

چگونه حسینی بودن

اگرچه باطلی را ظاهر حق بپوشانند، اما حسین و حسینی، فریفته و اسیر ظواهر آن نخواهد شد و برای نجات حق از باطل، مردانه و شجاعانه وارد میدان می‌شود و هرچه در بضاعت دارد، در راه خدا به طبق اخلاص می‌گذارد و از سختی‌ها و دردها و رنج‌های ظاهری تا تهمت‌ها و نارواها و افتراها که عمق جان را آتش می‌زند، واهمه نشان نمی‌دهد.

کروبی: آنهایی یزیدی عمل کردند که مقابل رای مردم ایستادند

مردم را کشته اند و می گویند خدا آبروی “فتنه گران” را برد. خدا آبروی آنهایی را برد که کهریزک به پا کردند. که مردم را از پل به پائین انداختند. آبروی آنهایی را برد که خانواده ها را عزادار کردند. آنهایی که حق ملت را تضییع کردند.

حسین شهید راه اصلاح است، در برابر همه ستمگران تاریخ

حسين معتقد است كه انسان دربرابر ظلم نمي‌تواند صبر پيشه كند. حسين مي‌فرمايد: «فوالله لا اري الموت الا سعاده و الحياه مع الظالمين الا برماً» وقتي كه ما سالروز واقعه كربلا را فرصتي مغتنم مي‌شمريم و گردهم مي‌آييم و آن حادثه را در گوش، قلب، و وجود خود تكرار مي‌كنيم با آن قهرماني‌های جاويدان پيوند مي‌يابيم. قهرماني‌هايي كه ريشه ستم و ستمگران را بركند و نقاب و پرده از چهره عصيانگران و منافقان برافكند. حسين نه تنها در آن صحرا بلكه در طول تاريخ در برابر ستمگران ايستاد. در آن صحرا در برابر سی هزار نفر بود، اما در تاريخ، در مقابل صدها گروه قرار داشت. حسين شهيد راه اصلاح است. «انی أريد الاصلاح في امه جدي ما استطعت» پس اگر در جهت اصلاح امت جدش كوشيديم، او را ياري رسانده‌ايم و اگر سكوت كرديم يا مانع اصلاح شديم او را وانهاده‌ايم و يزيد را كمك كرده‌ايم.

علمای دین چه کردند که کار به عاشورا کشید

ستمكاران را در جایگاه خویش جای دادید و زمام امور خدایی را به دست آنان سپردید، تا به شبهه عمل كنند و به راه خواهش‌های نفسانی بروند. گریز شما از مرگ و خوش داشتن این زندگی، كه به هر حال از شما جدا می‌شود، آنان را بر این مقام، مسلط كرد. شما ناتوانان را به چنگال آنها سپردید كه برخی را بنده و مقهور كنند و پاره‌ای را درمانده از تامین معیشت و مغلوب سازند، مملكت ‌را با خودكامگی، زیر و رو كنند و به پیروی از تبهكاران و جسارت بر خدای جبار، رسوایی هوسرانی‌هایشان را بر خویش، هموار دارند. به هر شهری، سخنرانی زبان‌باز بر منبر دارند و تمام سرزمین اسلام، بی دفاع، زیر پایشان افتاده و دستشان در همه جای آن باز است و مردم، برده‌وار در اختیار آنان‌اند و دست درازی آنان را نمی‌توانند از خود، دور كنند. برخی زورگو و سر سختند كه بر ناتوان به سختی حمله می‌برند و پاره‌ای فرمانروایانی هستند كه از خدا و قیامت پروایی ندارند. شگفتا! و چرا در شگفت نباشم كه مملکت، در دست ستمگری دغل‌پیشه و باجگیری ستمگر و كارگزاری است كه بر مومنان، رحم نمی‌آورد.

بدعت‌ها و ظلم‌های قبل و بعد از عاشورا

مگر نه این بود که حقیقت عاشورا برای ستم ستیزی و ظلم زدایی برآمده بود. اما چرا امیرالمومنین های پس از معاویه و یزید و خلیفه های عباسی و عثمانی و صفوی در کنار تحریف دین ستمهای بیشتری روا داشتند؟ و حقیقت عاشورا و تشیع از عینیت جامعه و زمان به خلوتخانه تکایا و چند روز محرم بازگشت؟

علی مطهری: قیام علیه ظلم و ستم بر همه واجب است / نباید گذاشت زاویه انحراف و استبداد در نظام باز شود

مخالفت با موروثی شدن خلافت اسلامی و تبدیل آن به سلطنت و همچنین اعتراض به فسق و فجور یزید و فساد دستگاه امویه از دلایل سیاسی و اجتماعی قیام امام حسین (ع) بود. مداحان و نوحه‌سرایان باید از اشعار حماسی و زنده كننده و نه مخدر استفاده كنند، آنها باید به یزیدها و شمرهای زمان نیز توجه داشته باشند و حادثه عاشورا را جدا از وقایع عصر حاضر ندانند. ما معتقدیم هر روز عاشورا و هر جا کربلاست «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا»، بنابراین حادثه عاشورا یک نمونه و الگو برای ماست و هر زمان که شرایطی مانند آن شرایط در جامعه وجود داشته باشد باید همانند امام حسین(ع) عمل كنیم. حفظ انقلاب اسلامی امروز ما نیز مانند حفظ انقلاب اسلامی صدر اسلام است. نباید اجازه دهیم زاویه انحراف و استبداد و نادیده گرفتن حقوق مردم در نظام جمهوری اسلامی ایران باز شود. نباید در مقابل انحرافات سکوت كنیم تا کار به مراحل شدیدتر کشیده نشود.

شیوه‌ی حسینی و شیوه‌ی یزیدی

امام حسین(ع) برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کرد و مسأله‌ی اصلی جامعه را چگونگی حاکمیت و ساختار حکومتی می‌دانست و معتقد بود اگر حکومت درست شود سایر احکام فرعی اسلام مانند نماز و روزه و حج و زکات و حجاب نه با زور حکومت، بلکه با علاقه‌ی مردم و مشتاقانه درست خواهد شد. آخرین سخن امام حسین(ع) خطاب به لشکر ابن زیاد این بود که: «فارجعوا الی عقولکم» یعنی به عقل‌هایتان رجوع کنید.

دعوت آیت‌الله روحانی به حضور در هیات‌ها و احیای شعائر عاشورا: جنایات یزید و یزیدیان را افشا کنید

دلیل این کینه‌توزی‌ها نسبت به شعائر حضرت سید الشهدا(ع) چیست؟ آیا ارزش‌های اخلاقی و معارف دینی -همچون جانفشانی در راه عقیده، برخاستن در برابر طاغوت‌ها و ایستادگی و پایداری در راه حق- که در پی احیای این شعائر در دلهای مؤمنان نهادینه می‌شود، این غرض ورزان را به کینه‌توزی وا می‌دارد؟ و یا ترس و وحشتی که در دشمنان خدا می‌افتد، آنان را نگران کرده است؟! چگونه است که ادعای حسینی بودن و دلبستگی به شعائر حسینی دارند، اما اینگونه در این معارف مکتب تشیع تشکیک می‌کنند؟ چرا به‌جای مبارزه با این شعائر، همه توان و تلاش خود را در راه افشای جنایات یزید و یزیدیان نمی‌گذارند؟!

هاشم‌زاده هريسی: قیام امام حسین بر اساس صداقت بود / نباید به بهانه ناامید نشدن مردم، دروغ گفت

قيام امام حسين براساس صداقت و شفافيت است. / دروغ گفتن و شستشوي مغزي دادن با اين بهانه كه مردم نااميد نشوند و همراهي كنند، فريب است زيرا بايد همواره واقعيت‌ها را بيان كرد. / امام حسين به همراهان خود قدرت انتخاب داد تا در صورتي كه مايل نيستند كاروان را ترك كنند. / امروز انسان‌ها در جامعه به چه ميزان كرامت، عزت، رفاه و ارزش دارند نه اينكه به نام امام حسين (ع) نمك بر زخم آن امام بپاشيم.

تأملی مجدد بر قیام حسینی

تقابل اصلی از این قرار است که امام حسین(ع) به خدا و بندگان خدا فکر می‌کند و چیزی را برای خود یا نفسانیت خود نمی‌خواهد و یزید مخالف خدا و برعلیه بندگان خدا و حضرت سازش و همراهی با چنین عنصری را تحمل نمی‌کند ولو به قتل و شهادت خود و اصحاب و یاران و فرزندانش تمام شود و عیالاتش را نیز به اسارت ببرند. آن حضرت حاضر است در این راه آواره شود و شهر و دیار و همه هستی را ترک نماید و اتفاقاً به هنگام خروج از مدینه در حالیکه اهل و عیال و فرزندان خود را آماده کوچ و مهاجرت نموده، این آیه شریفه را زمزمه می‌کند: «فخرج منها خایفاً یترقب قال رب نجنی من القوم الظالمین» سخن و منشوری که اعلامیه آغازین موسی کلیم در هنگام بازنمودن جبهه خداجوئی و نفی و انکار فرعون در مبارزات نجات بنی‌اسرائیل بود.

حسین(ع)، معیار حق

اگر وضع تفکر سیدالشهداء – سلام‌الله علیه – همچون بعضی از مقدسین زمان خودش بود که در جوار حضرت رسول(ص) بماند و عبادت کند، دیگر کربلایی پیش نمی‌آمد. اگر ائمه ما – سلام‌الله علیهم – با اهل ظلم و ستم سازش می‌کردند، احترامشان بسیار بیشتر بود. خلفاء حاضر بودند که آنها را هر شکلی احترام کنند تا آنها دست از دعوتشان بر دارند. حضرت موسی‌بن جعفر(ع) من‌باب اتفاق نبود که چندین سال در حبس به سر بردند، تبعید بعضی از ائمه از مدینه و بردنشان به محل خلیفه، بی‌دلیل نبود. اینها مردم عادی نبودند که بنشینند و درسی بخوانند و درسی بدهند و عبادت کنند و … اگر طرز فکر آنها هم این می‌شد، این مذهب، دیگر مذهبی که در طول تاریخ در مقابل ظلم ایستاده است نمی‌شد.

ریشه‌یابی حادثه عاشورا

براى آنکه علت یا علتهاى پدید آمدن حادثه سال 61 را دریابیم، باید تاریخ را ورق بزنیم و به عقب برگردیم و ممکن است در این ریشه‌یابى به سیصد یا چهارصد سال پیش از بعثت رسول اکرم (ص) برسیم. / اقلیتى واقعاً مى‌خواستند امام بیاید و اسلام را زنده کند، فسق و فجورى را که در دوره حکومت معاویه و پسرش به وجود آمده بود، از بین ببرد، دست حکام ظالم را از سر مردم کوتاه کند، ولى اکثریت با کسانى بود که خواستشان خودنمایى عراق در برابر شام بود. چرا مرکز خلافت باید به دمشق منتقل شود؟ چرا در عراق نباشد؟

آیتالله جوادی آملی: اهالی ایرانی کوفه در ماجرای کربلا شرکت نداشتند

نام مبارک امام حسین علیه السلام تا ابد زنده است و جریان عاشورا نیز برای همیشه ماندگار است. از ذات اقدس اله میخواهیم که ما را جزو کسانی قرار دهد که خون خواهی سالار شهیدان را دارند و به دنبال انتقام از قاتلان سیدالشهدا علیه السلام باشند. چون آنها پدر معنوی ما را به شهادت رساندند.

قیام علیه فساد و ظلم حاکم

حسین‌بن علی با ثابت‌قدمی بر رسالت جد بزرگوارش، این‌چنین فریاد برآورد که مبارزه، امری است ممکن و لازم؛ و آنجا که نتوان خون دشمنان حق و عدالت را ریخت، باید خون پاک و عدالتخواه خویش را بر سر راه او ریخت و او را به زانو درآورد تا با لغزش‌های فروانی که دارد، سرنگون گردد؛ زیرا که این اصل «مبارزه با ظلم و ستمگری» لازمه‌ی تحقق دین خداست.

هر کس در راه خدا و علیه ظلم و ستم قدم بردارد، خدا یاری‌اش می‌کند

اگر در اعماق قلب خود کسی را اهل حق دیدید، احترامش بگذارید و بی‏احترامی نکنید، همین کارگشا و دستگیر است و چه بسا اگر ظلمی هم مرتکب شدید، همان احترام نجاتتان دهد، به شرط آنکه اهل حقی را که از درون خود تشخیص می‏دهید، خطاکار نشمارید. هر مؤمنی ممکن است در مدت عمر خود دستخوش ظلمهای بسیاری شود؛ غیبتش کنند، تهمتش بزنند، این همه نسبتهای زشت که به طلاب حوزه و اصحاب این مسجد دادند؛ عکسهایشان را چاپ کردند و به در و دیوار آویختند و هنوز هم ادامه می‏دهند، اما در عوض برای اکثریت دوستان، خدای تعالی چنین قرار داد که مستقیماً متوجه خدای تعالی شوند، روز به روز درونشان تلألؤ دیگری یافته.

نجفقلی حبیبی: امام حسین(ع) از نقض حقوق مردم و احکام اسلام و از ظلم‌ها انتقاد می‌کرد، نه رفتارهای شخصی طرف مقابل

امام حسين (ع) در بيانات خود همواره از نقض حقوق مردم و احكام اسلام و مظالم در جامعه اسلامي انتقاد كرده است و به رفتار شخصي طرف مقابل اهميت نمي‌دهد اما امروز برخي از مداحان و واعظين موضوعات سطحي و پيش پا افتاده را براي مردم بيان مي‌كنند و اين امر باعث مي‌شود تا اشاره‌اي به هدف اصلي امام حسين درمواجهه با دستگاه فاسد اموي نشود .

آزادگی و استبداد‌ستیزی در نهضت حسینی

نويسنده در اين مقاله سعی کرده است ضمن ارائه نگاه امام‌حسين(ع) به مقوله «آزادی» و شئون مختلف آن در زندگی فردی و اجتماعی، تصويری از فضای استبدادی و جو خفقان حکومت امويان را ترسيم نمايد تا روشن شود که قيام حسينی در چه فضا و شرایط دشواری بر پا شد و چه عواملی موجب گرديد تا امام(ع) برای رويارويی با حکومت ستم‌پيشه اموی، نهضتی خونين را سازماندهی کند. وی سپس جايگاه امام حسين(ع) از جهات فردی و اجتماعی در جهان اسلام، مظاهر عزت و آزادگی از مدينه تا کربلا را برشمرده، نتيجه می‌گيرد اين قيام آزادی‌بخش را بايد الهام‌بخش ملت‌ها برای رهايی از ظلم و بيداد حاکمان مستبد خودشان دانست.

به یاد آیت‌الله منتظری، آن پیر عاشورایی

ویژگی برجسته این مرد بزرگ حق پرستی و باطل ستیزی بود که عمر خود را در این راه گذرانده، هیچ هزینه ای او را از حق گویی باز نداشت و هیچ فشاری او را به باطل پرستی وا نداشت. انواع سختی ها و نا ملایمات را به جان خرید و به سوی هر بلایی آغوش گشود تا دلدادگیش را نسبت به حق و حقیقت تمام، و نفرتش را نسبت به باطل کامل گرداند. بر همه مواهب این دنیا پشت پا زد، از ریاست و مقام و جاه و شکوه و جلال گرفته تا مال و منال و تا آسایش و رفاه. نه از عزلت و محرومیت ترسید و نه از حصر و فشار و نه از حمله غوغاییان قداره بند. او مانند بزرگ مردان عاشورایی خود را آزاد ساخت و پرواز کرد و همه زرق و برق های این دنیای فانی را بازیچه یافت و بر همه آنها خندید.

مسیر سبز حسینی

بار الها! چقدر از تو شاکر باشیم که شیوه‌ی پیشوای حق‌پرستان را برگزیده‌ایم و تا آخرین لحظه از عمرمان خواستار مبارزه با ظلم و استبداد و تیرگی‌هاییم. او در مکتب علی پرورش یافته بود و این سفارش پدر را آویزه‌ی گوش خویش قرار داده بود که: هر مظلومی که ظلم را به خویش روا دارد، به اندازه‌ی ظالم، گناهکار است.

عاشورا، تجلی حقیقت، نه خرافه

سوگمندانه باید اعتراف کنیم که دست‌هایی آشکار یا پنهان ، با آگاهی یا بدون آگاهی، عمدی و یا سهوی، با نیت سوء یا با نیت خیر، در حوزه‌هایی از باور ما شیعیان دست برده‌اند. بدون شک شایسته ترین گروه برای جلوگیری از خرافات و… عالمان دینی هستند که هم وظیفه‌شان می‌باشد و هم در حوزه تخصص علمی و موعظه‌ای‌شان می‌باشد. اگر چه این امر یک وظیفه همه‌گانی است و اختصاص به روحانیون ندارد.

اینجا ارض موعود توست

از ابتدا هم میدانستی این بیابان جای سکونت نیست ! جای تسکین نیست ! این خاک سرخ ، مرهم هیچ التهابی نمیشود. این آب راه بر آتش هیچ عطشی نمی گشاید، حتی اگر عصای موسایی به دست تو باشد. هیچ نوای محزونی در این نینوا فریاد رسی نخواهد یافت ! اما ارض موعود تو اینجاست . همین جا که چون رسیدی ، پای رفتنت نبود! وعده ملاقات با پروردگارت اینجاست هرچند به جای آتش طور ، این آتش خیمه گاهت است که سر به آسمان میکشد ، و به جای نعلین ، پیراهن کهنه از تن در می آوری…

آقای نبوی! از رای مردم می‌ترسید، امام حسین(ع) را بهانه نکنید

روزنامه رسالت در یادداشتی با عنوان “شوک محرم به دموکراسی” تلاش کرده تا با اشاره به مصاف 72 نفر در برابر سی هزار نفر در کربلا، نفی مردمسالاری را نتیجه بگیرد. آقای نبوی! اگر نویسنده‌ی شما قصد یا انگیزه‌ای برای مطالعه‌ی تاریخ ندارد، حداقل او را به دیدن سریال مختارنامه در این هفته‌ها دعوت کنید، تا رفتار ابن‌زیاد را با اقتدارگرایان و مخالفان امروزی مردمسالاری مقایسه کند و همچنین سرنوشت ظالمان و حق‌کشان را که با طلا و وعده، لشکر جمع کردند، ببیند تا به خطا نگوید که مصاف حسین و یزید، مصاف حق و دموکراسی بود! آیا امام حسین با مردمسالاری و رای مردم مخالف بود که تا وقتی از اقبال و همراهی مردم کوفه مطمئن نشد به سوی ایشان حرکت نکرد، یا یزید و ابن‌زیاد طبق اصول امروزی مردمسالاری با مخالفانشان رفتار می‌کردند؟

آیت‌الله دستغیب: امام حسین در سخت‌ترین شرایط، پیروزی حق را می‌دید

کسانی که از خدا دور و با او بيگانه‌اند به بندگان خدا فخر می‌فروشند و سر از بندگی پروردگار برمی‌تابند. اما کسانی که در سايه ايمان راستين، صبر و استقامت می‌ورزند و عمل صالح انجام می‌دهند، نه در هنگام بلا مأيوس و ناسپاس می‌شوند و نه در هنگام نعمت و رحمت از شدت فرح و شادی خدا را فراموش می‌کنند و نه به بندگان خدا فخر می‌فروشند. حضرت اباعبد اللَّه الحسين(ع) وقتی ياران و اصحاب وفادار خود را می‌بيند که چگونه جان خود را فدايش می‌کنند و در حالی که آنها را دوست می‌دارد و قطعاً دوست می‌دارد که خود را فدای آنها کند، اما از انجام تکليف خويش نااميد نمی‌شود و در سخت‌ترين شرايط، پيروزی حق را می‌بيند.

با الهام از حسین (ع) باید در برابر ظلم و ستم ایستاد و فریاد زد

با الهام از عاشورا باید ظلم وستم و استیلا طلبی و خود خواهی و مردم ستیزی در هر شکل و نحوه آن محکوم شود. باید در برابر ستمی که بر بندگان خدا در هر نقطه ای از زمین می رود ایستاد و فریاد زد و با آن مبارزه کرد حتی اگر به قیمت فدا کردن جان باشد. آنگاه که شمشیر از دست حق طلبان گرفته شود و به دست اراذل و اوباش و جاهلان متعصب و منفعت طلبان دنیا پرست قرار گیرد یا انسان حق طلب کشیدن شمشیر را به صلاح نداند رسالت او بیدارگری و آگاهی بخشی و بکار گیری وجدان بشری علیه ستمکاران و نظام های منحط ولو با ظاهری آراسته و مدعی اسلام و انقلاب نبوی است.

آیت‌الله بیات زنجانی: حکومت خودکامه، سرآغاز شرک است

محدثان، وعّاظ و گویندگان، خطوط مشی ساده و در عین حال پرمغز دینی را برای مردم بازگو کنند و غل و زنجیرهای منیّت‌ها و برخی قدرت‌طلبی‌های سیاسی و باندی را از پای دین بگشایند. به مردم بگویند که حق، فراتر از قدرتهای مادّی و حکومتهاست و ملاک و میزان استواری حکومتها در راه حق، عمل به تکالیفشان در برابر خدا و خلق خداست، ولو آنکه حکومتی به نام دین برقرار شده باشد. خروج امام حسین‌ابن‌علی(ع)، خروج بر حکومت جائری بود که سیره‌اش دوری از تزکیۀ نفس و راهش، منتهی به شرک بود ، چراکه حکومت خودکامه، سرآغاز شرک خواهد بود.

تو ای پاسدار حسین گوش بدار

« ما که می خواهیم سپاه و ارتش جندالله باشندو دسته بندی نداشته باشند و جهات سیاسی را کنار بگذارند برای این است که اگر جهات سیاسی و مناقشات سیاسی در سپاه رفت و در ارتش رفت ،باید فاتحه این سپاه و این ارتش را بخوانیم. این جهت را باید آقایان متوجه باشند … .»