همه حرفهای یک کاریکاتوریست؛ چشم ها را به روی حقیقت باز کنیم
چکیده :برای آن گروه از افراد و گروههایی که پا را از دایره انصاف فرا گذاشته و هرچه توانستند، اتهامات و ناسزاها را درقالب خبرسازیها و نوشتهها و گفتوگوها به سوی اینجانب و روزنامه شرق و گردانندگانش روا داشتند، کمی تقوا، سعه صدر و جرعهای آزادگی، آرزو میکنم و از خداوند میخواهم که قلمم همواره بر مدار حقیقت و آزادگی حرکت کند. ...
هادی حیدری هنرمند و کاریکاتوریست روزنامه ی توقیف شده ی شرق در یادداشتی با تاکید بر اینکه “به هیچرو از کشیدن کارتون «چشمبندان» قصد جسارت به رزمندگان پاکباخته دوران جنگ را نداشتم. ای کاش روزی فرا رسد تا کمی در قضاوتهایمان، اصل «تردید» را وارد کنیم و درصد ناچیزی از فرصت را به متهم بدهیم تا از هجوم اتهامات وارده دفاع کند. چشمهایمان را به روی حقیقت باز کنیم و گوشهایمان، تنها آنچه را نشنود که دلهایمان طلب میکند.”
به گزارش کلمه، دو هفته ی پیش و پس از انتشار کاریکاتور چشم بندان در روزنامه شرق هجمه ها و فشارهایی به این روزنامه و کارتونیست آن وارد شد و روز چهارشنبه هیات نظارت بر مطبوعات در جلسه ای ناگهانی و شبانه، تحت فشارهای بیرونی و بدون توجه به توضیحات دست اندرکاران روزنامه شرق، این روزنامه را توقیف و همزمان دادستانی تهران هم رحمانیان مدیرمسئول این روزنامه را بازداشت و هادی حیدری را احضار کرد.
خبرگزاری فارس وابسته به سپاه و همچنین گروهی از نمایندگان تندروی مجلس، از صبح همان روز فضاسازی سنگینی را علیه روزنامه شرق سازمان داده بودند و وزیر ارشاد نیز به کمک آنها آمد تا در نهایت هیات نظارت در جلسه ای اضطراری و فوری، تصمیم به توقیف این روزنامه بگیرد.
اما یک روز پس از توقیف این روزنامه نیز کماکان این هجمه تبلیغاتی علیه روزنامه شرق و هادی حیدری قطع نشد و وزیر علوم و ارشاد در سخنانی جداگانه، کماکان این روزنامه و طراحش را مورد حمله قرار دادند و خواهان برخورد شدید با روزنامه شرق، مدیر مسوول این روزنامه و هادی حیدری شدند.
در این مدت گروه های مختلفی از روزنامه نگاران، خانواده های شهدا و رزمندگان هشت سال دفاع مقدس، طنزپردازان و هنرمندان در دفاع از این روزنامه و کاریکاتوریست آن یادداشت ها و بیانیه هایی منتشر کردند.
امروز پس از دو هفته هادی حیدری در صفحه فیس بوک خود با تشکر از حمایت ها باردیگر تاکید کرد که قصد توهین به رزمندگان دوران دفاع مقدس نداشته است.
متن این یادداشت به شرح زیر است:
از اولین ساعات چهارشنبه پنجم مهرماه نود و یک که هجمه رسانهای علیه «روزنامه شرق» و اینجانب به بهانه انتشار کارتون «چشمبندان» آغاز شد تا به امروز، ساعتها و روزهای پرفشار و پرالتهابی گذشت.
از همان لحظههای اول بسیاری از افراد و گروهها با نگاهی به دور از هیجانات تلاش کردند تا مسیر این جریان را به سوی تعادل و آرامش هدایت کنند.
لازم میدانم که امروز و پس از گذشت دو هفته که شاید کمی از التهاب آن روزها فروکاسته، از گروههای مختلف یاد کنم:
اول- از خانوادههای معظم شهدا و رزمندگان دوران جنگ که پس از دیدن کارتون مورد بحث به سوءبرداشت از آن پی برده و صادقانه از اینجانب حمایت کردند، صمیمانه تشکر میکنم. آنان سرمایههای ارزشمند این کشورند و همواره خود را مدیون محبتهایشان میدانم.
دوم- از روزنامهنگاران و خبرنگاران، کارتونیستها و کاریکاتوریستها، طنزپردازان، نویسندگان و شعرا، اساتید محترم دانشگاهها، حقوقدانان و خبرگزاریها و رسانههای مجازی که در این روزها با حمایتهای بیدریغشان تلاش کردند تا افکار عمومی را با تدبیر و درایت روشنگری کنند صمیمانه سپاسگزارم.
سوم- از تمامی منتقدین منصف که جانب حقیقت را حفظ کرده و مرا با نقدهایشان نسبت به کارهایم آگاه کردند تشکر می کنم.
برای آن گروه از افراد و گروههایی که پا را از دایره انصاف فرا گذاشته و هرچه توانستند، اتهامات و ناسزاها را درقالب خبرسازیها و نوشتهها و گفتوگوها به سوی اینجانب و روزنامه شرق و گردانندگانش روا داشتند، کمی تقوا، سعه صدر و جرعهای آزادگی، آرزو میکنم.
چهارم- در طول سالیان فعالیتم در مطبوعات، هرگز باعث تعطیلی روزنامه و یا مجلهای نبودم. تمام تلاشم را به کار بردم تا در مسیر تعادل گام بردارم. حال که تقدیر اینگونه رقم خورد تا «روزنامه شرق» به دلیل انتشار کارتونی از اینجانب به تعطیلی کشیده شود با تمام وجودم در برابر گردانندگان، اعضای تحریریه و کارکنان زحمتکش روزنامه شرق احساس مسئولیت میکنم و از همه آنها حلالیت میطلبم. هرچند در تمام این روزها آنان با تمام وجود و با کمال محبت و دوستی از اینجانب حمایت کردند. مدیون محبتهایشان هستم و آرزو میکنم که در فضایی بهتر افتخار همکاری دوباره با آنان را پیدا کنم.
پنجم- باز هم تاکید میکنم که به هیچرو از کشیدن کارتون «چشمبندان» قصد جسارت به رزمندگان پاکباخته دوران جنگ را نداشتم. ای کاش روزی فرا رسد تا کمی در قضاوتهایمان، اصل «تردید» را وارد کنیم و درصد ناچیزی از فرصت را به متهم بدهیم تا از هجوم اتهامات وارده دفاع کند. چشمهایمان را به روی حقیقت باز کنیم و گوشهایمان، تنها آنچه را نشنود که دلهایمان طلب میکند.
با همهی این توضیحات باز هم اگر گروهی از ایثارگران و خانوادههای شهدا و رزمندگان جنگ همچنان از اینجانب کدورتی به دل دارند، از همه آن بزرگواران پوزش و حلالیت میطلبم.
ششم- از توقیف هر نشریهای حتی اگر با آن مرزبندیهای فکری داشته باشم، مخالفم. معتقدم که توقیف یک رسانه، معادل صدور حکم اعدام برای کسی است و محدود کننده آزادی و دموکراسی است.
در پایان از خداوند میخواهم که قلمم همواره بر مدار حقیقت و آزادگی حرکت کند.
هادی حیدری
نوزده مهرماه نود و یک
در همین باره بخوانید:
انتقادات گسترده هنرمندان، نویسندگان و اهالی فرهنگ از برداشتهای غیر واقعی از کاریکاتور روزنامه شرق
«نخند! شهید دادیم»؛ یا تصویری از دفاع مقدس برای جنگ ندیده ها
دست از سر رزمندگان و دفاع مقدس بردارید؛ توهین شمایید
نامه طنزپردازان در انتقاد از سوء تفاهم ها درباره کارتون هادی حیدری
نامه ۲۵ خانواده شهید و رزمنده دوران دفاع مقدس در حمایت از کاریکاتوریست شرق
بیانیه ۱۶۰ روزنامهنگار: توهین به رزمندگان، دورترین تلقی ممکن از کاریکاتور روزنامه شرق است
حسین زمان: چه کسی گفته که شما مدافع حرمت بسیجیان و رزمندگانید؟














به اعتقاد من کاریکاتوریست آزاد است تا راجع به هر موضوعی دست به کشیدن کاریکاتور برند. بسیاری از مطالبی را که ما برای برای آن باید چند صفحه مطلب بنویسیم، با یک کاریکاتور ساده می توانیم انعکاس دهیم و حرف خود را زده باشیم و هم لبخندی ولو تلخ بر لب بیننده کاریکاتور بکاریم. اشکال از ماست نه از کاریکاتوریست. ما هستیم که باید ظرفیت خود را بالا ببریم. این بهانه که به این یا آن گروه یا فرد یا سازمان یا این مقدس و آن مقدس توهین شده هم از آن مسائل گل و گشاد است که هیچ حد و مرزی ندارد و میتواند بهانه ای باشد دست سانسورچی و حاکمیت مستبد که هرکار خواست و هربلاتی توانست سر کاریکاتوریست و نویسنده بیاورد. به اعتقاد من انتقاد از همه آزاد است. اگر کسی اعتراض دارد پاسخ را با نوشتن و کشیدن بدهد نه آنکه به خیابانها ریخته آبروی دینی و ملتی و کشوری را خدشه دار کند.