اینجا سردشت است؛ تقاطع «هیروشیما» و«حلبجه»

مطابق گزارشی که نهاد‌های رسمی منتشر کرده‌اند و در اختیار «وقایع‌اتفاقیه» قرار گرفته است، سردشت در طول جنگ تحمیلی، ۶۹ بار با حمله موشکی و توپخانه‌ای روبه‌رو شده است. در سال ۶۵ این شهر، ۱۷ هزار و ۸۸۰ نفر جمعیت داشته که با احتساب ۵,۶ درصد رشد در سال ۱۳۶۶ یعنی در سال حمله شیمیایی به این شهر، جمعیتش حدود ۱۸ هزار و ۸۰۰ نفر بوده است و در زمان حمله شیمیایی ۴۲ درصد جمعیت شهر آسیب دیده‌اند

عکس نوشت/ سردشت شهر شیمیایی و صلح ایران

شاهدان واقعه می گویند از هر طرف صدای ناله و سرفه می آمد. مرگ ابهت خود را از دست داده بود. مردم شهر سردرگم دنبال عزیزان خود می گشتند تا شاید آنان را زنده در بیمارستان و درمانگاهی پیدا کنند. صبح فردا ماشین هایی را پر از جنازه در خارج از شهر پیدا کردند، کسانی که به امید نجات از شهر گریختند اما غافل از این که گازهای شیمیایی ریه ها را پر کرده بود

سردشت؛ شهر بی دفاع

بزرگترین مشکل آنانی که مسموم شدند ولی جان به در بردند خدمات پزشکی است که هنوز است که هنوز درگیر آن هستند و برای درمان باید به شهرهای ارومیه و تهران و تبریز بروند. سن ها بالا رفته ٬عوارض بیشتر شده ولی درصد جانبازی تغییری نکرده است.البته این تنها مختص مجروحان شیمیایی سردشت نیست این درد همه جانبازان است.

آنان هنوز سرفه می کنند. ولی نفس و صدای شان به جایی نمی رسد.