پایان شوهای تبلیغاتی با چهره زشت فقر

مدتهاست محرومان و مستضعفان خراسانی دیگر آن سیدی که با دوربین به آنان سر می‌زد و از مشکلات‌شان سراغ می‌گرفت را ندیده‌اند. تاریخ مصرف رسیدگی به مستضعفان حتی به اعلام نهایی انتخابات ریاست جمهوری هم نرسید. آنان که دلشان به درد می‌آمد برای مردم اگر درصدی از نهاد تحت امرشان را در خدمت کارآفرینی و ایجاد شغل در همان استان کنند فقر در همان استان و استان‌های مجاور ریشه‌کن خواهد شد

رو دست خوردن از روسیه نتیجه عدول رهبری از سیاست نه شرقی نه غربی

دلواپسان وطنی در سالهای گذشته، یک سر چشم بر بدعهدی‌ها و سودجویی‌های روسیه بستند و نوک حمله خود را به سوی آمریکا و اروپا گرفتند، در حالی که در طول تاریخ روسیه بیش از همه به ایران ضربه زده بود

چالش بررسی صلاحیت احمدی‌نژاد برای نظام

وقتی دلسوزان انقلاب فریاد برآورند که این فسادها از جیب مستضعفان خرج شده، بیت‌المال بوده و باید عاملانش محاکمه شوند و حتی پرونده قضایی برای احمدی‌نژاد باز شد، باز هم گفتند نظر رهبری بر این است که مقام عالی در دادگاه حاضر نشود

دستان آلوده؛ سه سال از مسکوت گذاشتن پرونده فساد کلان در بنیاد شهید گذشت

این دست‌ها قدرت نمی‌گیرند مگر اینکه سیستم قضایی و نظارتی را با خود همراه داشته باشند. وجود همان ۷۰ اسم خاص در پرونده بنیاد شهید و سکوت در قبال آنان بزرگترین مصداق همان سیاست کش ندهید است. همان سیاستی که بررسی و پیگیری پرونده‌ سه هزار بورسیه غیرقانونی را ظلم به بورس شونده‌ها می‌داند.

سردار! حالا وقت دلواپسی است

اکنون وقت آن است که یک بار دیگر سپاه به جایگاه اصلی خود برگردد. این بار مساله نه دلواپسی برای مذاکرات هسته ای است که همگان می دانند سیاسی بودن این دلواپسی بیش از ماهیت اصلی اش است، و نه دلواپسی برای تعدادی بدحجاب است. این بار دوباره مرزهای میهن نشانه رفته است. ناامنی در کشور همسایه، ناامنی در خانه است.

مردم از دلواپسی‌های خود می‌گویند: اینها آن هشت سال کجا بودند؟

برای راننده تاکسی از همایش می گویم و در جواب می گوید: تو رو خدا بگذار دهانم بسه باشد. اینا دلواپسند؟ بیایند وسط مردم ببینند مردم چطور روز را شب می کنند. من پشت این فرمان داستان ها می شنوم، که به ناموس زهرا اگر مسوولی بشود و یک ذره شرف داشته باشد باید خون گریه کند

ما هم سر خود را می تراشیم؛ این عین سرافرازی است

لیبراسیون نوشت: در روزهای اخیر مردان و زنان ایرانی در اعلام همبستگی با زندانیان سیاسی شکنجه شده در زندان اوین موهای سر خود را تراشیده اند. “کلمه” گزارش می دهد که بازداشت شدگان در بند 350 اوین (روزنامه نگاران، وکلا و فعالان سیاسی) شکنجه شده اند برای آزار آنان بازجویان موهای سرشان را تراشیده اند. عفو بین الملل گزارش داده که در جریان درگیری های اخیر سی نفر مجروح شده اند و چهار نفر به بیمارستان انتقال یافته اند

آرزوی لحظه ی تحویل سالت چه رنگی است؟

دم سال تحویل که می شود آرزوها رژه می روند مقابل مان. از سال 88 به بعد زندگی رنگ دیگری گرفت. رنگش یا خوب و بدش مهم نیست. از بعد از 88 تا همیشه چیزی کم است حتا اگر زندانی ها هم آزاد و حصر هم برداشته شود ولی باز جای سهراب و ندا و اشکان و محسن و دهها نفر دیگر خالی است. بهارمان تا همیشه حتا اگر سبز باشد گوشه اش قرمز است. جایی از آن رد خون جوانان ایران مانده است. برای همیشه.

افزایش قیمت ها در آخرین روزهای سال؛ نمایش چهره کریه ویرانی اقتصادی

آرام آرام تاثیر بی مسوولیتی ها و نامدیریت ها رخ نشان می دهد. اقتصادی که به ویرانی رسیده بود حالا چهره کریه خود را نشان می دهد. تحریم ها که به ورق پاره ای تشبیه می شد، تورم مهار نشدنی و عدم مدیریت و رعایت نکردن قانون در هدفمندی یارانه ها حالا گریبان مردم را گرفته است.

41 هزار تومان یارانه ها را تقسیم کنید به قیمت نان و پنیر ماهانه، چقدر می ماند؟

نورمحمد هنوز حرف برای گفتن دارد. لا به لای حرف هایش می پرسم چهار سال پیش به کی رای دادی؟ می گوید: “معلومه به موسوی. مگه زمان جنگ رو یادمون رفته؟ به خدا زندگیمون بهتر از این بود. جنگ بود. هزار تا بدبختی داشتیم ولی زندگی می کردیم. اونم که چی شد…”