طائب و همه همدستانش!/ کرونا یک دور تمام ۲

جان انسان از هر چیزی مهم تر است و بنا به سوگندی که خورده واقعیت اوضاع شهر قم و مرگ و میرها را به رهبر می گفت و به عنوان پزشک، او را به تبعات گسترش این ویروس توجه می داد و می خواست و اصرار می کرد تا او از اختیارات مطلقش استفاده کند و راه حل پزشکی و تخصصی را به کارگزارنش توصیه و ابلاغ کند.

خونِ جاری از حلق دریده “علی اصغر”؛ به یاد کودکان کشته شده در آبان‌ماه

لشگر یزید کودکان خردسال حضرت زینب و قاسم و علی اکبر را با بی رحمانه ترین روش به قتل رساند و کودکان و خردسالان دیگر را سیلی بر صورت و شلاق برتنشان می کوبید. دو کودک خردسال حضرت زینب را نه با نیزه و شمشیر، بلکه با پاره سنگ و دیگر اشیایی که پرتاب کردند، به قتل رساندند.

وای اگر توفان بیاید میرحسین …

این استبداد و خودکامگی که سلسه وار از بالا به پایین آمده، حالا عجیب بی نظم شده و مملکت در آشفتگی هولناک به سر می برد. رشته امور گسسته و کسی قادر به انجام کار با طرح و برنامه زمان دار نیست. دولت به انتهای راه رسیده، و برای گذران روز پی در پی پول بی پشتوانه چاپ می کند. یک روز اینسو قرار می گیرد و یک روز آنسو می ایستد، تعادل را از دست داده و هستی ملت را به موج سپرده است.

امید ناامید چه شد که چنین شد؟ به یاد اخوان و ظلمی که بر او شد

بگو، از عرش بگو، از سبز بگو، از نشستن بر بال ملائک و به آنسوی آسمان خدا رفتن بگو. بال در بال ملائک، آنسوی هفت آسمان خدا و از دل پرنور و سرِپرشورت بگو. از آن روزهای اوج که در متن امیدهای کاذب و پوشالی ناامیدی را سرودی تا ما بدانیم که شاخه سبز امیدی نیست تا چنگ بر آن بیندازیم بگو.

به بهانه سالمرگ احسان نراقی عزیز؛ “روشنفکر وابسته، نراقی ساواکی اعدام باید گردد. “

نراقی مخالفین رنگارنگ و عجیب و غریب داشت. چپ، راست، لیبرال، ملی، مذهبی و مهمتر از همه فیلسوف فاشیستی چون “احمد فردید” که بینهایت بی ادب بود و مزور و زورگو. فردید در سال های گذشته به واسطه نراقی در تلوزیون قطبی بحث فلسفه می کرد و نان درمی آورد. حالا خواستار اعدام نراقی و نراقی ها بود.