نیم قرن بعد از مرگ؛ مصدق همچنان در حصر، این بار در جمهوری اسلامی

حصر نخست‌وزیر ایران ۵۰ سال پس از مرگش هم همچنان ادامه دارد. در حالی که چند سالی است درهای آرامگاه دکتر مصدق بر روی علاقمندانش بسته شده، امروز خبر رسیده که حساب کمک‌های مردمی به قلعه احمد آباد هم به دستور دادستانی مسدود شده است

تکرار تاریخ/ حصر به هیچ دیکتاتوری فایده نکرد

حصر اسم رمز عبور از تاریخ دیکتاتوری است، آنجا که حکومت به عجز می‌رسد، دیوار می‌کشد و حصار می‌بندد به خیال خام گمنام کردم محصور. اما ماهیت حصر هیچگاه تابع قانون دیکتاتور نبوده، برای همین است که وقتی در پاییز ۱۳۹۴ خورشیدی ترانه‌ای منتشر می‌شود که از غریبی حصر و جمعه عصر می‌گوید دیوارهای تاریخ برداشته می‌شود با آنکه برای غروب کودتای ۲۸ مرداد ۳۲ خوانده شده است اما دل پر می‌کشد به کوچه اختر. به آن خانه در انتهای بن بست. به خانه دیگری در کوچه‌های شمیران. حصر، هیچ‌گاه نتوانسته نامی را میان دیوارها به بند بکشد

واکنش محمد مصدق به پیشنهاد «عفو ملوکانه» برای رفع حصر و حبس چه بود؟

مرحوم دکتر مصدق در ادامه ی نامه، با توجه به ادعای شاه مبنی بر گذشت از بعضی حقوقش در مورد مصدق به علت خدمات ایشان، بخشی از خدمات به کشور را در روند ملی شدن نفت و غیره شرح داده و بیان کرده که آیا این عفو باید با توجه به انجام خواسته هایی مطابق نظر ملت ایران شامل حال او باشد یا کسانی که بر خلاف این خواسته ها عمل کرده و در واقع مجرمان اصلی بودند؟ در این قسمت او بر آن است تا ضمن رد عفو ملوکانه و رد مجرم بودن خود بگوید که عفو شامل حال مجرمین است و مجرمین کسانی هستند که برخلاف منافع ملی عمل نموده اند و نه خودش.

دو حصر؛ محمدمصدق و میرحسین موسوی

حصر شکنجه بی صدای روح است چه اکنون باشد چه 50 سال قبل و ربودن متعهدین و دلسوزان و کوتاه نمودن دست آنان از خدمت به کشور ضربه ای است جمعی . این که این روزها پایان می پذیرد امری قطعی است اما اینکه ما چگونه بر خواستهایمان پای بفشاریم تا منتخبین دلسوزما و نسلهای بعد ما باز گرفتار این وضع نگردند درجای خود باقی است.

دکتر محمد مصدق به روایت نوه اش

بعد از انقلاب ۱۴ اسفند۵۷، آیت‌الله طالقانی در احمدآباد یک سخنرانی طولانی کردند – مصدق هماورد استعمار – که یک میلیون نفر هم حضور داشتند ولی کماکان امکان جابه‌جایی جنازه به وجود نیامد.