» سینا حقجو

آنکه می ترسد، می ترساند

هرگز نمیتوان در پیگیری مطالبات تنها به اصلاح از بالا دل خوش کرد. چرا که ماهیت آن زدن و گرفتن و شکستن و بستن است و این را دیر یا زود آشکار خواهد کرد، حتی اگر چند روزی آنها را پنهان کند. و این سرکوب جنبش در بالا موازنه نخواهد شد اگر فشار فعالیتی از پایین نباشد.

دو اشتباه سردار

ایشان در حالی شعار قانون گرایی رئیس جمهور منتخب را مانعی در برابر ورود ایشان به مساله حصر میداند که فراموش میکند کلیت این ماجرا هنوز فاقد محمل و حتی توجیه حقوقی مناسب است. حبس و حصر بدون حتي مرجع قانونی مشخص دستور دهنده چیزی معادل با آدم ربایی و سرقت مسلحانه ی سیستماتیک انسان است. کسانی که با احکام و اراده های فراقانونی اجازه شنود و حبس و حصر و شکنجه و قتل هر انسانی را دارند باید پیش از استفاده از لفظ قانون و قانون گرایی کمی بیشتر تامل کنند.

میراث جنبش سبز: برآمدن رهبرانی قابل اعتماد

اگر بگوییم یکی از اهداف میرحسین برای پا نهادن به میدان سیاست احیاء همین گفتمان بود: گفتمان احیاء اخلاق و اعتماد، تا بتوانیم ذیل آن شعار بدهیم «ما همه با هم هستیم». شکل گیری این «همه» ی اجتماعی-سیاسی را باید از جمله ثمرات گرانقدر جنبش سبز دانست، چیزی که به مدد تلاش ها و رنج ها و پایداری های زنان و مردان بسیاری میسر شده است، و البته ممکن نمیشد اگر با همراهی رهبران و سیاست مدارانی صادق و «مردمی» و کاربلد همراه نمیشد.

میرحسین صدای شادی هایمان را شنیده است

۲۵ خرداد را جشن میگیریم به امید آن که راهی به سوی اصلاح و اعتدال باشد. نهری که آب زلال به چشمه گل آلود و آشفته ی کشور باز می آورد. و شروعی برای ساختن ویرانه ها: ویرانه ی اقتصاد و سیاست، ویرانه ی اعتماد و اخلاق. راهی برای گریز از فقر و جنگ و نزاع و تباهی.
۲۵ خرداد اما برای ما یک نماد است: نماد مقاومت و پایداری بر سر حق مردم، و جانب مردم را گرفتن در روزهای سخت سرکوب. و یک نشانه است برای ادامه راه مان: نشانه هدایتی برای صبر و امید.

انتخابات ریاست جمهوری یا آزمون استخدامی معاون اجرایی رهبری

اگر کسی از کاندیداها داعیه ی اصلاح طلبی و بالاتر از آن مدعای دفاع از نظام جمهوری اسلامی را دارد، باید به جای اعتراض به مسائل جزئی و فرعی بی خطر و بی خاصیت به این مساله اساسی اعتراض کند. خوابی که اقتدارگرایان برای حفظ حکومت خود و حذف نهاد و مفهوم رئیس جمهور در دراز مدت دیده اند خطرناک تر از آن است که بتوان در برابر آن ساکت بود و هنوز ادعای انقلابی بودن و اصلاح طبی کرد.