یک سال با سیاست/ سالی پر از بحران برای حاکمیت خودکامه فردی

سال 91 سال سیاست ورزی تک نفره نظام بود که می تواند با توجه به ناکارآمدی آن و بهره گیری از فرصت انتخابات 92، به روندی معقول تر از وضعیت فعلی تغییر مسیر دهد. انتخابات ریاست جمهوری در سال 92 برای جبهه سبزها، فرصتی برای طرح مجدد مطالبات و احیاء گفتمانی خود است و در عین حال جنبش تلاش خواهد کرد تا این فرصت را برای تجدید نظر حاکمیت نسبت به اعمال سیاست های بسته و ناکارآمد فعلی مهیا کند.

استبداد ایرانی؛ دیروز، امروز، فردا

جامعه باید قد بکشد و قد آن از دولت باید بلند تر باشد. جامعه و دولت باید با یکدیگر تعامل کنند. تعاملی که در آن، جامعه فعال است و دولت پاسخگو. دولت باید ساختاری ایجاد کند که رضایت مردم را بسنجد. مردم هم حالت فله ای ندارند. منظور از مردم همه گروه های اجتماعی اعم از اکثریت و اقلیت و موافق و مخالف هستند… تا زمانی که ما جامعه ای سالم، ساختارها و محیط های نهادی مناسب نداشته باشیم، نه تنها انسان های کامل زیادی نمی توانیم به دست آوریم بلکه انسان های متوسط ما هم فاسد می شوند، ما باید به دنبال ساختارها و شرایطی باشیم که انسان های باهوش متوسط بتوانند سالم زندگی کنند، دروغ نگویند، سر هم کلاه نگذارند، عزت نفس داشته باشند.

هشدار درباره بازگشت خودکامگی در لباس جدید

نظامي كه بر اساس ظلم ، بي قانوني و ناديده گرفتن حقوق مردم قرار گيرد پايه هاي آن به حكم سنت الهي درهم فرو مي ريزد. يقينا ايستادگي مردم در برابر اين مستبدان فرجام آن پيروزي خواهد شد چرا كه اين سنت قطعي الهي است كه ظلم پايدار نمي ماند.

آقایان دیر شد! نصیحت نشنیدید و راه دیکتاتوری هموارتر شد

از قدیم گفته‌اند «با بعضی‌ها می‌شود کوه رفت، اما نمی‌شود به دعوا رفت» آقای احمدی‌نژاد هم ازاین دست آدم هاست. کوه رفتنش بد نیست و کیسه‌اش که پر باشد، در «ولخرجی» حرف ندارد اما در دعوا تا طرف را مقابل را نکُشد ول کنِ ماجرا نیست. اصلِ عرض اندام احمدی‌نژاد در برابر رهبری و قانون خود نشان دهندهٔ اقتدار بر باد رفته‌ای است که معلوم نیست تا کجا قربانی می‌گیرد. احمدی‌نژاد، «غولِ نودولتی» است است که در غیاب قانون از «چراغِ تمامیت خواهی» خارج شده است. کم نبودند سیاستمداران دلسوزی که این روز را دیده بودند و کم نبود هشدارهایی که نشنیده ماند …

پیام تبریک کانون دکتر شریعتی به مناسبت پیروزی مردم تونس بر استبداد و خودکامگی

ضمن تبریک این پیروزی، به براداران و خواهران تونسی مان یادآوری می کنیم که نعمت آزادی به سختی به دست می آید ولی به آسانی از دست می رود. باید با مواظبت دایم از نهال نوپای آزادی و مردم سالاری از تنیدین دوباره ی علف های هرز استبداد به دور آن جلوگیری کرد.

علمای دین چه کردند که کار به عاشورا کشید

ستمكاران را در جایگاه خویش جای دادید و زمام امور خدایی را به دست آنان سپردید، تا به شبهه عمل كنند و به راه خواهش‌های نفسانی بروند. گریز شما از مرگ و خوش داشتن این زندگی، كه به هر حال از شما جدا می‌شود، آنان را بر این مقام، مسلط كرد. شما ناتوانان را به چنگال آنها سپردید كه برخی را بنده و مقهور كنند و پاره‌ای را درمانده از تامین معیشت و مغلوب سازند، مملكت ‌را با خودكامگی، زیر و رو كنند و به پیروی از تبهكاران و جسارت بر خدای جبار، رسوایی هوسرانی‌هایشان را بر خویش، هموار دارند. به هر شهری، سخنرانی زبان‌باز بر منبر دارند و تمام سرزمین اسلام، بی دفاع، زیر پایشان افتاده و دستشان در همه جای آن باز است و مردم، برده‌وار در اختیار آنان‌اند و دست درازی آنان را نمی‌توانند از خود، دور كنند. برخی زورگو و سر سختند كه بر ناتوان به سختی حمله می‌برند و پاره‌ای فرمانروایانی هستند كه از خدا و قیامت پروایی ندارند. شگفتا! و چرا در شگفت نباشم كه مملکت، در دست ستمگری دغل‌پیشه و باجگیری ستمگر و كارگزاری است كه بر مومنان، رحم نمی‌آورد.

بدعت‌ها و ظلم‌های قبل و بعد از عاشورا

مگر نه این بود که حقیقت عاشورا برای ستم ستیزی و ظلم زدایی برآمده بود. اما چرا امیرالمومنین های پس از معاویه و یزید و خلیفه های عباسی و عثمانی و صفوی در کنار تحریف دین ستمهای بیشتری روا داشتند؟ و حقیقت عاشورا و تشیع از عینیت جامعه و زمان به خلوتخانه تکایا و چند روز محرم بازگشت؟

آزادگی و استبداد‌ستیزی در نهضت حسینی

نويسنده در اين مقاله سعی کرده است ضمن ارائه نگاه امام‌حسين(ع) به مقوله «آزادی» و شئون مختلف آن در زندگی فردی و اجتماعی، تصويری از فضای استبدادی و جو خفقان حکومت امويان را ترسيم نمايد تا روشن شود که قيام حسينی در چه فضا و شرایط دشواری بر پا شد و چه عواملی موجب گرديد تا امام(ع) برای رويارويی با حکومت ستم‌پيشه اموی، نهضتی خونين را سازماندهی کند. وی سپس جايگاه امام حسين(ع) از جهات فردی و اجتماعی در جهان اسلام، مظاهر عزت و آزادگی از مدينه تا کربلا را برشمرده، نتيجه می‌گيرد اين قيام آزادی‌بخش را بايد الهام‌بخش ملت‌ها برای رهايی از ظلم و بيداد حاکمان مستبد خودشان دانست.

آیت‌الله بیات زنجانی: حکومت خودکامه، سرآغاز شرک است

محدثان، وعّاظ و گویندگان، خطوط مشی ساده و در عین حال پرمغز دینی را برای مردم بازگو کنند و غل و زنجیرهای منیّت‌ها و برخی قدرت‌طلبی‌های سیاسی و باندی را از پای دین بگشایند. به مردم بگویند که حق، فراتر از قدرتهای مادّی و حکومتهاست و ملاک و میزان استواری حکومتها در راه حق، عمل به تکالیفشان در برابر خدا و خلق خداست، ولو آنکه حکومتی به نام دین برقرار شده باشد. خروج امام حسین‌ابن‌علی(ع)، خروج بر حکومت جائری بود که سیره‌اش دوری از تزکیۀ نفس و راهش، منتهی به شرک بود ، چراکه حکومت خودکامه، سرآغاز شرک خواهد بود.

اتحاد دین و سیاست علیه استبداد دینی

سيد جمال‌الدين اسدآبادي طرح همبستگي دين و سياست را براي دو جبهه لازم مي‌دانست: جبهة استبداد داخلي و جبهة استعمار خارجي، كوشش فراوان داشت كه شعور مذهبي مسلمانان را براي مبارزه با استبداد و استعمار بيدار سازد. همبستگي دين و سياست هم به معني وابستگي دين به سياست نيست بلكه به معني وابستگي سياست به دين است. در جهان تسنن به حكم اينكه خلفا و سلاطين را «اولوالامر» مي‌دانستند و اطاعت آنها را از جنبة ديني واجب مي‌شمردند، همبستگي دين و سياست به صورت در خدمت قرار گرفتن دين از طرفِ سياست بود. اما در شيعه هيچگاه چنين مفهومي وجود نداشته و تفسير شيعه از «اولوالامر» هرگز به صورت بالا نبوده است.

خیز جناح دولتی برای فتح سنگرهای بعدی

به رغم آنکه خواسته‌های دولت دهم در همه زمینه‌ها با حمایت مجلس، دستگاه قضایی و در سطح عالی‌تر با حمایت رهبری روبه‌رو می‌شود، یکی از مشاوران احمدی نژاد در مصاحبه‌ای خواستار تغییر قانون اساسی و رفع “موانع دست‌وپاگیر” در قانون به نفع دولت شد. وی همچنین با متهم کردن مجمع تشخیص مصلحت نظام به عمل مغایر قانون اساسی، با اشاره به پایان دوره انتصاب اعضای منصوب رهبری در این مجمع در اسفندماه، خواستار تغییر اعضای فعلی مجمع شد و درباره ترکیب فعلی این مجمع گفت: این ترکیب قطعا باید تغییر کند!

حاکمان بازگردند؛ بیراهه استبداد و خودکامگی، بدفرجام و پر از تباهی است

شاخه جوانان و دانشجویان جبهه مشارکت ایران اسلامی ضمن گرامی داشت روز 13 آبان، به تمامی بزرگمردان و شیرزنانی که با مجاهدت خود این روز را در تاریخ ایران جاودانه کرده اند، درود می فرستد و از حاکمان امروز ایران می خواهد از سلسله وقایع این روز عبرت گرفته و بیش از این در بیراهه خودکامگی و استبداد فرو نروند و از این مسیر بدفرجام و پر از تباهی باز گردند.

از مشاركت موسوی تا تفرد فرعونی

موسی(ع) در مقابل حقیقت خاضع است. تنها و تنها تحقق حقیقت آرمان اوست. او می‌تواند برتر و بالاتر از خود را نیز ببیند و او قدرت مطلق و بلامنازع را طلب نمی‌كند. اما در سوی دیگر فرعون قرار دارد كه از آنجا كه در مقابل حق خاضع نیست و گردنكش و مستكبر است، برتر و بالاتری نمی‌تواند ببیند و در پی قدرت مطلق و بلامنازع است.

آزادی، قید قدرت

اگر قدرت سیاسى راهكارهاى كنترل تجربى را نداشته باشد ،كه از جمله آن، بلكه مهمترین آن، آزادى و چرخش قدرت و مسئول شناخته شدن صاحب قدرت با هر عنوان و موقعیت و به ویژه عناوین دینی است، مهار قدرت به سامان نمی رسد و فساد پشت سر فساد، و ستم پشت سر ستم، از صاحبان قدرت سر می زند و کسی هم جلودارشان نخواهد بود. تنها راه برای مهار قدرت نقد قدرت و فراهم کردن فرصت برای جامعه و به ویژه مخالف برای نقد قدرت است.

به نوه امام و گفته امام می‌تازند، اما از توهین به تصویر امام برمی‌آشوبند

رئيس‌جمهور سوگند ياد مي كند كه پاسدار قانون اساسي باشد و از هرگونه خودكامگي بپرهيزد. پس چرا قوانين مصوب مجلس كه مورد تاييد شوراي محترم نگهبان است، توسط رييس قوه مجريه ابلاغ نشده است. آيا اين تخلف نيست؟

واکنش لاریجانی به اظهارات احمدی‌نژاد: مجلس در رأس امور است تا دیکتاتوری تکرار نشود

يكي از مولفه‌هاي فكري امام(ره)،‌ مردم سالاري ديني بود چرا كه امام ديكتاتوري زمان قاجار و پهلوي را لمس كرده بود و براي جلوگيري از تكرار اين ديكتاتوري در تاريخ ايران نهادهايي را در قانون اساسي مورد تاكيد قرار داد كه مجلس شوراي اسلامي از جمله اين نهادها بود.

احمد توکلی: احمدی‌نژاد در حالی قانون اساسی را زیر سؤال می‌برد که دو بار به آن قسم خورده است

در یکی از ملاقات های نمایندگان با رئیس جمهوری بود که رئیس جمهور از خانم افتخاری نماینده تهران پرسیدند که چه می شد ما به جای دو قوه (مجلس ،دولت) فقط یک قوه داشتیم که خانم افتخاری پاسخ دادند فقط دیکتاتوری می شد! این مکالمه خود گویای همه مسائل مطرح شده اخیر است.

مجید انصاری: حرفهای احمدی‌نژاد خطرناک است / مجلس در رأس امور نباشد، یعنی دیکتاتوری رضاخانی

سئوال این است اگر مجلس در راس امور نیست و رئیس جمهوردر راس امور است، این نظام چه فرقی می کند با نظام دیکتاتوری رضاخانی، فردا لابد رئیس جمهور می خواهد به مجلس دستور بدهد ،لابد اگر مصوبه ای را خلاف میل و فکر خودش تشخیص داد می تواند مصوبه مجلس را عمل نکند یا آن را وتو بکند.