انتخابات و راهبرد جامعه‌گرایانه

فقدان ابتکار عمل از سوی اکثریت نمایندگان منتخب جبهه اصلاحات در قبال بحران‌های حاد اقتصادی اجتماعی سیاسی و رخنه کم سابقه و سیستماتیک فساد در ارکان حکومت، یکبار دیگر همانند سال ۸۴ پیوندهای شکننده موجود بین رهبران وتوده های رأی دهنده را سست کرده است. تا آنجا که بسیاری از نیروهای فعال در بدنه احزاب اصلاح‌طلب هم نسبت به درستی و سودمندی ادامه راهبرد جاری و غفلت از گسترش دامنه فعالیت به بیرون از حوزه قدرت سیاسی و درارتباط نزدیک با نیروهای اجتماعی ابراز تردید کرده اند. این واقعیت ها نیروهای تحول خواه را به این جمع بندی هدایت کرده است که اگر یک رشته تغییرات ساختاری وراهبردی صورت نپذیرد، روند جاری تخریب تا خشکاندن همه ریشه‌های زندگی دراین سرزمین ادامه خواهد یافت.

اسلام، مدارا یا خشونت؟

اسلام دینی توحیدی است و با «آئین شرک» سر سازگاری ندارد؛ اما این ناسازگاری بدین معنا نبود که با هر مشرک یا دگراندیشی صرفاً به خاطر اعتقاداتشان به ستیز برخاسته طرد کنند یا به قتل برسانند، بلکه اساس رابطه‌شان با مخالفان فکری و دگراندیشان، از مشرکین و صابئین گرفته تا اهل کتاب (یهودی و مسیحی و زرتشتی) که طالب صلح و همزیستی با مسلمانان بودند، بر اتحاد و دوستی و تعامل و مباحثه انتقادی و فراتر از آن اتحاد با پیروان ادیان توحیدی بنا شد. این مشی تا زمانی کارساز و قابل‌اجرا بود که آنان در مخالفت و مبارزه با اسلام مسلمانان به قهر و خشونت چنگ نمی‌زدند و به زندگی، آزادی، خانه و خانواده و دیگر علائق مؤمنان و یا هم‌پیمانانشان تجاوز نمی‌نمودند

خطر استیلای تغلب

انتظار این‌که حاکمیت ابتکار عمل را برای تغییر به دست بگیرد و گفت‌وگو با مخالفان را آغاز کند دست‌کم در شرایط کنونی به جا نیست، نه این‌که چنین پتانسیلی در هیچ‌یک از عناصر و طیف‌های حاکمیت وجود ندارد؛ به این دلیل که مطمئن نیستند با باز کردن در گفت‌وگو با منتقدان و باز شدن فضای سیاسی، زمام امور از دست‌هایشان خارج نشود و حاکمیت و امنیت آن‌ها و البته موجودیتشان در مخاطره نیفتد، به‌ویژه که خطر قدرت‌های غربی هم بیشتر شده. میانه‌روهای حاکمیت نگران تکرار حوادث پرمخاطره دو تجربه پیشین‌اند؛ یعنی خرداد 1376 و خرداد 1388 که مهار آن‌ها پرهزینه بوده است.

ضرورت تغییر در شیوه تغییر امور

کاهش محسوس روابط خصمانه و نامداراگرایانه میان گروه‌های سیاسی و روشنفکران در دهه‌های اخیر با وجودی که نشان از وقوع فرایند آرام تغییرات مطلوب در این زمینه می‌دهد، اما هنوز تا جايگزین شدن قطعی کنش عقلانی و مسالمت‌آمیز پایدار راه درازی در پیش است. / جامعه بالغ و مولد، اختلافات را در سایه خرد و دانش و تجربه، به‌طور مسالمت‌آمیز و از طریق گفت‌وگو و مصالحه حل می‌کند و با این شیوه از بروز خشونت و ناامنی و ویرانی جلوگیری می‌نماید؛ فرایندی که به تقویت همبستگی، روحیه مدارا و نیروی تعقل و پیچیده‌ترشدن فعالیت شعور می‌انجامد. / ایجاد بحران‌های تصنعی، دشمن‌تراشی و برافروختن آتش خصومت، کینه، نزاع و جنگ، اذهان مردم را از مسائل واقعی جامعه منحرف و مانع از اندیشیدن و گفت‌وگو و اجماع بر سر عوامل و ریشه‌های اصلی نابسامانی‌ها و اقدام در جهت رفع آنها می‌گردند.

آیا قرآن و عاشورا هم «درخت ممنوعه» شده است؟

آیا کسانی که حکم به تعطیل این نوع محافل و مجالس بحث و گفت و گوی مسالمت آمیز می دهند، تصمیمات و اقدامات خود رابا ملاک های قرآنی و یا قانون اساسی هماهنگ کرده اند؟ آیا حاضرند در نقد و داوری رفتار و اقدامات خود ودیگران آموزه های قرآن وقانون اساسی را به داوری بپذیرند؟ یا آن که نزدآنان آیات وحیانی (شجره طیبه ) نیست، بلکه “درخت ممنوعه ای” است که نباید به آن نزدیک شد و از آن شعله ای برگرفت، و در روشنایی آن به سوی آزادی و رستگاری گام برداشت؟

سایت حبیب الله پیمان ساعاتی پس از راه اندازی فیلتر شد

این وبسایت که شامگاه دوشنبه ٢۴ آبان ماه راه اندازی شده بود، بعد از گذشت کمتر از بيست و چهار ساعت فیلتر گردید و این درحالی بود که بسیاری از علاقه مندان و عموم مردم، هنوز اطلاعی از راه اندازي اين سايت نداشتند.