چهارصد شماره همراه با شما؛ در مسیر آگاهی تا رهایی

چکیده :روزنامه کلمه در حالی در چهارصدمین شماره خود با شما همراه است که صاحب امتیاز اصلی آن یعنی میرحسین موسوی در حصر است، اما ما همچنان با تکیه بر این پیام های از حصر که «امید بذر هویت ماست» و «آینده روشن است» در راه آگاهی بخشی گام برخواهیم داشت تا روزی که دوباره روزنامه کلمه را در کنار مردم بر دکه های روزنامه فروشی ببینیم. آن روز دور نیست....

کلمه: شش سال می گذرد از روزهایی که تک تک شهروندان با شعار «هر شهروند، یک رسانه» در دوران انتخابات ریاست جمهوری 88 در مسیر آگاهی بخشی قدم برداشتند. آن راه سبز امیدوارانه ادامه یافت و رسانه های سبزِ نیز به سهم خود و در حد توان خود در کنار مردم بودند و ماندند تا اهداف جنبش را سینه به سینه در کوچه و خیابان و محافل و خانه ها، همچون جوانه ها یک شروع تازه تاریخی، محافظت کنند.

شعار «هر شهروند، یک رسانه» با هدف گسترش آگاهی تا نیل به مقصد رهایی، استراتژی همه رسانه های مکتوب و مجازی شد که در جهت نهضت آگاهی بخشی مورد توصیه از سوی میر محصور، حرکت می کردند. یکی از این رسانه ها، که ازجمله پایدارترین آنها بوده و هست، «روزنامه کلمه» است که همراه با راهیان راه سبز، می خواست محل رجوع مردمی باشد که به سهولت به اینترنت دسترسی نداشتند یا محکوم به سانسور بودند اما حاضر نبودند تسلیم تبلیغات پرهیاهوی امپراتوری دروغ شوند.

روزنامه کلمه امروز به شماره 400 رسیده است، و ما را به سخت جانی خود این گمان نبود! چه تاسفی از این بالاتر که در کشور ما تعداد روزنامه های چاپی که چنین عمر طولانی ای یافته اند، خیلی زیاد نیست و چه افتخاری از این بالاتر که روزنامه کلمه در همین شرایط دشوار که حتی دسترسی به دفتر و امکانات و تجهیزات و چاپخانه و … هم ممکن نیست، چهارصد شماره دوام آورده و همراه و همنفس سبزهای مظلوم و البته معتقد، به راه سبز خود ادامه داده است.

اگر تذکر، توبیخ، توقیف، بازداشت و سرکوب شیوه حاکمان دیکتاتورمآبی شده که با اعمال فضای پادگانی به سانسور واقعیت در جریان جامعه دامن می زنند؛ اما روزنامه تک برگی کلمه با شکستن سد امپراطوری دروغ، ولو با انتشار همین تک برگ آگاهی بخش، امروز به چهارصدمین شماره رسیده است تا همچنان حامل این پیام برای حاکمان باشد که راستان و راست قامتان تاریخ، تسلیم صحنه آرایی های خطرناک دروغ گویان و مردم ستیزان برای نقش مار کشیدن و مردم را فریب دادن، نخواهند شد.

اول مهرماه ۱۳۸۹ روزی بود که نخستین پیش شماره روزنامه کلمه در اختیار علاقه مندان قرار گرفت. راه ما و کلام ما، همان است که بود:

«مردم ایران ما» رسانه ندارند. مخالفان «مردم ایران ما» در این خیال خام اند که امروز همان روزگاری است که معاویه، علی (ع) را به بی نمازی و کفر متهم نمود و عوام الناس را برای چندی در خواب بی خبری نگه داشت… «مردم ایران ما» رسانه ندارند و سهمشان از صدها میلیارد بودجه ی رسانه ای تنها تهمت و دروغ و شرک است. اما اگر راهی را ببندند «مردم ایران ما» چون جویباری روان راه خود را از میان سنگلاخ ها خواهند یافت…

شمارگان ما معلوم است. ما بی شماریم. برای انتشار و توزیع آن روی شما حساب باز کرده ایم. کارگران در کارخانه ها، دانش آموزان در مدرسه، دانشجویان در دانشگاه، کارمندان در اداره، معلمان در کلاس و همسایه ها در محله ما آن را چاپ کنند و روزنامه ی خود را توزیع کنند. کلمه روزنامه ی همه ی کسانی است که آن را دست به دست می رسانند و سینه به سینه می خوانند.

آنها باید بدانند که اگر با همه دنیایشان به خیال خود تلاش کنند جلوی اطلاع رسانی به مردم را بگیرند ما نیز مانند پدرانمان در دوران خفقان، سینه به سینه به هم خبر خواهیم داد تا مردم کوچه و بازار هم بدانند. و بدانند که دوران حصر و تبعید و محدودیت برای رسیدن قاصد خبری به مقصد گذشته است.

زمان زیادی از تولد روزنامه تک برگی کلمه نگذشته بود که روزنامه کلمه در اتوبوس و تاکسی و مترو و مدارس و دانشگاه ها دست دوست و آشنا دیده شد و مخاطبان و مردم سبزاندیش شبکه توزیع کلمه شدند. آرام آرام در تاکسی و اتوبوس و مترو، درب منزل و مکان های عمومی کلمه را دیدیم و خواندیم و برای استفاده دیگر شهروندان، نسخه ای از آن را بر جا گذاشتیم.

تصاویری که بارها از چنین صحنه هایی در کلمه منتشر شد، به خوبی نشان از گسترده نفوذ این رسانه مردمی می داد. تاثیرگذاری انتشار روزنامه کلمه با مشارکت شهروندان در توزیع و مشارکت در آگاهی بخشی تا حدی بود که دولت هم مجبور شد به نفوذ این روزنامه تک برگی در یکی از بسته ترین حوزه های نفوذ خود، یعنی مدارس، اعتراف کند.

یادمان نرفته که کار به جایی رسید که وزارت آموزش و پرورش در واکنش به فراخوان کلمه برای توزیع روزنامه تک برگی در مدارس و بین دانش آموزان، بخشنامه ای صادر کرد که هراس حاکمیت از این مشارکت جمعی در آگاهی بخشی را علنی می ساخت. و باز یادمان هست که چندی بعد هم معاون این وزارتخانه به توزیع نشریه تک برگی کلمه در مدارس اعتراف کرد. همچنین است نامه حراست آموزش و پرورش که در سایت کلمه منتشر شد و در آن با ابراز نگرانی از توزیع روزنامه کلمه در مدارس و استقبال دانش‌آموزان از آن، خواستار برخورد مدیران مدارس با توزیع این روزنامه و شناسایی مبادی ورود آن به مدرسه! شده بودند.

روزنامه تک برگی کلمه البته در این راه تنها نبود و همراهانی داشت؛ از جمله دیرپاترین همراه آن که روزنامه «کلمه کارگری» بود. از این روزنامه نیز از اولین شماره در 23 آبان 1391 تاکنون 91 شماره منتشر شده است تا برای آگاهی بخشی به کارگران، این قشر مظلوم مستضعف اما بیدار و حق طلب، تلاش کند. همچنین روزنامه های تک برگی دیگری که در این نهضت آگاهی‌بخشی با دست خالی تا مدتی همراه و همگام ما بودند.

امروز روزنامه کلمه در حالی در چهارصدمین شماره خود با شما همراه است که صاحب امتیاز اصلی آن یعنی میرحسین موسوی در حصر است، اما ما همچنان با تکیه بر این پیام های از حصر که «امید بذر هویت ماست» و «آینده روشن است» در راه آگاهی بخشی گام برخواهیم داشت تا روزی که دوباره روزنامه کلمه را در کنار مردم بر دکه های روزنامه فروشی ببینیم. آن روز دور نیست، و بی تردید برای ادامه این راه همچنان به همدلی و همیاری و البته نقدها و نظرات شما نیازمندیم.