احمدی نژاد و تداوم يك فرهنگ اشتباه
چکیده :در حقيقت رييس دولت از اساس نبايد و حق ندارد كه درباره ديگر مقامهاي رسمي كشور با چنين ادبياتي سخن بگويد، هر چند حق انتقاد براي ايشان يا هر شهروند ديگري محفوظ و محترم است. شايد ريشه اين رفتارها، همان تهمتها و اتهامپراكنيهايي باشد كه در سالهاي متمادي از سوي اصولگرايان نسبت به اصلاحطلبان انجام گرفت و اكنون خود با همين ادبيات از سوي دولتي روبهرو ميشوند كه از آن بيشترين پشتيباني را ميكردند. اين فرهنگي است كه سالها در قبال ديگران به كار گرفته شد و رييس دولت همواره از آن در داخل و خارج بهره برد و مورد اعتراض قرار گرفت، تا امروز كه ميبينيم دامن رفتار و ادبيات وي به ديگر قوا و اركان داخل كشور نيز رسيده است ...
فاطمه راكعي
اگر قرار باشد قانون ملاك عمل قرار گيرد، بسياري از رفتارهاي كنوني متوليان امور در دايره فراقانوني است. رييس دولت و نمايندگان يك كشور كه براساس يك قانون روشن و مدون انتخاب شدهاند، داراي وظيفههاي روشن و ويژهيي هستند. براساس همين وظيفهها، اختيار دارند و به همين دليل هم رييس دولت يا وزراي وي يا نمايندگان مجلس نميتوانند و نبايد كه مشكلات به وجود آمده در جامعه را بر دوش ديگران بيندازند تا خود را تطهير كنند. چنين كاري البته در سالهاي اخير انجام ميگيرد و كسي نسبت به آن حساس نيست، هر چند كه با استفاده از اين روش نميتوان مردم را قانع كرد و براي مشكلات آنها توجيه تراشيد. محمود احمدينژاد در نشست خبري اخير خود با خبرنگاران داخلي و خارجي از وزارت ارشاد خود تا ديگر قوا را به چالش كشيد و اقدامات هر كدام از اين نهادها را با اما و اگرهايي همراه كرد. حداقل اتفاقي كه ميتوانست رخ دهد، اين بود كه ايشان وزير ارشاد را كه جزيي از اعضاي هيات دولت است، به پرسش نگيرد و خيلي آسانتر وي را به دليل اشتباه خود تغيير دهد. درباره ديگر قوا نيز نميتوان دولت را بيتقصير دانست چرا كه يكي از هنرهاي مديريت در كشور ما، هماهنگي با همه دستگاه و نهادها و ارگانهاست كه دولت در اين زمينه عملكرد مثبتي از خود بر جاي نگذاشته است. به باور من، كاري كه آقاي احمدينژاد انجام ميدهد و به جاي ايستادگي در برابر چالشها، در جاهاي ديگري مانند بحث معاون اول خودش ايستادگي ميكند، قانوني نيستند. رفتار و ادبيات وي به ويژه آن بخشي كه در ارتباط با سران قواي كشور به كار ميبرند، درست نيست.
در حقيقت رييس دولت از اساس نبايد و حق ندارد كه درباره ديگر مقامهاي رسمي كشور با چنين ادبياتي سخن بگويد، هر چند حق انتقاد براي ايشان يا هر شهروند ديگري محفوظ و محترم است. شايد ريشه اين رفتارها، همان تهمتها و اتهامپراكنيهايي باشد كه در سالهاي متمادي از سوي اصولگرايان نسبت به اصلاحطلبان انجام گرفت و اكنون خود با همين ادبيات از سوي دولتي روبهرو ميشوند كه از آن بيشترين پشتيباني را ميكردند. اين فرهنگي است كه سالها در قبال ديگران به كار گرفته شد و رييس دولت همواره از آن در داخل و خارج بهره برد و مورد اعتراض قرار گرفت، تا امروز كه ميبينيم دامن رفتار و ادبيات وي به ديگر قوا و اركان داخل كشور نيز رسيده است.
منبع: اعتماد
گرچه از احمدی نژاد نفرت دارم ولی معتقدم هیچکس دیگری نمی توانست تا این حد حال فاشیستهایی مثل لاریجانی ها و قالیباف و دار و دسته انصار و موتلفه و . . . را بگیرد و اقایان همه جایشان بسوزد و نتوانند کاری بکنند این مصداق اللهم اشغل الظالمین بالظالمین نیست؟
آنجا که یک فرد درحد رل شخصی خود درجامعه مسول نیست٬ حالا رییس جمهور باشد و یا برادران قاچاقچی اش٬ ولی فقیه یا یک پزشک٬ مشگل است نظامی بوجود آورد که شایسته ملت باشد. آنجا جنگل است.
قطعا اگر یکی با تفنگ در خیابان راه برود قدرتش بیشتر از کسیست که مجهزنیست.
این سخنانی که افراد مختلف نظام ایراد میکنند آنقدر سبک و بی ربط است که بیشتر بدرد کمدی تلویزون میخورد. البته کاستی های زیاد و عمیقی را آشکار می سازد. اینها بخاطر سیستمی که بوجود آمده است بدون اینکه پاسخگو باشد.
مثلا آقایی از طرف قوه قضایی کشور حداقل متهم است٬ بماند که ثابت شده است یا خیر٬ پست بالاتری درنظام بگیرد و یا ولی فقیه فتوا دهد که اختلاس را نباید کش داد.
اینجا بحث های اخلاق و خدا نمیبخشد و حضرت چندم چه گفت بیشتر پفک داخل سینماست و نباید جدی گرفت.
فرهنگ به کار گرفته نمیشود ، متجلی میشود . فرهنگ از درون انسان میتراود ، در رفتار و گفتار . فرهنگی که در کلام احمدی نژاد است ، فرهنگ قشر حاکم بر کشور فلک زده ماست . از همین رو کسانی که این فرهنگ را بر نمی تافتند از حاکمیت کناره گرفتند یا کنار زده شدند .