صبور باش برادرم
چکیده :ای همه ی آنانی که مصطفی را نرم و بی تپش می خواهید، خوابتان سنگین. و ای همه ی آنانی که از پس پرده های اختفا بر زبان زندانبانان این سرزمین کهن الفاظ می نشانید، بدانید و آگاه باشید که با هیاهوی شما اگر دماوند از جا بجنبد، مصطفی را جنبیدن نیست. با کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، پرخاش قلچماقانه مکنید. او فرزند خیرخواه این سرزمین اساطیری است. راه را بر او بگشایید تا تجلی خیرخواهی را در این ایرانی پاک نهاد تماشا کنید. بگویم و بگذرم: با او از هر در که سخن می گویید، با زبان زور سخن مگویید. راه رام شدن او همان است که با شما گفتم: قانون و انسانیت. همین....
محمد نوریزاد:
برای مصطفی تاجزاده و آنانی که او را دوست ندارند
صبور باش برادرم که گذر زمان قدر تو را بر خواهد کشید، و بر تارک فهم ها و اشتیاق ها خواهد نشاند. گذر زمان و قاعده های تغییر ناپذیر هستی، اخم های حماقت را وا خواهد گشود، و تنهایی و بهت را نه از سلول تو که از سلولی به اسم ایران خواهد تاراند.
بله دوست من، آفتاب بخت ما از پس پنجره های درهم شکسته ی این خانه ی ویران طلوع خواهد کرد. چه باک اگر بر در سلول تو هر روزه میخ تازه بکوبند تا صدای تق وتق پتک پوکشان تو را سراسیمه کند و زانوانت را بلرزاند.
مصطفی برای گرما بخشودن به تن یخ بسته ی این سرزمین زخمی، خود را به آتش کشیده است. کسی را که در آتشی اینچنین می سوزد، به کشیدن کبریت تهدید مکنید. راه را بر او وا کنید و خود را از این بن بست ناپسند برهانید. بجای این که بگردید و دشمنی را در مصطفی بکاوید، سر به آغوش خیرخواهی های او فرو برید. مخوف ترین خصلتی که از او فهم کرده اید این است که او منتقدی صریح و آشتی ناپذیر است. به این خصلت مصطفی، نه از زاویه ی دشمنی، که اگر از منظردوستی بنگرید، به کوهی از فرصت و استعداد برخواهید خورد.
شما مصطفی را زندانی نکرده اید، بل پتانسیلی پایان ناپذیر از سلامت و درستی را از خود دریغ کرده اید. هر روزی که از زندانی شدن مصطفی می گذرد، قدر او برکشیده ترمی شود و فرصت شما سر می رسد. با او بداخلاقی مکنید. مگر نمی خواهید او را بشکنید؟ من راه شکستن او را نشان شما می دهم. بجای گریبان دریدن و کف بر دهان آوردن و قفل بر قفل سلول او زدن، پای صحبت او بنشینید. من حتی می توانم راهی را نشان شما بدهم که بتوانید اشک او را درآورید.
مصطفی برخلاف شما که سنگدل و آشتی ناپذیرید، بسیار دل نازک است. شما به پولاد شخصیت او مشت می زنید و انتظار دارید او بشکند. من اگر جای شما بودم، به عاطفه ی او دست می بردم. نقطه ضعف مصطفی همین یک جای شخصیت اوست. قلابی اگر به عاطفه ی فهیمانه و انسانی او بیندازید، او رام خواهد شد. او اتفاقاً چشم به راه قلاب شماست.
یکی اگر از ما بخواهد پای بر سر قانون مگذاریم و انسان باشیم، بدِ ما را می خواهد آیا؟ عاطفه ی مصطفی بر خلاف بسیاری از ما با همین دو نکته آمیخته است. قانون و انسانیت. به این دو نقطه ضعف مصطفی که دست ببرید، او رام خواهد شد. اگر مشتاق رام کردن مصطفی هستید یک نگاهی به این دو خصلت او بکنید و یک نگاهی به کسانی که از این دو گریزان و متنفرند. به شما حق می دهم که خیال رام کردن مصطفی را از سر به در کنید. چرا که رام کردن او مترادف است با ورود امثال آقایان جنتی و شریعتمداری به همین دو خصلت. و این شاید کمی ناممکن باشد.
ای همه ی آنانی که مصطفی را نرم و بی تپش می خواهید، خوابتان سنگین. و ای همه ی آنانی که از پس پرده های اختفا بر زبان زندانبانان این سرزمین کهن الفاظ می نشانید، بدانید و آگاه باشید که با هیاهوی شما اگر دماوند از جا بجنبد، مصطفی را جنبیدن نیست. با کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، پرخاش قلچماقانه مکنید. او فرزند خیرخواه این سرزمین اساطیری است. راه را بر او بگشایید تا تجلی خیرخواهی را در این ایرانی پاک نهاد تماشا کنید. بگویم و بگذرم: با او از هر در که سخن می گویید، با زبان زور سخن مگویید. راه رام شدن او همان است که با شما گفتم: قانون و انسانیت. همین.
بیست و ششم مرداد نود و یک
محمد نوری زاد
منبع: وب سایت نویسنده
فكر كنم سايت جناب نوريزاد آلوده به ويروس باشه- نميدونم مشكلش چيه اما هر وقت وارد سايتش ميشم، آنتي ويروس سيستمم هشدار ميده. به لحاظ فني من اطلاعات زيادي ندارم اما اگه سايت نوريزاد مشكلي داره و به امنيت كاربرها لطمه ميزنه، خواهش ميكنم دوستان حتما به نوريزاد عزيز كمك كنند.
ياحسين…
بله این همان است که ما هم به آن معترفیم. آقای تاج زاده کسی نیست که با زور رام شما دونان شود. من البته یک نقطه ضعف درکارآقای تاج زاده می بینم. وآن خانواده اوست. آقای تاج زاده هرچه داشت خرج انقلاب ونظام کرد و برای خانواده اش نه پول برداشت و نه وقت گذاشت. من ازنزدیک این خانواده را می شناسم. تاج زاده با استعدادی که دارد به هرکاری اگر ورود می کرد الان یکی ازبهترین ها بود. او بسیار تیزهوش است. بسیار متعهد است. من تنها نقطه ضعفی که از او می شناسم همین ظلمی است که به خانواده اش کرده. آنهم بخاطراین نظام واین انقلاب. آقای تاج زاده هنوز که هنوز است درخانه ای استیجاری زندگی می کند. من اگر جای رهبربودم هزارتا از اطرافیان دروغگو ودزد و ریاکار و چاپلوس را می دادم ویکی مثل تاج زاده می گرفتم. فایده تاج زاده این است که ریا کارنیست. چاپلوس نیست. یک متخصص مسائل سیاسی است. دراین یادداشت آقای نوری زاد به خوبی ازدماوندگونگی وی گفته است. من نیزاین سخن آقای نوری زاد را قبول دارم که اگر دماوند ازجا بجنبد تاج زاده ازجا نمی جنبد.
به این خاطر:
کسی را که در آتشی اینچنین می سوزد، به کشیدن کبریت تهدید مکنید.
.
من چه لذتی می برم ازقلم آقای نوری زاد. همین کلمه ها دم دست منهم هست اما نمی دونم چرا نوشته های نوری زاد یه چیز دیگه ست. من آقای تاج زاده رو دوست داشتم حالا بیشتردوسش دارم. خدا هردوشونو حفظ کنه.
اللهم فک کل اسیر
ببینیم غیظ زهبر عظیم الشانشان کی فرو مینشیند . چه موفع از توهم برانداز بودن اصلاح طلبان دست برمیدارد . کی متوجه میشود احمد جنتی و احمد خاتمی وحسین شریعتمداری یک مثقال به وزانت انقلاب خمینی نیفزوده اند . کی خواهد فهمید آینده تاریخ ایران در باره وی قضاوتهای روشن و واضحتر خواهد داشت .
صبور باش برادر سپیده نزدیک است
فلق نشانه پایان شام تاریک است
ما هم با صدای بلند اعلام می کنیم که درکنار مصطفی تاجزاده مثل دماوند ایستاده ایم. ما خودمان را برای آینده ذخیره کرده ایم. وقتش که برسد فوران آتشفشان ما را خواهند دید
“قلابی اگر به عاطفه ی فهیمانه و انسانی او بیندازید، او رام خواهد شد.” حیف از کمالات شما آقای نویزاد ، کدام قلاب ؟
جناب نوریزاد عزیز
حال که گشایشی در آزادی تعدادی از عزیزان دربند شده است امیدوارم مخاطبان شما به حرفهای خیرخواهانه شما گوش کنند و با آزادی مصطفی عزیز و سایر زندانیان دربند،حسن نیت خود را نشان دهند و از نیروی عظیم فکری که در سلولهای زندان هستند برای کمک به این ملت ستمدیده استفاده و طمع گرگهای خارجی را هم نقش بر آب کنند
آقای نوریزاد یک طلوع خورشیدی رابرای راهپیمایی مسالمت آمیز نشانمان دهید قانون پشتیبان ماخواهد بود ما فرهنگ صلحجویانه ی شما وامسال تاجزاده هارا بعد ازاین همه سال وماه تذکرتان آموخته ایم خوب یادگرفتیم با اصل27قانون اساسی بیرون بیاییم وخواسته هایمان رادموکراتیک بیان کنیم هرچه دیرتراعتراض علنی کنیم ظرفیت قانونیمان صلبتروسختتر خواهد شدحکومت ماهم وزن خودش را پیدا نخواهد کرد اگر اعتراض علنی بمیرد دم مسیحایی هم زنده اش نتواند کرد
زنده باد ایران و ایرانی نابود باد استبداد
“مصطفی برای گرما بخشودن به تن یخ بسته ی این سرزمین زخمی، خود را به آتش کشیده است. کسی را که در آتشی اینچنین می سوزد، به کشیدن کبریت تهدید مکنید.”
درود بر شیر زندان اوین وهمسر آزاده وصبور وشجاع وهمیشه در صحنه اش خانم محتشمی پور
آزاده ی از آزاده ی سخن می گوید
شما مصطفی را زندانی نکرده اید، بل پتانسیلی پایان ناپذیر از سلامت و درستی را از خود دریغ کرده اید. هر روزی که از زندانی شدن مصطفی می گذرد، قدر او برکشیده ترمی شود و فرصت شما سر می رسد. با او بداخلاقی مکنید. مگر نمی خواهید او را بشکنید؟ من راه شکستن او را نشان شما می دهم. بجای گریبان دریدن و کف بر دهان آوردن و قفل بر قفل سلول او زدن، پای صحبت او بنشینید.
شما حرف از سازش می زنین در حالیکه ظلم بیداد میکنه
به ایران می نازیم و به دماوندش
دماوندها…
اندکی صبر سحر نزدیک است…
این یک نوشته نیست. ادبیات نیست. چاقوی دو دمی است که یکجا جراحی می کند ودرجای دیگرازدست نابکاران بیرون کشیده می شود. این یک نوشته نیست. آبشاری است. بقول خود نوری زاد عزیز آبشار اسیدی. اینها کلمه نیست. پتک است. برسرکاشانه کسانی که کاه را کوه می کنند و کوه را نمی بینند. به این تکه آخرش توجه کنید:
ای همه ی آنانی که مصطفی را نرم و بی تپش می خواهید، خوابتان سنگین. و ای همه ی آنانی که از پس پرده های اختفا بر زبان زندانبانان این سرزمین کهن الفاظ می نشانید، بدانید و آگاه باشید که با هیاهوی شما اگر دماوند از جا بجنبد، مصطفی را جنبیدن نیست. با کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، پرخاش قلچماقانه مکنید. او فرزند خیرخواه این سرزمین اساطیری است. راه را بر او بگشایید تا تجلی خیرخواهی را در این ایرانی پاک نهاد تماشا کنید. بگویم و بگذرم: با او از هر در که سخن می گویید، با زبان زور سخن مگویید. راه رام شدن او همان است که با شما گفتم: قانون و انسانیت. همین.
ای همه ی آنانی که مصطفی را نرم و بی تپش می خواهید، خوابتان سنگین. و ای همه ی آنانی که از پس پرده های اختفا بر زبان زندانبانان این سرزمین کهن الفاظ می نشانید، بدانید و آگاه باشید که با هیاهوی شما اگر دماوند از جا بجنبد، مصطفی را جنبیدن نیست. با کسی که چیزی برای از دست دادن ندارد، پرخاش قلچماقانه مکنید. او فرزند خیرخواه این سرزمین اساطیری است. راه را بر او بگشایید تا تجلی خیرخواهی را در این ایرانی پاک نهاد تماشا کنید. بگویم و بگذرم: با او از هر در که سخن می گویید، با زبان زور سخن مگویید. راه رام شدن او همان است که با شما گفتم: قانون و انسانیت. همین.
زنده باد ایران . پایدار جنبش سبز مردمی ایران . نابود باد استبداد.یاحسین میر حسین. درود برشیخ شجاع کروبی عزیز.
مردان ما مثل کوه ایستاده اند. کوههای ژله ای حکومت یک چند وقتی است که به لرزه افتاده اند. جالب نیست؟ کوههای ما درزندان اند وژله ها برسرکار؟
شما را بخدا ببینید این قلم چه جادومی کند. من با این قلم رفتم درکنار آقای تاج زاده و به دماوند شخصیت او نگاه کردم. همین است که آقای نوری زاد می گوید.
من به اقای تاج زاده علاقه مند ترشدم. زنده باد آقای تاج زاده. زنده باد نوری زاد. زنده باد قانون وانسانیت
پسندیدیم. گوارا بود. خوب بود. نوش
از آقای نوریزاد میخواهم آیه مربوط به ” قوم اصحاب سبت ” و ” بوزینه شدن ” این قوم را به خاطر نافرمانی از دستورات پیامبر زمانه خود و کسانی که در مصدر حاکمیت ما نشسته و نافرمانی از دستورات قرآن کریم میکنند ، مقایسه کند . در این ۳۳ سال از گذشت انقلاب من ندیدم که آقای قرائتی که هر شب جمعه درسهایی از قرآن میدهد برای یکبار هم شده این آیات را تفسیر نماید . فکر میکنم توان این کار ندارد .
sسلام آقای نوری زاد اگراجازه بدهید با شما مخالفت کنم. نوشته شما جای تقدیردارد و به ما انرژی می دهد اما اگربخواهیم درباره حاکمیت و این که چرا تاج زاده را دریک قرنطینه جدا اززندانیان نگاه داشته باید به اصل حاکمیت ونسبتی که با مردم دارد تمرکز کنیم. اساسا لفظ حکومت و حاکمیت ناظربه “حکم” است. که یعنی یک عده گوسفندند و جماعتی با برگه ای که روی آن “فرمان” نشسته به گله داری مشغولند. حکومت یعنی اداره یک جامعه براساس اصل منسوخ شده “حکم” . وحال آنکه سالهاست دوره این شیوه به سرآمده. آقای تاج زاده بنا به “حکم” اول شخص کشوردرقرنطینه است. وقتی نمی توانی با یکی احتجاج کنی و می ترسی که درمیدان گفتگو و بده وبستان سخن کم بیاوری دست به حکم می بری. که یعنی این هست و جز این نیست. فعلا صلاح این است که تاج زاده درانزوا بماندتا بپوسد. دلش بپوسد و خودش بپوسد. مشکل اینجاست. من البته با نگرش شما موافقم. که تاج زاده درهمه هیمنه رهبر هماوردی ازسلامت وپاکی و درستی و سابقه ندارد. خاک برسرحکومتی که دلسوزی چون تاج زاده را برنمی تابد ورحیمی ها و احمدی نژادها را ور دلش نشانده. روزگاری است آقا ی نوری زاد. این روزها عجب کاسه چه کنمی پیش روی رهبر نشانده اند. می رود وبرمی گردد و با خود می گوید : چه کنم؟ آنچنان پازل تکلیف این کشوررا چیده اند که خامنه ای چاره ای جزاین که حرفی را که برایش تدارک دیده اند بزند ندارد. ما درست به راهی می رویم که برایمان تدارک دیده اند. دراین میان هم شما وهم تاج زاده ها استخوان درگلو وخاردرچشم هستید. افزون برغصه های تمام نشدنی آقا.
اگر نتیجیه تقلب در انتخابات 88اینهمه خسارات برای ملت در پی داشت ولی در ازای ان خداوند متعال محمد نوری زاد را به ملتمان داد وتاج زاده ها را بهتر از گذشته به ملت شناساند و پرده از جهره زشت و منفور و منافقانه مخالفین انها بر افتاد ان جنان که تشت رسوایی از بامی چند طبقه می افتد.
من سی و سه سال است که صبور هستم و صبر کردم شاید برسیم به جای اولی که برای آن انقلاب کردیم. ما نه برای اسلام انقلاب کردیم نه برای روحانی و نه برای نماز و روزه. ما همه چی داشتیم مگر آزادی سیاسی. انقلاب کردیم که آزادی سیاسی بدست آوریم و انقلاب کردیم که یک حکومت ملی و مردمی داشته باشیم و بالای سرمان یک آقا بالا سر و ارشاد کنند داهیانه نباشد. حال بفرمایید بعد از یک میلیون کشته و ششصد میلیارد خرج به کجا رسیده ایم. بازهم صبر کنیم و صبور باشیم درست خواهد شد؟ والله صبر ما از ایوب هم بیشتر بود و بیشتر است