گزارش جدید دیدهبان حقوق بشر: نیروهای امنیتی میانمار، مسلمانان را هدف میگیرند
چکیده :سازمان دیده بان حقوق بشر می گوید نیروهای امنیتی برمه در پی خشونت فرقه ای مرگبار در در این کشور مرتکب قتل، تجاوز جنسی و دستگیری های جمعی علیه مسلمانان روهینگیا در غرب کشور شده اند. اقدامات خشونتآمیز علیه مسلمانان روهینگا نشان میدهد با وجود قول دولت برای پایان دادن به تبعیضات قومی، آزار و اذیت و تبعیض همچنان ادامه دارد....
کلمه – گروه بین الملل: دو ماه پس از آغاز درگیری های فرقه ای در برمه، سازمان دیده بان حقوق بشر روز چهارشنبه 11 مرداد طی گزارشی از بروز خشونت های مرگبار فرقه ای در ماه ژوئن پرده برداشت.
سازمان دیده بان حقوق بشر می گوید نیروهای امنیتی برمه در پی خشونت فرقه ای مرگبار در در این کشور مرتکب قتل، تجاوز جنسی و دستگیری های جمعی علیه مسلمانان روهینگیا در غرب کشور شده اند.
به گزارش کلمه، در حالی که در گزارش های پیشین سازمان ملل عمق این کشتار و خشونت شدید گزارش نشده بود، رسانه های دولتی در ایران نیز با انتشار عکس ها و گزارش های دروغین اذهان مردم و رسانه ها را منحرف کردند و همین امر باعث انتشار خبر های ضد و نقیضی در مورد مسلمانان برمه ای شد.
مطالب پیشین کلمه در این باره:
تراژدی مسلمانان برمهای؛ مردمان بیوطن
دفاع آنگ سان سوچی از حقوق اقلیتهای دینی و قومی برمه
پیشنهاد ارگان انصار حزب الله: مداخله نظامی ایران در برمه!
انتقاد نوام چامسکی از سکوت نهادهای بین المللی در قبال کشتار برمه
بزرگنمایی و آمار متناقض از کشتهشدگان برمه در رسانههای حکومتی
قدردانی تاجزاده از حمایت آنگ سان سوچی از حقوق اقلیتها
انسان کشی و مسلمان کشی در برمه؛ یادداشتی از عمادالدین باقی
تحریک افکار عمومی با آمار و عکسهای جعلی از مسلمانان برمه
اکنون دیدهبان حقوق بشر، دولت میانمار را برای کشتار اقلیت مسلمان روهینگا در جریان موج اخیر خشونتهای فرقهای در این کشور، محکوم کرده است.
دیدهبان حقوق بشر همچنین در گزارش خود گفت که دولت، دسترسی سازمانهای بشردوست به جامعه روهینگا را محدود کرده است و این اقدام بیش از ۱۰۰ هزار تن از افراد بیخانمان را که نیاز مبرم به غذا، سرپناه و مراقبت پزشکی دارند، بر جا گذاشته است.
این گزارش افزود که اقدامات خشونتآمیز علیه مسلمانان روهینگا نشان میدهد با وجود قول دولت برای پایان دادن به تبعیضات قومی، آزار و اذیت و تبعیض همچنان ادامه دارد. در این گزارش ۵۶ صفحهای آمده است که نیروهای دولتی با گلولههای واقعی (جنگی) به روی روهینگاییها آتش گشودند.
یک شاهد عینی به دیدهبان حقوق بشر گفته است: هنگامی که مردم تلاش میکردند تا آتش را که بودائیان برافروختند خاموش کنند، شبهنظامیان مردم را با چوبهای بزرگ مورد ضرب و شتم قرار دادند.
سازمان دیده بان حقوق بشر در گزارش اخیر خود اعلام کرده است در حالی که تنش های دیرینه بین بودایی ها و مسلمانان روهینگیا به خشونت کشیده شد، نیروهای برمه مداخله نکردند، اما به گفته معاون بخش آسیایی دیده بان حقوق بشر، زمانی که زد وخورد ها را مهار کردند، به خشونت و دستگیری های انبوه علیه روهینگیا دست زدند.
بر اساس این گزارش، در اثر این خشونت ها بیش از صد هزار نفر آواره شده اند. اما آمار دقیقی از تعداد کشته شدگان این حوادث در دست نیست در گزارش قبلی سازمان ملل به 80 کشته اشاره شده بود، در برخی گزارش های دیگر هم تعداد کشته شدگان 160 تا 170 نفر و در مواردی حتی ارقامی تا 680 نفر هم اعلام شده است.
فیل رابرتسون، معاون دیدهبان حقوق بشر در امور آسیا گفت: به نظر میرسد جامعه بینالمللی، با امضای قراردادهای تجاری جدید و برداشتن تحریمها و با روایتی رومانتیک درباره تغییرات گسترده در برمه، چشمان خود را بستهاند.
دیده بان حقوق بشر همچنین از میانمار خواست تا به نقض حقوق بشر از سوی نیروهای خود پایان دهد، دسترسی سازمانهای بشردوست را تضمین کند و به ناظران مستقل بینالمللی اجازه دهد از مناطق آسیب دیده بازدید کنند و موارد نقض حقوق بشر را مورد بررسی قرار دهند.
دولت برمه، که تاریخی طولانی از خشونت علیه اقلیت های قومی دارد، بدرفتاری نیروهای امنیتی با اعضای روهینگیا را تکذیب کرده است و می گوید آنها حداکثر خویشتن داری را در برخورد با مناقشه به کار برده اند.
دیده بان حقوق بشر در گزارش خود می گوید اجرای یک سلسله اصلاحات سیاسی و اقتصادی در ماه های اخیر، موجب شده است جامعه بین المللی رویدادهای دیگر در کشور را نادیده بگیرد.
دولت برمه حاضر نیست حدود ۸۰۰ هزار روهینگیا را یک گروه قومی بشناسد و بسیاری از بودائی ها آنها را مهاجران غیر قانونی از بنگلادش تلقی می کنند.














اگر در میان مار غیر مسلمان، مسلمانان را هدف قرار میدهند که مهم نیست، ما در کشور اسلامی و شیعه خود مسلمانان را هدف قرار داده به زن و مردش آنهم نه در کوچه و بازار که در زندانهای عمومی تجاوز می کنیم. حالا انصاف بدهید ما خطاکارتریم و قابل سرزنش یا میانماری ها که اسمشان رویشان است؟