نقد یک مخاطب سبزاندیش به کلمه
چکیده :دوستی کلمه نشان از نزدیکی اندیشه و دل میتواند باشد. ولی آنچه با سرزدن به سایت کلمه به سرم میآید (اگر سخنان امیدبخش میرحسین را کنار بگذاریم)، این است که باید بی خیال شد و نشست و خرابی را نگاهکرد. آن قدر همه چیز خراب است که از من کاری برنمیآید. ولی آنچه من در خودم و در بسیاری دیگر میبینم این است که تواناییهای بسیار وجوددارد، که با شناخت و ساماندهی میتوان به جای خوب رساندشان. و این همه ممکن نیست مگر به امید....
یکی از مخاطبان سبز اندیش کلمه در یادداشتی کوتاه و انتقادی، فضای خبری کلمه را آمیخته به یأس ارزیابی کرده و معتقد است که توانایی های بسیاری در جامعه برای برطرف کردن خرابی ها وجود دارد و نباید فضا را آنقدر سیاه توصیف کرد که امید برای تغییر وضعیت از بین برود.
کلمه ضمن انتشار متن این یادداشت، از نقدهای دیگر به رویکرد کلمه و همچنین نظرات مخاطبان دیگر درباره محتوای این نقد، استقبال می کند.
* * *
دوستان گرامی کلمه
سلام
1 . و لا تیئسوا من روح الله انه لا ییاس من روح الله الا القوم الکافرین
اصولا یاس (نه به معنای پوچی، بلکه به معنای از دستدادن امید)، هنگام شدت و تحققنیافتن آنچه خواستهشده پدیدارمیشود. گرنه، هنگامی که همه چیز آنگونه که خواستهشده بشود، چه جای یاس.
2 . الا ان اولیاء الله لا خوف علیهم و لا هم یحزنون
به روشنی گفتهشده است که از دو چیز در آنکه ولایت (سرپرستی و دوستی) خدا را پذیرفتهباشد خبری نیست: حزن و خوف. حزن و خوف نیز از رویارویی با سختیها و دشواریها و آنچه که مطلوب نیست رو میدهد.
آنچه بر ایران میگذرد مطلوب انسان سلیم نیست. اخبار حکایت از کژیهای فراوان دارد. ولی اوضاع دنیا چگونه است؟ روزانه 30 هزار نفر در دنیا از گرسنگی میمیرند. آمار و اخبار خوفناک است. اگر کسی با دیده سعدی به داستان نگاهکند که:
تو کز محنت دیگران بی غمی / نشاید که نامت نهند آدمی
شاید نفسش دیگر بالا نیاید.
چه باید کرد، پرسشی است که گریبان رها نمیکند. ولی آنچه روشن است این است که دوستان کلمه، با شعاری که برگزیدند ( کلمه توحید و توحید کلمه)، گفتمان مشترک شان توحید است. آنچه در آغاز آمد نیز از حوزه گفتمانی توحید است. خلاصه کنم:
1 . آیا ما اجازه داریم با دیدن بدیها و تاریکیهای پیرامون مایوس شویم؟
2 . اگر پاسخ به پرسش یک آری باشد، پیشنهاد میشود در پایه اندیشه و دل مان باید درنگ کنیم. اگر پاسخ نه باشد، پرسش دیگری که به میان میآید این است که آیا اجازه داریم گونهای رفتار کنیم که یاس و ناامیدی چیره شود؟ پاسخ این پرسش به خوبی از پاسخ به پرسش یک درمیآید.
3 . آنچه در فضای عمومی جامعه میبینم دو ویژگی عمده دارد:
– یاس و ناامیدی: عوامل شکلگیری این فضا بسیارند. ولی آیا کلمه، باتوجه به مقدمهای که گفتهشود، رسالتش این است که این یاس و ناامیدی را تشدیدکند؟ ممکن است گفتهشود که نشاندادن بدی و تاریکی انگیزه برای حدکت به سمت نیکی و روشنایی میسازد. تا جایی این سخن پذیرفته است. از دید من، این جا، جایی است که هدف نشان دادن مسیر روشنایی باشد. هنگامی که ما فضا را بهگونهای تصویر کنیم (ابتدا در ذهن خودمان، و سپس در ذهن دیگران) که هیچ جای پایی از روشنایی در آن نباشد، آیا میتوان انتظار داشت که کسی به امید روشنایی حرکتی بکند؟ در گفتمان توحیدی یاس از لشکر پلیدی است، و هرکس هرگونه که در این لشکر گام بردارد، بخشی از پلیدی است. دادن اخبار و تحلیلها، اگر در پایان نشانهای از امید نباشد، از دید من کمی جای درنگ دارد.
– حرص برای سود: مبانی روانشناسی و جامعه شناسی این موضوع را خیلی کاری ندارم. اینکه چه بخشی از نیاز جامعه (احیانا در هرم نیازها) سرکوب شده، که جامعه به این سمت رفته که فضای حرص برای سود چیره باشد، جای بحث خود را دارد. ولی سخن من این است که هرچه فضای حرکت اجتماعی را سیاهتر تصویر کنیم، این فضا نیز تشدید میشود.
پایان سخن این که، دوستی کلمه نشان از نزدیکی اندیشه و دل میتواند باشد. ولی آنچه با سرزدن به سایت کلمه به سرم میآید (اگر سخنان امیدبخش میرحسین را کنار بگذاریم)، این است که باید بی خیال شد و نشست و خرابی را نگاهکرد. آن قدر همه چیز خراب است که از من کاری برنمیآید. ولی آنچه من در خودم و در بسیاری دیگر میبینم این است که تواناییهای بسیار وجوددارد، که با شناخت و ساماندهی میتوان به جای خوب رساندشان. و این همه ممکن نیست مگر به امید.
با این دوستمون احساس همدلی می کنم اما واقعا نمیدونم چیکار بایدکرد. ماواقعا وضعیتی که داریم سیاه نمایی نیست. سیاهیه!!!
تورم.گرونی. بیکاری. بی اعتباری خارجی. تحریم. بی اخلاقی.دروغگویی. اینهمه جرم وجنایت. اینها واقعیته نمیشه که انکارکرد
کاش این جناب سبزاندیش پیشنهاد هم میداد. یعنی می فرمایید کلمه خبرهای واقعی نزنه؟ یا شعر و دکلمه بزنه و همش طرح و پوستر منتشرکنه؟؟
من هم قبول دارم امیدلازم هست ولی نه امیدواهی.امید واقعی باید داشت. چطوری میشه امید بدیم به همدیگر وقتی هیچ نشانه ای ازامید دیده نمیشه. ها؟؟؟؟؟؟
متاسفانه کلمه فقط خبر منفی پخش می کند. بهترین رویکرد این است که همه خبرها پوشش داده شود. کلمه باید تبدیل شود به یک رسانه فراگیر و آزاد. مثلا یک عصر ایران آزاد یا یک تابناک آزاد و….. با محدوده خبری وسیع. آن موقع بسیار تاثیرگذارتر خواهد بود.
قسمت نظرات نیز بسیار ضعیف است و باید ارتقا یابد. و قابلیت رای دهی پیدا نماید. بهترین مورد هم سایت shafaqna.com است. لطفا از آن الگو بگیرید. طراحی قسمت نظراتش بسیار عالی است.
یعنی اگر در دنیا روزانه 30 هزار نفر می میرند ما باید خوشحال باشیم که تحت یک حکومت نظامی زندگی می کنیم و نمی میریم؟ در ضمن ما چون به وعده های خداوند ایمان داریم اصلا ناامید نیستیم بلکه از اتفاقاتی که برای انقلابمان افتاده و از انحرافی که در مسیر آرمانهایمان ایجاد شده غمگینیم. ما غمگینیم چون جوانان پاک زیادی با خون خود درخت انقلاب را آبیاری کردند، ما غمگینیم چون این ملت در راه آرمانهای انقلاب سختی ها کشید و مرارت ها دید اما صبوری کرد. ما غمگینیم دوست عزیز ولی ناامید نیستیم.
با عرض سلام خدمت دوستان محترم در سایت کلمه :
1-به نظرم این مخاطب عزیز درست می گوید سایت کلمه علاوه بر نشان دادن وضعیت امروز جامعه ایران( به شرط ذکر خوبی ها و بدی ها و یک طرفه نگاه نکردن)وضعیت فردا ی جامعه ایران را نیز ترسیم کند. اتفاقا یاس و نا امیدی از همین بی هدفی بر می خیزد. ما باید به روشنی به هدف خود آگاه باشیم تا بتوانیم از وضعیت امروز انتقاد کنیم.
2- در مورد طرح انتقاد از سایت هم پیشنهاد می دهم یک بخش را به همین مسئله اختصاص دهید این بخش می تواند به شکل یک مطلب ثابت باشد که مخاطبان مثلا به مدت دو هفته بیایند و نظرات خود را در مورد ساختار سایت ارائه دهند . مسئولین سایت هم میتوانند با جمع آوری نظرات به یک جمع بندی خوب در مورد سایت برسند.
با این دوستمان موافقم اما راه حل چیست؟ امید واهی به مردم دادن هم یعنی بی اعتمادی بیشتر مردم و غمگینی شدیدتر جامعه. به نظرم زمان باید بگذرد تا راه از چاه مشخص شود. مگر اینکه افراد با فهم و کمالاتی چون میرحسین بیایند و آیتده را از هم اکنون ترسیم کنند.
یک پیشنهاد:
اگر فعالین جنبش قرار بگذارند در یک جمعه معین با نماز جمعه حتی با امامت جنتی بروند آیا برا اعتماد به نفس بخشیدن به جنبش مفید نیست؟
با تشکر از نقد این دوست گرامی
به نظر من اگر افرادی دوست امید واهی و خوشبینی دروغین به آنها داده شود می توانند اخبار صدا و سیمای ضد ملی جمهوری اسلامی را 24 ساعته مشاهده کنند و حس کنند که کشور و حکومت در همه چیز دنیا اول است! همه چیز خوب و ارام است! گرانی و فساد و اختلاس و شکنجه و بیکاری و اعتیاد نیست! و ایران در تمام زمینه های علمی اقتصادی صنعتی فرهنگی هنری و ورزشی در حال رشد و شکوفایی است!
اما ما به دنبال اخبار واقعی و درست هستیم…
ما به دنبال رسانه ای هستیم که به بهانه های گوناگون مثل مصلحت و نظام ، دروغ تحویلمان ندهد
ما به دنبال رسانه ای هستیم که درد و رنج و گرفتاری مردم را بازتاب دهد
ما به دنبال رسانه ای هستیم که به شعورمان احترام بگذارد
اینها سیاه نمایی نیست
اینها واقعیت هایی است که در جامعه وجود دارند و با گوشت و خونمان حس می کنیم
باید درد را شناخت تا بتوان به دنبال راه حلی برای ان بود
با فرار از واقعیت و سر پوش گذاشتن بر انها – و حتا بدتر واروونه جلوه دادنشان – مشکلات حل نمی شوند هیچ، بیشتر هم می شوند
کار رسانه همین است و البته به اضافه ی ارائه ی راه حل، که کلمه هم خوشبختانه همین رویه را در پیش گرفته
با سپاس فراوان از تمامی دست اندرکاران کارشناسان و روزنامه نگاران کلمه
خدا قوت به راه سبزتان ادامه دهید
مخاطب همیشگی شما
امید
یک چیز دیگر…. دوست عزیز، ما نه تنها نا امید نیستیم، بلکه بسیار امیدواریم
و می دانیم که از پس این ویرانی ها و خرابی ها، ابادی و ابادانی ها فرا خواهند رسید
فوواره چو اوج گیرد لاجرم سرازیر میشود
فساد و ویرانی و تباهی و دیکتاتوری هم چون اوج گیرد لاجرم سرنگون می گردد
آگاهی ویران کننده ی هر تباهی ست
به قول میرحسین عزیز “آگاهی چشم اسفندیار خودکامه گان است”
در جواب آقای ناشناس میگویم که مگر در دنیا کشورهای دموکراتیک و سکولار و در عین حال پیشرفته و مترقی کم داریم که ما نتوانیم از آنها الگوبردای کرده و جامعه ای در خور ایرانی بسازیم؟ مشکل ما این است که همیشه خودمان را با کشورهای عربی و افغانستان مقایسه کرده ایم و هیچگاه حاکمیت دیگر کشورهای مترقی و پیشرفته را برای ما معرفی نمیکند زیرا همیشه خواسته است که ما را از جهان عقب نگه دارد تا بتواند از جهل ما برای بقای حکومتش استفاده کند! مردم ما چقدر در مورد کشورهایی مانند سوییس و سوید و دانمارک و فنلاند و فرانسه زاپن و کره جنوبی و برزیل و آلمان و…. اطلاعات دارند؟ حکومت برای تشویش اذهان عمومی هر وقت از آن کشورها نامی به میان آید فقط از بی حجابی و بی بندوباری آنها حرف میزند و مردم ما گمان میکنند که در آن کشورها همه مردم از صبح تا شب فقط مشغول فسق و فجور هستند و همه مردم به فحشا آلوده اند!! اگر تبلیغات حاکمیت درست است چرا آن کشورها از ما خیلی پیشرفته تر و سرانه ملیشان بیشتر و مردمش راحت تر و تعداد اعدامهایشان کمتر و دادگاههای آنها خلوت تر از ما است؟( هیچ میدانید در کشور اسلامی ما 50 درصد زنان خیابانی شوهر دارند؟ اینر را رییس پلیس مبارزه با منکرات میگوید!!! آیا میدانید در ایران سن فحشا به 13 14 سالگی رسیده است ؟ آیا میدانید ایران بزرگترین مصرف کننده مواد مخدر در جهان است؟ آیا میدانید بزرگترین اختلاس دنیا در ایران روی داده و میدهد؟آیا میدانید…) حکومت آینده ایران حکومتی دموکراتیک که به رای مردم ارزش قایل باشد و سکولار ( عقیده هر کس برای عموم قابل احترام ولی دین حکومتی اجباری ممنوع است) خواهد بود . حکومتی که در آن برای داشتن یک مذهب و دین دیگر کسی را اعدام و زندانی نخواهند کرد و رییس حکومت با آرای مردم تایین و تفکیک قوا در آن رسمی خواهد بود و نمایندگان با رای مستقیم مردم ( نماینده مردم) به مجالس راه پیدا خواهند کرد.رهبری در آن ملغی خواهد شد و قانون به افراد اختیارات الهی و فراقانونی نخواهد داد و از یک فرد خدای زمینی نخواهد ساخت . مراجع به تبلیغ دین در حوزه قانون مشغول خواهند بود. دیگر فردی حق نخواهد داشت فتوای حکم اعدام صادر کند مگر به حکم قانون .دیگر فقط و فقط یک نفر اداره امور کشور را در دست نخواهد داشت و کشور با خرد جمعی اداره خواهد شد و مستبد و دیکتاتوری جرم خواهد بود و هیچکس حق نخواهد داشت بگوید ” من از 75 میلیون نفر بیشتر و بهتر میفهمم”!! بلکه از فکر او هم در اداره کشور نظرخواهی خواهد شد. کشوری خواهیم داشت که مردم همه کاره آن خواهد بود و رییس دولت خادم واقعی مردم است و اگر در ماموریت خود قصوری کرد مردم حق خواهند داشت او را بر کنار کنند و فردی لایق تر را بر سر کار گمارند و همه مردم از هر نژاد و طایفه و زبانی و در هر لباسی در برابر قانون یکسان خواهند بود و خلاصه اینکه همه امور بر طبق قانون و نیز حاکمیت قانون خواهد بود و اگر جز این باشد کشور دچار این هرج و مرج فعلی خواهد بود ( یکی از دین فتوا میدهد و دیگری از شریعت و آن یکی از مذهب و یکی از روایت و یکی از قانون و یکی به نظر شخصی و…) در آن آزادی های مشروع در قانون لحاظ خواهد شد .آزادی بیان و قلم و فکر و اندیشه و کار و فعالیت و دین و مذهب و فردی و اجتماعی خواهد بود. کسی حق نخواهد داشت به اطاق خواب دیگران سرک بکشد و یا از لباس دیگران ایراد بگیرد. مردم خودشان خوب و بد را از هم تشخیص میدهند و بد را طرد و خوبی را جذب میکنند. نباید به شعور جمع خندید و آنها را مهجور فرض کرده و برای آنان ” ولی ” قرار داد.
حکومت قانون تنها راه و چاره ساز خواهد بود و مردم از سرگردانی نجات پیدا خواهند کرد و از چند راهی به یک راه هدایت خواهند شد. فرایض دینی همه ادیان آزاد خواهد بود و هر کس منطق و منش و گفتار و کردار درست و صحیحی داشت مسلما پیرو بیشتری خواهد داشت و حکومت حق ندارد به نفع یک عده وارد گود شده و دیگران را منکوب نماید( یسمعون القول فیتبعون الاحسنه) سخن همه را بشنوید و بهترین را انتخاب کنید.
عقلای عرب جمع شدند و پیش پیامبر (ص) رفتند و از او پرسیدند : حرف حساب شما در تبلیغ دینتان چیست؟ پیامبر (ص) فرمودند: به پدر و مادرتان احترام بگذارید و دزدی و زنا نکنید و به حقوق دیگران احترام بگذارید و حق مستضعفان را بدهید و خدای یگانه را بپرستید. همان عقلای عرب گفتند شما در تبلیغ دینتان موفق خواهید بود زیرا حرفتان معقول و مردم پسند است>
پس ما پیروزیم هر چند یک عده بیخبر از خدا و دیکتاتور خوششان نیاید زیرا ما به فکر آحاد مردم هستیم نه یک عده معدود .
در ضمن برای رسیدن به این مرام و برنامه باید هزینه بدهیم که ملت ایران 100 سال است که این هزینه را میدهد ولی در سال 57 ما دچار یک اشتباه تاریخی شدیم و آن این بود که فکر میکردیم روحانیت دروغ نمیگوید و جنایت نمیکند و حقوق مردم را پایمال نخواهد کرد زیرا تجربه حکومت روحانیت را نداشته ایم ولی امروز همه راهها را رفته ایم و آبدیده شده ایم و دانسته ایم تنها راه اداره کشور حاکمیت قانون است و آنانی که از حاکمیت قانون فرار میکنند ضد مردم و دیکتاتور و غارتگرند زیرا برای فرار از قانون به هزار راه میپیچند و دست می آویزند! رهبری را دیدید که در سال88 چگونه همه چیز را به امام زمان چسباند و خود را هم جان نثار امام زمان معرفی کرد و با عواطف مردم عوام بازی کرد و جنایات و خیانات خود را متوجه دین کرد؟!( یاد حرفهای ابن زیاد به حضرت زینب(س) افتادم که گفت دیدی خدا با برادرانت در کربلا چه کرد؟!! و کگارهای ناشایست خود را به خدا نسبت داد!!) قانون راه اینگونه استفاده ابزاری از دین را میگیرد و دامن امام زمان را از این آلودگیها پاک میکند و دیگر کسی پیدا نمیشود بگوید پول یارانه ها پول امام زمان است و پولهای شما ” اشکال” دارد و با پول خود قاطی نکنید که برکت آن میرود!! قانون عوام فریبی را ممنوع کرده است و مرتکب آن مجرم است. دیگر کسی نخواهد بود که رای مردم را به هیچ انگارد و تنها رای خود را حاکم قرار دهد و رییس دولت را خود تائین کند و منطقش این باشد که ” نظر او به نظر من نزدیکتر است” !! و بدینوسیله بر گرده مردم سوار شود.
آری عزیزم ما وعده پول نفت و اتوبوس مجانی و آب و برق مجانی نمیدهیم ما وعده ایرانی آزاد و آباد با همیاری و همکاری مردم را میدهیم ما میخواهیم شخصیت از دست رفته را باز یابیم . ما میخواهیم در امور کشورمان دخیل باشیم نه اینکه یک عده قاچاقچی و روحانی نما به 75 میلیون با هر نوع ترفند و سلاحی حکومت کنند .
اینها را به ما هدیه نمیدهند بلکه باید آنرا بدست آوریم و می آوریم زیرا ما اراده کرده ایم و اراده ما خلل ناپذیر است زیرا ما دانسته ایم برای هر چیزی بهایی بپردازیم و پرداخته ایم و میپردازیم زیرا ملت ما ثابت کرده است بت شکن است . زنان ملت ما حاکمیت را به وحشت انداخته است . نرگس محمدی را نمیبینید. ما سهرابها و نداها داده ایم از راه خود برنمیگردیم زیرا در قاموس ایرانی رفیق نیمه راه بودن خیانت است. ما شروع کرده ایم و تا آخر ایستاده ایم ( ما زنده به آنیم که آرام نگیریم / موجیم که آرامش ما در عدم ماست)
موفق و پیروز باشید . به امید آزادی تمام زندانیان سیاسی و عقیدتی . به امید ایرانی آزاد و آباد. همه در دست هم دهیم کنیم میهن خویش آباد
اتفاقا هر چقدر وضع سیاه تر باشه وحدت ما برای کمک به یکدیګر باید قویتر بشه
اګر بازیکنان یک تیم فقط با تشویق و در زمین خود بودن قادر به برنده شدن هستند این تیم تیم خوبی نیست وباید انتظار شکست و از دور خارج شدن را داشته باشه
بازیکنانی قوی هستند که حتی اګر کوچکترین شانس پیروزی نداشته باشند به تنها چیزی که فکر میکنند پیروزی هست و بالاخره پیروز هم خواند شد
کلمه، از خواست مردم عقب اید، یا نمیخواهید آنرا ببینید، یا اینکه به آن اعتقاد ندارید، یا اینکه سعی در انکار آن دارید. این به نظر من، مهمترین نقدی است که بر شما وارد است، البته اگر خود را رسانه جنبش میدانید.
ان بخش از نیروهای آگاه و فعال جنبش، به درستی به کمتر از تحقق تغییرات اساسی در ساختار حقوقی و قانونی حکومت، نیستند. و جز برای این هدف، گام از گام بر نخواهند داشت. باید هدف صراحتا بیان شود، تاکتیکها با حفظ ارزشها، متنوع اند. اما هدف یک چیز است. باید در خلال تک تک اخبار و مقالات سایت، چنین مفهومی نمود داشته باشد.
جنبش، نه ضد دین است، نه خشونت طلب. باید ارزشها مشخص شود، این ارزشها را همه قبول دارند و حول آن جمع میشوند.
نگاه سایت کلمه باید خیلی از بالا باشد، و از فراز تمام گروهها و میلها و روشها و تاکتیکها، رسالت خود را انجام دهد.
زحمات شما، بر کسی پوشیده نیست.
از شما چندین بار خواستم که امکان پاسخگویی به نظرات را فراهم کنید، تا امکان بحث در سایت ایجاد شود و تبادل نظر صورت گیرد و سایت رونق بگیرد، گفتید به زودی، اما خیلی وقت از آن گذشته، دیگر کی؟
از شما چندین بار خواستم که امکان پاسخگویی به نظرات را فراهم کنید، تا امکان بحث در سایت ایجاد شود و تبادل نظر صورت گیرد و سایت رونق بگیرد، گفتید به زودی، اما خیلی وقت از آن گذشته، دیگر کی؟
یک بار پیشنهاد دادم بخشی در سایت راه اندازی کنید و به صورت مرتب، کتابهایی که برای مطالعه و اگاهی بخشی جوانان نیاز است، معرفی کنید و در دسترس قرار دهید.
جوانان ایران من جمله خودم، از مطالعه باز داشته شده اند، و اکنون میل شدید به مطالعه تاریخ و اقتصاد وسیاست و … دارند، اما نمیدانند از کجا شروع کنند. شما به آنها خط بدهید.
امید و شادی باید جایگزین یاس و غم حاکم از طرف حاکمیت باشد ملت امیدوار باشید سالم باشید با سلامت خود و اینکه با راه درست و سالم و امید حاکمیت را شکست میدهیم امید وار باشید میر حسین عزیز خدا نگهدار تو و همسر شریف تو باشد
من از پیشنهاد یکی از دوستان که گفته بود “کلمه” باید به یک سایت جامع تبدیل بشه خیلی خوشم اومد و پیشنهاد می کنم شامل بخش های اختصاصی مثل ورزش فاسدمون بشه و همچنین از کارشناسان بیشتری در زمینه های مختلف استفاده کنه
همچنین یکی از بخش های اختصاصی دیگه میتونه سینما باشه که انصافا بهترین هورادای مردم در همه دوران بودند
از تاریخ غنی موسیقی هم کلمه میتونه استفاده کنه
بطور کلی از لحاظ بار فرهنگی، این سایت خیلی قویتر میتونه کار کنه
که نجات یک جامعه در گرو نجات فرهنگ اون جامعه است
یااز این به بعد با امید گرسنگیم را سیر میکنم…………/؟؟؟؟؟؟؟؟