میر حسین موسوی؛ پنجره ای برای دیدن آزادی
چکیده :می دانم یک روزی می آید که دیگه " حرف زور " نمی ماند. آن روز شاید امروز است، اگر همت کنیم امروز. در یک بهمن برفی که می خواهیم یک بار دیگر " بهار انقلاب" مان را در آن ببینیم. امروز باز می خواهیم به یاد آن روزها که همه شهر را سبز کرده بودیم با حضورمان به خیابان ها بیاییم. باز هم بگوییم " با تو اییم تا آخر خط برای ایران دلتنگ" بگویمدت که " ناجی ایران زمین باش". ...
برای درسافت فایل اینجا کلیک کنید.
وقتی آریای جوان با صدای زیبایش ” سبز فردای من و تو” را می خواند و می گفت که ” بسپاریم وطن به دست مرد مردستان دیروز” می دانست که نخست وزیر دوران هشت ساله دفاع مقدس همان کسی است که که با حضورش می تواند یاد آور حماسه سازی ها و ارزش ها باشد. همان کسی که از روز ی که از فرهنگستان هنر باز آمد میانمان پر کرد همه فضای سبز شهرهایمان را از یاد آن پیرجماران. همو که پیام آور آزادی بود و استقلا ل برایمان.
باز ندای تکبیر بود که طنین افکنده شد در میان کوچه هایمان. بام های خانه هایمان ” الله اکبر” گویان شدند مثل همان وقت ها که فقط “خدایمان بزرگترین” بود.
میرآمد و می خواستیم وطن را بسپاریم به دست همان ” مرد مردستان” کسی که “به باد نمیده مملکت رو با غرورش”.
آریای جوان یکی از میلیون ها ایرانی سبز است که می خواست و می خواهد میرحسین ” ناجی ایران زمین ” باشد برای ایرانی که این روزها دلش ” تنگ تر” از همیشه است. دل تنگ همه فرزندانش که این روزها در زندان و حصرند.
دل تنگ میردر بند است کسی که صدای ما بود از ” تنگ” بودن حصارهایمان می گفت و می دانست که ما می خواهیم به ” آزادی و بزرگی” برگردیم.
دل هایمان این روزها دلتنگ همه “حرفهایت” است. دلتنگ همان ” شال سبزت” که نوید سبزی همه سرزمینم را داشت.
می دانم یک روزی می آید که دیگه ” حرف زور ” نمی ماند. آن روز شاید امروز است، اگر همت کنیم امروز. در یک بهمن برفی که می خواهیم یک بار دیگر ” بهار انقلاب” مان را در آن ببینیم.
امروز باز می خواهیم به یاد آن روزها که همه شهر را سبز کرده بودیم با حضورمان به خیابان ها بیاییم. باز هم بگوییم ” با تو اییم تا آخر خط برای ایران دلتنگ” بگویمدت که ” ناجی ایران زمین باش”
ای کاش مردم بیان به صحنه.
مردم ،خودِ ما هستیم.خودمان باید به راهپیمایی برویم و به دیگران نگاه نکنیم و وظیفه ی شخصی خودمون رو انجام بدیم تا بقیه مردم هم شرکت کنن
گرامیان، پایمردی و سلامت نفس میرحسین برای من بسیار ارزشمند است. امّا احساس می کنم با طولانی شدن حصر او، داریم بعضی از بخش های مهم ادبیات جنبش که خود او نیز مصرّانه به آن متعهّد بود را فراموش می کنیم. بند آخر این نوشته را بخوانید: ” ناجی ایران زمین باش”. جنبش سبز اساساً به واسطه ی قدرتمند شدن سوژه ها پدید آمد که در نقطه ی مقابل ناجی خواهی و نیاز به قهرمان و … شکل گرفت. و چه به درستی بارها امثال خاتمی و میرحسین و … اشاره کردند به چنین پدیده ای، که قهرمان خود مردم هستند. نوستالژی دوری قابل درک، محترم و عزیز است، امّا نوستالژی نباید بنیان تفکر ما را تحت الشّعاع قرار دهد. میرحسین بدون آن که نیازی باشد “ناجی” پنداشته شود، نقشش به اندازه ی کافی و بسیار ارزشمند در جنبشی که او به گفته ی خودش “همراه” آن است مهم و اساسی هست. این تعبیر “همراه” تعبیری از سر تعارفات روزمره نبوده، بلکه محصول به دقّت پرورده ای از فلسفه ی سیاسی جنبش سبز بوده. خواستم به یادمان بیاورم. همه با هم و در کنار هم سعی می کنیم “منجی” باشیم. از ارزش زحمات، اهمیت و نقش تاریخی(غیرمنجیانه ی) میر و مهدی و سایر تلاشگران دربندمان هم نمی کاهد، که بر آن می افزاید. سلامت باشید.
ziba bud
یا حسین، میرحسین
با ارزوی ازادی همه ی زندانیان سیاسی ساروی ها باید همت کنند 25 بهمن همه در صحنه .
همه باهم25بهمن می آییم.به امیدآزادی ایران کوروش کبیر.یاحسین میرحسین
همه با هم برای ازادی و ازادگی میجنگیم…….با ارزوی سلامتی
زندانیان سیاسی
روز٢٥بهمن همه ايران را سبز ميكنيم ما بيشماريم
ياحسين ميرحسين
فرزند عزيزم اي فرزند فاطمه از حبس تو و همسر گرامت ارش خداوند لرزيد چه به ارش ادم خاكي سيد اولاد پيغمبر ارزوي من ديدار جدت واين ظلمي كه بر تو رفته ودروغ مكارينً است دنبال جواب هستم
ما بی شماریم
قرار ما 25 بهمن
ما پيروزيم
ياحسين ميرحسين
ای ملت ایران خاموش نباشید برای ازادی یک یا حسین دیکر روز 25 بهمن همه باهم ندای ازادی سر دهیم وثابت کنیم که دیکتاتور ها خیلی کوچکند به امید ان روز …