علی (ع)، زمامداری که حقوق انسانی را قربانی مصلحت سیاسی نکرد

چکیده :علی یکه تاز میدان عدالت و فضیلت بود و این را نه بالای منبر بلکه در کنج و پستوی خلوتش و در تاریکخانه اندرونی اش هم ثابت کرد.علی مرد بود.راد مرد.خودش و مردمش را نمی فریفت و استبداد و استکبار نمی ورزید.او حاکم بر قلب های انسان دوستان است.هرکه باشند و هرمسلکی که داشته باشند فضایل علی را می ستایند....

محمدصالح نقره کار:

تاریخ سیاست و ۲ مدل از حکمرانی:

حکمرانی خود مدار و حکمرانی خدا مدار به همان اندازه با هم فرق دارند که گفتار علی(ع)با گفتار نیکولو ماکیاول.چه اگر اولی امام عادل است دومی پیشوای ظلمه و جبابره و تئوریسین پدرسوختگی و شارلاتان منشی در عرصه سیاست است .این ۲ طریق اگر چه در برگ برگ تاریخ در چهره زمامداران مختلف بروز و حلول دارد اما راه و رسمی است که همیشه مشتریان خاص خود را داشته است”یکی این و یکی هم آن پسندد”کافی است کتاب شهریار ماکیاول و نامه علی (ع) را به مالک اشتر قیاس کنیم .این احکام عشره شهریار و آن فرامین ۱۰ گانه علی.خود قیاس کنید:

یکی می گوید:

۱- همیشه در پی سود خویش باش.

2-جز خویشتن هیچ کس را محترم مدار.

3-بدی کن اما چنان وانمود کن که نیکی می کنی.

4-حریص باش و آنچه را می توانی تصاحب کن.

5-خسیس باش و برای رعایا بیش از اندازه ول خرجی نکن.

6-خشن و درنده خوی باش

{او شهریار ایتالیایی “سزار بورژیا “را به عنوان شاهد مثال در کتاب خویش نام می برد و می گوید: نیکی هرگز ثمر بخش نیست و شرافت بدترین سیاست هاست}

7-چون فرصت بدست آوری دیگران را بفریب

{کسی که حیله گرتر است نیرومند تر است ، قدرت از عدالت نیرومندتر و دروغ از حقیقت نیرومند تر}

8-دشمنانت را بکش و اگر می توانی دوستانت را هم نیز.

9-در رفتار با مردم به زور توسل جوی نه به مهربانی

{او به عنوان یک قاعده کلی معتقد بود که از انسان بترسند بهتر است تا انسان را دوست داشته باشند}

10-همه مساعی خود را به جنگ متمرکز ساز

{مهمترین کار شهریار ماکیاولی جنگ است.مهمترین تفکرات جدی او باید معطوف به یک مسئله مهم باشد = چگونگی شکست دادن همنوعان}

دیگری می گوید:

۱-رحمت و محبت و لطف به مردم جامعه را بر قلبت مسلط کن.

۲-چونان درنده ای خونخوار نباش که خوردن مردم را غنیمت شمری.

۳-مردم را چنین ببین :یا در خلقت با تو برابر یا در دیانت برادر.

۴-مردم را ببخش و از خطایشان چشم پوشی کن.تا توانی اشتباهاتشان را نادیده انگار.

۵-مادامی که می توانی بر غضب و پرخاش مشتاب .

۶-تکبر نورز و عظمت خدا و یاد مرگ و فقرت را دستمایه خشوع برای خلق قرار ده.خدا هر جباری را ذلیل و هر متکبری را پست می سازد.

۷-هرگز نگو من فرمانده ام و باید اطاعت شوم.این تلقین نابکارانه دریچه ورود فساد به قلب است.عبد باش.

۸-بهترین امور نزد تو فراگیر ترین در عدالت،جامع ترین در رضایت مردم،متعادل ترین در تحقق حق باشد.

۹-انصاف بورز که اگر نورزی ستم ورزیدی و خدا از طرف بندگانش با ستمکار خصومت ورزد و چنین شخصی در صدد محاربه با خداست.

۱۰-گوشت شنوای سخن مردم و تمایلت به سوی عموم ایشان باشد…مردم بدون واسطه بتوانند با تو سخن بگویند.

علی ،چگونه بود که امروز دلها شیفته اوست؟

اصحاب قدرت عموما شخصیتی خود شیفته و خود پسند دارند.اما علی را باید از این قماش جدا کرد.علی شیفته انسانیت و در جذبه ولایت الهی بود.چیزی از متاع قلیل دنیا را برای خود نمی خواست و کیسه ای برای تبار خود ندوخته بود.جاذبه و دافعه اش لله بود و خالص و مخلص لوجه الله.علی یکه تاز میدان عدالت و فضیلت بود و این را نه بالای منبر بلکه در کنج و پستوی خلوتش و در تاریکخانه اندرونی اش هم ثابت کرد.علی مرد بود.راد مرد.خودش و مردمش را نمی فریفت و استبداد و استکبار نمی ورزید.او حاکم بر قلب های انسان دوستان است.هرکه باشند و هرمسلکی که داشته باشند فضایل علی را می ستایند.علی مصداق اکمل سیاست مدار اخلاق مدار و کرامت باور وحقوق بشر طلب است که بزرگی هایش بر تارک تاریخ خواهد درخشید و مدل استانداردی از حکمرانی انسان دوست را فراروی ابدیت به نمایش خواهد گذاشت.

منبع: وبلاگ نویسنده