مبارک، بن علی، و حالا نوبت قذافی رسیده / لحظهشماری برای پایان دیکتاتوری در لیبی
چکیده :از شب گذشته که قیام مردمی با فریاد الله اکبر از مساجد طرابلس آغاز شد، تاکنون کنترل چند منطقه مهم طرابلس از جمله فرودگاه این شهر از دست نیروهای حکومتی لیبی خارج شده و درگیریها همچنان ادامه دارد. مردم بنغازی و چند شهر دیگر هم دیشب تا صبح مشغول رقص و پایکوبی و شادی از لحظهشماری برای سقوط دیکتاتور بودند....
کلمه – گروه سیاسی: این روزها شمال آفریقا، مرکز آزادیخواهی در جهان است. پس از تونس و مصر که مردمش به پا خاستند و به دیکتاتوریهای کهنه پایان دادند، اکنون همهی چشمها نظارهگر اتفاقاتی است که در پایتخت لیبی در جریان است. طرابلس و حومهی آن، در ساعات اخیر صحنهی درگیریهای سنگینی بوده که تقریبا هیچ تحلیلگری در اینکه سرانجام آن، سقوط دیکتاتوری دیگر خواهد بود، کسی تردید ندارد.
موسی ابراهیم، سخنگوی دولت لیبی که او را «سعید الصحاف» قذافی نامیدهاند، دیشب در واکنش به آغاز قیام مردمی از داخل طرابلس همزمان با حمله مخالفان قذافی به سمت این شهر، که گفته میشود 100 کشته برجا گذاشته، گفت: «چیز مهمی نبود، چند مرد مسلح در دو یا سه منطقه طرابلس وارد خیابانها شدند، ولی مردم و نیروهای انقلابی برای حدود نیم ساعت با آنها درگیر شدند و ماجرا تمام شد. طرابلس کاملا امن است و تحت کنترل مردم شرافتمند، داوطلبان و کمیتههای مردمی مسلح!» سعید الصحاف، سخنگوی صدام حسین، هم البته تا ساعت آخر سقوط، با همین لحن سخن میگفت.
گزارش دیروز کلمه از آخرین تحولات لیبی را در اینجا بخوانید:
شمارش معکوس برای سقوط قذافی / دیکتاتور به «پایان» سلام میکند
دیشب، همزمان با غروب آفتاب و در زمان افطار، از تعدادی از مساجد طرابلس، صدای الله اکبر بلند شد و مردم به قیام علیه قذافی فراخوانده شدند. رویترز به نقل از یکی از ساکنان طرابلس گزارش داد که برخی از علمای دینی و روحانیون با استفاده از بلندگوی مساجد طرابلس از مردم خواستهاند تا علیه حکومت قذافی به پاخیزند. پس از آن نیز بسیاری از معترضان ساکن طرابلس علیه معمر قذافی دیکتاتور لیبی به خیابانها ریختند و خواستار سرنگونی وی شدند.
جدیدترین گزارشهای مخالفان حاکی از آن است که کنترل چند منطقه مهم در طرابلس از جمله فرودگاه این شهر تاکنون از دست نیروهای حکومتی لیبی خارج شده و علاوه بر پايگاه نظامي معتیقه واقع در طرابلس، هم اکنون مناطق فشلوم، بازار جمعه، تاجورا و بن عاشور نیز در دست مخالفان است. تلویزیون مخالفان از مردم طرابلس خواسته بود علیه قذافی قیام کنند.
این در حالی است که تلویزیون دولتی لیبی شب گذشته تصاویر مستقیمی را از میدان خضراء که میدان اصلی شهر طرابلس محسوب میشود، و باب العزیزیه، که گفته میشود محل استقرار قذافی است، نشان داد که در آن دهها نفر از حامیان قذافی در حمایت از وی در حال رقص و پایکوبی بودند. دولت هم با ارسال پیامکهایی برای ساکنان شهر طرابلس، از آنها خواست تا با مزدوران مقابله کنند.
در بنغازی و چند شهر دیگر لیبی هم دیشب تا صبح رقص و پایکوبی برقرار بود، اما از سوی مخالفان! آنها با شنیدن خبر قیام مردم طرابلس علیه قذافی، به خیابانها آمدند تا آخرین روزهای پیروزی را جشن بگیرند و برای سقوط دیکتاتور، لحظهشماری کنند.
بر اساس گزارشها، هماکنون صدای تیراندازی و انفجار در نقاط مختلف طرابلس، پایتخت لیبی، به گوش میرسد. هواپیماهای ناتو هم چند هدف را در این شهر بمباران کردهاند و از آن سو، نیروهای حامی قذافی ایستهای بازرسی بیشتری در سطح شهر به راه انداختهاند و درحال آموزش استفاده از اسلحه به مردان و زنان طرفدار سرهنگ قذافی هستند.
اما در حالی که شایعات درباره فرار معمر قذافی بالا گرفته و از آن جمله تلویزیون NBN لبنان از خروج قطعی قذافی و خانوادهاش از خاک لیبی خبر داده، تلویزیون لیبی یک پیام صوتی – و نه تصویری – از قذافی را پخش کرد که در آن، وی بار دیگر معترضان را «موش» و «خائن به میهن» خطاب میکرد، به یاران خود به خاطر پیروزی بر موشها! تبریک گفت و ادعا کرد که «جوانان لیبی به سر معمر قذافی، انقلاب عزت و کرامت قسم میخورند.»
او در این پیام صوتی، که شاید آخرین پیام او به عنوان رهبر لیبی باشد، همچنین «شورشیان» را متهم کرد که از مساجد برای اهداف خود سوء استفاده میکنند و با ورود خود مساجد را نجس میکنند، از شهری به شهر دیگر میروند و مردم را وادار میکنند فرزندان خود را به جبهه درگیری بفرستند. قذافی همچنین خواستار «حرکت میلیونی مردم برای پایان دادن به این نمایش مسخره» شد و گفت: «مرگ یکباره برای مردم بهتر از مرگ تدریجی است.»
رهبر لیبی با متهم کردن مخالفانش به اینکه «میخواهند کشور را تجزیه کنند» همچنین گفت: «مردم لیبی میخواستند رمضانی آرام داشته باشند. به جای آن مجبور شدهاند (به کشورهای دیگر) پناهنده شوند. ما چه هستیم؟ فلسطینی؟!»
سیفالاسلام قذافی، پسر دیکتاتور لیبی، نیز به مانند پدرش یک پیام صوتی منتشر کرد و تسلیم و بالا بردن پرچم سفید را رد کرد. او ادعا کرد که تمام جنگها و شورشها در لیبی شکست خورده و از مردم خواست پیروزیهای مورد ادعای مخالفان را باور نکنند. پسر قذافی در عین حال به وجود شکاف در بین نیروهای وفادار به پدرش اذعان کرد ولی این موضوع را ناشی از توطئه غربیها دانست.
آیا باید مثل آمریکائیان، اروپائیان و نوکران سرسپردهٔ آنها خوشحال شد و رقص و پایکوبی کرد؟ یا آنکه کمی واقع بینانه به عملکرد سیستم جهانی امپریالیسم ومتحدان آنها (دشمنان قسم خوردهٔ مردم، مال اندوزان، آدم کشان) نگریست۰ ودر صف واقعی مردم ایستاد۰ از جنبشهای راستین مردم برای کسب استقلال، آزادی، وحکومت مردم بر مردم دفاع کرد۰و از ناسیونالیسم پرهیز نمود۰
چه ادبیات آشنایی!توطیه غربی ها !موش(بزغاله و گوساله )خاین به میهن (فتنه) و …
عجب بوی دل انگیزی میاد فقط کافیه سرمون رو بالا بگیریم و از این غباری که برای سردرگمی ما به پا کردن بیرون بریم تا شمیم خوش آزادی رو استشمام کنیم.
امیدوارم هر چه زودتر لحظه آزادی ما هم برسد. آزادی در کنار نخست وزیر امام و یاران در بندمان. اما دشمنانمان بدانند که ما قدر این آزادی را خواهیم دانست و درصدد انتقام نیستیم.
حاكمان مستبد منطقه كه بدون پشتواه مردمي (پذيرش عامه) مانند پادشاه بحرين ، امير عربستان ، شاه مغرب ، شاه اردن ، معمر قذافي ليبي ، بن علي تونس ، بشار اسد سوريه و علي عبدالله صالح يمن ….. حكومت ميكنند قوام خود را حافظ منافع و قوام دين و ملت قلمداد كرده و ميكنند. آنها هركدام بامضاميني مشابه مخالفين خود را مشتي آشوبگر فريب خورده عامل بيگاه ميخواندند و ميخوانند:
شاه ايران ميگفت : ” عوامل بيگانه شهر ها را به آشوب ميكشند” و ” اگر من بروم ايران به ايرانستان تبديل ميشود ( تجزيه ميشود) ” و ” مردم من را ميخواهند ”
رهبر لیبی با متهم کردن مخالفانش گفت : «میخواهند کشور را تجزیه کنند» قذافي معترضان را «موش» و «خائن به میهن» خطاب میکرد
حسني مبارك خود عامل بقاي ملت مصر ميدانست.
بشار اسد: مخالفين را اراذل و آوباش فريب خورده كه از بيگانان پول گرفته اند ميخواند او معترضين را مهاجمين از كشور هاي همسايه قلمداد ميكند
و متحجريني حاكم بر ملت ايران ميخواهند براي تثبيت حاكميت عوام فريبانه و فردي خود با تمسك به ظواهر ديني در واقع اقدام به مسخ اسلام واقعي ناب محمدي بكنند. آنان رفتار و كردار متوهم خود را عين دين پنداشته و هر قرائت غير نظر خود را ضد ديني ، ضد انقلاب ، ضد فرهنگ تصور كرده و فكر ميكنند با رفتن آنها انقلاب اسلامي به بيراه كشيده شده و دين و مملكت تسليم آمريكاي جنايتكار ميگردد . آنها كه خود را حافظ دين ميپندارند در حقيقت عامل دين گريزي و عامل فساد در عرض هستند .
نه فقط قذافی که تمام دیکتاتورهای عالم باید شرم کنن که مثل زالو دارن خون مردم رو می مکن. تاریخ ثابت کرده که تمام دیکتاتورها به پایان سلام خواهند کرد.
دیکتاتور به پایان سلام کن قذافی رفتنیست نوبت بعدی کیست؟!
لطفاً رابرت موگابه از زیمبابو و…. را هم به لیست اضافه نمائید:
سه روز پیش ژنرال «سولومون موجورو» قهرمان جنگهای ضد استعماری زیمبابو که رابرت موگابه را به تخت قدرت نشاند در یک حادثه مشکوک آتش سوزی به ذغال تبدیل شد. موگابه برای خود در این سرزمین مستعمراتی انگلیس تخت سلطنتی درست کرد که 40 سال است بر آن تکیه زده است. از این ژنرال بعنوان جانشین آن کفتار 82 ساله یاد میکردند. این احتمال که مرگ این ژنرال به نارآمی سیاسی در موزامبیک منجر شده و بهار عرب را به آن سرزمین افریقایی هم بکشاند کم نیست.
بحرين رو نمي بينين؟… ماهيت انقلابيون ليبي چيه؟…ناتو و امريکا تو ليبي آيا از اسلامگراهاي تندرو (طالبان) حمايت نمي کنن؟… هدفشون نجات مردم ليبيه يا تجاوز و آدمکشي و تصرف ليبي؟…
مردانه به اين سوالات جواب بدين…
سقوط قذافي و به عنوان نمادي احدي از مستبدين را به تمام مردم ستمديده جهان و بخصوص ملت ليبي سوريه و ايران تبريک ميگويم . حکومت قذافي به زباله دان تاريخ سپرده شد چنانکه حکومت احمدي نژاد نيز به زباله دان تاريخ خواهد پيوست
واقعیت این است که قذافی در شش ماه قبل داشت با ارتش مجهز مردم خودش را میکشت خوب غرب چه کار کند اگر بنشیند و نگاه کند آنوقت کشور های مثل ایران و سوریه هم در آینده با خیال راحت تانک و توپخانه را علیهه مردم خود به کار میگرفتند. همانطور که الان سوریه دارد عمل می کند. با نبرد علیهه قذافی آنها میبینند آینده آنها تاریک است.اینکه فعلا بشار اسد هنوز چوب کارهایش را نخورده به این معنی نیست که نوبت اونمیرسد
با تبریک دو باره به همه آنهایی که دلشان برای عدالت و آزادی میطپد
گارد معمر القذافی تسلیم شده و سلاح بر زمین نهاد
پسر قذافی ، محمد خود را به نیروهای انقلابی تسلیم کرد
پس دیگر قذافی، همانکس که در روزهای آغاز انقلاب مردم بنغازی را تهدید کرد که ظرف 24 ساعت آنجا خواهد بود و همه مخالفین را مثل موش از سوراخهایشان بیرون خواهد کشید و خواهد کشت نیز دستگیر شد.
بمناسبت سقوط تریپولی
2011-08-22
ساعت 1 نیمه شب
خبر دستگیری «شیخ الاسلام» پسر قذافی، تسلیم شدن دیگر فرزند او محمد و خبر زمین نهادن اسلحه از سوی گارد مخصوص قذافی و تسلیم شدن آن و احتمالاً دستگیری خود وی در ساعات و یا حد اکثر روزهای آینده و یا یافتن جسدش در گوشه ایی
جز خبر های بودند که همه باید منتظرش می بودند. قذافی نه نخستین دیکتاتوری است که سقوط میکند و نه آخرین آنها خواهد بود و اینکه دیکتاتور های دیگر هم از سرنوشت این نوع زمین خوردگان درس عبرت بگیرند انتظاری عبث است.
اما در میان همه این سقوط کنندگان بی هیچ تردیدی سقوط قذافی در تارخ بعنوان یک نقطه عطف و چرخش سیاسی در تعاملات بین المللی ثبت خواهد شد که پیامش اینست که عصر جدیدی در مناسبات بین المللی آغاز گردیده است.
تاریخ سه دهه پیش شاهد دخالت های نظامی خارجی، بعضاً با شرکت مستقیم نیروهای پیمان ناتو، در کشور ها دیگر برای تغیر رژیمهایی که از خط قرمز تحمل جامعه جهانی عبور کرده بوده اند بوده است. از گرانادا در کارائیب، پاناما در امریکای مرکزی، ساحل عاج و رواندا، لیبریا در آفریقا، صربستان و بوسنیا و کوسوو دراروپا تا افغانسان و عراق در آسیا و خاور میانه این گونه مداخلات نظامی رخ داده است. هریک از این مداخلات کم یا بیش، هم با عکس العمل مخالف بسیاری از دولتها و هم افکار عمومی جهان روبرو شده است. با هر بمبی که اشتباهاً بی گناهی را کشته یا به خانه یا مدرسه ایی آسیب رسانده فریاد اعتراض در محکومیت این مداخلات به آسمان بر خاسته است و.. .
اما این در لیبی بود که برای نخستین بار، جامعه جهانی با اجماعی وسیع نه تنها مداخله نظامی خارجی و ناتو را برای سرنگونی رژیمی، که به ملت خود تجاوز کرده وبا آن بجنگ پرداخته است، با نگاه کاملاً تآئید آمیزمینگرد بلکه چشم خود را بروی زیاده رویهای نظامی، بروی بمبارانهای منجر به مرگ بی گناهان نیز بعنوان صدمات اجتناب ناپذیر چنین مداخلاتی، میبندد.
این رژیم قذافی بود که این حق را به جامعه جهانی و نیروهای خارجی داد که تا اینجا پیش روند.
واحد های نظامی و نیروی هوایی ناتو و فرانسه و سوئد مآموریت گرفتند تا جلوی کشتار مردم را بگیرند اما آنها در میان سکوت تآئید آمیز جامعه جهانی علاوه بر بمبارنهای تهاجمی و تعرضی، با کمکهای مستقیم اطلاعاتی، لوژیستیک خود تا درهم کوبیدن پیاپی اقامت گاه قذافی که عملی تهاجمی بود و نه تدافعی درممانعت از کشتار مردم بنغازی و… ، پیش رفتند. با این مداخله فعال و براندازنده مورد اجماع این بدعت تاریخی را گذاشته شد که؛ دیکتاتور های دنیا دیگر با مردم بی سلاح خود روبرو نیستند. وجدان جهانیان امروز پس سقوط قذافی، از اینکه به نیروهای قدرتمند جهان اجازه داده است تا شر جنایتکاری را برکنده و ملتی را نجات دهد آسوده خاطر است و راضی از این اجازت خویش است.
اگر تصور شود که این کارت سبز carte blanche فقط در لیبی مورد مصرف یافت تصوری خام است. با تجربه لیبی جامعه جهانی دانست که هزینه کندن شر دیکتاتورهای مثل قذافی از همه نظر ازجمله از منظر«حق حاکمیت ملی دولتها» نیز عملی صواب است و هزینه اش برای دنیا از تحمل این ملت کُشان کمتر. دولتهای غربی هم آموختند تا چگونه، با ظرافت و نه مثل جورش دبلیو بوش از این کارت سبز بنحوی استفاده کنند که نه تنها سرزنش نشنوند بلکه به عنوان قهرمانان آزادی مورد تحسین قرار گرفته سربازان و خلبانانشان از انجام مأموریت خوداحساس غرور کنند.
صدور این کارت سبز آن نقطه عطفی تاریخی است که با سقوط قذافی در تاریخ ثبت شد اتفاقی که نه در بوسنیا و صربستان رخ داد و نه در عراق و افغانسان.
بیشترین پیام سقوط قذافی بدینگونه، برای بشار اسد و مقام معظم رهبری ماست. ولی اینکه آنها این پیام را درست و با دقت دریافت کنند بعید است. همین دیروز بشار اسد در سخنرانی تلویزیونی خود با اطمینان گفت که کنترول اوضاع را در دست گرفته است و همه چیز بحال عادی برخواهد گشت. او فرموش کرد بیاد بیاورد که 6 ماه پیش همزمان با اوج اعتراضات در تونس و مصر که در آنهنگام فقط اعتراضات کوچک چند ده نفره یا چند صد نفره ایی در «درعا » و دمشق رخ داد با اطمینان خاطر گفت که در سوریه هیچ اتفاقی نخواهد افتاد زیرا سوریه در «جبهه مقاومت» قرار دارد و مردم در پشت سر نظام ایستاده اند.
عصر حاضر پایان دیکتاتوریهاست خدایا همه دیکتاتورها را نابود کن.
وعده خداوند حق است…سقوط فرعون ها! ببینید از آغاز جنبش سبز ایران دیکتاتورها یکی پس از دیگری در حال سرنگونی هستند و یک اعتراض میلیونی در خیابانهای تهران به دیکتاتور ایران چگونه یک منطقه را تکان داد…
امروز 21 ماه مبارک رمضان این را بخاطر بسپارید
بن علی.. مبارک.. قذافی.. اسد.. …
الله اکبر…
بحرین را می بینیم و همه را می بینیم ولی در برابر این ملت غیور ایران چشممان را می بندیم و هر ظلمی را به آنها روا می داریم اختناق فعلی را حتی در زمان کودتای 28 مرداد هم شاهد نبودیم، در حسینیه ارشاد را می بندیم به مجالس حمله می کنیم به همه توهین می کنیم آنقدر شرافت نداریم که زنان را به اسیری می گیریم و دم از علی می زنیم و قاضی القضات ما در ماه مبارک رمضان به راحتی دروغ می گوید ( شهدای جنبش سبز را انکار می کند) ماه عزا ماه مبارک و.. هیچ ماهی حالی مان نیست هر مزخرفاتی را به خورد ملت مان میدهیم و ملت دنیا از خودمان طرد می کنیم و آخر سر قرآن سرمان می گذاریم و انتظار داریم خدا رحمان با اینهمه ظلمی که می کنیم ما را یاری دهد. مصر می رویم مثل ماتادورهای (گاوبازان ) اسپانیائی که یک پارچه قرمز در دست دارند و گاو را به هر طرفی هدایت می کنند انتظار داریم همه دنیا و مخصوصا کشورهای منطقه هر چی می گویم گوش کنند و عمل کنند زهی خیال باطل بعد اسد سقوط می کند و می گویم کاش اینکار را کرده بودیم . نخبگان و دلسوزان این مردم و کشور را به بند می کشیم و جریان تاریخ نه یک و نه دو بلکه بارها تکرار می کنیم و آخرهم انتظار داریم این ملت به حرفمان گوش کند.
ناشناس محترم:
فعلا” که باسیاستهای بی خردانه حکومت اسلامی گام به گام به همان”ایرانستان” نزدیک می شویم.
بوی خوش پایان رژیمهای دیکتاتوری به مشام میرسد. طبعا طرفداران دیکتاتوری و قدرت با توجه با جایگاه و درآمدها و اقدامات نامشروعشان از این امر ناراحت و مضطرب و طرفداران عدالت و آزادی خوشحال. ضمنا اگر بعضی ایرانی بودن خودشون رو بر نمیتابند و بابت آن افسوس میخورند اما من افتخار میکنم ایرانی هستم و ایرانی خواهم بود.
جالبه اقایان شعار بیداری اسلامی دوستان سابق خود را دیکتاتور می خوانند ولی تا کنون علیرغم اینکه بسیاری از کشور ها مخالفین قذافی را به رسمیت شناخته اند حاضر نشده اند انان را برسمیت بشناسند. این تضاد ها را چگونه پاسخ می دهند(بحرین- لیبی- سوریه)