چرا بشار اسد به عاقبت «اجرای اصلاحات با تانکهای نظامی» توجه نمیکند؟
چکیده :خلا موجود، یک خلا سیاسی ناشی از ناموجود بودن دموکراسی است که در حال تبدیل شدن به خلاهای پرشمار دیگری است. اگر امروز راه حلی مناسب از سوی ترکیه، ایران، عراق یا کشورهای نزدیک به سوریه در اختیار اسد یا مخالفان قرار نگیرد و جلوی این حمام خون گرفته نشود، شاید بعدها حنای متحدان سوریه یا معتمدان مخالفان نیز رنگی نداشته باشد و دولت اسرائیل کم کم ابتکار عمل را به دست بگیرد و یکباره درشت ترین ماهی را از این آب خونین و گل آلود صید کند....
دیپلماسی ایرانی در یادداشتی به قلم شایسته اسدی، به گسترش ابعاد بحران سوریه اشاره کرد و با تاکید بر اینکه بشار اسد باید هرچه زودتر “به تنهایی فکر کردن” را کنار بگذارد و مخالفان را دست کم برای گفتگو و بازی دادن در قدرت به رسمیت بشناسد، نوشت:
معلوم نیست تعابیر و تدابیر بشار اسد که برای بازگرداندن آرامش به کشور و آرام کردن مخالفان از آن سخن گفته بود، کجا و چطور به اجرا درآمده است که هنوز باید تانک های نظامی و مردان تا بن دندان مسلح، ماموران اجرای اصلاحات وعده داده شده اسد باشند.
رفتار دولت سوریه با مخالفان غیرمسلح بازتاب گسترده ای در رسانه های جهان داشته است. برخی روسای دولت ها و قدرت ها نیز گویا زحمت به خودشان داده اند و از پشت میزشان نیم خیز شده و قلم و کاغذی برداشته و اتفاقات را محکوم کرده اند. دسترسی برای دریافت اخبار و گزارش های واقعی و نیز کمک رسانی به مجروحین و آسیب دیدگان حوادث اخیر وجود ندارد. بن بست عجیبی در سوریه و به خصوص در شهرهای مخالف خیز این کشور دیده می شود که معلوم نیست چطور و چه زمان گشوده خواهد شد.
آمار کشتگان درگیری های ماه های گذشته میان نیروهای امنیتی و مخالفان بشار اسد از مرحله هشدار و خطر عبور کرده است. اسد پیشتر در مورد وقایع کشورهای عربی گفته بود سوریه با تونس و مصر فرق می کند و اینجا اتفاقی نخواهد افتاد. شاید به راستی بروز چنین اتفاقاتی در سوریه به ذهن هیچ کس خطور نمی کرد و شاید دامنه اعتراضات خونین در این کشور به اینجا کشیده نمی شد؛ اگر خرد به جای بی خردی، تدبیر به جای تحقیر و رافت به جای خشونت می نشست.
بشار اسد باید هرچه زودتر فکری به حال سوریه بکند. نکته اینجاست که او می بایست “به تنهایی فکر کردن” را کنار بگذارد و مخالفان را دست کم برای گفتگو و بازی دادن در قدرت به رسمیت بشناسد. جنبش اعتراضی در سوریه، به انشقاقی بزرگ در میان مردم این کشور منجر شده است که دیر یا زود پیامدهای وخیم تری برای اسد و کشورهای پشتیبانش در خاورمیانه به بار خواهد آورد.
خاصیت و امتیاز جنبش اعتراضی سوریه این است که واجد لیدرها و سرهای سیاسی و اجتماعی است و بشار اسد می تواند از این موضوع چه برای ایجاد شکاف میان معترضان و کاستن از شدت و تداوم اعتراضات و چه برای جلب رضایت سران و بخشیدن پاره ای امتیازات به آنها استفاده کند. مشکل اسد بیش از هر چیز، خود اوست. او تا زمانی که با خودش کنار نیاید و واقعیت موجود را نپذیرد و نیندیشد که آینده خودش را تنها خودش رقم خواهد زد – و نه مخالفان – از این بن بست تاریک خلاصی نخواهد یافت.
دلخوشی به عدم دخالت خارجی ها به بهانه نقض مکرر حقوق بشر و سر پرمشغله آنها در جبهه های لیبی، یک دلخوشی پایدار نیست. بشار اسد نباید تمام تخم مرغ های خود را توی این سبد بگذارد و خیالش آسوده باشد که غرب اراده ای برای ورود به خاک سوریه ندارد. آنچه نگران کننده تر است وضعیت جامعه ای است که قابلیت انهدام، فروپاشی روانی و ازهم گسیختگی های قومی و قبیله ای دارد و تداوم روند موجود، گره حکومت و حتی سرزمین سوریه را کورتر خواهد کرد.
دیروز فعالان حقوق بشر در سوریه خبر دادند نیروهای امنیتی حداقل صد نفر را در همان روز به قتل رسانده اند. برخی ناظران و شاهدان داخلی، دیروز را یکی از تاریک ترین و خونین ترین روزهای سوریه بعد از آغاز تظاهرات ضد حکومتی در این کشور دانستند.
خیلی ها تلفات پرشمار درگیری های اخیر سوریه را با لشکرکشی های حافظ اسد به شهرهای مخالف نشین و وقایع دهه 80 مقایسه کرده اند. خشونت ها در سوریه با انتقادهای شدید بین المللی همراه شده است ولی گوش و چشم هایی که بر داخل بسته است یقینا بر خارج نیز بسته است.
هنوز واکنشی معقول و عملیاتی از جانب کشورهای تاثیرگذار بر سوریه نظیر ایران و عراق و ترکیه مشاهده نشده و نه مخالفان و نه موافقان بشار اسد، راه دیگری غیر از آنچه در هفته ها و ماه های گذشته در پیش گرفته بودند، پیش رویشان نمی بینند. نه ریختن خون مخالفان به بقا و استحکام پایه های حکومت می انجامد و نه کشته شدن و زیر تانک رفتن دردی از معترضان دوا می کند. خلا موجود، یک خلا سیاسی ناشی از ناموجود بودن دموکراسی است که در حال تبدیل شدن به خلاهای پرشمار دیگری است. اگر امروز راه حلی مناسب از سوی ترکیه، ایران، عراق یا کشورهای نزدیک به سوریه در اختیار اسد یا مخالفان قرار نگیرد و جلوی این حمام خون گرفته نشود، شاید بعدها حنای متحدان سوریه یا معتمدان مخالفان نیز رنگی نداشته باشد و دولت اسرائیل که امروز آهسته و مرموز به نظاره وقایع منطقه نشسته است، کم کم ابتکار عمل را به دست بگیرد و یکباره درشت ترین ماهی را از این آب خونین و گل آلود صید کند.
چند لحظه پیش، روزنامه الشرق الاوسط در گزارشی خبری نوشت که تعدادی از افسران عالیرتبه ارتش سوریه به مخالفین پیوستند. این خبر همان اندازه که میتواند خوشحال کننده باشد نگران کننده نیز باید باشد. در لیبی پس از اینکه رژیم قذافی در برابر موج میلیونی اعتراض مردم غافلگیر شد، در آن بلبشوی آغازین قیام مردمی بسیار ی از عوامل امنیتی و نظامی خود را ازجمله یک ژنرال بلند پایه را با این آوازه که او و بقیه انها به مخالفین پیوستند به درون صفوف جنبش فرستاد. این نفوذی ها بعلت هدایت ستادی سازمان یافته اشان توانستند تمام جنبش ضد قذافی را از درون فلج کرده و خود جای رهبری جنبش را بگیرند و جوانان صاق و انقلابی را به تله های مرگ قذافی بفرستند. اوضاع بحدی قارش میش شده است که حتی حمایت وسیع هوایی ناتو هم کمکی نمیتواند در زمین به مردم بکند. دستگاه امنیتی و نظامی قذافی سازمان یافته و هماهنگ در درون جنبش عمل میکند بطوری که این ستون پنجم صفوف دوست و دشمن را برای همه اپوزیسون و حتی نیروهای ناتو بهم ریخته است. اگر شاید این نظامیان که قطعاً بسیاری از آنها از روی میهن پرستی به جنبش پیوسته اند ، نمی پیوستند بهتر بود. در جریان ترور چند روز پیش «ژنران یونس» فرمانده نظامی ارتش انقلابی ضد قذافی، معلوم نیست بلاخره این یونس است که عامل قذافی بوده است یا آنها که او را ترور کرده اند!.
فکر میکنم رژیم اسد هم با مشاوره گیری از سپاه و دولت ما، حال که می بیند نمیتواند از روبرو حریف جنبش اعتراضی میلیونی مردم شود بر آنست تا چنان موجی مخربی از آنارشیسم و هرج و مرج و کشت و کشتار در سوریه راه بیاندازد که در آخر کار تنها خودش سرنخ جنبش را هم بست بگیرد و از درون آنرا نابود کند هرچند اخوان المسلمین سوریه بعنوان یک سازمان شبکه دار میتواند تا حدی این روند رخنه گری و عملیات تخریب ستون پنجمی را کاهش دهد البته اگر خود به خطری برای دموکراسی فردای پس از بشار اسد تبدل نگردد..
سوریه یک استثناء است! پس اشکال ندارد که بجای هزار وپانصد نفر یک میلیون وپانصد هزار نفر کشته شود!وجدان ما راحت راحت است! البته ببخشید یادم رفته بود وجدانی در کار نیست!
چون خودش و پدرش 50 سال یک گلوله به اسرائیل نزد.
چون میخواهد ثابت کند دشمن قول خدای تبارک است: اشداء علی الکفار رحماء بینهم
پدرش هم روزگاری همین کرد (با ملتش شدت) و با اسرائیل همان (رئوفیت) ! وقتی امام رانده از عراق شیعه با گاوبندی شاه و امریکا و اطاعت و دسیسه صدام و حتی کویت شد، اسد ایا امام را تعارفی کرد؟؟!! همانطور که لیبی نکرد و همانطور که امام در خاطراتش انتظار داشت! حالا خود را بکشند اگر دیدند تعارفی و پناهی برای این دو باشد! فکر میکردند مُلک، مِلک پدرشان است در حالیکه همه می میرند و الملک لله، حی القیوم! سبحانه! که جای حقی نشسته و مو را از ماست میکشد!
پادشاهان و اصحاب سلطه همه جا همین اند. قول شرف به شما میدهم صد سال از رژیم ما هم بگذرد یک ریسک با اسرائیل نمیکند بلکه از ان قماش نیستند چون اصحاب رانت و قرارداد ملیاردی فوتبال غارت و ضد اخلاق و غیر فوتبال تو اون فازها نیستند. بلکه انچه گاه گاهی از شعارهای تکراری بیمحتوا بی مقصد بی هدف و بی اراده میشنویم فقط خرج کردن میراث عظیم امام مستضعفان خمینی بت شکن است که الحق اجنه خوب در حال خرج کردن و تمام کردنش هستند بناحق!
50 سال پادشاه اردن هم یک ثانیه نجنگید ولی تا اعتراض ملت رانده شده مستضعف فلسطین درامد با چنان شدت و بی رحمی بر خودی حمله کرد که گویند سپتامبر سیاه – مثل اینکه چهارشنبه بود یادم میاید- گفته میشود 25 هزار قتل و جرح کرد.
اجل بشاراسد رسیده است. او راه بازگشت ندارد. حتما سرنگون خواهد شد و به احتمال بسیار زیاد بوسیله یک کودتای نظامی که بسیار وحشنتناک خواهد بود و جنازه او و برادرش و عده ای از اطرافیانش را مثل عراق زمان عبدالکریم قاسم در خیابان ها خواهند کشید.
سلام ما اكر با اخبار ايران وسياستمردان كشور اعتماد كنيم بايد همه مردم سوريه كشته شود ولي نميدانندكه نميتون جلو عقل حجاب قراردادهمه ميدانند موضوع زود بخود بيايد سياستمردان از ديكتاتور حكايت نكنيدخودشما فردا مثل همين ميشويد بترسيد از خون شهدا سوريه
بابام جان نتیجه لشکر کشی با تانک ها و به جنگ مردم رفتن، سقوط حتمی این جانی جانی زاده است. به همین علت او نمی خواهد به عاقبت حمله تانک ها به مردم فکر کند و سقوط خود را به بیند.
اسد هم كه اسمش معلوم است همانند اسد در رمضان شروع كرده الحمدلله كه همانند رجال بعضي از كشورها كه اعمال بدتر انجام دادند ادعا اسلام واسلامي نميكنند وجاي تعجب است كه در همان كشور درصورت ماندن رجال ديني بايددوباره اسلام وارد شود
اسد از كي بترسداوكه نميشناسد(خدا)الاايران وحزب الله لبنان اينها هم حمايت فكرمالي جاني ميكنندولي نميدانندعاقبت كار خداوندبه اينان يك فرصتي داده درصورتيكه تجديدنظرنكنندولاتحسبن الله غافلا عمايمل الظالمون انمايؤخرهم ليوم تشخص فيه الابصار اسدوهميارانش اكر انسان بودنددربرابردشمنانش سخت بودند نه در برابرانسانها خودي وهمشهريانشان شاهد ان بوديم تاريخ اينها همه اش مينويسد بعد ازرفتن اسدهم نوبت هم فكران اسد است
ظرق خمین چند سال اخیر هواپیماهای اسراییل تاسیسات اتمی سوریه را با خاک یکسان کردند و بر فراز کاخ ریاست جمهوری بشار اسد پرواز کردند، ولی رژیم بشار اسد برای هر دو مرود فقط اعلام کرد ” در زمان مناسب و مکان مناسب پاسخ خواهیم داد !!!!” این یعنی اوج شهامت و جزو مقاومت بودن این رژیم در برابر صهیونیست ها ( یعنی حتی از خود ” دفاع مشروع ” هم نکرد، حمله پیشکش !). رژیم او مثل بعضی ها !! فقط حرف میزند و عمل نمیکند !
اما در کشتن مردم روزه دار غیر مسلح واقعا ” اسد ” و شیر است !!!!! آفرین به فطرت والا!!! یت( بخوانید پَستت ) ای بشار خونخوار .
پدر و پسر یک گلوله به اسراییل نزده اند ولی تا دلت بخواهد دستشان به خون سوری ها( کشتار 30 سال پیش همین شهر حماه توسط ” حافظ اسد ” که حدود سی تا چهل هزار نفر را کشت و کشتار کنونی سوریه توسط بشار ) و لبنانی ها و فلسطینی طی جنگهای داخلی دهه 1980 میلادی در لبنان ، آلوده است !
احتمالا پدر و پسر آیه شریف ” اشدا علی الکفار رحما بینهم ” را اشتباهی فهمیده اند !
آخه قاتلان و دیکتاتور ها احمق هم هستند (چون اگر احمق نبودند که قاتل و دیکتاتور نمی شدند !)
فکر کرده اند آیه می فرماید ” رحما علی الکفار اشدا بینهم “!
(مثل بعضی ها در داخل !!!)
انشا الله
من ناراحتی گوارشی دارم و روزه واجب نمی توانم بگیرم ، اما نذر کرده ام پس از سقوط این قاتل و خونریز ( به قول خود عربها ” سفاح ” ) سه روز روزه بگیرم . انشاالله .