سبــــز بودن را از میرحسیـــن بیاموزیم
چکیده :در کشاکش طوفان، نرگس را مجال روییدن نیست. کاری کنیم که باتومها آرامترفرود آیند و تفنگها خاموش شوند. کاری کنیم که خشونت از معصومیت نگاهمان خجالت بکشد و با لبخندمان زایل شود. یادمان باشد خشونت میدان بازی حریف است و از خشونت غیر از خشونت نمیزاید. یادمان باشد کینه و نفرت است که مملکت را به این روز انداخته است....
کلمه- گروه سیاسی*: میرحسین، به تعبیر زیبای شهید بهشتی، «شیفتهٔ خدمت است نه تشنهٔ قدرت». او نمایندهٔ سیاستمدارانی است که اخلاق محورند و «سیاست را هنر بهتر زیستن» میخواهد نه تکنیکی برای عوام فریبی و کسب قدرت. او در حالی که با یک «اطاعت امر» به ارباب قدرت میتوانست از ناحیه حکومت قدر ببینند و برصدر بنشینند، این کار غیر اخلاقی را نمیکند و در مصائب وارده بر مردم شریک میشود.
از کوردلان قدرت طلب و مستی زدگان قدرت که بگذریم، دوست و دشمن اقرار میکنند «ویژگیِ برجسته میرحسین، فقدانِ دغدغه قدرت سیاسی است» و به همین دلیل بیست سال سکوت کرد، ولی وقتی میبیند دروغ و بیرحمی دارد جای اصول دین جا زده میشود و اصول دین و شعائرِ انقلاب یکجا چوبِ حراج زده میشود، احساسِ تکلیف میکند و از آرامش و آسایش خانوادگی و تمام حرمت و احترام حکومتی خود میگذرد، گوشه عافیت رها میکند تا پشت به مردم نکند و نگذارد انقلاب به دست نامحرمان افتد. این به معنای نگرش اخلاقی به سیاست است، چرا که اخلاق به عنوان وجه عمده «خوب زیستن» بسیار فربهتر از سیاست است و این سیاست است که باید خادم اخلاق و زندگی باشد نه برعکس. وقتی از منظر اخلاق و و فرهنگ به سیاست بنگری و آن را هنری برای بهتر زیستن بدانی، آنگاه همه چیز را سیاه و سفید نمیبینی و تمام حق را به خود نمیدهی و خود را حامل حق مطلق نمیخوانی. در این حالت کمترین نقاط قوت رقیب را هم میشود دید. چنانچه در مورد هدفمند کردن یارانهها میر حسین «اصل طرح را زیر سوال نمیبـُـرد و تنها در کفایت دولتِ مستقر، تشکیک میکرد.»
اینک دوستان سبز و همراهان جنبش سبز ایران:
بدون آنکه از یاد ببریم که میر حسین گفته است: «یادمان باشد برای ما هدف وسیله را توجیه نمیکند». بخشی از وقتمان را به شناسایی آرمانهای سبزمان اختصاص دهیم، خبرها را پی بگیریم و اطلاع رسانی کنیم و در کنشگری سبز باشیم. سبز بودن باید گرایشی برای سبز کردن همه چیزهایی باشد که رنگ خزان و غم دارد. حرکتی ماوراء سیاسی؛ هم برای اصلاح مملکت و هم برای اصلاح خودمان. یادمان باشد «هر بار که اخلاق را فدای سیاست محض و قدرت سیاسی کردهایم، یعنی میر حسین را فراموش کردهایم و خلق و خویش را نادیده گرفتهایم». تاریخ معاصر گواه است که گم شدن هدف اصلی در غوغای انقلابیگری عاملِ «بیسرانجام بودن» جنبشهای صد ساله اخیر بوده است. جنبش سبز یک جنبش مدنی برای اصلاح همه رویههای غلط و برای اصلاحِ مشی سیاست ورزی وپیشگیری از خلط میان وسیله و هدف است که «خلط وسیله و هدف، در نهایت هدف را فدای وسیله میکند» و این نقطه ضعفِ بسیاری از جنبشهای اجتماعی پیشین بوده است.
نگذاریم حکومت ما را به واکنش بکشاند و به «کنش صحیح و اخلاقی» خود ادامه دهیم. درستی رفتارمان را با ارزشها و اعتقادات و اخلاقیامان محک بزنیم نه با دشمن! هویت ما سبز است و دشمن پنداریِ همگان و برگرفتن هویت از دشمنی و دشمن سازی آئین ما نیست. کسی که به جنگ سیاهی میرود باید چراغی در دست و چراغی در دل داشته باشد و اجازه ندهد کدورت و غم و از آن بدتر سیاهی و کینه به دلش راه یابد. هدف ما جلوگیری از نهادینه شدن دروغ و شقاوت و تبدیل شدن آنها به ارزش است. آدمهایی که از فرط تکرار دروغ هیچ حقیقتی را در خود و دیگران تشخیص نمیدهند، آدمهایی که طبیعت انسانیشان استحاله شده و به جای زیبایی و خیر و حقیقت، مبلغ زشتی و شر و دروغ شدهاند، غالبا انسانهایی هستند که در تلههای توجیه گر «کسب قدرت یا حفظ قدرت» گرفتار آمدهاند و به تدریج استحاله شدهاند.
باید بکوشیم «با خلاقیت روزنههای امید را باز کنیم» و لحظهای از زیبایی، اخلاق، عشق و حقیقت یعنی از حقایق اساسی زندگی غافل نشویم. نگذاریم در غوغای خشونت ورزان، ارزشهایمان و حقیقت زندگی فراموش شوند. «راه سبـز امیــد» هدیهٔ میر حسین برای ماست، پاساش بداریم و سبز بودن را زندگی کنیم.
دوستان سبز؛ باید همانطور که میرحسین گفته است «به زندگی آن هم از نوع پر نشاط و سبزش برگردیم». اجنبش ما باید بتواند زندگی را بهترکند و سرانجاممان را سبز کند و عاقبت به خیری برای ما بیاورد. باید در کنشگری یک اصل را مدنظر داشت و آن این که «جنبش مسالمت آمیز باشد و خشونت را با خشونت جواب ندهد».
در کشاکش طوفان، نرگس را مجال روییدن نیست. کاری کنیم که باتومها آرامترفرود آیند و تفنگها خاموش شوند. کاری کنیم که خشونت از معصومیت نگاهمان خجالت بکشد و با لبخندمان زایل شود. یادمان باشد خشونت میدان بازی حریف است و از خشونت غیر از خشونت نمیزاید. یادمان باشد کینه و نفرت است که مملکت را به این روز انداخته است. یادمان نرود و هرگز یادمان نرود که بحث برسر این نیست که رئیس جمهور چه کسی باشد چرا که جنبش سبز با اشخاص مخالف نیست با رویهها مخالف است با دروغ و بیرحمی و جهل مخالف است کینهای از اشخاص ندارد ولی دست از نقد جهالت و وقاحت و شقاوت برنمی دارد و مواظب است طی این مبارزه دچار دروغ و بیانصافی حتی نسبت به رقیب نشود.
کمربندهایمان را ببندیم، محکمتر از همیشه. اقتدارگریان را خسته کنیم با صبرمان؛ که میر حسین امسال را «سال صبر و استقامت» نامیده بود. «صادقانه و مسئولانه» اطلاع رسانی کنیم و آگاهی ببخشیم که میرِمان «آگاهی را چشم اسفندیار اقتدارگرایان دانسته است». اجازه ندهیم که حصرِ میر حسین و شیخ مهدی و اسارت فعالانِ سبز، به حصر سبزها تعبیر شود. امروز هر ایرانی باید یک میر حسین باشد و مسئولانه جنبش را همراهی کند. یادمان بیاوریم و یادشان بیاوریم که میرحسین یکسال پیش گفته بود «همواره به اینجانب و دوستان گفته میشد که اگر شما اطلاعیه ندهید مردم به خیابانها نخواهند آمد و آنان از اعتراضات و مطالبات خود دست برخواهند داشت و آرامش به کشور برخواهد گشت. بنده به عنوان «یک همــراه» جنبش عظیم سبز مردمی با این نظر موافق نبودم و میاندیشیدم که تا اصلاحات لازم با تکیه براصول روشن که میتوان آنها را از قانون اساسی استخراج کرد صورت نگیرد، آب رفته به جوی باز نخواهد گشت».
و… بدانیم سبز بودن فقط یک جهت گیری سیاسی برای برنشاندن یک رئیس جمهور انتخابی به جای یک رئیس جمهور انتصابی نیست. سبز شجره طیبهای است که هم و غمش ساختن و اصلاح است نه ویرانگری و تخریب. این حیات سبز را قدر بدانیم و این فرصت سبز و این جنبش مدنی و آن انتخابات کذایی را بهانهای سازیم برای گسترش ریشههای این شجرهٔ طیب و طاهر در همه ابعاد زندگیمان برای خوب زیستن و سبز زیستن. فرهنگ خداجویی و حقیقت خواهی و زیبایی پرستی و خیر خواهی را جانشین ضد فرهنگِ خودخواهی و دروغ گویی و زشت بینی و بد خواهی کنیم و بدانیم آنکه خواهان تغییر است، خودش هم باید جزیی از این پروسه باشد و از تزکیه و اصلاح خودش هم غافل نباشد
*تهیه کنندگان متن: داریوش محمدی؛ مهستی شیرازی؛ آمنه کشاورز
هموطنان گرامی این حرکات نمایندگان مجلس رو که برای پول و مقام به رای و سرزمینشان خیانت می کنند هیچ وقت فراموش نکیند…
نشستید تو لندن برای مردم مطلب می ذارید. جرات دارید بیایید تهران تا حالیتون کنیم. آقایون کلمه فقط خدا به شما رحم کنه. تک تکتون شناسایی شدید.
باور بفرمایید من هم سبزم ، آنقدر سبز که دوست دارم حرف مخالفانم را هم بشنوم، در کامنت ها محالفتی نمی بینم ،آیا واقعآ هیچ محالفی کامنت نگذاسته؟
صفحه تماس با شما لود نمیشد از اینجا برایتان پیام میگذارم. برای ادامه تظاهرات ایده ای دارم. برای جمعه این هفته اعلام کنید همه مردم راس ساعت 10 روبروی منزلشان بیایند. با این روش اعضای محله با هم آشنا می شوند و اتحادی میان انها پدید می اید ترس ها ریخته می شود و هماهنگی برای تظاهرات بعدی راحتتر می شود.
تاریخ تجمع بعدی را اعلام کنید.
سر آمد زمستون ، شکفته بهارون، گل سرخ خورشید…………………
پاذسال نزدیک بود منو بگیرن ولی حل شد
منم از هدفم دست نکشیدم
حالا دوستم را گرفتن
بازم از هدفم دست نمیکشم
من بچه این مرز وبومم برای وطنم تا آخرین قطره خون می چنگم
ما پیروز می شویم دیر یا زود
مهم این است
یه روز خوب میاد…..
سلام برتهیه کنندگان محترم متن
کاش در متن خود اینرا نیز می نوشتید که سبز بودن یعنی آزادی ، سبز بودن یعنی دمکرات بودن ، سبز بودن یعنی عدالت جو بودن.
کاش در متن خود می نوشتید سز بودن یعنی آزادی برای همگان ، سبز بودن یعنی دمکراسی برای همگان ، سبز بودن یعنی عدالات برای همه . کاش می نوشتید سبز بودن یعنی ، آزادی هم راه وهم هدف ماست ، سبز بودن یعنی دمکراسی هم راه وهم هدف ماست . سبز بودن یعنی عدالات همه راه وهم هدف ماست.
کاش می نوشتید ، سبز بودن یعنی ایجاد پیوند و هماهنگی و تعادل میان آزادی ف دمکراسی و عدالت .
با آرزوی تندرست وشادی برای شما و موفقیت برای شما و مردم ایران درجهت شکستن استبداد و تحقق ازادی و دمکراسی و عدالت
با احترام مجید عبدالرحیم پور
درود
درود بر اخلاق انسانیت و مردانگی
از عزیزان سایت کلمه تقاضامندم برای ایجاد همبستگی و همصدایی و هماهنگی بیشتر جنبش، نسبت به انتشار هرچه سریع تر منشور جنبش سبز که پیش تر خبرش رو داده بودید اقدام نمائید که این روزها با توجه به حصر میردلیر، شیرحسین، میتونه رشته نامرئی پیوستگی و همبستگی مردم وطنمون ایران باشه.
روشن بودن مرزهای جنبش افزون بر این، مانع از دروغ پراکنی رسانه های مزدور رژیم میشه که متاسفانه با تزریق افکار مسموم در بین عده ای از نیروهای طرفدار خود، نظیر برخی بسیجیان ناآگاه میشه که تصور میکنن این مبارزه یک مبارزه ایدئولوژیک است.
در پناه حق
سائنا
بیست سال انتظار کشیدم تا بیائی و با افتخار به تو رای بدم اما دژخیمان زمان اون رای رو به اسارت بردن تا به دست تو نرسه اما غافل از این موضوع هستند که دل ما و همایت ما را نمی تونند بدزدند موسوی جان و کروبی دوست داشتنی و با غیرت و نترس به خدا دوستون داریم.
من با نظر شما موافقم باید از گاندی و جنبش مسالمت جویانه او الهام گرفت شعارهای مرگ ندهیم چرا که سرانجامش کینه و خشونت می شود هدفمان را مشخص کنیم شیوه مبارزه را تعیین و حتی شعارهایمان را مشخص کنیم تا به بیراه نرویم روش مسالمت جویانه نقطه قوت ما و نقطه ضعف حاکمیت است از این نقطه قوت به خوبی استفاده کنیم
سلام.من هم با نظر دوست خوبم (یک همراه سبز)موافقم.
یا حسین میرحسین
زمانی موسوی و کروبی با به خطر انداختن جان و آسایش خود به پای ما ایستادند ،حال اگر ما آنهارا رها کنیم خیلی … هستیم!
خدایی چقدر دلتون خوشه شماها… به مردی تکیه زدین که خودش به زنش تکیه زده است..
زنده باد میر حسین
مدیران سایت خواهشن این عکسی که طراحی کردم رو توی سایتتون بزارید
http://i56.tinypic.com/iegigx.jpg
تشکر
VV
به راستی موسوی همراه مردم است
و از تهدید نمی ترسد و تشنه قدرت هم نیست
آخر او به خوبی میداند که ادب مرد به ز دولت اوست بر خلاف آقای …
زنده باد جنبش سبز
یا حسین میر حسین
khoda yaarash bashad
دوستان شادی نزدیک است
يا حسين ميرحسين
ما اهل كوفه نيستيم
حسين بي يار بماند
من بسیجی ام.و ان شااله بسیجی می مانم و در بسیجی که تو مدرسه عشقش خواندی تنها به اندیشه های سبز تو و انقلاب سبز اسلامی می اندیشم.
با سلام به همه دوستان
این راهی که ما میرویم بدون تعارف هیچ فایده ای ندارد چون حریف را جری تر میکند و ما را ضعیف تر چه فایده دارد که هر از چند گاهی بریزیم بیرون ان هم بدون اتحاد و پراکنده ما اگر میخواهیم واقعا به نتیجه برسیم همه باید نترسیم و با دیدن چند مامور و موتور سوار جمعیت از هم نپاشد و با هم به جلو برویم تا کسی نتواند کاری کند با ید واقعا از جان و دل به هدفمان اعتقاد داشته باشم و از جانمان در این راه بگذریم و از مردم منطقه یاد بگیریم از لیبی که بدتر نیست همه را کشتند ولی مردم نترسیدند و کوتاه نیامدند ولی ما بدون تعارف میترسیم و گر نه تا حالا به نتیجه رسیده بودیم راز موفقیت 1- اتحاد کامل مردم 2-از جان گذشتن در راه هدف و در اخر یک بار برای همیشه به قول قدما مرگ یک دفعه شیون یک دفعه یا حسین میر حسین
به اميد حكومت دموكراتيك
میرحسین اینو بدون تا پای مرگ برای اسلام واقعی و مبارزه با ظلم و فقر با تو هستم
صد ها سلام بر صلابت و پایداری موسوی-کروبی و تمام رهروان سبز که بدون شک سر زمین خزان زده را سبز خواهند کرد
با وفاداری به آرمان موسوی-کروبی برای ایجاد جامعه ای اخلاق مدار سوگند میخوریم و لحظه ای شما را تنها نخواهیم گذاشت
زنده باد آزادی و زنده باد آزادی
اندکی صبر سحر نزدیک است
با سلام خدمت شما .
مطلبم را اینجا میگذارم چون می شنوم که این سایت به میر حسین نزدیک است .
دیروز مطلبی از سایت الف گذاشته بودید . سوال و جوابی بود . این شیوه ی خوبیست . من هم سوالی دارم .
یادم می آید در زمان انتخابات ، محاصبه ای از موسوی پخش شد که در آن مدام از واژه ی « آمده ام … » استفاده میشد . عین جملات را یادم نیست ولی مضمون آن ها این بود که (میخواهم شرایط ابتدای انقلاب اسلامی را به کشور باز گردانم ) . برای من که جوانی بیش نیستم و شرایط انقلاب را درک نمی کردم و فقط فیلم های آن را از صدا و سیما دیده بودم ، تصورش سخت بود .
اما بعد از انتخابات دیدم که با وجودی که موسوی رئیس جمهور نشد چقدر زود به وعده اش عمل کرد . من به او رای ندادم ولی دیدم که پس از 30 سال چه کسی این شور و نشاط و اتحاد را برای آن حضور پر رنگ ایجاد کرد . آقایان که 30 سال رسانه داشتند و بودجه داشتند و همه چیز در اختیارشان بود نتوانستند اینگونه جمعیت جوان را به خود جذب کنند و اینگونه حضور مردم را رونق ببخشند .
در روز های ابتدای بعد از انتخابات حرکت موسوی با هوادارانش را اشتباه میدانستم . به نظرم بحث تقلب مسخره بود و هست . اما کم کم حرکت عوض شد . بهانه ها تغییر کرد . روی دیگری از سکه که تا کنون مخفی بود و مردم نمی دانستند و شاید رهبران جنبش هم نمی دانستند رو شد . دیگر شعار ها تغییر کرده بود . مردم توقع چنین رفتاری را از حکومت نداشتند . اما من باز هم با حرکت های خیابانی مخالف بودم .
جنبش های خیابانی ادامه پیدا میکرد و ابعاد بیشتری از شخصیت نظام دست مردم می آمد و همچنین ابعاد بیشتری از شخصیت معترضان دست حکومت می آمد .
از همان روز های نخست جنبش های خیابانی عده ای بودند که فقط برای سنگ پراکنی آمده بودند . خودتان هم می دانید . عده ای که شاید اصلا رای نداده بودند . از همان ابتدا و بدون اعمال خشونت از طرف حکومت به خیابان های اطراف می رفتند و آتش می سوزاندند . هدف این گروه اصلاح نبود . هدفشان بر اندازی بود و بس . این هدف هم نه بعد از انتخابات بلکه 30 سال بود که در گلویشان مانده بود . آنها حزبی نداشتند . 30 سال ساکت بودند . موسوی راه را برای حضورشان باز کرد . برای همین من باز هم با حرکت های خیابانی مخالف بودم .
بعد یاد کتاب انقلاب اسلامی شهید مطهری افتادم . آنجا از حضور احزاب مختلف مثل مارکسیست ها در طول انقلاب اسلامی سخن گفته بود . پیش خودم گفتم خب امام که مارکسیست نبود . پس چرا وقتی فرمان تظاهرات می داد همه احزاب کشور داخل می شدند . بعد از همان کتاب گفته بود که شاه هم سعی میکرد انقلابیون را بیشتر مارکسیست ها معرفی کند . یعنی سعی داشت در رسانه های القا کند که همه تظاهرات ها زیر سر مارکسیست هاست . اما در همان کتاب نوشته بود که امام با هوشیاری از همان روز های نخست مدام خط خود را با این گروهک ها جدا میکرد . اما چه کسی امام میشود ؟
و حرکت جنبش سبز ادامه پیدا میکرد و آشوب طلبی عده ای ولو اندک نیز ادامه پیدا میکرد و سکوت رهبران جنبش آتشم میزد . هر گاه که حکومت قطعه ای از آشوب طلبی آن گروه اندک را به دست میگرفت سران جنبش به جای محکوم کردن حرکت می گفتند : شما خشونت کردید که اینها اینگونه جواب دادند . این یعنی چه ؟ کاش مطلب بالا را همان روز های ابتدای حرکت در حرکت و گفتار و رفتار رهبران جنبش مشاهده میکردیم . البته موسوی بار ها در بیانیه ها یش می گفت که ما جمهوری اسلامی را می خواهیم نه یک کلمه بیشتر و نه یک کلمه کمتر . ولی هر بار به نحوی راه را برای خراب کاری هم باز می گذاشت . محکم جلوی حرکت های انحرافی نمی ایستاد . حق هم داشت . دافعه سخت است . اگر من هم جای او بودم و می دیدم که عده ای دارند در راستای هدف من به خیابات ها می آیند ولی هدفشان چیز دیگریست ، پیش خود می گفتم : بگذار اینها هم بیایند .چه کسی امام می شود ؟
در تمام لحظات تا همین امروز با حرکت های خیابانی مخالف بودم . نه فقط به علت حظور آن اندک افراد . این وسط مشکل بزرگتری وجود داشت . اخیرا می بینم که حرکت اعتراضی مردم مصر و … را مشابه سازی می کنید با حرکت مردم ایران در حوادث پس از انتخابات . اینجا برای من که یک جوانم و انقلاب اسلامی را درک نکرده ام یک صفحه ی جدید باز میشود . انقلاب هایی در منطقه و در همین زمان حاضر . اکنون من تمام رفتار های مردم مصر و دولت مصر ، ارتش مصر ، کشور های همسایه اش ، امریکا و انگلیس و اسرائیل را در مقابل این تحول بزرگ در مصر و کشور های دیگر به عینه می بینم .
اگر بگویم در زمان امام وقتی مردم به خیابان های می آمدند، آمریکا ناراحت میشد و عصبانی میشد ؛ می گویید تو که نبودی ببینی بی بی سی(انگلیسی) از همان انقلاب اسلامی هم حمایت میکرد . و انقلابیون شبها رادیو بی بی سی را گوش می کردند . و صبح به خیابان می آمدند و شعار می دادند : « به گفته ی بی بی سی ، فرار کرده اویسی » . بله نبودم ولی از بزرگ تر ها شنیده ام .
حالا این انقلاب های منطقه را که به چشم خودم می بینم . در اینجا سوالی دارم که خواهش می کنم بدون آسمان و ریسمان بافتن پاسخ دهید .
در پدر سوخته گری روباه مکار (بی بی سی ) که شکی نیست . ولی رفتار دوگانه آمریکا و اسرائیل را در مقابل تحولات منطقه چگونه توجیه میکنید .؟
ببینید ، من میدانم که ما در کشورمان یک سری مسائل هست و به خودمان مربوط است و نمی شود از ترس اینکه امریکا و اسرائیل چه بگویند ما لال شویم و حقوق خودمان را طلب نکنیم . لطفا اینها را به من نگویید .
می خواهم بدانم چرا وزارت خارجه امریکا و سران اسرائیل از حرکت مردم مصر به وحشت می افتند و کاسه ی چکنم ، چکنم دست می گیرند ولی به مجرد اینکه یک نفر در خیابان های ایران شعار مرگ بر دیکتاتور سر دهد تمام برنامه های زنده خودشان را قطع می کنند و از فرط شادی مصاحبه می کنند و میز گرد می گذارند و خودشان را پشت معتراضان می دانند ؟
آمریکایی ها آنقدر باهوش نیستند که من و شما فکر می کنیم . زیرا پس از فرار مبارک همچنان کاخ سفید او را هم پیمان خود معرفی میکند و باز هم به آغوش مردم مصر نمی رود . ولی از ابتدا آغوش خود را برای تمام تحرکات داخلی ایران باز می گذارد .
البته جواب سوالم را خودم می دانم . حکومت دست پرورده ی مبارک کجا و حکومت جمهوری اسلامی کجا . ولی می خواهم بدانم که توجیه شما برای ادامه روند اعتراضات خیابانی حتی پس از اینهمه حمایت آشکار جنایتکاران عالم چیست ؟ آیا نباید به جای اینکه انقلاب مردم مصر با حرکت جنبش سبز مقایسه کنید ، از موضع گیری های دوگانه استکبار در مقابل این دو درس بگیریم . آیا نمی شود اینطور فکر کرد که خداوند دارد این ها را نشان ما می دهد تا ما بیندیشیم . فکر نکنیم که اگر امریکا از ما حمایت می کند ، از سیاستش است . از با هوشی اش است . خداوند مصر را به ما نشان داد تا ببینیم که آمریکا باهوش نیست . آمریکا تا آخرین نفس پای یک دیکتاتور ایستاد . ولی نمی تواند این (به قول شما) دیکتاتور ایران را یک لحظه تحمل کند و بلافاصله خوشحالی خودش را از اعتراضات ایران نشان می دهد .
امید وارم که جواب سوالم را واضح بدهید .
گفتم و باز هم میگویم که در کشور مشکلاتی هست . خصوصا آن تجمعات پس از انتخابات خیلی چیز ها را روشن کرد . چیز هایی که تا آن روز حتی فکرش را هم نمی کردیم . حداقل تجمعات از این جهت مفید بود . درک سیاسی مردم را بالا برد . اما راه حل این مشکلات به نظر من ادامه تظاهرات خیابانی نیست . آن هم با وجود اینهمه سو استفاده ی دشمانان . در کشور باید احزاب باشند . باید انتقاد باشد . به قول موسوی باید احزاب آگاهی بدهند مردم را . به قول خودتان باید با آگاهی دادن همه را سبز کنند . اینها زیباست . این سخن ها برای همه زیباست . حتی برای منی که به موسوی رای ندادم و در هیچ یک از تجمعاتتان شرکت نکردم و اگر دو باره هم انتخابات شود به موسوی رای نخواهم داد . ولی به عنوان یک برادر که اصول گرا هم نیست این نصیحت را بپذیرید . روند آگاهی بخشی خود را ادامه دهید . تجمعات خیابانی را قطع کنید و نگذارید دشمنان داخلی و خارجی از این حرکت ها استفاده ببرند . شاید من طرفدار شما نباشم ولی حرکت های آزادانه و آگاهی بخش را با تمام وجود دوست دارم . حتی اگر مخالف عقیده ی من باشد . به قول رهبرتان«به یاد داشته باشیم که تا خودمان را اصلاح نکنیم نمی توانیم به جامعه ی آرمانی امان دست پیدا کنیم » (البته مفهوم جمله این بود ،نه عین عبارت) . سعی کنیم از هر جناحی با هر فکر و عقیده ای که هستیم ، ابتدا خودمان را اصلاح کنیم که همانا اولین شرط امر به معروف است . و سپس به آگاهی بخشی برای همراه کردن دیگران با عقایدمان بپردازیم .
موفق و سر بلند و سبز باشید .
این روز ها شاهد قیام مردم سایر کشور ها علیه حکومت های دیکتاتوریشان هستیم….
همه ی این حرکت ها با واکنش شدید حکومتی روبرو بوده و مردم با وجود این سرکوب ها دست از اعتراض و قیام هایشان برنداشته اند و همگی تا پای جان ایستادگی کرده اند….
فرق بزرگی که بین مردم معترض ما با انها وجود دارد در همین است…
انها تا پای جان برای رسیدن به هدف خود که سرنگونیه دیکتاتوریست ایستادگی میکنند…
ولی نمی دانم چرا مردم ما تا پای جان ایستادن را فقط شعار می دهند…
این روز ها از اکثر مردم اگر بپرسیم چرا؟ می گویند دیگه نمی دونیم کی راست میگه کی دروغ و با همین دودلی ها ترجیه می دهند ساکت بمانند و تنها نظاره گر باشند تا بالاخره معلوم بشه کی راست میگه و کی دروغ؟
مردم ما همگی دچار شک و تردیدند
شاید به زبان بیان نکنند اما در دل تردیدی دارند که این تردید به ترسشان دامن میزند و انها را از حضور تا پای جان باز میدارد….
امید است روزی تردید ها از بین برود و همگی محکم تر از همیشه در صحنه حضور پیدا کنند….
چه عشقی زیباترو پاکتر و کاملتر از ******میرحسین؟؟**************
doorood ba pedare sabzam mirhoseyn
متن فوقالعاده بود ولی دقت کنین ( تو خود آتن هم بود) که جنبش ما با اشخاص کاری نداره، حتی با شخص میر حسین عزیز، اینجا میر حسین نماد حقانیت و استقامت و خوبیهاست، و قصد این نوشته مقدّس سازی و ساختن بت از میر حسین نیست. در جنبش ما انسان ، آزادی و … مقدسند و افراد هرچه به اینها نزدیکتر شوند سبز تر می شوند ، اما میر حسین الان باید به عنوان نمادی از تمام اینها باشه که بد از پیروزی ازون به عنوانه فانوس راه استفاده باشه
سبز بمانیم
با حصر خانگی پدر عزیز مون میر حسین چیزی جز خشم نصیب این حکومت نشده است و چیزی جز ارامش خیال برای ما نیست چون لااقل من میدانم کسی را که برای همراهیم در این جنبش انتخاب کردم درست بوده پس با این ماندلایی که گاندی وارانه است راه سبزمان را میرویم به امید سرفرازی سرزمین کورش.
منم هستم داداش
*********************** قابل توجه همه همراهان آزادي ***********************
آقاي فرخ نگهدار مطلبي نوشته است با عنوان « درسهاي بزرگ حركت 25 بهمن: خطر اول، خطر دوم » كه مطالعه آن بر همه سبزها واجب است
حتما بخوانيد
««««««««««««« درسهاي بزرگ حركت 25 بهمن: خطر اول، خطر دوم »»»»فرخ نگهدار»»»
******تحليل بسيار هوشيارانه و عميقي است و شعور را بر شور غالب ميكند********
از دست اندركاران عزيز كلمه هم خواهش ميكنم آن را در سايت قرار دهند، بويژه كه با توجه به محدوديت رسانهاي رهبران سبز، بسيار خوب راهبرد سران جنبش را بسط داده و بر اساس آن تجزيه و تحليل راهبردي بسيار مفيدي ارائه دادهاند
میرحسین چشم ماست …
باسلام دوستان باید مثل دیگر کشورها با یک هدف مشخص جلو رفت
گروهی از بچه های جنوب شهر یه طرح دارن که ایران رو میریزه به هم.
به زودی اوضاع رو عوض میکنیم.
فقط لبخند بزنید که لشگر ایدها در راه است.
به زودی مطلع میشین
چون تو با منی زمانه با من است
یاحسین میرحسین
یاحسین میرحسین
.
.
.
عاشقتیم………
.
.
.
بنام خدای خمینی(س)
برادر گل! بنده رزمنده دفاع مقدس، عاشق راه امام(س) و شهدا، و در آرزوی برگشت به دهه پرمعنویت دهه شصت با صدای بلند فریاد میزنم، که اگر دفاع از سید بزرگوار موسوی و جمهوریت به یغما رفته حضرت امام(س) نفاق است، ما(من) منافقم!! و اگر قرار گرفتن زیر یوغ اسلام پوپولیستی و معاویه صفت این زمان که بواقع روی معاویه را نیز سفید کرده است نشانی از ایمان به انقلاب(انیان) است بنده ضد انقلاب هستم!! من رزمنده دفاع مقدس عاشق خط فکری حضرت امام(س) که تبلور آن در سید بزرگوار موسوی به عینه شاهدم، برائت میجویم از هر چه ضد انقلاب وطن فروش است که با دین، ریشه دین را میزنند و بنام منافق زدایی هر نفاقی را مجاز میدانند!!
یاران عزیز جنبش سبز که زحمت کشیده و متن فوق را مرقوم نموده اید، دستتان درد نکند. بدون تردید نام آقایان موسوی و کروبی بعنوان شجاعترین افراد سیاسی که از جاه و مقام دست کشیده و در این برهه حساس درکنار ملت ایران ایستاده اند در تاریح ثبت خواهد شد، ولی توجه و رعایت نکاتی چند ضروری به نظر میرسد:
ـ همانګونه که یکی از یاران متذکر شده است باید از مقدس سازی پرهیز نمود و همانګونه که آقای موسوی هم فرموده اند باید متوجه اخلاقیات باشیم بدون تردید در میان یاران مبارز بی شمارند کسانی که پیرو ادیان دیګر و یا اصولاً فاقد هرګونه مذهبی میباشند و بی شک خواستار آزادیهای سیاسی و اجتماعی میباشند.
ـ دفاع از خود و ایستادګی در برابر ضرب و شتم وتجاوز چماق بدستان و مزدوران رژیم را نمیتوان ابراز خشونت نامید و فکر نمیکنم که آقای موسوی هم منظورشان چنین باشد حتی ګاندی هم معتقد به دفاع از خود بود.
ـ بیرون آمدن مردم از خانه ها و تظاهرات خیابانی همانګونه که یکی دیګر از یاران بدان توجه داده میباید هدفمند و مستمر باشد. مبارزات اخیر مردم شجاع تونس و مصر را نباید فراموش کرد که تا احقاق پیروزی به خانه هایشان بر نګشتند و شبها نیز در خیابان ماندند. اګر قرار باشد که مردم چند ساعت به خیابانها آمده و بطور پراکنده تظاهرات نمایند و با تاریکی شب به خانه هایشان برګردند دچار سرخوردګی و خستګی شده و پیروزی دور از دسترس میګردد.
با آرزوی پیروزی ملت بزرګ ایران که جایګاهش در جهان بسیار والاتر از آنچه که هست میباشد.
يا حسين ميرحسين
يا مهدي شيخ مهدي
دردود بر شجاعت اين دو عزيز و رييس جمهور محبوبمان سيد خاتمي عزيز
من از آقاي امير ارجمند به عنوان يك عضو از اعضاي راه سبز اميد ميخواهم تاريخ تظاهرات هاي بعدي را مشخص كنند و در ضمن به صورت متوالي باشد يعني ادامه دار.
bebeen…bahleeee……..bahle
درود بر ملت مبارز ایران. قیامتان بر علیه ظلم و ستم آخوندی و برای رسیدن به آزادی پیروز باد.
بله معصومیت نگاهتان را از آتش زدن سطل آشغالها و اموال عمومی و کتک زدن مردم و کشتن مردم دیدیم
حتما که با این جنایاتی که انجام می دهید دل مردم واستون کباب میشه
تنها چیزی که می شود گفت این است که آقای موسوی مالیخوریا گرفته
زنده باد مير حسين (ما بچه هاي جنگيم بجنگ تا بجنگيم)
بیایید هر چند میر حسین لایق تمام محبتهای شما عزیزان است ولی یاد بگیریم عشق ورزیدن کور کورانه را کنار بگذاریم
ایشان تابه حال ایثار در راه هموطنان را با از جان گذشتگی تمام کرده و صادق با هموطنان خود بوده و ….
دوستش داریم با دل و جان
ولی یادمان باشد
ایرانی آزاده جهان چشم به راه است ایران کهن در خطر افتاده خبر شو
باید بیشتر فکر کنیم و راههای مسالمت آمیز برای به هدف رسیدن و جذب اقلیت فریب خورده حکومت ریا را بیدار کنیم تا به پیروزی برسیم.
به خورشید بگویید تا سپیده دم گامی بیش نمانده.زودتر طلوع کن که دلم سخت مشتاق توست.
باسلام به میرومهدی ومحمد پدران ازادی خواهمان ومادرانمان زهراوفاطمه جنبش پیروزاست
نمی دانم چرادرایران ازادی بوی خون میده