سرکوب در مصر و تونس بیشتر بود یا ایران

چکیده :شاید فرق اساسي این باشد که دولتمردان اين كشورها هرگز از پايه و بن منكر وجود معترضان و بحران در كشورشان نشدند. آنها بحران را در كشور انكار نكردند و آن را "جنگ نرم "و "فتنه "و هزار اصطلاح من در آوردي ديگر نناميدند...

کلمه_سارا پردیس :در مصر و تونس و اردن و الجزاير و يمن مردم اعتراض كردند و گاه سركوب شدند و از دولت كتك هم خوردند اما همه اينها با اعتراض مردم در ايران به ويژه اعتراض ها در كوران مبارزات جنبش سبز متفاوت است .شاید یک فرق اساسي این باشد که دولتمردان اين كشورها هرگز از پايه و بن منكر وجود معترضان و بحران در كشورشان نشدند. آنها بحران را در كشور انكار نكردند و آن را “جنگ نرم “و “فتنه “و هزار اصطلاح من در آوردي ديگر نناميدند .

دولتمردان در اين كشورها اعلام كردند كه صداي معترضان و مردم را شنيده اند و با مردم سخن گفتند. دولتمردان مصري از دهها كانال تلويزيوني اعلام كردند كه خواسته هاي به حق جوانان را شنيده اند و به آنها پاسخ خواهند داد .آنها معترضان را فتنه گر، اراذل و اوباش، بزغاله و گوساله و خس و خاشاك خطاب نكردند . اين معترضان اگر هم سركوب شدند ، كتك خوردند و كشته شدند شدند معترض بودند. معترضاني به سياستهاي حكومت و نه منافق و مزدور بيگانه و اراذل و اوباش .آنها خطاب به اين معترضان تاكيد كردند كه بيكاري و فساد را در كشور ريشه كن و به بي عدالتي ها پايان خواهند داد .آنها تا حد زیادی خواستهاي معترضان را مشروع و قابل قبول دانستند اما از آنها خواستند به اعتراض پايان دهند .كاري كه بسیاری از دولتمردان در همه دنيا در زمان اعتراض های مردمي انجام مي دهند .چون مي دانند كه در نهايت مردم هستند كه دولتها را عزل يا انتخاب مي كنند .

بحراني كه هرگز پذيرفته نشد

اما در كشور ما چه گذشت ؟هنوز دو روزي بييشتر از آغاز اعتراضات مردمي در خيابانهاي تهران و ديگر شهرهاي بزرگ ايران نمي گذشت كه رييس دولت دهم در ميدان ولي عصر تهران در حالی سخنراني كرد که درست چند قدم آن طرف تر، نيروهاي لباس شخصي وبسيج و… مردم را كتك مي زدند تا مبادا برنامه حكومتي با ورود مرم معترض خدشه اي ببيند . اما آن روز هر كه در ميدان ولي عصر بود مي توانست صداي مردم معترض را بشنود .در همان سخنراني محمود احمدي نژاد اعلام كرد كه معترضان جز مشتي خس و خاشاك نيستند .لقبي كه در ماه هاي آينده فقط عنوان ظاهری اش تغيير مي كرد و معناي يكساني براي معترضان به حكومت داشت .اين خس و خاشاكها، گاه بزغاله و گوساله مي شدند و گاه فتنه گر و زماني ديگر اغتشاشگر و در نهايت باز هم فتنه گر .

اين نوع سخنان مردم معترض را كه با شعار راي من كجاست؟ به خيابانها آمده بودند، خشمگين تر كرد و فردا در اعتراض بزرگ 25 خرداد ماه از ميدان امام حسين تا آزادي ميليونها نفر فرياد زدند كه خس و خاشاك نيستند و مردمي معترضند .

آن روزها در ايران تنها معترضان مسخره شدند و تمام ياران و دوستان دولت در صدا و سيماي به اصطلاح ملي گردهم آمدند و براي مردم قسم خوردند كه انتخاباتي سالم داشته اند و تمام اين حركات خواست دشمن و اغتشاش است . آن روزها البته به ندرت، برخي از مسوولان دولتي در تلويزيون حاضر شدند و گفتند كه مردمي كه روز 25 خرداد در ميدان آزادي حاضر شده اند مردم بوده اند و نه اغتشاشگران . محمد باقر قاليباف ، شهردار تهران يكي از اين افراد بود. هر چند بعد از اين ماجرا هم بارها اين جمعيت بزرگ از معترضان اغتشاشگر و فتنه گر خوانده شدند .

معترضان به رسميت شناخته نشدند

اما در مصر و تونس و … چه گذشت ؟دولتمردان در اين كشورها در روزهاي نخست اعتراض مردم هر يك به نحوي سعي كردند به معترضان پاسخ دهند آنها به مردم معترض گفتند كه صداي اعتراض شان را شنيده اند، آنها گفتند که فقر و نابرابري را باور دارند و به آن پايان مي دهند .

معترضان مصري در ميدان تحرير مصر اغتشاشگر ناميده نشدند و اگر هم سركوب شدند، كتك خوردند و كشته شدند لااقل معترض نامیده شدند. معترضاني به سياستهاي حكومت و نه منافق و مزدور بيگانه و اراذل و اوباش .

جمعیتی که در روز خشم مصر به خیابان های قاهره ریختند سه میلیون نفر نبودند و کمتر ازاین ها برآورد شدند اما هنوز ۲۴ ساعت نگذشته بود که مبارک رييس جهور مصر گفت صدای اعتراض مردم را شنیدم و برای اصلاحات تلاش خواهم کرد.او همچنين گفت كه ديگر در انتخابات شركت نخواهد كرد . او همچنين گفت كه از اعمال خشونت علیه معترضان غمگین است و گفت از اینکه می بیند “مصری با مصری” می جنگد ناراحت است. حرفي كه هيچ يك از دولتمردان ايراني هرگزبه زبان نياوردند . عمر سلیمان، معاون رئیس جمهوری مصر، نيز در نطقی که از تلویزیون دولتی مصر پخش شد گفت که معترضان درخواست هایی “مشروع” و “قابل قبول” دارند اما زمان آن فرا رسیده که به اعتراضات خود پایان دهند.

همچنين احمد شفیق، نخست وزیر مصر از بروز درگیری بین هواداران و مخالفان دولت در میدان تحریر که منجر به کشته شدن دست کم پنج نفر شد، عذر خواهی کرد.

نهادهاي مستقل مصري هنوز وجود دارند تا جايي كه دادستان اين كشور هم اعلام كرد كه تعدادی از وزرا و مسئولان سابق دولتی و حکومتی را ممنوع الخروج كرده که این ممنوعیت از جمله شامل کسانی می شود که در حوادث اخیر مصر در اعمال خشونت علیه مردم معترض نقش داشته اند.ارتش همچنان سعی می کند از مردم معترض حمایت کند و مانع اعمال خشونت بر ضد آنها شود.

بعد از 12 روز که از شروع اعتراض ها در مصر می گذرد، هنوز هم بسياري از شبكه هاي خبري دنيا در ميدان تحرير حاضر هستند و لحظه به لحظه حوادث مصر را پوشش مي دهند و كسي هم هنوز دستور اخراج شان را از كشور صادر نكرده است .

در تونس بن علي کشور را ترک کرد، در اردن ملک عبدالله کل کابینه را عوض کرد، در یمن رئیس جمهوری از انتخابات کنار کشید و گفت قدرت را به پسرش هم واگذار نمي كند او همچنين از مردم درخواست كرد كه به اعتراضات خود پايان دهند .

در الجزایر اعلام شد وضعیت فوق‌العاده بعد از 19 سال خاتمه می‌یابد (وضعیت فوق العاده برای سرکوب مخالفان دولت در الجزاير استفاده مي شده است ) عبدالعزیز بوتفلیقه، رئیس جمهوری الجزایر همچنين به مردم اجازه داد در سایر نقاط کشور به غیر از پایتخت دست به تجمع بزنند.با اينكه دامنه اعتراض ها هنوز به سوريه نرسيده بشار اسد رييس جمهور اين كشور گفت: به دنبال اجرای اصلاحات سیاسی در این ‏کشوراست .

اما در ايران چه شد ؟ در ايران معترضان به انتخابات فتنه گر ناميده شدند و فتنه گر. آنها هرگز اجازه نيافتند راهپيمايي را با مجوز در خيابانهاي شهر برگزار كنند و اگر خود به خيابابان آمدند توسط چرخهاي نيروي انتظامي له شدند و يا از پلها به پايين پرتاب شدند يا دستگير و زنداني شدند. صدها خبرنگار و فعال مدني بعد از انتخابات به زندان رفتند اما حتي دولت وجود آنها را هم منكر شد و در مجامع بين المللي مدعي شد كه افرادي كه در زندانند نه روزنامه نگار و فعال مدني كه مشتي اغتشاشگرند . يعني دولت حتي وجود زندانيان سياسي و خبرنگاران زنداني را نيز منكر شد آن طوركه وجود معترضان را .

هنوز هم بعد از گذشت يك سال و نيم از اعتراضات مردمي در ايران وجود معترضان و بحران در كشور انكار مي شود .از نظر اقتدارگرایان همه چيز در ایران خوب و مرتب است و جنگ نرم دشمن عليه مردم بزرگ ايران به پايان رسيده است.فتنه گران 88 اعدام و زنداني مي شوند و سركوب هنوز هم بهترين راه حل موجود براي اداره كشور است .

اما معترضان مصري در ميدن تحرير حضور دارند و فرياد اعتراض شان را به گوش دنيا مي رسانند .آنها معترضان به حكومت هستند،اما همچنان دولتمردان ایرانی وجود هرگونه بحران و اعتراض را در این کشور انکار می کنند.

مطلب مرتبط:

از قاهره تا تهران! آنجا معترضی، اینجا اغتشاشگر