مردسبز، شعر یک زندانی سیاسی برای میرحسین
چکیده :این زندانی سیاسی در یادداشت کوتاهی که به همراه شعر« مرد سبز» از داخل زندان اوین برای کلمه ارسال کرده، نوشته است که در روزهای طولانی سلول انفرادی بعد از خدا، فکر کردن به استقامت میرحسین به او آرامش زیادی می داده است و همین موضوع باعث شد که برای نخستین بار شعری بگوید، شعری با عنوان مرد...
کلمه :یکی از زندانیان سیاسی بند 350 اوین که شاعر نیست و هرگز پیش از این شعری نسروده، روزهایی که در سلول انفرادی بوده، شعری گفته، شعر را به ذهنش سپرده و وقتی قلم و کاغذ در اختیارش قرار گرفته، آن را روی کاغذ آورده است .شعری که به گفته خودش در باره میرحسین موسوی و برای اوست. این زندانی سیاسی در یادداشت کوتاهی که به همراه این شعر از داخل زندان اوین برای کلمه ارسال کرده، نوشته است که در روزهای طولانی سلول انفرادی بعد از خدا، فکر کردن به استقامت میرحسین به او آرامش زیادی می داده است و همین موضوع باعث شد که برای نخستین بار شعری بگوید، شعری با عنوان مرد سبز. این زندانی سیاسی در یادداشت خود تاکید کرده که ادعای شاعری ندارد و می داند که اثرش از تکنیک های شعری بی بهره است اما صرفا می خواهد آنچه را که در تنهایی سلول انفرادی از ذهنش گذشته، با دیگران به اشتراک بگذارد،مخاطب می تواند نامش را قطعه ادبی، شعر، یک متن ساده و یا هر چیز دیگر بگذارد.
نام این زندانی سیاسی به درخواست خودش تا شرایطی مناسب تر در نزد کلمه محفوظ می ماند.
مرد نقاش
مرد نقاش رو از خونه کشیدیم بیرون
تا شهرمون رو نقاشی کنه
هرچی سیاهی رو برداره، جاش
آبی و سبز و قناری بکاره
اون روزا رنگ سیاه همه جارو گرفته بود
دل های بعضی ها رو بدجوری پر کرده بود
با این همه، مرد نقاش هول نکرد
آستین رو بالا زد و همه ی شهر رو سبز کرد
صبح که مردم از خواب بیدار شدن
دیدن دوباره شهره سیاه شده،سیاهتر از روزای اولش شده
یه روز قرار گذاشتن وسط میدون
یه عده زن و مرد، پیر و جوون
سبز رو با قرمز قاطی کردن تا نقاش
رنگ نویی بسازه براشون
رنگی که پاک نشه و سیاهی روش ننشینه
تا هر که از بالا دید فقط سیاه و خاکستری نبینه
اونور شهر دل های سیاه جمع شدن و نقشه ریختن براشون
چوب و چماق آوردن و حتی تو کوچه هفت تیر کشیدن براشون
مردم اولش هاج و واج مونده بودن چه کار کنن
می گفتن مگه رنگ سبز چشه که اینا باهاش بدن
آخرش ندا دادن سهراب رو می خوایم و علی رو فریاد کشیدن
دیوارهای شهر رو سبز کردن، ولی به جاش خیابونا قرمزشدن
اما رنگ سیاه خیلی سیاه بود
مثل بارون سیاه، خیلی جاها پاشیده بود
سیاهی روی سیاهی نشسته بود
آسمان می دونست سال ها بود کسی اون دیوارها رو نشسته بود
با رنگ سیاه و دیوارهای بلند
پشت هر دیوار یه زندون ساخته بودن
زندون ها پر شد از مرد و زن، پیر و جوون
سرهاشون بلند، دل هاشون گرم، دلهاشون خندون
همه اومده بودن
پشت دیوارها جمع شدن
اونا که بیرون بودن، فکراشونو رو هم گذاشتن
راه تازه ای پیش پاشون گذاشتن
گفتن حالا که دیوار مثل شب سیاهه
دل آدماش لکه داره و سفیدی رو سیاهه
دیوارها شسته نمی شن و دیوارها خالی نمی شن
شهر باید بی دیوار بشه
، یک کلام،
هر طوری هست دیوار
باید ریخته بشه
می شه به جاش سبزه و درخت کاشت
تیشه زد و ریشه ظلم رو برداشت
دیگه هیچ دیواری نباشه از سنگ
تا پشت اون زندونی ساخت، آرزوها را تنگ کرد و
زندگی رو پر از ننگ
دیوار که نباشه پیرمرد نقاش رو صدا می زنن
بوم و رنگ و قلم رو کمکش می یارن
تا بزنه سبز و سفید که رو نوار قرمزی سوارن
حالا که دیوار نیست خیلی جاها باید رنگی بشه
همه جا باید رنگ بشه، حتی اگر لازمه هرکسی باید نقاشی کنه
زيبا بود واقعا ارتش ما فرهنك ماست
هر چه که از دل برآید لاجرم بر دل نشیند
جسارتا آخه کجای این نوشته به شعر میخوره؟
زنده باد زندانی پاینده باد موسوی
بهترین شعری بود که تو عمرم خوندم، ساده، پر معنا، عمیق….دست مریزاد بی گناه سبز
بر دل نشیند آنچه که از دل برآید…خداوندا به زندانیان جنبش سبز و خانواده عزیزشان صبر بده..
خدایازندان را بایادت براو ودیگر عزیزان زندانیمان سهل وآسان گیر
شعر زیبای بود.اما ما برنامه میخوایم برا اینده جنبش سبز.اقای موسوی این سال هم در ماه های اخرش هستیم.جان جدت رهبری رو دست بگیر، بگو چیکار کنیم؟
dorod bar to sabre to aftekhare maste
با سلام
دستش درد نکنه در اون شرایط احساسات خود را اینچنین بیان کردن قابل تقدیر و ستایش است به امید روزی که از اسمان ایران باران سبز بیاد و همه جا را از این سیاهی ها که مدتی است مردم احساس خفقان میکنند پاک کنه وهمه جا سبز بشه حتی حسینیه کافی!
محمد.ت
یاحسین میرحسین
اين چه نوع شعري بود؟
همه در انتظار پایان زمستان سرد وسیاه و آغاز بهاری سبز و زیبا هستند…
دست مریزاد.
افرین
خدا اون زندانی و تمام زندانیان بی گناه این روز رو حفظ کنه و همه ما رو از شر ظالمان نجات بده… به امید فردایی سبز
اینهم شعری از صدرا حاتمی برای میرحسین موسوی:
“میر مردم دار”
************
از نگاهت، بت نمی سازم ؛
که از بت سازی و اسطوره سوزی سخت بیزارم
.که از آئینه ی تاریخ ، صدها قصه ی پرغصه از این عادت بدعاقبت دارم
من از تو بت نمی سازم ، ولی انصاف هم شرط است ؛
من از تو شاه و از این رقعه ، “شه” نامه نمی سازم
.ولی نادیدن مهراوه ی مردانه ات، رسم مروت نیست
نشاید از کنار عطر گلگونت ، بدون هیچ احساسی
.بسان اشتر ولگرد صحراها گذر کردن
من از آرامش مژگان رسامت در آن شب های طوفانی
چه شیرین نکته ها دارم ؛
چه آن چشمان زیبایت به من درس محبت داد
و سرمشق شکیل پاکی و شرم و حیا و حجب و عفت داد؛
به من آموخت، تا در کوره ی دنیا
همان که بسترش آوردگاه مرد و نامرد است؛
همان شهری که فرزندان قداره بدست بلعم باعور و
سجاده بدوشان سپاه زور
به قصد قربت آینده ای از نور
بروی صورتم با کینه و نفرت، هزاران تیر زهرآلوده از دشنام و لعن و تهمت ناراست اندازند؛
همانجا که غریو منجنیق طعنه هاشان، سینه ام سوزد
چگونه صبر ، نابازم
چگونه دست بر تکرار این رفتار بی مقدار نایازم
خرامان ، سر به زیر و دل به درگاه خدا آرم ، دست بردارم
.براشان آیه ی امن یجیب و ربنا خوانم
آری، میر مردم دار
.من اندر سرسرای نرگس مستت چنین دیدم ، چنین خواندم
و پایان سخن اما ، فقط یک نکته می ماند
حلالم کن ، ببخشایم اگر گاهی خلاف نقشه ی سبزت خطا رفتم
ببخشایم اگراز کوره در رفتم ، فراموشم بشد میثاق خردادت
.زبان بگشودم و فریاد بی اندازه سردادم بر این نابخردان و زشت گویان زبان نافهم
.ببخشای و حلالم کن؛ شرمسارم من
خط مقدم جبهه اکنون زندانهاست و بنازم این شیر اهن کوه مردانمان(به قول احمد شاملو)که چنین دلاورانه می توفند و می رزمند.
جوانه سبزی از خاک سر بر می کند نهالی رعنا میگردد و با شوری در سر مترنم با بادازجدائیهاغزلی می سازد.
میر حسین نیزجوابی شایسته و درخور از زبان حافظ به او خواهد داد:
سایه معشوق اگر افتاد برعاشق چه شد
مابه اومحتاج بودیم او به ما مشتاق بود
cheghadr ghashang bud ahsant
بعضی از دوستان میگن این دیگه چه شعری هستش!!!واقعا جای تعجب داره،شعر بودن مهم نیست و خود این زندانی هم گفته که میشه گفت شعر نیست.
مهم احساسی هست که توی این شعر به دل میشینه،احساسی که از کنج یه سلول تنگ و تاریک و نم گفته شده.
این شعر امیدم را بیشتر از پیش کرد.
in ehsas bood na sher.khoob bood
خوبه شاعر زیاد داریم
good
آفرین!
به امید فردایی که این اشعار در همه جای ایران سبزمان طنین انداز شود!
یا حسین میرحسین!
بوی اخوان ثالث در فضا پیچید
بسیارزیبابود
میر ما از تبار حسینی است که در دشت کربلا فریاد برآورد اگر دین ندارید در این دنیا آزاد مرد باشید و انگار دوباره تاریخ تکرار میشود و میرحسین آموزگار اخلاق ایران سبز ماست که از بوق های دین به دنیا فروشان هر روز آماج تهمتها و زشتکاری زشتکاران است ولی صبوری میکند و صبر میر حسین سرمایه اخلاقی و اجتماعی جنبش سبز ایران سبز ما ست
این زندانی عزیز در یادداشتش نوشته که ادعای شاعری ندارد و می داند که اثرش از تکنیک های شعری بی بهره است اما صرفا می خواهد آنچه را که در تنهایی سلول انفرادی از ذهنش گذشته، با دیگران به اشتراک بگذارد،مخاطب می تواند نامش را قطعه ادبی، شعر، یک متن ساده و یا هر چیز دیگر بگذارد…
من می خواهم در جوابش بگویم برادر من ،مگر بقیه شعر نو ها یا شعر سپید چیست که نتوان به شعر تو عنوان شعر داد…اعتماد به نفس داشته باش….خیلی هم خوب بود..من لذت بردم
به نظرم اگر روی این شعر کار گرافیکی بشود خوب است.با همه سادگی اش من خوشم اومد ..مهم نیست اسمش شعر باشه یا قطعه ادبی…زندانیان ما که هنر شاعری خود را نمی خواهند به نمایش بگذارند می خواهند پیام خود را به ما برسانند ،گاهی به شکل بیانیه گاهی به شکل نامه گاهی در قالب های ادبی…این شعر پیام روشنی داشت و خیلی خوب روند جنبش را از آغاز تاکنون و در آینده ترسیم کرده…از قصا خیلی خوب است کلمه مثل برخی دیگر از سایت ها گاهی مطالبی در قالب های متفاوت ادبی منتشر کند.چقدر بیانیه بخوانیم کلمه جان
ببین کلمه جان یک شعر یا حالا قطعه ادبی گذاشتی باعث شد صدرا حاتمی هم شعرش را بگذارد.یک کمی تنوع به کارهایتان بدهید.قبلا گاهی شعر و داستان سبز هم می گذاشتید .از نقدها نترسید.شما قرار نیست شاهکار ادبی عرضه کنید که فکر تکنیک های ادبی باشید .شما که سایت ادبی نیستید پس شعرها و داستانها و دیگر آثار هنری را بدون سختگیری ازائه کنید.
بروز احساسات پاک وصادقانه زیراون همه فشارواقعاجای تحسین داره…
نام این زندانی سیاسی مصطفی تاجزاده،ندا،روح الامینی،جعفر پناهی،تاجیک،بهاره هدایت،مهدیه گلرو،میردامادی،رمضان زاده و…….. است.
سلام بر ميرحسين ، درود بر خاتمي ، احسنت بر كروبي
درود
سلام بر میرحسین
سلام بر میر عزیز.ما همه زندانی بزرگ به نام ایران در بندیم. به امید ازادی.ولی بدون مبارزه بدست نمیاد.
سلام بر ***زندانی های جنبش پاک و عدالتخواه سبز**-سلام بر ****میرحسین*** واقعاً قشنگ بود- تنم لرزید از خوندنش- اونجا که نوشته بود با این همه، مرد نقاش هول نکرد
آستین رو بالا زد و همه ی شهر رو سبز کرد
این شعر رو هم خودم سرودم در مدح****میرحسین**** و در بیان حقایق دولتیانِ فاسد و جنایتکار و قانون گریز و اخلالگر
این سیّدِ خوش طبع و پر از لطف ولطافت**عاریست زِ هر توطئه وُ شرک و لجاجت**سَر تا قدمش آیینه ی لطف الاهیست**کوته نکن اندیشه بیاجای توخالیست**رودیست که سرچشمه ی پاکی نفسش هست**اَبریست که بارانِ زلالی ثمرش هست**چون خواهی که نفعی بَری از لطفِ وجودش**دل دار قوی از کَرَمِ طبعِ سُجودَش**چون پَرتُوِ خورشید دهدت نورِ الاهی**برخیز زِجا تا نشوی در صفِ طاغی**ازجا ، تو برخیز که یک جرعه می از او**بیرون کند هر توطئه وُ نفس و هیاهو** این دولتِ جاری تُهی از رنگ و ریا نیست”” افسوس که در پُشت درش مهر و وَفا نیست””((افسوس که در پشت درش عشق و صفانیست…))”””فرمان بَرَد این دولت نُه ده زِ شیاطین””افسوس که چون خمیربازیست در دست سلاطین
درود بر زندانیان سیاسی , مردان و زنان با روح های بزرگ , مردان و زنانی که اسارت و انفرادی را به عیش و نوش و راحت طلبی ترجیح دادند
کافی بود این روح های بزرگ فقط سکوت کنند , مطمئنا” نظام به آنها پاداش هم می داد . اما روح بزرگ بدن را به زحمت می اندازد , روح بزرگ بدن را تحت شکنجه قرار می دهد . روح بزرگ مانند دریا است , از مرداب بیزار است , روح بزرگ مانند عقاب زندگی می کند , روح بزرگ از زاغ و لجنزار بیزار است . اندکی صبر سحر نزدیک است .
ببینید این قسمت شعر چقدر زیبا ارزوهای ما رو برای آینده بیان می کنه
دیوار که نباشه پیرمرد نقاش رو صدا می زنن
بوم و رنگ و قلم رو کمکش می یارن
تا بزنه سبز و سفید که رو نوار قرمزی سوارن
حالا که دیوار نیست خیلی جاها باید رنگی بشه
همه جا باید رنگ بشه، حتی اگر لازمه هرکسی باید نقاشی کنه
به نظر من هم مهم احساسی هست که توی این شعر به دل میشینه،احساسی که از کنج یه سلول تنگ و تاریک و نم گفته شده….کسانی که می خوان شعر بخونن برن دیوان حافظ یا سپهری رو بخونن
ارزوهای آینده ما را تصویر کرده :
شهر باید بی دیوار بشه
، یک کلام،
هر طوری هست دیوار
باید ریخته بشه
آزادی این اسرای سرفراز را-که آینده ساز ملک و ملت هستند- به مسئله یکم خود تبدیل کنیم.
همت کنید ای دوستان.. ای یلان و قهرمانان ایران زمین… دشمن را خوار کنید.
درود بر مرد نقاش ما،میرحسین موسوی که این زندانی سیاسی در باره اش نوشته
با این همه، مرد نقاش هول نکرد
آستین رو بالا زد و همه ی شهر رو سبز کرد
صبح که مردم از خواب بیدار شدن
درود خدا بر تو ای صبور و مقاوم ای “میر” من
تا زنده ام رزمنده ام
یا حسین میر حسین
دست مریزاد یا حسین میر حسین
زیبا بود خیلی زیبا
یه سوال
این شعر و اس ام اس کرده یا ایمیل یا خودش داده دست کلمه
اگرم ملاقات داشته با کی؟ لابد با خود جناب میر حسین
حوب حالا بر فرضم با یکی دیگه مگه زندانیه سیاسی ملاقاتی داره اگه داره پس چرا هی می کنید تو گوشمون که نمی زارن فلانی رو ملاقات کنیم
راستی بهش بگید اگه زورت نرسید دیوار و رنگ کنی حتما باید خرابش کنی خوب رنگتو عوض کن اعصاب نداریا
راستی هفت تیرم مال کابویه اینجا از باتوم استفاده می کنن
بسه دیگه تا کی می خاید به مردم دروغ بگید
از کجا معلوم اینو یارو گفته از کجا معلوم کار خودتون نیست
شعر همه دوستان بی نظیر بود
درود خداوند بر شما
کلمه سایت خیلی قالبش بد شده نظرم به سختی میشه داد اخه چرااااااااااااااااااااااااااا؟؟
سبزیم که از نسل بهاران هستیم پاکیم که از تبار یاران هستیم
دور است زما تن به مذلت دادن ما وارث خون سربداران هستیم
very very nice!
khili ziba bood