محجوب:در لایحه برنامه پنجم توسعه تنها یک ماده سهم فقراست
چکیده :کارمان به جایی رسیده که برای سرفه صاحبان ثروت هم قانون می نویسیم اما هیچ جایی برای فقرا و ضعفا در قوانینمان در نظر نمیگیریم. در حالیکه قانون باید کلان نگرانه نوشته...
رئیس فراکسیون کارگری مجلس با بیان اینکه در کل لایحه برنامه پنجم فقط یک ماده در بخش بهداشت و بیمه، سهم فقرا است و ما بقی برای سرمایهداران است، به همکاران خود در مجلس گفت: قانون را باید برای همه بنویسیم نه فقط یک قشر خاص.
به گزارش خبرآنلاین، علیرضا محجوب نماینده تهران در مخالفت با ماده 68 مکرر لایحه برنامه پنجم، آن را قانونی برای چهارنفر پولدار در تهران خواند که هیچ توجهی به حقوق فقرا و کارگران ندارد. در حالیکه مجلس باید برای همه آحاد ملت قانون بنویسد.
او که خطاب به همکاران خود یاد آور میشد که برای خوشان قانون نمینویسند، گفت: کارمان به جایی رسیده که برای سرفه صاحبان ثروت هم قانون می نویسیم اما هیچ جایی برای فقرا و ضعفا در قوانینمان در نظر نمیگیریم. در حالیکه قانون باید کلان نگرانه نوشته شود.
گفتنی است، اعتراض وی به بخشی از لایحه برنامه پنجم بود که طی آن کمیته ای متشکل از دو نفر از نمایندگان هر قوه باید با حضور نمایندگانی از اتاق بازرگانی، صنایع و تعاون، موظف به شناسایی قوانین و مقررات مخل تولید و سرمایهگذاری میشد. انتقاد محجوب به این بود که چرا هیچ نمایندهای از قشر کارگر در این کمیته نیست.
فر صت کاری با مقررات گذاری بر بازار کار ایجاد نمیشود بلکه با توسعه اقتصادی که آنهم مستلزم در آمیختن با روند واحد بازار جهانی، شرکت در تقسیم کار جهانی ، استفاده بهینه از منابع طبیعی و انسانی و ایجاد روابط گسترده سیاسی و نه در افتادن با تمام دنیا با ادعای مدیریت برای همه دنیا و از همه مهمتر میدان دادن به مشارکت کارگران در تنظیم و ایجاد توزان در مناسبات کار و سرمایه است که فراهم و تأمین میشود. آقای محجوب و کلاً خانه کار گر نه تنها در آن موارد پیشین همتی از خود نشان نداده اند و فقط از شانه های کارگران این مملکت نردبان سیاسی ساخته اند تا به پست های وکالتی و دیوانی برسندبلکه در این مورد آخر یعنی «مشارکت فعال کارگران از طریق ارگانهای حرفه ائی،در تنظیم مناسبات کار و سرمایه»؛ خانه کارگر به رهبری همین آقای محجوب، پا به پای نیروهای ضدکارگری دیگر در خفه کردن حرکت های کارگری برای ایجاد نهاد های حرفه ای اشان ازجمله ایجاد سندیکای کارگری نقش داشته اند. فاشیست ترین رژیم های ضد کارگری دنیا نظیر خونتای نظامی سابق برزیل، فرانکو، پینوشه و اگر راه دور نرویم همان رژیمی که آن را ستم شاهی مینامیم، یک دریچه اطمینانی برای مشارکت کارگران از طریق برسمیت شناختن سندیکا و اتحادیه های کارگری آنان با حقوق و آزادی های محدود و کنترول شده، قائل بودند. کاری که آقای محجوب با خانه کار گر کرد تبدیل خانه کارگر به حسینیه کارگری بود نه ارگان مطالبات حرفه ائی آنان تو گوئی کارگران مملکت ما مشکلی برای یافتن مراکز عبادی یا هیئت های عزاداری و یا جلسات قرائت قران در محل های زندگی خود داشتند! من بعنوان یک کارگر به آقای محجوب توصیه میکنم راجع به مسائل کارگری اظهار نظر نکنند و هم و غم خود را روی برگزاری جلسات قرائت قرآن برای کارگران بگذارند بهتر است.
آخرین حرف اینکه تصور رشد و توسعه سالم اقتصادی ، اقتصادی رقابتی در دنیای رقابتی امروز، بدون شرکت فعال نهاد های مستقل کارگری فقط نشان از پرت و پلا اندیش دارد.