تبارشناسي اعترافات سياسي
چکیده : حسین سلیمی محیط نوین سیاسی و گاهی اعترافاتی که برای عده ای شگفت انگیز است به شیوه ای سیاسی برای اثبات یا انکار یک مدعا و حتی یک جریان سیاسی بدل گشته است. آنان که با تاریخ آشنایی ندارند، در نگاه نخست ممکن این پدیده به عنوان امری بدیع که در عرصه تحولات سیاسی...
حسین سلیمی
محیط نوین سیاسی و گاهی اعترافاتی که برای عده ای شگفت انگیز است به شیوه ای سیاسی برای اثبات یا انکار یک مدعا و حتی یک جریان سیاسی بدل گشته است.
آنان که با تاریخ آشنایی ندارند، در نگاه نخست ممکن این پدیده به عنوان امری بدیع که در عرصه تحولات سیاسی تعیین کننده است، بنگرند، اما یک گذر کوتاه بر تاریخ نشانگر آن است که این پدیده جدید و تعیین کننده نیست.
زمانیکه اسقف ها و کاردینال های اعزامی از سوی کلیسای سنت پیتر و به همراه تارک دنیاهای فرقه سنت دومینیک در دوران قرون وسطی، به هر طریق مخالفان فکری خود را به اعتراف وا می داشتند ، گمان می کردند که چرخه تاریخ به نفع آنان در حال حرکت است و اعترافات آنها گویای حقانیت اندیشه و عمل دستگاه پرشکوه کلیسای کاتولیک و بطلان نهایی تفکر مخالفان است.
پس از استقرار حکومت بلشویک های کمونیست در روسیه تکنیک سیاسی محاکمه و اعتراف گیری بیش از هر زمان مطرح و اجرا گشت. پس از مرگ لنین در جریان به قدرت رسیدن هیات حاکمه جدید حتی بسیاری از چهره های بزرگ انقلاب اکتبر در روسیه به پای میز محاکمه کشیده شدند و در مقابل دیدگان حیران دولتمردان سخن از اشتباه و پشیمانی و حتی خیانت به میان آوردند.
محاکمه و اعترافات بوخارین که پس از لنین یکی از اصلی ترین نظریه پردازان انقلاب اکتبر به شمار می رفت، از مشهور ترین این پدیده ها است. کسی که زمانی تئوریسین اصلی حزب کمونیست به شمار می رفت خود را گناهکاری نادم خواند که هم در اندیشه سیاسی -ایدئولوژیک خود و هم در عمل سیاسی خویش راه خطا و خیانت پیموده است. این امر در زمان خود حادثه ای بزرگ بود و پیروزی سیاسی بزرگی برای استالین محسوب می گشت.
استالین با اتکا به همین روش حتی برخی از یاران نزدیک خود مانند کامنف و زینویف را کنار گذارد. این تکنیک از این دوره به بعد در اتحاد شوروی به تکنیکی کارآمد بدل گردید که در تمام دوران صدارت برژنف و حتی در دوران خروشچف نیز برای حذف رقیبان سیاسی به کار گرفته شد اما این عمل تنها یک تکنیک حذف و کنارگذاری بود و حتی در دوران خودش هم مانند امروز اثبات گر حقانیت یا عدم حقانیت هیچ یک از طرف های درگیر سیاسی نبود.
در سال 1966 میلادی در جریان انقلاب فرهنگی در چین کمونیست ، هواداران پر و پا قرص و آتشین مزاج مائو به محاکمه و تحقیر سیاسی برخی از مخالفان سیاسی خود پرداختند و از این طریق آنها را از صحنه سیاست چین حذف کردند. یکی از مهمترین این چهره ها «دنگ شیائوپینگ» بود که به عنوان یکی از خیانت پیشگان معرفی شد و حتی به تحقیر در میان جوانان انقلابی گردانده شد. در آن زمان باز هم این تکنیک سیاسی، اثر موقتی خود را گذارد و دنگ شیائوپینگ و همفکران سیاسی او را به انزوا برد. اما این امر هرگز حقانیت عمل و اندیشه آنها را اثبات نکرد، بلکه حتی زمینه اعتراضی شد که پس از مدتی به برکناری گروه چهار نفره طرفدار مائو انجامید و دنگ شیائوپینگ را به رهبر بلامنازع چین مدل ساخت.
جملات متن مقاله فوق به هم ریخته هستند
واقعا خوشحالم که سایتتون دوباره به راه افتاده
یه فکری به حال مردمی که اینترنت ندارند هم بکنید
موفق باشید
امیدوارم با قدرت به کارتون ادامه بدهید وهمیشه سبز باشید
امیدوارم که این پایگاه به سرنوشت قلم دچار نشه و ما بتونیم از اخبرمطلع بشیم
موسوی تو هویت این نظام هستی نه این اقایان حق ما رو پس بگیر.
ای کاش که جای آرمیدن بودی / یا این ره دور را رسیدن بودی.
از این که سایت شما دوباره به راه افتاد بسیار خوشحالم
آیا اعترافات تلویزیونی در سالهای اول انقلاب هم شامل این تحلیل میشود؟
salam lotfan aghaye mosavi harfi bayanii irad konad ta hozor khod va defa az hagh melat ra edame dahad bichare dovom khordad
ey kash khatami dar dorane khodash be anha ghodrat nemidad va hamn doran estefa midad va mardom ra agah mikar vay bar namaz gozaran
با سلام و شادباش بخاطر آغازی دوباره.
ای کاش در این مقاله تبار شناسی اعترافات در کشور خودمان نیز مطرح می شد.
پیروز باشید
“آنچه در قالب خواسته های اجتماعی از بطن جامعه می جوشد ، با هیچ طردی تغییر نمی کند، تحولات بنیادین جامعه ایران در حال تحقق است و حتی اگر کسانی که تمامیت خواهند به خواسته خود دست یابند ناگزیر از تابعیت از مطالبات جامعه هستند.”
تحلیلهای دکتر حسین سلیمی همیشه بجا و خواندنی. ممنون از مطالب پربارتون
من چه سبزم امروز
و چه اندازه تنم هوشیار است .
سلام همیشه سبز باد راه ازادی ولی ای کاش اقایان از این برگهای تاریخ دیکتاتوری درس بگیرند .انشاء الله