نكوهش تخريب؛ هیچ کس در امان نیست

خدا شاهد است اگر اين رفتار ادامه پيدا كند هيچ فردي از آن مصون نخواهد ماند. به گمان من جلوي اين افراد را نمي‌توان با موعظه و نصيحت گرفت. بلكه به باور من لازم است بزرگان نظام با اين مساله برخورد كنند و اجازه ندهند كشور و نظام ما بيش از اين از اين ناحيه آسيب ببيند. نكته ديگري كه بايد در اينجا اشاره‌يي به آن داشته باشم اينكه درباره مساله تهمت‌ها اساسا صدق و كذب اتهاماتي كه به افراد وارد شده مهم نيست. بلكه مساله اساسي اين است كه از نظر شرعي تا قبل از اينكه اين اتهامات در يك دادگاه صالحه اسلامي ثابت نشود كسي نمي‌تواند آنها را در جامعه مطرح كند. در آيات و روايات و احاديث پيشوايان ما نيز به صراحت نسبت به اين مساله هشدار داده شده است اما متاسفانه برخي با زير پا گذاشتن اين دستورات قرآني و آموزه‌هاي نبوي و علوي فرياد وا اسلاما سر مي‌دهند.

کشتار انسان ها به نام اسلام بدعت است

در زمانی که برخی از علما فتوای چنین قتل‌هایی را صادر کنند یا حکومت‌ها به نام حکومت‌های کشورهای اسلامی پشت این افراد و کشتارها قرار بگیرند، آنها را حمایت کنند و قرآنی را که خود، چاپ و توزیع و تبلیغ می‌کنند، در عمل تحریف کرده و زیر اسلحه‌های خود قرار دهند، مسئله بغرنج می‌شود. آن زمان است که باید تدبیری اساسی اندیشیده شود زیرا حقوق بشر، حقوق بندگان خدا و مقدس است، باید از آن دفاع شود اما این مسئله فراتر از آن و دفاع از اسلام و حیثیت آن است.

استقلال قضا؛ مهار کننده قدرت

استقلال قضا در اسلام يك اصل مهم‌تر و فراتر از مساله استقلال قواست و منظور از آن، استقلال در برابر حكومت و قدرت و در برابر حاكمان و قدرتمندان است؛ چنان‌كه در تاريخ قضاي اسلام، قضات شجاع و بي‌اعتنا به مال و مقام دنيا، حاكمان مقتدر را به داد‌گاه‌ها كشانده و آنان را در برابر مردم ضعيف به تسليم واداشته‌اند و داستان‌هاي حيرت‌انگيز و افتخارآميز تاريخي از خودشان براي ما به ياد‌گار گذاشته‌اند؛ تا آنجا كه قاضي اسلام، علي‌ اميرمومنان (ع) را در دادگاه اسلامي دوشادوش يك مرد مسيحي مي‌نشاند و در نهايت نيز علي (ع) با اينكه حق داشته ولي به علت نداشتن مدرك و شاهد، شكايتش را رد و به نفع طرف دعواي او يعني آن مردم مسيحي حكم صادر مي‌كند و آن مرد مسيحي هم با ديدن اين منظره زيبا و بي‌نظير عدالت و استقلال قاضي در اسلام، مسلمان مي‌شود.