دو مرگ، دو مجلس، دو نگاه من دراین هفته، هم به مجلس ترحیم پدربزرگوار خانم رهنورد رفتم، و هم به مراسم تشییع مرجع صاحبنام آیت الله آقا مجتبی تهرانی. آنچه که در این دو مجلس دیدم، ربطی به بد و خوب این دو مرحوم نداشت. که مثلا تابوت این یکی را چون فرد ناجوری بوده باید سوزاند و تابوت آن یکی را چون آدم خداشناس و متقی و معلم اخلاق بوده باید به عطر و گلاب و گل و بلندگو معطر و مزین کرد. بل آنچه که دیدم، این تحکّم حاکمیت بود که شدیداً در فروکوفتن این یکی، و در برکشیدن آن دیگری تکاپو داشت. بله، این تحکم حاکمیت بود که مجلس اولی را به یک مسجد کوچک در حاشیه ی تهران پرتاب کرده بود، و دومی را به مسجد و مدرسه ی با شکوه سپهسالار آورده بود.
