زنان حقیقتگو، مقابل ناجوانمردان زمانه
مادر سید علی موسوی، شهید سبز، می گوید: آرامش من از این است که بچه ام ظهر عاشورا شهید شد. او یک شهید است و بالاتر از این چه چیزی است؟ خواهر عبدالرضا تاجیک، اسیر سبز، از برادرش دفاع میکند؛ تاریخ تکرار میشود و او را هم به دادگاه و زندان فرا می خوانند. مادر رضا داوری، که ماههاست صدای فرزندش را نشنیده است، می گوید: «من آزادی و سلامتی همه زندانیان سیاسی را می خواهم. نه فقط برای پسرم، برای هم بندی هایش هم این آزادی را می خواهم.» ژیلا همسر بهمن احمدی امویی هم از زینب آموخته است که پیام مظلومیت و شجاعت را زمین نگذارد و به هیچ بهانه ای اجازه ی سوء استفاده ی یزیدیان و ابن زیادها را از پیام عاشورا ندهد. بی دلیل نیست که از زبان و قلم او هراسیده اند و به «سی سال ننوشتن» محکومش کردهاند.
