درخواست خانواده شهیدان جنبش سبز برای دیدار با رییس جمهوری: جلوی دفن شدن پرونده این کشته شدگان در دستگاه قضا را بگیرید

خانواده ها از جمله خانواده های سهراب اعرابی، محمد مختاری، علی حسن پور، مسعود هاشم زاده و مصطفی کریم بیگی، اعلام کردند که مایل هستند در یک دیدار حضوری، جزییاتی از روند قضایی پیگیری های خود و آنچه بر خانواده شان در این سالها رفته است را به آقای روحانی ارايه دهند.

23 قربانی 25 و 30 خرداد در یک نگاه

اثبات اینکه عامل قتل این قربانیان چه کسانی بوده اند، کار دشواری نیست و بی شک گزارش پزشکی قانونی مشخص کرده که قربانیان با چه سلاحی مورد حمله قرار گرفتند و کشته شدن آنان با کدام گلوله بوده است.

آقای رسایی! امروز شما شهدای مظلوم 88 را دوباره کشتید

آقای رسایی! به دعواهای سیاسی خود مشغول باشید، اما به خون شهدای سبز و معترضان آزادیخواه بیش از این دست اندازی نکنید. دستان شما و حامیانتان به قدر کافی آلوده هست؛ دل خانواده های این شهیدان را بیش از این خون نکنید. بله، این راه و رسم حکومت شماست. آدمها همه یا وابسته به قدرت هستند و مطیع، یا باید کشته شوند. وقتی هم کشته شدند، از خود هویتی ندارند. برای آنها کارت بسیجی و کارت بنیاد شهید صادر می شود و خون ریخته شان مصادره می شود. اگر مانند پدر رامین رمضانی مدام حرف بزنند و اعتراض کنند، پاسخشان زندان است. اگر مانند پدر میثم عبادی پیگیر خون فرزندشان باشند، پاسخشان توهین است. اگر هم قربانی تیراندازی کور از پشت بام پایگاه بسیج شوند، یک شبه بسیجی بودن به آنها سرایت می کند.

فشار وزارت اطلاعات برای حذف واژه “شهید” از سنگ قبر بهنود رمضانی

بر روی سنگ قبر اولیه بهنود رمضانی یک شعر سیاسی نوشته شده بود که در آن واژه «شهید» به چشم می آمد. بر اساس این گزارش به خانواده بهنود رمضانی نیز همچون خانواده های برخی دیگر از کشته شدگان حوادث پس از انتخابات گفته شده است که باید سنگ قبر را تغییر دهند و واژه «شهید» را از کنار نام این جوان حذف کنند.

خانواده شبنم سهرابی در پی قاتل پس از سه سال

بعد از شهادت شبنم ما دیگر عیدی نداریم و هیچوقت سفره هفت سین نمی اندازم. نگین بی تابی مادرش را می کند دخترانم ناراحت و افسرده هستند… از وضعیتمان بعد از رفتن شبنم چه بگویم؟! ما هر روز در خانه امان عاشورا و تاسوعاست. اصلا کسی سراغی هم از ما نمی گیرد فقط یکبار خانم رهنورد آمد خانه امان و دلجویی کرد. نماز ظهرش را خواند و ساعتی در کنارمان بود و رفت…”