حاکمیت ملی برای حاکمیت ملی

دکتر مصدق اعتقادی به چنین کاری نداشت. می‌گفت هنوز ملت ایران به جایی نرسیده که بتواند تمرین دموکراسی بکند. جمهوریت مطرح می‌شد اما جامعه ایران هنوز به آن رشد نرسیده بود. آقای فاطمی مطالبی در این زمینه به او گفته بود اما مصدق آن را رد کرد. حتی زمانی که حکم دادگاه او داده شده بود و ایشان حکم سه سال و نیم زندانش را در زندان لشکر دو زرهی می‌گذراند، شبکه افسران حزب توده که هنوز لو نرفته بود، حزب توده از آن طریق پیغامی از طرف آیت‌الله زنجانی برای دکتر مصدق فرستاد که ما آمادگی داریم از طریق شبکه افسران وی را از زندان بیرون بیاوریم و حتی رادیو و تلویزیون را تصرف کنیم تا دکتر مصدق از طریق آن پیامی به مردم بفرستد که من دولت ملی هستم و آمده‌ام تا تصدی کار را در دست بگیرم و از این جهت نیروی ارتش هم در اختیار من است و امید موفقیت بالایی وجود خواهد داشت؛ اما دکتر مصدق آن را رد کرد و گفت خونریزی بسیار زیاد خواهد بود.

مصدق؛ مرد قانون

این نیروی مردم ایران بود که در کنار نقش دکتر مصدق، باعث عقب‌نشینی کشور‌های غربی از دست‌اندازی به منافع ایران شد. جمع دو خصلت ملی‌گرایی و قانون‌گرایی، دولت او را دولتی قانون‌مدار ساخت. پس از تشکیل دولت، دکتر مصدق از احزاب همراهش در جریان مبارزه برای ملی‌ساختن صنعت نفت، برای انتخابات مجلس شورای ملی حمایت نکرد و به عنوان نخست‌وزیر، همه گروه‌های فعال سیاسی اعم از چپ و ملی را یکسان می‌دید. این منش و روش، باعث شد حتی اغلب منتقدانش نیز در مقابل این عملکرد، لب به ستایش بگشایند. برای ایرانیان دکتر مصدق شاید تنها رهبر یک جنبش مقطعی برای ملی کردن صنعت نفت باشد اما او برای جهانیان نیز شناخته شده است. رهبری که برای پیروان گاندی، نهرو، جمال عبدالناصر و دیگر استقلال‌طلبان دنیا، قابل احترام است.

نامه سرگشاده پنج فعال ملی و مذهبی به رهبری: زندانیان سیاسی به‌ویژه افراد بیمار را آزاد کنید

ما امضاءکنندگان زیر که در دوران استبداد شاهنشاهی همراه با جنابعالی در صف مبارزه با دیکتاتوری با اعتقاد به استقرار عدالت،آزادی و حکومت قانون بوده‌ایم و هنوز هم بر آن اعتقادات هستیم … درخواست دستور مستقیم جنابعالی برای استخلاص و آزادی کلیه شخصیت‌های زندانی به‌ویژه افراد بیمار باتوجه به مصالح کشور و جلوگیری از تهدید امنیت ملی و رعایت حقوق بشر و حقوق شهروندی آنها را داریم.

سه فعال سیاسی باسابقه: آیا نماز جماعت، امنیت ملی را به خاطر می‌اندازد؟

آیا شرکت در مراسم ترحیم دختر جوان یکی از فعالان اصفهان جرم است؟ و یا از کی خواندن نماز جماعت و جمعه توسط جمعی معدود از مسلمانان در یک محیط بسته و محدود نیاز به مجوز دارد؟ آیا ترحیم و تسلیت به خانواده ای عزادار توسط دوستانی نزدیک و دسته جمعی خواندن نماز جمعه و جماعت توسط آنان امنیت ملی را به خطر می اندازد؟!