ای به امید کسان خفته، ز خود یاد آرید
اصلاحطلبان در سه گلوگاه اعتراضات دی ماه ۹۶ و اعتصابات هفتتپه و حالا ناآرامیهای آبان ۹۸ گاهی سکوت کردهاند و گاهی نیز اعتراضات را محصول اراده دولت پنهان و خواست حاکمیت موازی دانستهاند. برای فرودستانی که هر روز در بحرانی عمیقتر فرو میروند چه تفاوتی میکند که آن دیگرانی که بیرون از دایره مصیبت آنها ایستادهاند، سکوت کردهاند یا سرکوبگر بودهاند. در منطق ستمدیده، تمام ساکتین، جزوی از ماشین تولید محرومیتاند چرا که عادینمایی شرایط در بحران، خود قطعهای از دستگاه سرکوب است. و اصلاحطلبان با سکوتشان و حتی گاهی با تایید ضمنیشان دیگر آن صدایی نیستند که در بد روزگار بشود از آن سراغ گرفت.
