دشوار است باور به پرواز او

چکیده :عمادالدین باقی هنوز در دهمین سالگرد، دشوار است باور به پرواز او؛ درست در زمانه ای که بیش از همه به وجودش نیازمند بودیم اما راه او و اندیشه اش زنده و مانا است. آیت الله منتظری دژ آزادیخواهی و کرامت انسان در کتاب «اسلام دین فطرت» که رساله ای به سبک جدید بود و...

عمادالدین باقی

هنوز در دهمین سالگرد، دشوار است باور به پرواز او؛ درست در زمانه ای که بیش از همه به وجودش نیازمند بودیم اما راه او و اندیشه اش زنده و مانا است. آیت الله منتظری دژ آزادیخواهی و کرامت انسان در کتاب «اسلام دین فطرت» که رساله ای به سبک جدید بود و در سال ۱۳۸۵ منتشر شد با استناد به آیات و روایات، چهارده حقوق برای “مخالفان عقیدتی یا سیاسی اعم از این که اصل نظام و حاکمیت دینی را قبول داشته یا نداشته باشند، یا ساختار سیاسی نظام و یا صلاحیت حاکمان را پذیرفته یا نپذیرفته باشند” برشمرده و فقدان آنان را دلیل برعدم مشروعیت حکومت می داند. این حقوق چهارده گانه عبارتند از:

۱- حق آزادی بیان و اظهارنظر در عرصه های مختلف .
۲- حق فعالیت تشکیلاتی و اقدام عملی (تنها محدودیت برای استیفای این دو حق، عدم تضییع حقوق دیگران است)
۳- حق اطلاع از تصمیم گیری های حاکمیت و اسرار آنها، جز اسرار جنگ در همان زمان .
۴- حق دستیابی به حقوق مشروع خویش، حاکمیت موظف است ترتیبی اتخاذ کند تا افراد ضعیف و دور از قدرت – اعم از موافق و مخالف – بتوانند به حق خویش دست یابند.
۵- حق استیفای حقوق مشروع و عدم تأخیر و وقت گذرانی از سوی حاکمیت .
۶- حق برخورد عادلانه و بدون تبعیض حاکمیت با وی در آنچه حق است .
۷- حق برخورداری از کرامت انسانی و رعایت همه مصادیق آن از ناحیه حاکمیت .
۸- حق مصونیت جان، آبرو، مال و شغل وی از هرگونه تعرض .
۹- حق مصونیت از تعرض قضایی به صرف مخالفت با حاکمیت .
۱۰- حق مستور ماندن عیوب وی و عدم افشای آنها.
۱۱- حق عفو و گذشت نسبت به لغزشها.
۱۳- حق دیدار خصوصی و بدون حاجب با حاکمان .
۱۴- حق برخورداری از حقوق اجتماعی و مدنی و در این جهت تفاوتی میان مسلمان و غیرمسلمان و شیعه و غیرشیعه وجود ندارد. این دسته از حقوق پس از قبول قواعد اجتماع توسط هر فرد و عضویت او در آن ثابت خواهد شد و سلب هر یک از آنها نیازمند دلیل است.

حقوق مخالفان در رابطه با زندان و دادگاه، هرچند زندانی نمودن مخالفان سیاسی که با شیوه های غیرمسلحانه علیه حاکمیت فعالیت سیاسی می‎کنند، فاقد مشروعیت بوده و در زمان پیامبراکرم (ص) و امیرالمؤمنین (ع) سابقه ای نداشته است…»(ص ۶۳۶-۶۳۵).

روح این عالم متعهد و وارسته شاد