» دشوار است باور به پرواز او

چکیده : عمادالدین باقی هنوز در دهمین سالگرد، دشوار است باور به پرواز او؛ درست در زمانه ای که بیش از همه به وجودش نیازمند بودیم اما راه او و اندیشه اش زنده و مانا است. آیت الله منتظری دژ آزادیخواهی و کرامت انسان در کتاب «اسلام دین فطرت» که رساله ای به سبک جدید بود و […]

عمادالدین باقی

هنوز در دهمین سالگرد، دشوار است باور به پرواز او؛ درست در زمانه ای که بیش از همه به وجودش نیازمند بودیم اما راه او و اندیشه اش زنده و مانا است. آیت الله منتظری دژ آزادیخواهی و کرامت انسان در کتاب «اسلام دین فطرت» که رساله ای به سبک جدید بود و در سال ۱۳۸۵ منتشر شد با استناد به آیات و روایات، چهارده حقوق برای “مخالفان عقیدتی یا سیاسی اعم از این که اصل نظام و حاکمیت دینی را قبول داشته یا نداشته باشند، یا ساختار سیاسی نظام و یا صلاحیت حاکمان را پذیرفته یا نپذیرفته باشند” برشمرده و فقدان آنان را دلیل برعدم مشروعیت حکومت می داند. این حقوق چهارده گانه عبارتند از:

۱- حق آزادی بیان و اظهارنظر در عرصه های مختلف .
۲- حق فعالیت تشکیلاتی و اقدام عملی (تنها محدودیت برای استیفای این دو حق، عدم تضییع حقوق دیگران است)
۳- حق اطلاع از تصمیم گیری های حاکمیت و اسرار آنها، جز اسرار جنگ در همان زمان .
۴- حق دستیابی به حقوق مشروع خویش، حاکمیت موظف است ترتیبی اتخاذ کند تا افراد ضعیف و دور از قدرت – اعم از موافق و مخالف – بتوانند به حق خویش دست یابند.
۵- حق استیفای حقوق مشروع و عدم تأخیر و وقت گذرانی از سوی حاکمیت .
۶- حق برخورد عادلانه و بدون تبعیض حاکمیت با وی در آنچه حق است .
۷- حق برخورداری از کرامت انسانی و رعایت همه مصادیق آن از ناحیه حاکمیت .
۸- حق مصونیت جان، آبرو، مال و شغل وی از هرگونه تعرض .
۹- حق مصونیت از تعرض قضایی به صرف مخالفت با حاکمیت .
۱۰- حق مستور ماندن عیوب وی و عدم افشای آنها.
۱۱- حق عفو و گذشت نسبت به لغزشها.
۱۳- حق دیدار خصوصی و بدون حاجب با حاکمان .
۱۴- حق برخورداری از حقوق اجتماعی و مدنی و در این جهت تفاوتی میان مسلمان و غیرمسلمان و شیعه و غیرشیعه وجود ندارد. این دسته از حقوق پس از قبول قواعد اجتماع توسط هر فرد و عضویت او در آن ثابت خواهد شد و سلب هر یک از آنها نیازمند دلیل است.

حقوق مخالفان در رابطه با زندان و دادگاه، هرچند زندانی نمودن مخالفان سیاسی که با شیوه های غیرمسلحانه علیه حاکمیت فعالیت سیاسی می‎کنند، فاقد مشروعیت بوده و در زمان پیامبراکرم (ص) و امیرالمؤمنین (ع) سابقه ای نداشته است…»(ص ۶۳۶-۶۳۵).

روح این عالم متعهد و وارسته شاد