عاشورائيان ٥/ محمدصادق ربانى املشى، متخصص، دانشگاهی و ظلم ستیز؛ همین گناهت بس

چکیده :مى گويد: "در مقابل اولين ساختمان چهره ام را در آيينه اى ديدم كه خون پيشانى صورتم را پوشانده بود، به خودم نهيب زدم و آرزو كردم كه كارم به مصاحبه هاى تلويزيونى كذايى نكشد كه خوشبختانه آرزويم برآورده شد"....

كلمه- پيام رهجو: جنبش سبز را بسيارى از تحليلگران اجتماعى نتيجه واكنش اعتراضى طبقه متوسط و بويژه نخبگان عرصه هاى مختلف سياسى، علمى و فرهنگى به مناسبات فاسد و مفسد رسوخ كرده در قدرت مسلط مى دانند، هرچند دامنه آثار مخرب اين فساد به گونه اى گسترده شده بود كه خيلى زود اين واكنش  اعتراضى به حركتى عمومى و ملى بدل شد كه مرزهاى بسيارى را ميان مردم از بين برد و از جمله طبقات و اقشار گوناگون را درگير اين حركت ملى كرد.

“محمد صادق ربانى املشى” از متخصصان و دانشگاهيانى است كه در كنار حيات علمى پرثمرى كه داشته همواره و در بزنگاه هاى حيات سياسى ملت ايران درتاريخ معاصر آزادى خواهى در صفوف مردم حضور داشته است. از انقلاب اسلامى٥٧ تا جنبش سبز؛ حضورى كه محكوميت ٣ ساله حبس را براى او درپى داشته است؛ مجازاتى كه او اين روزها صبورانه و مومنانه آن را سپرى مى كند.

 “عاشوراى پرماجرا”

براى محمد صادق ربانى املشى كه مرداد ١٣٢٣ در قم زاده شد و پدرش از روحانيون به نام حوزه بود عاشورا يادآور خاطرات بسيارى است، عزادارى تا شبهنگام در مسجد و آنگاه بيتوته در همانجا و باز حضور در كنار دسته جات عزادارى در خيابان هاى ناصرخسرو، بازار و مسجد شاه سابق. اما ربانى معتقد است عاشوراى پرماجراى ملت در دى ماه ٨٨ روى داد. مى گويد: “در آن روز مثل همه عاشوراهايى كه به ياد دارم صبح از خانه بيرون رفتم تا در مراسمى كه هر ساله در مسجد مروى ناصر خسرو تشكيل مى شد شركت كنم. در ميانه راه  آزادى به انقلاب و از آنجا تا فردوسى شلوغى به نحوى بود كه مجبور شديم پياده ادامه مسير را برويم، عاشوراى اين سال با هميشه متفاوت بود. هنوز مردم بعد از ماه ها در جستجوى رأى گمشده شان بودند و روز عاشورا را براى دريافت پاسخ مناسب ديده بودند”.

خيابانها اما در جوى امنيتى فرو رفته بود، در حوالى خيابان نجات اللهى ناگهان با جمعى از سركوبگران لباس شخصى مواجه شد، يكيشان گفت “اون منافق رو بگيرين” و ربانى كه بى آزار عبور مى كرد با هجوم آنها روبرو شد و به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت جالب آنكه يكى از آنان موبايل او را از جيبش درآورده و دائما تكرار مى كرد “كلتت كو؟” وقتى اين عده لباس شخصى بدون ارايه هرگونه مدركى قصد داشتند او را با موتور سيكلت با خود ببرند مقاومت كرد اما پاسخى سخت و دردناك دريافت كرد، ضربات مكرر باتوم و شوكر. سپس ربانى را طناب پيچ كردند و به دفتر پى گيرى اطلاعات و از آنجا به زندان اوين و بند ٢٠٩.

مى گويد: “در مقابل اولين ساختمان چهره ام را در آيينه اى ديدم كه خون پيشانى صورتم را پوشانده بود، به خودم نهيب زدم و آرزو كردم كه كارم به مصاحبه هاى تلويزيونى كذايى نكشد كه خوشبختانه آرزويم برآورده شد”.

محمد صادق ربانى املشى طى ٦٤ روز بازداشت موقت بارها بازجويى شد و با قرار وثيقه موقتا آزاد شد.

باصدور كيفرخواست با اتهام اجتماع و تبانى پرونده به شعبه ٢٨ دادگاه انقلاب به رياست قاضى مقيسه ارجاع شد. قاضى عضويت ربانى در “شوراى ملى صلح” و ديدار با مهدى كروبى را مصداق تبانى مى دانست و حضورش در روز عاشورا را مصداق اجتماع تلقى كرد. قاضى مقيسه بدون توجه به دفاعيات ربانى  و وكيلش نهايتا او را به سه سال حبس تعزيرى محكوم كرد. حكمى كه دادگاه تجديدنظر هم غيابى آن را تاييد كرد. محمد صادق ربانى املشى اما اعتراضات  قانونى خود را در ديوان عالى كشور و حتى كميسيون اصل نود مجلس پى گرفت اما يكى اصل حكم را مى خواست، حكمى كه دادگاه انقلاب به هيچ يك از  محكومان سياسى ارايه نمى كند و ديگرى صراحتا استدلال كرد: قابل رسيدگى نمى باشد.

محمد صادق ربانى املشى نهايتا ٢٠ آذر سال گذشته (٩١) جهت اجراى حكم  ناعادلانه ٣ سال حبس به زندان اوين مراجعه و از آن زمان تاكنون (١١ ماه) در بند ٣٥٠ محبوس است.

 “مدير، متخصص و پژوهشگر هسته اى”

محمد صادق ربانى املشى در سال ١٣٥٠ در رشته شيمى از دانشگاه تهران فارغ  التحصيل شد، در ١٣٥٣ به آمريكا رفت و فوق ليسانس خود را در رشته “شيمى هسته اى” در ١٣٥٥ دريافت كرد، ربانى پس از انقلاب دكتراى خود را از دانشگاه نيو ساوث ولز سيدنى استراليا اخذ كرد.

پس از انقلاب وى در سازمان انرژى اتمى “مديريت حفاظت در برابر اشعه” اين سازمان را عهده دار شد و مدتى نيز قائم مقام سازمان انرژى اتمى كشور بود.

وى همچنين فعاليت دانشگاهى را ادامه داده عضو هيات علمى دانشكده شيمى بوده و در سال ١٣٦٥ به سمت قائم مقام معاونت پژوهشى و مديركل امور پژوهشى دانشگاه تهران منصوب شد.

سوابق علمى و پژوهشى ربانى نيز قابل توجه است. او براى اولين بار در سازمان انرژى اتمى آب سنگين با غناى پايين را از طريق الكتروليز تهيه كرد. پژوهش هاى ربانى در دانشگاه تهران در زمينه شناخت منابع و معادن زئوليتى كشور در زمره اولين پژوهش ها در اين زمينه در ايران است. از محمد صادق ربانى املشى تا كنون كتاب “مبانى شيمى هسته اى” (١٣٦٧) و ترجمه كتابى در زمينه سنتز مواد معدنى (١٣٨٢) منتشر شده است.

 “فعاليت دانشجويى، اعتصاب انقلابى”

سالهاى حضور ربانى در دانشگاه تهران همزمان با اوج فعاليت هاى جنبش  دانشجويى انقلابى بود، او كه از خانواده اى انقلابى بود و برادر بزرگش آيت الله ربانى املشى از روحانيون بنام بود در اين فعاليتها حضور داشت و

در جريان تحولات منتهى به انقلاب جزء كميته اعتصاب در سازمان انرژى اتمى بود.

پس از انقلاب نيز وى در كنار فعاليت هاى علمى و اجرايى همواره دغدغه اصلاحات سياسى و دفاع از آزادى ها را داشته و آخرين فعاليت او عضويت در شوراى ملى صلح در ميانه دهه ٨٠ بوده است.

محمد صادق ربانى املشى كه امروز زندانى سياسى است جمهورى اسلامى است معتقد است كه: “تداوم حصر سران پرافتخار جنبش سبز از زخم هايى است كه حتى بر وجدان افراد منصف تر حامى احمدى نژاد هم نشسته است. ريزش آرا كانديداى مشابه او در انتخابات ٩٢ نشانه آشكارى از تمايل مردم به ظلم ستيزى است.

اگر پس از ١٤٠٠ سال قيام امام حسين (ع) همچنان در خاطره ها باقى است  ترديدى نبايد كرد كه جنبش سبز نيز تاريخى خواهد شد و همگان خواهند پرسيد چگونه در انتخابات ٨٨ با ٢٤ ميليون راى و با همكارى قوه قضاييه، دولت، مجلس ، سپاه و قواى انتظامى به همراه ميلياردها دلار ثروت نفتى كشور به تورمى ٤٠ درصدى رسيد؟! ظلم هايى كه بر ايرانيان پس از انتخابات ٨٨ رفته است موجب شده كه با گفتن “يا حسين” شعار پر شور و خوش قافيه ديگرى در پس آن بگوش رسد…”.

يا حسين، ميرحسين