سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic

مردم می خندند، اما نگرانند

چکیده : این روحیه شوخ و شاداب جامعه که مقابل دیکتاتوری تمام عیار می ایستد البته همه ماجرا نیست. این گونه طنزها معمولا از نگرانی و خشمی نهان خبر می دهد که در این قالب ها خودنمایی می کند. مردم حق دارند وقتی این مناظره ها را می بینند و اکثر شرکت کنندگان در آن را با سرمایه های بزرگی مانند میرحسین موسوی، سید محمد خاتمی، هاشمی رفسنجانی و حتی مدیران دیگری خارج از سطح رهبری جنبش، مانند بهزاد نبوی، محسن صفایی فراهانی، محسن میردامادی، مصطفی تاج زاده و ... مقایسه کنند، حسرت بخورند و نگران...


کلمه – علی بردبار

مواجهه جامعه با مناظره انتخاباتی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری، بیش از خود مناظره و مسائل مطرح شده در آن توجه برانگیز است. مواجهه ای از جنس شوخی، جوک و البته نگرانی.

هنوز دقایقی از شروع مناظره نگذشته شوخی و جوک های مخاطبان در مورد نامزدها، سخنانشان و بیش از همه نحوه برگزاری مناظره از سوی صداوسیما، شبکه های مجازی، پیامک ها و گفت و گوهای روزمره را فرا گرفت. شوخی و جوک هایی که درباره راندهای احتمالی بعد، بنا بر خلاقیت صدا و سیما و برگزارکنندگان مناظره ساخته میشد و در فضای مجازی به سرعت انعکاس می یافت تا دیگر شوخی هایی که هنوز ذهن رند و شوخ و خلاق ایرانی در حال ساختن آن است.

 این شوخی ها در خود چند پیام دارند. اولین نکته اینکه تا این رندی و شوخی و طنازی در مردم ایران وجود دارد، امکان دیکتاتوری تمام عیار در این کشور وجود ندارد. حکومتی همه تلاشش را برای جدی نمایی و تندخویی نسبت به منتقدان نشان می دهد، اما ناگهان با یک جوک همه هیمنه اژدهای هفت سر حکومت فرو می ریزد و دستمایه خنده مردم می شود. البته ظرفیت بی نظیر حکومتی که فقط زور دارد و با اتکای به آن حکومت می کند و نه تدبیر، برای فراهم کردن زمینه خنده و شوخی مردم جای خود را دارد.

 این روحیه شوخ و شاداب جامعه که مقابل دیکتاتوری تمام عیار می ایستد البته همه ماجرا نیست. این گونه طنزها معمولا از نگرانی و خشمی نهان خبر می دهد که در این قالب ها خودنمایی می کند. مردم حق دارند وقتی این مناظره ها را می بینند، اکثر شرکت کنندگان در آن را با سرمایه های بزرگی مانند میرحسین موسوی، سید محمد خاتمی، هاشمی رفسنجانی و حتی مدیران دیگری خارج از سطح رهبری جنبش، مانند بهزاد نبوی، محسن صفایی فراهانی، قربان بهزادیان نژاد ، علیرضا بهشتی شیرازی، محسن میردامادی، مصطفی تاج زاده و … مقایسه کنند، حسرت بخورند و نگران شوند. حسرت این که سرمایه های واقعی خود را در حصر و حبس دارد و باید به این کسانی که به راحتی مضحکه سیمای ضرغامی می شوند اکتفا کنند. نگران شوند که فردای ایران با این جماعتی که فعلا مقدرات کشور را به دست گرفته اند، چه سرنوشتی خواهد داشت.

مردم می خندند، اما نگرانند.

آرشیو نوشته های علی بردبار


4 پاسخ به “مردم می خندند، اما نگرانند”

  1. زن سبز گفت:

    دوستان عزیز،

    چرا اخبار ترکیه رو پوشش نمی دین؟ متوجه نیستین که اونجا هم یه حکومت جابر طرفداری سرمایه داری هار که خودش رو پشت پرچم اسلام قایم کرده، با ریاکاری داره مردم رو داغون می کنه؟ اخبار رو دنبال کنین لطفا. دنیا که فقط ایران ما نیست. هر حرکتی به نفع مردم که در منطقه صورت می گیره به نفع ما و مردم ماست. این دست حکومت ها رو می بنده و پاشون رو در سرکوب

    می لرزونه.

    :به قول شاعر

    آذرخش از سینه من روشن است / تندر توفنده فریاد من است

    هر کجا مشتی گره شد مشت من/ زخمیِ هر تازیانه پشت من

    هر کجا فریاد آزادی منم/ من در این فریادها دم می زنم

  2. مهدي ايراني گفت:

    خامنه اي جايگاه رياست جمهوري را با روي كار آوردن احمدنژاد عمدا تضعيف كرد.

  3. ناشناس گفت:

    مردم مدت هاست که می خندند ، از ناراحتی می خندند اما از ته دل برای ایران و آینده فرزندانشان نگرانند اما افسوس که کاری از دستشان برای تغییر وضعیت فعلی بر نمی آید و ذره ذره از بین می روند

  4. مژگان گفت:

    امروز شنبه یازدهم در جماران برنامه حمایتی بوده است