ایرانیان رتبه سوم تنبلی اجتماعی جهان
چکیده :در نمونه گیری ازمیان سه هزار و ۳۲۸ نفر از جوانان مشخص شد که ۴۵ درصد از جوانان دچار تنبلی فردی بودند. ...
بسیاری از عادت های فرهنگی و صفات اجتماعی ما ریشه در تنبلی اجتماعی دارد. ایرانی ها ضمن این که دارای میزان تنبلی بالاتر از متوسط جهانی هستند، جایگاه سوم را به خود اختصاص داده اند.
در همین راستا در کشور ما فرهنگ یقه سفیدی پذیرفته شده، یعنی افراد درس می خوانند تا کار نکنند و اگر کسی درس نخواند باید کار کند، یعنی فرار کردن از کار و زحمت یک نوع زندگی است. این خصایص اخلاقی منفی در جامعه به یکی از ویژگی های رفتاری ناپسند تبدیل شده است.
در گذشته هر کسی که کار می کرد و بیشتر زحمت می کشید، زرنگ قلمداد می شد، اما امروزه برعکس زرنگی را می توان در عدم تمایل به درس خواندن در مدارس و دانشگاه ها و در کار اداری بعضی از کارمندان مشاهده کرد.
میزان بالای تماشای تلویزیون در ایران به جای کتاب خوانی و تمایل زیاد به استخدام در دستگاه دولتی (پشت میزنشینی)، همچنین عدم تمایل برای کسب تخصص و مهارت و کارآفرینی و وجود تعطیلی فراوان سالانه از جمله ویژگی های دیگر است.
تقدیرگرایی (هجوم به فالگیران ، رمالان و…)، توجه افراطی به آینده، تمایل به کارهای زودبازده و یک شبه، خودمداری، فرار از مسئولیت به دلیل منافع فردی، احساس بی قدرتی و ناهنجاری معیارهای مناسبی برای ارزیابی میزان تنبلی فردی است.
ارزیابی که در این خصوص در تهران انجام شده نشان می دهد که: در نمونه گیری ازمیان سه هزار و ۳۲۸ نفر از جوانان مشخص شد که ۴۵ درصد از جوانان دچار تنبلی فردی بودند.
بر اساس این تحقیق، استقبال نکردن از تحصیل به دلیل کسب درآمد بیشتر و الگو قرار دادن دلالی به جای فعالیت مولد و کارآفرین نمونه بارز گسترش این رفتار در جامعه ماست.
در صورت امکان، اول ببینید که چه مشکل و مسئله ای موجب عقب نگه داشتن شما شده است. معمولاً آن مشکل، کوچکتر از آن چیزی است که فکر می کردید و ساده تر از آنچه که فکر می کردید هم می توانید از عهده آن برآیید.
حالا به اهمیت آن مشکل یا هدف فکر کنید. آیا می توانید نادیده اش بگیرید؟ آیا می توانید آن را فراموش کنید و درعوض به دنبال یک رویکرد دیگر باشید
بعضی از آن هایی که فکر می کنند “تنبل” هستند، افسردگی ها و ناراحتی های دوران کودکی خود را دوباره شکل می دهند و زنده می کنند. هیچ نیازی به فرو رفتن در گذشته نیست. اما اگر احساس روزمرگی می کنید، فعالیتتان را بالا ببرید، یک کار تازه شروع کنید، و به خودتان بگویید”با وجود آن عادت قدیمی، الان می توانم از جایم بلند شوم و فرد مفیدی باشم”.
تصمیم به شروع کار بگیرید. خواهید دید که خیلی راحت در جریان تمام کردن آن قرار خواهید گرفت.
من هیچکدوم از این حرفهارو قبول ندارم ما زرنگترین مردم دنیا هستیم اگه یه نگاهی به پدر و مادر و اطرافیانتون بکنید می فهمید که چقدر همه دارن زحمت می کشن آخه تو کدوم کشور ساعت کار از 8 صبح شروع می شه و تا 7 و 8 ادامه داره . اگه آلمانو در نظر بگیریم ساعت کار 9.30 تا 5 اما وسطش یه عالمه استراحت دارن چه برای خواب چه برای غذا خوردن اینکه بگین ما مثل اونها از وقتمون استفاده نمی کنیم هم غلطه ما با حداکثر توان کار می کنیم . ولی مسئله دولته که نمی تونه از این همه کار استفاده کنه . ما دقیقا مثل چرخ دنده های یک ساعت هستیم که نیروی هیچ کدوم از ما به عقربه ها نمی رسه تا کاری اتفاق بیا فته ….
دقيقا من هم با شما موافقم ، انكلستان هم ملت خيلي كمتر إز ما كار ميكنن
تقدیر گرایی رو ذکر کردید ولی نگفتید که اصل تقدیر گرایی انداختن نامه در چاه و توسل به ائمه و امازاده ها است و بعد از آنها نوبت به رمال و جن گیر می رسد. در ضمن در جامعه ای که 35 سال است در “شرایط حساس کنونی” بسر می برد آیا جایی برای برنامه ریزی و کار آفرینی و فعالیت دراز مدت هست؟ در چنین شرایطی کاری عاقلانه است که حد اکثر ظرف 6 ماه جواب بدهد. کار دراز مدت ثبات و امنیت می طلبد که 35 سال است ایران روی آن را ندیده است.
سایت کلمه هم مانند هر سایت دیگه ای منبع واسه مطالبش نمی ذاره و فکر می کنه هر چی که بگه بدون دلیل و مدرک باید پذیرفته بشه. آخه چرا اکثر سایت های ایرانی اینطوری هستند؟