به یاد آر/ واقعیتی دلهره آور و شک برانگیز…
چکیده :کیست که نداند اعلب مدیران برجسته و نیروهای زبده برای اداره کشور در شرایط بحران کنونی از مدار تصمیم گیری ها و سیاستگزاری ها به کناری گذاشته شدهاند؟ آیا این واقعیت آشکار، دلهره آور و شک برانگیز نیست؟ میر حسین موسوی، ۱۶ تیر ۱۳۸۹، یادداشتی درباره قطعنامه ۱۹۲۹ شورای امنیت ملی ...















بگم؟، بگم؟ بگو، بگو.
سبز یعنی: ” مسخ ” را فسق کردن ، ساده ، آزاده بودن.
“مرگ بر تو” این چهرهها را دوست دارم !
سبز یعنی: ” رحیم ” ، بخشنده بودن ، بند بردهها را از هم ریستن.
سبز یعنی میر ، زهرا ، مهدی ……..
در حصر با سکوت خود ” فتنه ” بر انگیختن .
هستی؟ هستم.
سبز یعنی: استوار و پی گیر برای مردم ، با هم بودن.
سبز یعنی: مجید ، مصطفی ، محمد……
در بند بی پروا ، ظالم را ، افشا کردن.
سبز یعنی: ندا ، سهراب………
گمنام ، ناشناس ، بدون انتظار ، سرووار ،ایستاده مردن.
سبز یعنی: از گذشته آموختن ، نو را آزمودن.
سبز یعنی: ” نور ” ، ” رحمان ” .
همه با هم اکنون برای صلح جنگیدن .
ای خدا چی میشد حرامخوران گوششون به آن هشدارها بود و وضعیت اسفناک فعلی رو امروز نداشتیم وضعیتی که معلوم نیست اصلا تا چند سال دیگه کشورِ یکپارچه ای به اسم ایران وجود داشته باشه
خدا باعث و بانیش رو از اون اول تا الان لعنت کنه