می شود آدمهای آن روزها باشیم!

چکیده :در آن روزها تظاهر و ریایی درکارنبود. نخست وزیردولت موقت با کراوات در کنارامام و درصدا وسیما و درجمع مردم ظاهرمی شد. در آن روزها بعضی از دولتمردان که یکی ازآنها ازخویشاوندان نزدیک امام بود- بی هیچ ابایی از نگاه ونظرمخالف دیگران با کراوات و ریش های شش تیغه دردیدارهایشان با امام ظاهرمی شدند. درآن روزها دایره خودی وغیرخودی اینقدرتنگ نشده بود. همه یکسان شهروند بودند و شهروندی درجه بندی نشده بود.شهروند درجه یک و دو و سه وجود نداشت. در آن روزها اصلا صنعت دشمن تراشی و عمله امریکا سازی درکشورباب نشده بود.همه با هم برادر بودیم وهمدیگررا برادرخطاب می کردیم .حتی درادارات زیردست به مسئول ومافوق خود برادرخطاب می کرد....

غلامعلی رجایی

امروز روزدوازدهم فروردین است. روزی که در آن با رای قاطع وبی نظیر 98 درصدی مردم، نظام جمهوری اسلامی رسمیت بافت. هنوزاین همه پرسی پس از وقوع انقلاب اسلامی بزرگترین رویداد تاریخ ایران سه دهه اخیراست.

امام درآن روزها ازچنان محبوبیتی در میان مردم برخوردار بود که اگررفراندم تعیین نظام هم برگزار نمی شد، صدای ایراد و اعتراض کسی در نمی آمد.اما ایشان در یک دوراندیشی دستوربرگزاری همه پرسی داد ومردم با اکثریت قاطع به نظام جمهوری اسلامی که از کم وکیف آن اطلاع چندانی نداشتند ولی تحقق آن را درخیابانها فریاد زده بودند، رای آ ری دادند.

دراین روز، امام به مردم ایران- مسلمان وغیرمسلمان- پیشنهاد کردند همه در رفراندم تعیین نوع حکومت شرکت کنند . نکته مهم درفرمایشات امام این بود که امام درمصاحبه خود با صدا وسیما فرمودند : شما آزادانه به هرچه می خواهید رای بدهید. من خودم به جمهوری اسلامی رای می دهم وتقاضای برادرانه از شما دارم که به من دراین امراسلامی کمک کنید.(صحیفه امام ج6 ص 408)

به عنوان یکی ازکسانی که سالها د رباره سیره امام کار کرده است عرض می کنم امام دراین سالها نه تنها بسیارمظلوم است بلکه حتی دراین سالها به دلایلی گاه حتی از زمان رژیم قبل نیزمظلوم تراست.

واقعا کسی باور می کرد روزی صداوسیمای این نظام درجهت یک دست کردن حاکمیت که اندیشه غلط وغیرقابل تحققی است با تهیه برنامه هایی همچون شاخص و.. در جهت بد نام کردن وحذف رقیب سیاسی منتقد حکومت – که تجربه نشان داده است در دراز مدت امکان عملی آن وجود ندارد – به تحریف آشکارسیره امام بپردازد وبه هشدارها واخطارهای یادگارامام وموسسه تنظیم ونشرآثار امام نیز کمترین اعتنایی نداشته باشد؟

درآن روزها نخست وزیردولت موقت آزادی داشت که برخلاف رای امام ازجمهوری دمکراتیک سخن بگوید پیشنهاد کند این گزینه هم درهمه پرسی به رای گذاشته شود.امری که با مخالفت امام مواجه شد.

در آن روزها ترسی ازاین نبود که اگرهمه پرسی برگزار بشود ولی مرد م به جمهوری اسلامی رای ندهند چه باید کرد؟چون امام به همه مرد م اعتماد وتکیه داشت.

در آن روزها گیرظاهرنبودیم.

درآن روزها تظاهر و ریایی درکارنبود. نخست وزیردولت موقت با کراوات در کنارامام و درصدا وسیما و درجمع مردم ظاهرمی شد.

در آن روزها بعضی از دولتمردان که یکی ازآنها ازخویشاوندان نزدیک امام بود- بی هیچ ابایی از نگاه ونظرمخالف دیگران با کراوات و ریش های شش تیغه دردیدارهایشان با امام ظاهرمی شدند.

درآن روزها حتی به مخیله کسی بروز نمی کرد که کسی به آنها بگوید چرا کراوات که مظهر فرهنگ غرب است زده اید و ریشتان را باتیغ می تراشید!

درآن روزها دایره خودی وغیرخودی اینقدرتنگ نشده بود. همه یکسان شهروند بودند وشهروندی درجه بندی نشده بود.شهروند درجه یک ودو وسه وجود نداشت

در آن روزها اصلا صنعت دشمن تراشی و عمله امریکا سازی درکشورباب نشده بود.همه با هم برادر بودیم وهمدیگررا برادرخطاب می کردیم .حتی درادارات زیردست به مسئول ومافوق خود برادرخطاب می کرد.

درآن روزها مسولانی که به حکومت رسیدند و درادارات برسرکارآمدند ازکسانی که درادارات به کارگرفته می شدند و به جمهوری اسلامی رای نداده بودند، نمی پرسیدند چرا به جمهوری اسلامی رای نداده اید؟

در آن روزها شناسنامه کسی وارسی نمی شد که ببینند درانتخابات شرکت کرده است یا نه واگرشرکت کرده است رای آری به نظام داده است یانه.

در آن روزها به حاکم و حکومت ومردان آن مربوط نبود که کسی درانتخابات شرکت کرده یا نکرده به جمهوری اسلامی رای داده یا نداده است .

اخیرا یکی ازبستگان من درشهرستان می گفت: گزینش دانشگاهها و…برای پذیرش داوطلبان استخدام صفحه آخرشناسنامه آنها را حتما می بینند واگرمهرحضوردرانتخابات نداشته باشد- اینگونه که الآن متاسفانه در بعضی جاها روال شده است – کاراومشکل می شود.

در آن روزها برای گزینش فرد دراداره ای به مهرهای شناسنامه حضوراو درانتخابات کاری نداشتند.

درآن روزها حتی از زنان بی حجاب نخواستند برای حضوردرانتخابات حجاب خود را حفظ کنند. زنان بی حجاب برای رای دادن به حوزه های رای گیری که درمساجد بودند بی هیچ محدودیتی می آمدند.

در آن روزها از لباس شخصی ها خبری نبود.کسی حتی فکر نمی کرد روزی فرابرسد که بعضی درمخالفت باعقیده بعضی شهروندها غالبا با ساماندهی اجزای رسمی نهادهای حکومت کفن بپوشند وبه خیابانها بیایند تاعرصه را برمنتقدین تنگ کنند.

در آن روزها، ساواکی ها آنقدردرنظام تازه تاسیس جمهوری اسلامی احساس آزادی می کردند که برای دریافت حقوق عقب مانده خود درتهران تظاهرات می کردند!

زنانی که بی حجاب بودند وقتی احساس می کردند حجاب دارد اجباری می شود، آنقدراحساس آزادی می کردند که به خیابانها آمدند وبرعلیه این اجبارتظاهرات کردند .

اشتبا ه نشود .نویسنده این سطوردرعرصه سیاست بخوبی مفهوم دوران گذروانتقال را از نظامی به نظام دیگرمی داند اما چون خود از مردان آن روزهاست به این باورایمان دارد که نمونه ها و رویه هایی که ذکر شد درآن روزها ازطلیعه روح آزادی درنظام نوپای جمهوری اسلامی تلقی می شد نه ازاقتضائات دوره گذر و یا ضعف و سستی دولت موقت.

در آن روزها، منتقدین نظام را محارب نمی دانستیم وجایشان را زندان نمی خواستیم.

اخیرا که در رسانه ها خواندم دکترصدرحاج سید جوادی که اولین وزیرکشوردولت موقت بود و در روزگذشته- یکشنبه- درسن 96 سالگی از دنیا رفت وخدایش رحمت کند.همو که درتهیه پیش نویس قانون اساسی نقش داشت وعضوشورای انقلاب بود ودراولین دوره مجلس از سوی مردم قزوین به مجلس راه یافت وبرگزارکننده همه پرسی نظام جمهوری اسلامی بود، درسن هشتاد سالگی به مدت یک هفته به زندان رفته است ازخواندن این خبروخبرنود وچند روزه شدن اعتصاب غذای دکترمهدی خزعلی واینکه فرزندش پس از آخرین دیداربا وی گفته که پدرم درآستانه شهادت قراردارد بسیارمتاثرشدم.متاثرازاینکه نظام با آن پیشینه پرحوصله اینقدرکم حوصله شده است.

خدا نکند مهدی خزعلی درزندان بمیرد و مرگ وشهادت او تا هفته ها و ماهها سوژه برنامه های بی بی سی وv.o.a . و رادیواسراییل و..شود. چرا دوستان امنیتی به فکرآبروی نظام نیستند؟

مگرالآن جناب محمد نوری زاد که آزادانه حرفهایش را با همه جا می زند و طبق قانون اساسی حق دارد بزند با زدن حرفهایش چه خطری برای نظام ایجاد کرده است که مهدی خزعلی رزمنده دورا ن دفاع مقدس باید درزندان بماند، چون اگر بیرون بیاید با گفته ها و فعالیتهایش به نظام صدمه می زند؟

آیا آقایان اینقدرنظام را ضعیف انگاشته اند؟

تردیدی ندارم که عوض شده ایم واین برای حکومت خوب نیست.

کاش این روزها، همان آدمهای آن روزها بودیم واین روزها نمی آمد.ما می توانیم همان آدمها باشیم.با همان حوصله وتسامح با همان ظرفیت پذیرش دیگران.

چرا امام جمعه موقت تهران – سید احمد خاتمی- پس ازبیان مفید رهبری درمشهد که درانتخابات عرصه برای همه معتقدان به نظام باز است به خود حق می دهد درنقش مفسربیان رهبری ظاهر شود وبه اصلاح طلبان بگوید مبادا خطاب این گفته را به خود بگیرند و با این بیان بی ربط – که متاسفانه تخطئه نشد – به میلیونها اصلاح طلبی که دراندیشه حضوردرا نتخابات هستند حکم دورباش صادرکند؟

ما را چه شده است که کاربجایی رسیده که نقل حرف مجالس ومصاحبه بعضی ها! دراینجا وآنجا عدم مصلحت نامزدی فرزند فرزانه امام جناب سیدمحمد خاتمی به دلیل امکان عدم تایید صلاحیت وی توسط شورای نگهبان! ویا امکان حضور یا عدم حضور آیت الله هاشمی رفسنجانی، مردعبورازبحران های نظام- که یک نمونه اقدامش راهمگان درمجلس خبرگان رهبری پس از رحلت امام درتعیین رهبری شاهد بودند- درانتخابات ریاست جمهوری آینده باشد؟

هاشمی وخاتمی بیایند یا نیایند؟ باید به هاشمی یا خاتمی اصرار کرد بیایند تا با آمدن خود صاحبان میلیونها رای مردد را به پای صندوقهای رای بکشانند.کسانی که در این روزها به دلیل عملکرد بد دولت که یک نمونه اش تورم حدود پنجاه درصدی است نظام را ناکار آمد می دانند وسرخورده شده اند .

خرداد امسال فرصتی استثنایی است .امید که نظام درست تدبیرکند تا همه مردم با سلیقه های مختلفی که دارند همچون حماسه مبارک دوم خرداد 1376 با شوق واطمینان ازاینکه نامزد مورد نظرشان را می توانند انتخاب کنند ورایشان از صندوقها درمی آید به پای صندوقهای رای بیایند وبا حضورخود حماسه بزرگی را رقم بزنند.