سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » نامه مریم قدس به عاطفه خلفی: ظلم و ستم هیچگاه ماندنی نیست...

نامه مریم قدس به عاطفه خلفی: ظلم و ستم هیچگاه ماندنی نیست

چکیده :ما که رسانه نداریم و مسئولین هم فرصتی برای شنیدن مشکلات ندارند اما از همین جا می خواهم فریاد کنم که اوین، زندان دیزل آباد نیست و زندانیان سیاسی که تنها به جرم اندیشه و حق طلبی به بند کشیده شده اند مجرم و تبهکار نیستند که اگر بودند نیز باید حقوقشان مراعات شود....


روز دوشنبه 14 اسفند زندانیان بند 350 اوین و خانواده هایشان در سالن ملاقات باز هم شاهد درگیری و مشاجره بین مسئولان سالن ملاقات با عاطفه خلفی همسر حسن اسدی زیدآبادی بودند.

به گزارش کلمه، مریم شربتدار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی، زندانی سیاسی- که او هم شاهد حادثه امروز بوده، در یادداشتی که برای انتشار در اختیار کلمه قرار گرفته، با دعوت کردن خانواده های زندانیان به صبوری نوشته است:

به نام خدای عشق.

امروز می توانست زیباتر شود و شادی دیدار دقایقی بیشتر از پشت آن شیشه های کثیف و منفور ملاقات، هدیه ای فراموش نشدنی برای عاطفۀ جوان ما باشد که امروز تولدش بود؛ اما افسوس که این روز هم با رفتارهای ناپسند رئیس جدید سالن ملاقاتهای اوین، بر کام همۀ خانواده های زندانیان سیاسی تلخ شد.

ما که رسانه نداریم و مسئولین هم فرصتی برای شنیدن مشکلات ندارند اما از همین جا می خواهم فریاد کنم که اوین، زندان دیزل آباد نیست و زندانیان سیاسی که تنها به جرم اندیشه و حق طلبی به بند کشیده شده اند مجرم و تبهکار نیستند که اگر بودند نیز باید حقوقشان مراعات شود.

کاش در این وانفسای اقتصادی و سیاسی و فرهنگی کشورمان لااقل در واگذاری مسئولیتها به افراد، سلیقۀ بیشتری اعمال می شد تا بیش از این هزینه به بار نیاورد.

و تو عاطفه جان

غم به دل راه نده اگر امسال نیز این روز را در فراق یار گذراندی و بدان آنگونه نماند و اینگونه هم نخواهد ماند. تو و حسن عزیز، هنوز آنقدر جوان هستید که یتوانید شاهد زیباییهای زندگی نیز باشید و قطعاً خواهید دید اینان که می اندیشند چرخ گردون بازیچۀ آنان است و هر چه می خواهند انجام می دهند، روزی نه چندان دور، آنچنان بازیچۀ آن می شوند که در چرخش تیزش هیچ گریزی و مفری نخواهند یافت.

عاطفۀ عزیزم

تولد تو و هر یک از اعضای این خانوادۀ بزرگمان، نوید شکوفایی بهار را برایمان در سردی زمستان به ارمغان می آورد با این امید که ظلم و ستم هیچگاه ماندنی نیست… پس تولدت مبارک دختر صبورم


یک پاسخ به “نامه مریم قدس به عاطفه خلفی: ظلم و ستم هیچگاه ماندنی نیست”

  1. BastanHagh گفت:

    بدبخت های نادان به ترسید از خشم مردم و سرنوشت خودتان درفردا. کجا شدند آنان که ناز به فخر می فروختند و آن بلاها را سر زندانیان سیاسی می آوردند؟ یا از دم تیغ آنها را گذراندند یا مدتها مخفی بودند و اکنون نیز از فراری هستند. آیا این همه برای شما بدبخت های زندان بان تجربه نشد که آدم شوید؟ همسر این خانم محترم را بی جهت و به اتهامی واهی زندانی کرده اید. گناه یک روزنامه نویس چه میتواند باشد؟ غیراز افشاگری و نوشتن حقایق. زندگی او را درهم ریخته اید و اکنون این بی احترامی را نسبت به او می کنید. شما فکر نمی کنید که همین بلا ممکن است فردا سر زن و بچه خودتان بیاید. نگو امروز که دور دور من است و بر خر مراد سوارم و فردا را هم کسی نمیداند. مثل روز روشن است که این رژیم با این وضعیت نمی تواند باقی بماند. یا به سرنوشت سعید امامی ها دچار خواهید شد، یا تهرانی ها درآن رژیم. اگر از بدبختی زندان بان هم شده اید، ازخودتان نام نیک برجای بگذارید. به جای جانیان بالفطره دست کم مثل استوار ساقی باشد که هم کارش را انجام داد و هم با نام نیک به سرای باقی شتافت. یک جلاد هم میتواند جنایت خود را با انسانیت انجام دهد.