شرایط نامناسب نگهداری مسعود لدنی در زندان کارون اهواز

چکیده :پروین کهزادی همسر مسعود لدنی با ابراز نگرانی از وضعیت همسرش گفت:زندان کارون اهواز به لحاظ بهداشتی و شرایط نگهداری زندانیان وضعیت نامناسبی دارد،همسر من نیز فلج است و نیاز به شرایط خاص نگهداری مانند صندلی چرخ دار،دستشویی مناسب ،تخت خاص و دیگر شرایط متناسب دارد اما این زندان دارای هیچکدام از این امکانات نیست....

مسعود لدنی از اعضای شورای فعالان ملی -مذهبی در خوزستان، که صبح دیروز بازداشت شده بود به زندان کارون اهواز منتقل شده است.

پروین کهزادی همسر مسعود لدنی با ابراز نگرانی از وضعیت همسرش گفت:زندان کارون اهواز به لحاظ بهداشتی و شرایط نگهداری زندانیان وضعیت نامناسبی دارد،همسر من نیز فلج است و نیاز به شرایط خاص نگهداری مانند صندلی چرخ دار،دستشویی مناسب ،تخت خاص و دیگر شرایط متناسب دارد اما این زندان دارای هیچکدام از این امکانات نیست.

به گزارش ندای سبز آزادی وی تصریح کرد:براساس گزارشهایی که پیش از این زندانیان این زندان منتشر کرده اند،این زندان حتی برای زندانیان عادی نیز به لحاظ بهداشتی شرایط مناسبی ندارد.این در حالی است که همسر من به دلیل وضعیت جسمیش نیاز به مراقبت های ویژه دارد.

پروین کهزادی که خود نیز دارای حکم قضایی است افزود: در حکمی که برای مسعود دادند جزو مستندات حکم نوشته بودند که بر اساس شهادت همسرش در دادگاه در صورتی که کاملا بی اساس و بی پایه است و من در هنگام برگزاری دادگاه همسرم در خارج از کشور بودم.

وی افزود:یکی دیگر از مواردی که بر علیه مسعود نوشته بودند حضور او در راهپیمایی های پس از حوادث انتخابات سال ۸۸ بود و این در شرایطی است که مسعود از ناحیه پا فلج است و مشکل راه رفتن دارد و نمی تواند در راهپیمایی ها شرکت کند. من تمام اینها را در دیدارم با رئیس کل دادگستری استان خوزستان مطرح کردم و گفتم که این حکم مانند دیگر احکام صادر شده مایه شرمساری دستگاه قضایی ماست، ، اما دروغهایی که در این حکم آمده واقعا شرم آور است.”

پروین کهزادی با ناعادلانه خواندن حکم همسرش تصریح می کند: “شعبه چهار دادگاه اهواز حکم اولیه او یعنی دو سال حبس تعزیری را تایید کرد. ما تمام مراحل اعتراض به این حکم را طی کردیم اما حتی دیوان عالی کشور این حکم را تایید کرد. این حکم در نهایت بی عدالتی صادر و تایید شده است.

وی تصریح کرد:مسعود همواره تحت فشار بوده است. از دهه شصت به مدت سه سال به جرم هواداری از اندیشه های دکتر شریعتی در زندان بود. بعد از آن از شغل معلمی اخراج شد و نمی توانست کار دولتی داشته باشد. در طی این سالها حقوق شهروندی از او سلب شد اما هیچگاه امید خود را از دست نداد و با عشق به کشور و مردم فعالیت کرد و هزینه آن را هم پرداخته است. خودش با وجود اینکه احتمال اجرای حکم را می داد اما هیچوقت منفعل نشد و این اواخر وقتی وضعیت مردم و کشور را می دید انتقاداتش تند و تیزتر شده بود.”

پروین کهزادی که خود نیز از فعالان مدنی است، چند بار احضار، بازجویی و بازداشت شده است.این فعال جنبش زنان در این زمینه می گوید: دادگاه خود من هم به صورت غیابی تشکیل شد و من هنگام برگزاری دادگاه در افغانستان مشغول به کار بودم. من در دادگاه اول به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت در جریان ملی- مذهبی محکوم شدم. مدتی بعد در دادگاهی دیگر به اتهام تبانی به قصد بر هم زدن نظم و نگهداری ماهواره مجددا محکوم شدم. تا اینکه بعد از انتخابات من و پسرم مجبور شدیم از کشور خارج شویم. اما مسعود حاضر به ترک کشور نشد و می گفت که ما را حمایت می کند اما خودش در کشور می ماند. او می گفت: من به عنوان یکی از بوجودآوردندگان و سهیم در انقلاب سال ۵۷ یک دینی به کشور و مردم دارم و حالا که این انقلاب از مسیر خود خارج شده و به بیراهه رفته نمی توانم کشور را ترک کنم و باید بمانم.”