وضعیت وخیم جسمی نسرین ستوده؛ عدم تعادل، سرگیجه و اختلال بینایی

چکیده :همسر نسرین ستوده می گوید: اکنون وضع جسمی اش به حدی رسیده است که بعید میدانم تا ملاقات بعدی بتواند سرپا باشد. سر گیجه, اختلال بینایی, عدم تعادل در راه رفتن و فشار پایین علام هشدار دهنده ی وخامت حال اوست, در کنار لاغری مفرط. وضعیت این زندانی سیاسی به گونه ای است که بدنش حتی مایعات را هم قبول نمی کند....

هر چند نمایندگان مجلس قرار است از زندان اوین بازدید کنند و علت اعتصاب غذای نسرین ستوده بررسی شود، اما امروز حال عمومی این زندانی سیاسی وخیم بوده است.

به گزارش کلمه، آنگونه که رضا خندان در صفحه فیس بوک خود نوشته است: اکنون وضع جسمی اش به حدی رسیده است که بعید می دانم تا ملاقات بعدی بتواند سرپا باشد. سر گیجه, اختلال بینایی, عدم تعادل در راه رفتن و فشار پایین علام هشدار دهنده ی وخامت حال اوست, در کنار لاغری مفرط.

وضعیت این زندانی سیاسی به گونه ای است که بدنش حتی مایعات را هم قبول نمی کند.

رضا خندان نوشته است که با بعضی از همبندی هایش که صحبت کردم, خیلی نگرانش بودند و می گفتند دو روز است که بدنش مایعات را هم قبول نمی کند.

این زندانی سیاسی فشار برای شکستن اعتصاب غذا را به هیچ وجه تحمل نمی کند و بر این باور است که ممنوع الخروجی فرزند 12 ساله اش غیرقانونی است و او خواسته زیادی ندارد.

به گفته رضا خندان، نسرین ستوده گفته است: همین که این همه در مقابل یک خواسته ی بدیهی مبنی بر رفع ممنوع الخروجی مهراوه مقاومت می شود مفهوم اش این است که اینها برای او برنامه ریزی مفصلی کرده بودند. و اگر من اعتصاب غذا نکرده بودم قصد داشتند اقدامات بعدی را شروع کنند.

همسر این زندانی سیاسی تاکید دارد که نسرین همچنان در اعتصاب غذاست. او نه امکانات رفاهی برای خودش می خواهد و نه خواسته ای غیر قانونی و غیر ممکن دارد. او نمی خواهد کودک اش که حتی اجازه نداده اند حتی یک بار به مدت 30 ثانیه در طول 19 ماه گذشته امکان تماس تلفنی با او را داشته باشد, تحت تعقیب قضایی و پرونده سازی و … قرار نگیرد, آن هم به خاطر مادرش که یک زندانی سیاسی است و بدیهی است که بی گناه است.

رضا خندان همسر وکیل زندانی که از ۲۶ مهر ماه دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده، می گوید که وضعیت نسرین به مرحله خطرناکی رسیده و قرار است هر روز به بهداری اوین برود.

نسرین ستوده از ۱۳ شهریور ۱۳۸۹ در بازداشت است و در دادگاه به جرم “اقدام علیه امنیت ملی، تبانی و تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر” به تحمل ۶ سال حبس تعزیری، ۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت خروج از کشور محکوم شده است.

دو سال پیش روزهایی پس از بازداشت این فعال حقوق بشر که وی دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده بود، زهرا رهنورد در پیامی خطاب به وی گفته بود: با توجه به این‌که در این ایام، نه تنها زنان و مردان آزاده‌ی در بند زندان‌ها، بلکه موکلین شما و فرزندان خردسالتان و همسر بلندهمتتان و از همه مهمتر، وطن عزیزمان ایران، به وجود بانویی چون شما نیازمند است، از شما خواهشمندم به اعتصاب غذای خود خاتمه دهید؛ تا هم‌چنان‌که روح و اراده‌تان قوی و شکست‌ناپذیر است، جسمتان نیز نیرومند بماند، تا همه با هم به پیشواز آینده برویم؛ آینده‌ای که بر تارک آن، آزادی، شادی، رفاه، برابری و دموکراسی می‌درخشد و در آن هیچ زندان و زندانی‌ای باقی نمی‌ماند.

تاکنون تعداد زیادی از فعالان سیاسی و مدنی از وی خواسته اند که به اعتصاب خود پایان دهند.

در همین حال دختران میرحسین موسوی و زهرا رهنورد دو همراه در حصر جنبش سبز در پیامی خطاب به نسرین ستوده، وکیل زندانی نوشته اند: از این رو ضمن ستایش ایستادگی به حق شما در برابر ظلم روا شده بر فرزندان دلبندتان از شما خواهشمندیم با پایان دادن به اعتصاب غذای خود موجب دلگرمی و دلشادی خانواده و دوستدارانتان گردید.

از سوی دیگر، جمعی از زنان اصلاح طلب با با تاکید بر آنکه با علم به نیت درست نسرین ستوده و با اظهار تأسف از این که اصلاح در این زمانه تنها با مخاطرات جدی برای هر انسان قانون گرا و عدالت طلب و آزادی خواه امکان پذیر می شود از دستگاه قضایی خواستند تا دیر نشده درخواست یک مادر را اجابت کند.

در همین حال سایت تغییر برای برابری گزارش داد که دهها تن از فعالان جنبش زنان ایران با نوشتن نامه ای از وضعیت وخیم نسرین ستوده که بیش از 45 روز است در اعتصاب غذا به سر می برد؛ ابراز نگرانی کردند و روز گذشته، برای نشان دادن این نگرانی، مقابل دادستانی تهران جمع شدند تا نامه خود را به دادستان برسانند. آنها در این نامه که خطاب به دادستان کل تهران، جعفری دولت‌ آبادی، نوشته شده و به امضای تعدادی از مدافعان حقوق زنان رسیده بود، ضمن اعلام حمایت از خواسته های نسرین ستوده، درخواست انتقال سریع وی به بیمارستانی مجهز را مطرح کردند.

فعالان زنان در 47 مین روز اعتصاب نسرین ستوده خواهان ملاقات با دادستان کل تهران بودند که با اعلام ممکن نبودن این دیدار،‌ نامه را به معاون دادستان، خدابخشی، تحویل دادند.

حاضران در این دیدار در واکنش به برخورد معاون دادستان که معتقد بود تنها خانواده‌ی نسرین می‌توانند پیگیر کار او باشند، ابراز کردند که شرایط نسرین نه تنها به دلیل انسانی بودن موضوع، بلکه از این لحاظ که وی یکی از وکلای متعهد جنبش زنان است، برایشان از اهمیت ویژه ای برخوردار است و آنان وظیفه خود می دانند که پیگیر وضعیت وی باشند.